ନାତିକ୍ଲେଶେନ ମହତା ତାନ୍ ଏଵ ପୁରୁଷୋ ଯଥା ତୃତୀଯଂ ଵ୍ଯାହୃତଂ ତେନ ମଯା ସାଧ୍ଵ୍ ଇତି ଯୋଷିତଃ
ବଡ଼ କଷ୍ଟ ଛଡ଼ା, ଯେପରି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଉଛନ୍ତି, ସେପରି ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ସେଇ ତୃତୀୟ ଉଚ୍ଚାରଣ ଅନୁଯାୟୀ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଏତଦ୍ ଵଃ କଥିତଂ ଵିପ୍ରା ଯନ୍ନିମିତ୍ତମ୍ ଇହାଗତାଃ ତତ୍ ପୃଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ଯଥାକାମମ୍ ଅହଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵଃ ସ୍ଫୁଟମ୍
ମୁଁ ତୁମେମାନେ ଯାହା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛ, ସେଥିରେ କହିଦେଲି; ଏବେ ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ପଚାର, ମୁଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କହିଦେବି।
ଅଲ୍ପେନୈଵ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଧର୍ମଃ ସିଧ୍ଯତି ଵୈ କଲୌ ନରୈର୍ ଆତ୍ମଗୁଣାମ୍ଭୋଭିଃ କ୍ଷାଲିତାଖିଲକିଲ୍ବିଷୈଃ
କଳିଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଗୁଣର ଜଳରେ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଧୋଇ ଦେଇ, ଅଳ୍ପ ପ୍ରୟାସରେ ଧର୍ମକୁ ସିଦ୍ଧ କରିପାରନ୍ତି।
ଶୂଦ୍ରୈଶ୍ ଚ ଦ୍ଵିଜଶୁଶ୍ରୂଷାତତ୍ପରୈର୍ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ତଥା ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ ଅନାଯାସାତ୍ ପତିଶୁଶ୍ରୂଷଯୈଵ ହି
ଏହିପରି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ସେବାରେ ଲାଗିଥିବା ଶୂଦ୍ରମାନେ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, କେବଳ ପତିସେବା ଦ୍ୱାରା ସହଜରେ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତତସ୍ ତ୍ରିତଯମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଏତନ୍ ମମ ଧନ୍ଯତମଂ ମତମ୍ ଧର୍ମସଂରାଧନେ କ୍ଲେଶୋ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ କୃତାଦିଷୁ
ଏହି ତିନିଟିକୁ ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ଧନ୍ୟ ଭାବିଏ; ପୂର୍ବ ଯୁଗମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଥିଲା।
ତଥା ସ୍ଵଲ୍ପେନ ତପସା ସିଦ୍ଧିଂ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ ଧନ୍ଯା ଧର୍ମଂ ଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଏଭଳି, ଅଳ୍ପ ତପସ୍ୟାରେ ମାନବମାନେ ସିଦ୍ଧି ପାଇବେ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ଯେମାନେ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ।
ଭଵଦ୍ଭିର୍ ଯଦ୍ ଅଭିପ୍ରେତଂ ତଦ୍ ଏତତ୍ କଥିତଂ ମଯା ଅପୃଷ୍ଟେନାପି ଧର୍ମଜ୍ଞାଃ କିମ୍ ଅନ୍ଯତ୍ କ୍ରିଯତାଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ତୁମେମାନେ ଯାହା ଚାହୁଁଥିଲ, ମୁଁ ସେଥିକୁ ପଚାରିବା ପୂର୍ବରୁ କହିଦେଲି; ଏବେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଆଉ କଣ କରିବା ଉଚିତ?
