ଅରକ୍ଷିତାରୋ ହର୍ତାରୋ ବଲିଭାଗସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵାଃ ଯୁଗାନ୍ତେ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ଵରକ୍ଷଣପରାଯଣାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ରାଜାମାନେ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ଭଗ ନେବା ଉପରେ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଚୋର ହେବେ, ମାତ୍ର ନିଜ ରକ୍ଷାରେ ଲାଗି ରହିବେ।
ଅକ୍ଷତ୍ରିଯାଶ୍ ଚ ରାଜାନୋ ଵିପ୍ରାଃ ଶୂଦ୍ରୋପଜୀଵିନଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଚାରା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଏବଂ ରାଜାମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ଛାଡ଼ିଦେବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବେ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରିବେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ।
ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଃ କାଣ୍ଡପୃଷ୍ଠାଶ୍ ଚ ନିଷ୍କର୍ମାଣି ହଵୀଂଷି ଚ ଏକପଙ୍କ୍ତ୍ଯାମ୍ ଅଶିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଯୁଗର ଶେଷରେ, ବଡ଼ ମୁନି, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କାଣ୍ଡ ପୃଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଓ ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି କର୍ମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସମସ୍ତେ ଏକ ଅନ୍ତରାରେ ବସି ହବି ଖାଇବେ।
ଅଶିଷ୍ଟଵନ୍ତୋ ଽର୍ଥପରା ନରା ମଦ୍ଯାମିଷପ୍ରିଯାଃ ମିତ୍ରଭାର୍ଯାଂ ଭଜିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପୁରୁଷାଧମାଃ
ଯୁଗର ଶେଷରେ, ନିମ୍ନ ମନ୍ଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ନାହିଁ, ଧନରେ ଲାଗିଥିବା, ମଦ ଓ ମାଂସ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ମିତ୍ରଙ୍କର ଜୀବନସାଥୀଙ୍କୁ ନେଇବେ।
ରାଜଵୃତ୍ତିସ୍ଥିତାଶ୍ ଚୌରା ରାଜାନଶ୍ ଚୌରଶୀଲିନଃ ଭୃତ୍ଯା ହ୍ଯ୍ ଅନିର୍ଦିଷ୍ଟଭୁଜୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଚୋରମାନେ ରାଜାଙ୍କର କାମ କରିବେ, ରାଜାମାନେ ଚୋର ଭଳି ଚରିତ୍ର ଧରିବେ, ଦାସମାନେ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ କାମ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାମ କରିବେ।
ଧନାନି ଶ୍ଲାଘନୀଯାନି ସତାଂ ଵୃତ୍ତମ୍ ଅପୂଜିତମ୍ ଅକୁତ୍ସନା ଚ ପତିତେ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଧନକୁ ବଡ଼ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯିବ, ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ରକୁ ଅପମାନ କରାଯିବ, ଓ ପତିତମାନେ ପାଇଁ କୌଣସି ନିନ୍ଦା ରହିବ ନାହିଁ।
ପ୍ରନଷ୍ଟନାସାଃ ପୁରୁଷା ମୁକ୍ତକେଶା ଵିରୂପିଣଃ ଊନଷୋଡଶଵର୍ଷାଶ୍ ଚ ପ୍ରସୋଷ୍ଯନ୍ତି ତଥା ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ମନ୍ଷ୍ୟମାନେ ନାକ ବିନା, ଅସଜ୍ଜା ଚୁଲି, ବିକୃତ ଦେହ ହେବେ, ଓ ଜନାନୀମାନେ ଶୋଳ ଦିନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେବେ।