ଆସନ୍ନଂ ଵିପ୍ରକୃଷ୍ଟଂ ଵା ଯଦି କାଲଂ ନ ଵିଦ୍ମହେ ତତୋ ଦ୍ଵାପରଵିଧ୍ଵଂସଂ ଯୁଗାନ୍ତଂ ସ୍ପୃହଯାମହେ
ନିକଟ କିମ୍ବା ଦୂର, ଯଦି ଆମେ ସମୟ ଜାଣିନାହୁଁ, ତେବେ ଆମେ ଦ୍ୱାପର ଶେଷ ଓ ଯୁଗାନ୍ତ ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛୁ।
ପ୍ରାପ୍ତା ଵଯଂ ହି ତତ୍ କାଲମ୍ ଅନଯା ଧର୍ମତୃଷ୍ଣଯା ଆଦଦ୍ଯାମ ପରଂ ଧର୍ମଂ ସୁଖମ୍ ଅଲ୍ପେନ କର୍ମଣା
ଏହି ଧର୍ମ ପିପାସାରେ ଆମେ ସେଇ ସମୟକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ; ଆମେ ଅଳ୍ପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମ ଓ ସୁଖ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ସଂତ୍ରାସୋଦ୍ଵେଗଜନନଂ ଯୁଗାନ୍ତଂ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍ ପ୍ରନଷ୍ଟଧର୍ମଂ ଧର୍ମଜ୍ଞ ନିମିତ୍ତୈର୍ ଵକ୍ତୁମ୍ ଅର୍ହସି
ଯୁଗର ଶେଷ ଆସିଛି, ଭୟ ଓ ଅଶାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି; ଧର୍ମଜ୍ଞ, ହରାଇଯାଇଥିବା ଧର୍ମର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ କହିବା ଉଚିତ।
ଅରକ୍ଷିତାରୋ ହର୍ତାରୋ ବଲିଭାଗସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵାଃ ଯୁଗାନ୍ତେ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ଵରକ୍ଷଣପରାଯଣାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ରାଜାମାନେ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ଭଗ ନେବା ଉପରେ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଚୋର ହେବେ, ମାତ୍ର ନିଜ ରକ୍ଷାରେ ଲାଗି ରହିବେ।
ଅକ୍ଷତ୍ରିଯାଶ୍ ଚ ରାଜାନୋ ଵିପ୍ରାଃ ଶୂଦ୍ରୋପଜୀଵିନଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଚାରା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଏବଂ ରାଜାମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ଛାଡ଼ିଦେବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବେ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରିବେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ।
ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଃ କାଣ୍ଡପୃଷ୍ଠାଶ୍ ଚ ନିଷ୍କର୍ମାଣି ହଵୀଂଷି ଚ ଏକପଙ୍କ୍ତ୍ଯାମ୍ ଅଶିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଯୁଗର ଶେଷରେ, ବଡ଼ ମୁନି, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କାଣ୍ଡ ପୃଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଓ ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି କର୍ମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସମସ୍ତେ ଏକ ଅନ୍ତରାରେ ବସି ହବି ଖାଇବେ।
ଅଶିଷ୍ଟଵନ୍ତୋ ଽର୍ଥପରା ନରା ମଦ୍ଯାମିଷପ୍ରିଯାଃ ମିତ୍ରଭାର୍ଯାଂ ଭଜିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପୁରୁଷାଧମାଃ
ଯୁଗର ଶେଷରେ, ନିମ୍ନ ମନ୍ଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ନାହିଁ, ଧନରେ ଲାଗିଥିବା, ମଦ ଓ ମାଂସ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ମିତ୍ରଙ୍କର ଜୀବନସାଥୀଙ୍କୁ ନେଇବେ।
ରାଜଵୃତ୍ତିସ୍ଥିତାଶ୍ ଚୌରା ରାଜାନଶ୍ ଚୌରଶୀଲିନଃ ଭୃତ୍ଯା ହ୍ଯ୍ ଅନିର୍ଦିଷ୍ଟଭୁଜୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଚୋରମାନେ ରାଜାଙ୍କର କାମ କରିବେ, ରାଜାମାନେ ଚୋର ଭଳି ଚରିତ୍ର ଧରିବେ, ଦାସମାନେ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ କାମ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାମ କରିବେ।
ଧନାନି ଶ୍ଲାଘନୀଯାନି ସତାଂ ଵୃତ୍ତମ୍ ଅପୂଜିତମ୍ ଅକୁତ୍ସନା ଚ ପତିତେ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଧନକୁ ବଡ଼ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯିବ, ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ରକୁ ଅପମାନ କରାଯିବ, ଓ ପତିତମାନେ ପାଇଁ କୌଣସି ନିନ୍ଦା ରହିବ ନାହିଁ।
ପ୍ରନଷ୍ଟନାସାଃ ପୁରୁଷା ମୁକ୍ତକେଶା ଵିରୂପିଣଃ ଊନଷୋଡଶଵର୍ଷାଶ୍ ଚ ପ୍ରସୋଷ୍ଯନ୍ତି ତଥା ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ମନ୍ଷ୍ୟମାନେ ନାକ ବିନା, ଅସଜ୍ଜା ଚୁଲି, ବିକୃତ ଦେହ ହେବେ, ଓ ଜନାନୀମାନେ ଶୋଳ ଦିନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେବେ।
ଅଟ୍ଟଶୂଲା ଜନପଦାଃ ଶିଵଶୂଲାଶ୍ ଚତୁଷ୍ପଥାଃ ପ୍ରମଦାଃ କେଶଶୂଲାଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଗ୍ରାମମାନେ ରୋଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବେ, ଚଉଁରସ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାରେ ଭରିଯିବ, ଓ ଜନାନୀମାନେ ଚୁଲି ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବେ।
ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମ ଵଦିଷ୍ଯନ୍ତି ଦ୍ଵିଜା ଵାଜସନେଯିକାଃ ଶୂଦ୍ରାଭା ଵାଦିନଶ୍ ଚୈଵ ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ ଚାନ୍ତ୍ଯଵାସିନଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବାଜସନେୟୀ ପରମ୍ପରାର ଦ୍ୱିଜମାନେ, ବ୍ରହ୍ମ ବିଷୟରେ କଥା କହିବେ, କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୂଦ୍ର ଭଳି କଥା କହିବେ ଓ ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିବେ।
ଶୁକ୍ଲଦନ୍ତା ଜିତାକ୍ଷାଶ୍ ଚ ମୁଣ୍ଡାଃ କାଷାଯଵାସସଃ ଶୂଦ୍ରା ଧର୍ମଂ ଵଦିଷ୍ଯନ୍ତି ଶାଠ୍ଯବୁଦ୍ଧ୍ଯୋପଜୀଵିନଃ
ଶୁଦ୍ରମାନେ ଧଳା ଦାନ୍ତ, ଦାୟ ଖେଳରେ ପ୍ରବୀଣ, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଓ କାଷାୟ ଶୋଭା ପିନ୍ଧି, ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କଥା କହିବେ, ଚତୁର୍ୟ ମନ ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚାଲାଇବେ।
ଶ୍ଵାପଦପ୍ରଚୁରତ୍ଵଂ ଚ ଗଵାଂ ଚୈଵ ପରିକ୍ଷଯଃ ସାଧୂନାଂ ପରିଵୃତ୍ତିଶ୍ ଚ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ ଅନ୍ତଗତେ ଯୁଗେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁମାନେ ବଢ଼ିଯିବେ, ଗାଁ ହ୍ରାସ ପାଇବ, ଓ ସଜ୍ଜନମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବେ।
ଅନ୍ତ୍ଯା ମଧ୍ଯେ ନିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ମଧ୍ଯାଶ୍ ଚାନ୍ତନିଵାସିନଃ ନିର୍ହ୍ରୀକାଶ୍ ଚ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ନଷ୍ଟାସ୍ ତତ୍ର ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନେ ମଧ୍ୟବର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ବସିବେ, ମଧ୍ୟବର୍ଗ ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନେ ମଧ୍ୟ ରହିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଓ ଅନ୍ୟଥା ହେବେ।