ଅଟ୍ଟଶୂଲା ଜନପଦାଃ ଶିଵଶୂଲାଶ୍ ଚତୁଷ୍ପଥାଃ ପ୍ରମଦାଃ କେଶଶୂଲାଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଗ୍ରାମମାନେ ରୋଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବେ, ଚଉଁରସ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାରେ ଭରିଯିବ, ଓ ଜନାନୀମାନେ ଚୁଲି ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବେ।
ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମ ଵଦିଷ୍ଯନ୍ତି ଦ୍ଵିଜା ଵାଜସନେଯିକାଃ ଶୂଦ୍ରାଭା ଵାଦିନଶ୍ ଚୈଵ ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ ଚାନ୍ତ୍ଯଵାସିନଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବାଜସନେୟୀ ପରମ୍ପରାର ଦ୍ୱିଜମାନେ, ବ୍ରହ୍ମ ବିଷୟରେ କଥା କହିବେ, କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୂଦ୍ର ଭଳି କଥା କହିବେ ଓ ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିବେ।
ଶୁକ୍ଲଦନ୍ତା ଜିତାକ୍ଷାଶ୍ ଚ ମୁଣ୍ଡାଃ କାଷାଯଵାସସଃ ଶୂଦ୍ରା ଧର୍ମଂ ଵଦିଷ୍ଯନ୍ତି ଶାଠ୍ଯବୁଦ୍ଧ୍ଯୋପଜୀଵିନଃ
ଶୁଦ୍ରମାନେ ଧଳା ଦାନ୍ତ, ଦାୟ ଖେଳରେ ପ୍ରବୀଣ, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଓ କାଷାୟ ଶୋଭା ପିନ୍ଧି, ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କଥା କହିବେ, ଚତୁର୍ୟ ମନ ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚାଲାଇବେ।
ଶ୍ଵାପଦପ୍ରଚୁରତ୍ଵଂ ଚ ଗଵାଂ ଚୈଵ ପରିକ୍ଷଯଃ ସାଧୂନାଂ ପରିଵୃତ୍ତିଶ୍ ଚ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ ଅନ୍ତଗତେ ଯୁଗେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁମାନେ ବଢ଼ିଯିବେ, ଗାଁ ହ୍ରାସ ପାଇବ, ଓ ସଜ୍ଜନମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବେ।
ଅନ୍ତ୍ଯା ମଧ୍ଯେ ନିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ମଧ୍ଯାଶ୍ ଚାନ୍ତନିଵାସିନଃ ନିର୍ହ୍ରୀକାଶ୍ ଚ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ନଷ୍ଟାସ୍ ତତ୍ର ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନେ ମଧ୍ୟବର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ବସିବେ, ମଧ୍ୟବର୍ଗ ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନେ ମଧ୍ୟ ରହିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଓ ଅନ୍ୟଥା ହେବେ।
ତପୋଯଜ୍ଞଫଲାନାଂ ଚ ଵିକ୍ରେତାରୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଋତଵୋ ଵିପରୀତାଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ବଡ଼ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ତପ ଓ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ବିକ୍ରି କରିବେ, ଋତୁମାନେ ବିପରୀତ ହେବେ।
ତଥା ଦ୍ଵିହାଯନା ଦମ୍ଯାଃ କଲୌ ଲାଙ୍ଗଲଧାରିଣଃ ଚିତ୍ରଵର୍ଷୀ ଚ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
କଳିଯୁଗରେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଯୋଗ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଦୁଇ ବର୍ଷ ମାତ୍ର ଜୀବନ ରହିବେ, ଚାଷୀମାନେ ହାଲ ନେଇ ଚାଷ କରିବେ, ଓ ବର୍ଷା ଅନିୟମିତ ହେବ।
ସର୍ଵେ ଶୂରକୁଲେ ଜାତାଃ କ୍ଷମାନାଥା ଭଵନ୍ତି ହି ଯଥା ନିମ୍ନାଃ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶୂର ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ରକ୍ଷକ ନାହିଁ ହେବେ, ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିମ୍ନ ହେବେ।
ପିତୃଦେଯାନି ଦତ୍ତାନି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତଥା ସୁତାଃ ନ ଚ ଧର୍ମଂ ଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵା ନିର୍ଗତେ ଯୁଗେ
ପିତା ଦିଆ ଦାୟ ଜମିଦାରି ସନ୍ତାନମାନେ ନେଇବେ, କିନ୍ତୁ ଯୁଗ ଶେଷରେ ଲୋକମାନେ ଧର୍ମ ଚରଣ କରିବେ ନାହିଁ।
ଊଷରା ବହୁଲା ଭୂମିଃ ପନ୍ଥାନସ୍ ତସ୍କରାଵୃତାଃ ସର୍ଵେ ... ଵାଣିକାଶ୍ ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଭୂମି ବହୁତ ଉଷର ହେବ, ପଥ ଚୋରମାନେ ଭରିଯିବ, ଓ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସାୟୀ ଏକ ଭଳି ହେବେ।
ପିତୃଦାଯାଦଦତ୍ତାନି ଵିଭଜନ୍ତି ତଥା ସୁତାଃ ହରଣେ ଯତ୍ନଵନ୍ତୋ ଽପି ଲୋଭାଦିଭିର୍ ଵିରୋଧିନଃ
ସନ୍ତାନମାନେ ପିତା ଦେଇନଥିବା ଦାୟ ଅଂଶ କରିବେ, ଏବଂ ନେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋଭ ଓ ଶତ୍ରୁତା ଦ୍ୱାରା ବିବାଦ କରିବେ।
ସୌକୁମାର୍ଯେ ତଥା ରୂପେ ରତ୍ନେ ଚୋପକ୍ଷଯଂ ଗତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗସ୍ଯାନ୍ତେ ନାର୍ଯଃ କେଶୈର୍ ଅଲଂକୃତାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ନରମତା, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ରତ୍ନ ହ୍ରାସ ପାଇଲେ, ଜନାନୀମାନେ କେବଳ ଚୁଲି ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ସଜାଇବେ।
ନିର୍ଵୀର୍ଯସ୍ଯ ରତିସ୍ ତତ୍ର ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗାନ୍ତେ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ନାନ୍ଯା ଭାର୍ଯାସମା ରତିଃ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ, ଗୃହସ୍ଥମାନେ କେବଳ ନିଜ ଜୀବନସାଥୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜନାନୀ ସହିତ ନୁହେଁ।
କୁଶୀଲାନାର୍ଯଭୂଯିଷ୍ଠା ଵୃଥାରୂପସମନ୍ଵିତାଃ ପୁରୁଷାଲ୍ପଂ ବହୁସ୍ତ୍ରୀକଂ ତଦ୍ ଯୁଗାନ୍ତସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅଧିକ ହେବେ, ପୁରୁଷମାନେ କମ୍ ହେବେ; କଳାକୁଶଳୀମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲୋକମାନେଠାରୁ ବେଶି ହେବେ, ଅନେକ ଲୋକ ମାତ୍ର ଦେଖାରେ ଭଲ ଲାଗିବେ କିନ୍ତୁ ତାହାର ମୂଳ୍ୟ ନଥିବା। ଏହା କଳିଯୁଗର ଶେଷ ସୂଚନା।
ବହୁଯାଚନକୋ ଲୋକୋ ନ ଦାସ୍ଯତି ପରସ୍ପରମ୍ ରାଜଚୌରାଗ୍ନିଦଣ୍ଡାଦିକ୍ଷୀଣଃ କ୍ଷଯମ୍ ଉପୈଷ୍ଯତି
ଲୋକମାନେ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଏକାଉଁଠୁ ଏକାଉଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବେ, କିନ୍ତୁ କେହି ଦେବେ ନାହିଁ। ରାଜା, ଚୋର, ଅଗ୍ନି ଓ ଶାସନରେ ଲୋକମାନେ କ୍ଷୀଣ ହେବେ, ଏହି ପୃଥିବୀ ନଷ୍ଟ ହେବ।