ତପୋଯଜ୍ଞଫଲାନାଂ ଚ ଵିକ୍ରେତାରୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଋତଵୋ ଵିପରୀତାଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ବଡ଼ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ତପ ଓ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ବିକ୍ରି କରିବେ, ଋତୁମାନେ ବିପରୀତ ହେବେ।
ତଥା ଦ୍ଵିହାଯନା ଦମ୍ଯାଃ କଲୌ ଲାଙ୍ଗଲଧାରିଣଃ ଚିତ୍ରଵର୍ଷୀ ଚ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
କଳିଯୁଗରେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଯୋଗ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଦୁଇ ବର୍ଷ ମାତ୍ର ଜୀବନ ରହିବେ, ଚାଷୀମାନେ ହାଲ ନେଇ ଚାଷ କରିବେ, ଓ ବର୍ଷା ଅନିୟମିତ ହେବ।
ସର୍ଵେ ଶୂରକୁଲେ ଜାତାଃ କ୍ଷମାନାଥା ଭଵନ୍ତି ହି ଯଥା ନିମ୍ନାଃ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶୂର ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ରକ୍ଷକ ନାହିଁ ହେବେ, ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିମ୍ନ ହେବେ।
ପିତୃଦେଯାନି ଦତ୍ତାନି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତଥା ସୁତାଃ ନ ଚ ଧର୍ମଂ ଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵା ନିର୍ଗତେ ଯୁଗେ
ପିତା ଦିଆ ଦାୟ ଜମିଦାରି ସନ୍ତାନମାନେ ନେଇବେ, କିନ୍ତୁ ଯୁଗ ଶେଷରେ ଲୋକମାନେ ଧର୍ମ ଚରଣ କରିବେ ନାହିଁ।
ଊଷରା ବହୁଲା ଭୂମିଃ ପନ୍ଥାନସ୍ ତସ୍କରାଵୃତାଃ ସର୍ଵେ ... ଵାଣିକାଶ୍ ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଭୂମି ବହୁତ ଉଷର ହେବ, ପଥ ଚୋରମାନେ ଭରିଯିବ, ଓ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସାୟୀ ଏକ ଭଳି ହେବେ।
ପିତୃଦାଯାଦଦତ୍ତାନି ଵିଭଜନ୍ତି ତଥା ସୁତାଃ ହରଣେ ଯତ୍ନଵନ୍ତୋ ଽପି ଲୋଭାଦିଭିର୍ ଵିରୋଧିନଃ
ସନ୍ତାନମାନେ ପିତା ଦେଇନଥିବା ଦାୟ ଅଂଶ କରିବେ, ଏବଂ ନେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋଭ ଓ ଶତ୍ରୁତା ଦ୍ୱାରା ବିବାଦ କରିବେ।
ସୌକୁମାର୍ଯେ ତଥା ରୂପେ ରତ୍ନେ ଚୋପକ୍ଷଯଂ ଗତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗସ୍ଯାନ୍ତେ ନାର୍ଯଃ କେଶୈର୍ ଅଲଂକୃତାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ନରମତା, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ରତ୍ନ ହ୍ରାସ ପାଇଲେ, ଜନାନୀମାନେ କେବଳ ଚୁଲି ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ସଜାଇବେ।
ନିର୍ଵୀର୍ଯସ୍ଯ ରତିସ୍ ତତ୍ର ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗାନ୍ତେ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ନାନ୍ଯା ଭାର୍ଯାସମା ରତିଃ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ, ଗୃହସ୍ଥମାନେ କେବଳ ନିଜ ଜୀବନସାଥୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜନାନୀ ସହିତ ନୁହେଁ।