ଅଫଲାନି ଚ ସସ୍ଯାନି ତରୁଣା ଵୃଦ୍ଧଶୀଲିନଃ ଅଶୀଲାଃ ସୁଖିନୋ ଲୋକେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଫଳ ଦେବା ନଥିବା ଫସଲ ହେବ, ଯୁବକମାନେ ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଧରିବେ, ନିର୍ଗୁଣ ଲୋକମାନେ ଏହି ଯୁଗର ଶେଷରେ ସୁଖୀ ହେବେ।
ଵର୍ଷାସୁ ପରୁଷା ଵାତା ନୀଚାଃ ଶର୍କରଵର୍ଷିଣଃ ସଂଦିଗ୍ଧଃ ପରଲୋକଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ବର୍ଷା ଦିନରେ ପବନ ଖରା ହେବ, ନିମ୍ନ ଲୋକମାନେ ପଥର ଝଡ଼ି ଦେବେ; ଯୁଗର ଶେଷରେ ପରଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ରହିବ ନାହିଁ।
ଵୈଶ୍ଯା ଇଵ ଚ ରାଜନ୍ଯା ଧନଧାନ୍ଯୋପଜୀଵିନଃ ଯୁଗାପକ୍ରମଣେ ପୂର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ବାନ୍ଧଵାଃ
ରାଜାମାନେ ବଣିକମାନେ ପରି ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ନିର୍ଭର କରିବେ; ଯୁଗ ଅବନତି ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ରହିବ ନାହିଁ।
ଅପ୍ରଵୃତ୍ତାଃ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ସମଯାଃ ଶପଥାସ୍ ତଥା ଋଣଂ ସଵିନଯଭ୍ରଂଶଂ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମନ୍ତ୍ରଣା ରଖିବେ ନାହିଁ, ଶପଥ ଭଙ୍ଗ କରିବେ, ଋଣ ଦେବାରେ ସମ୍ମାନ ରଖିବେ ନାହିଁ; ଯୁଗ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ଏହିପରି ହେବ।
ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯ୍ ଅଫଲୋ ହର୍ଷଃ କ୍ରୋଧଶ୍ ଚ ସଫଲୋ ନୃଣାମ୍ ଅଜାଶ୍ ଚାପି ନିରୋତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ପଯସୋ ଽର୍ଥେ ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଆନନ୍ଦ ଫଳ ଦେବେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧ ଲୋକମାନେ ଫଳ ଦେବ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ଦୁଧ ପାଇଁ ମେଁଢ଼ାକୁ ମିଳିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।
ଅଶାସ୍ତ୍ରଵିହିତୋ ଯଜ୍ଞ ଏଵମ୍ ଏଵ ଭଵିଷ୍ଯତି ଅପ୍ରମାଣଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ନରାଃ ପଣ୍ଡିତମାନିନଃ
ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ନ ଥିବା ଯଜ୍ଞ କରାଯିବ, ଜଣେ ଜଣେ ନିଜକୁ ପଣ୍ଡିତ ବୋଲି ଭାବି ଅନଧିକୃତ କାମ କରିବେ।
ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତସ୍ଯାପ୍ରଵକ୍ତାରୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ ସର୍ଵଃ ସର୍ଵଂ ଵିଜାନାତି ଵୃଦ୍ଧାନ୍ ଅନୁପସେଵ୍ଯ ଵୈ
ଶାସ୍ତ୍ରର କଥା ଶିଖାଇବାକୁ କେହି ରହିବେ ନାହିଁ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ନିଜକୁ ସବୁ ଜଣା ଭାବିବେ, ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବେ ନାହିଁ।
ନ କଶ୍ଚିଦ୍ ଅକଵିର୍ ନାମ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଵିଯୋଗାନି ନ କର୍ମସ୍ଥା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ କେହି କବି ନୁହେଁ ଏପରି ଲୋକ ରହିବେ ନାହିଁ; ତାରାମାନେ ବିଛିନ୍ନ ହେବେ, ଦ୍ବିଜମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ ନାହିଁ।