ଦୁର୍ଭିକ୍ଷମ୍ ଏଵ ସତତଂ ସଦା କ୍ଲେଶମ୍ ଅନୀଶ୍ଵରାଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଵ୍ଯାହତସୁଖଂ ପ୍ରମାଦାନ୍ ମାନଵାଃ କଲୌ
କଳିଯୁଗରେ ଲୋକେ ସଦା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବେ, ଧନ ନଥିବାରୁ ଦୁଃଖିତ ରହିବେ, ଓ ଅସାବଧାନତାରେ ସୁଖ ଅଟକିଯିବ।
ଅସ୍ନାତଭୋଜିନୋ ନାଗ୍ନିଦେଵତାତିଥିପୂଜନମ୍ କରିଷ୍ଯନ୍ତି କଲୌ ପ୍ରାପ୍ତେ ନ ଚ ପିଣ୍ଡୋଦକକ୍ରିଯାମ୍
କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ ଲୋକେ ନହାଇ ନ ଖାଇବେ, ଅଗ୍ନି, ଦେବତା କିମ୍ବା ଅତିଥିଙ୍କ ପୂଜା କରିବେ ନାହିଁ, ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଓ ପାଣି ଦେବା କ୍ରିୟା କରିବେ ନାହିଁ।
ଲୋଲୁପା ହ୍ରସ୍ଵଦେହାଶ୍ ଚ ବହ୍ଵନ୍ନାଦନତତ୍ପରାଃ ବହୁପ୍ରଜାଲ୍ପଭାଗ୍ଯାଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କଲୌ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
କଳିଯୁଗରେ ଝିଅମାନେ ଲୋଭୀ, ଛୋଟ ଗାଠି, ବେଶି ଖାଇବାକୁ ଚାହିଁବା ଓ ବେଶି କଥା କହିବା ଭଳି ହେବେ।
ଉଭାଭ୍ଯାମ୍ ଅଥ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ଶିରଃକଣ୍ଡୂଯନଂ ସ୍ତ୍ରିଯଃ କୁର୍ଵତ୍ଯୋ ଗୁରୁଭର୍ତୄଣାମ୍ ଆଜ୍ଞାଂ ଭେତ୍ସ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅନାଵୃତାଃ
ଝିଅମାନେ ଦୁଇ ହାତରେ ମୁଣ୍ଡ କଣ୍ଡାଇବେ, ଓ ଅଢାକା ରହି ଗୁରୁ ଓ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରିବେ।
ସ୍ଵପୋଷଣପରାଃ କ୍ରୁଦ୍ଧା ଦେହସଂସ୍କାରଵର୍ଜିତାଃ ପରୁଷାନୃତଭାଷିଣ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କଲୌ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
କଳିଯୁଗରେ ଝିଅମାନେ କେବଳ ନିଜ ପୋଷଣରେ ଲାଗି ରହିବେ, ରାଗୀ, ଦେହର ଯତ୍ନ ନ କରିବା, ଓ କଠୋର ମିଛ କଥା କହିବେ।
ଦୁଃଶୀଲା ଦୁଷ୍ଟଶୀଲେଷୁ କୁର୍ଵତ୍ଯଃ ସତତଂ ସ୍ପୃହାମ୍ ଅସଦ୍ଵୃତ୍ତା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ପୁରୁଷେଷୁ କୁଲାଙ୍ଗନାଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପରିବାରର ଝିଅମାନେ ଖରାପ ଚରିତ୍ରର ହେବେ, ସେମାନେ ସଦା ଦୁଷ୍ଟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଚାହିବେ।
ଵେଦାଦାନଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଵଡଵାଶ୍ ଚ ତଥାଵ୍ରତାଃ ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ ଚ ନ ହୋଷ୍ଯନ୍ତି ନ ଦାସ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଉଚିତାନ୍ଯ୍ ଅପି
ଅଶୁଚି ଝିଅମାନେ ବେଦ ପାଠ କରିବେ, ଗୃହସ୍ଥମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବେ ନାହିଁ, ଓ ଯାହା ଦେବା ଉଚିତ ସେଠାରେ ଦେବେ ନାହିଁ।
ଭଵେଯୁର୍ ଵନଵାସା ଵୈ ଗ୍ରାମ୍ଯାହାରପରିଗ୍ରହାଃ ଭିକ୍ଷଵଶ୍ ଚାପି ପୁତ୍ରା ହି ସ୍ନେହସଂବନ୍ଧଯନ୍ତ୍ରକାଃ
ଯେମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସନ୍ତି, ସେମାନେ ଗ୍ରାମର ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଏବଂ ଭିକ୍ଷୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁଅଙ୍କ ସ୍ନେହରେ ବନ୍ଧି ରହିବେ।
ଅରକ୍ଷିତାରୋ ହର୍ତାରଃ ଶୁଲ୍କଵ୍ଯାଜେନ ପାର୍ଥିଵାଃ ହାରିଣୋ ଜନଵିତ୍ତାନାଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଚ କଲୌ ଯୁଗେ
କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ, ରାଜାମାନେ ରକ୍ଷା କରିବେ ନାହିଁ, ବରଂ କର ନାମରେ ଲୋକଙ୍କ ଧନ ଛିନିବେ।
ଯୋ ଯୋ ଽଶ୍ଵରଥନାଗାଢ୍ଯଃ ସ ସ ରାଜା ଭଵିଷ୍ଯତି ଯଶ୍ ଚ ଯଶ୍ ଚାବଲଃ ସର୍ଵଃ ସ ସ ଭୃତ୍ଯଃ କଲୌ ଯୁଗେ
ଯାହା ପାଖରେ ଘୋଡ଼ା, ରଥ କିମ୍ବା ହାତୀ ରହିବ, ସେଇ ରାଜା ହେବ; ଯିଏ ଦୁର୍ବଳ, ସେ କଳିଯୁଗରେ ଦାସ ହେବ।
ଵୈଶ୍ଯାଃ କୃଷିଵଣିଜ୍ଯାଦି ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ନିଜକର୍ମ ଯତ୍ ଶୂଦ୍ରଵୃତ୍ତ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କାରୁକର୍ମୋପଜୀଵିନଃ
ବୈଶ୍ୟମାନେ ନିଜ କୃଷି, ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଅନ୍ୟ କାମ ଛାଡି, ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ଭଳି କାମ କରି, ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚାଲାଇବେ।
ଭୈକ୍ଷ୍ଯଵ୍ରତାସ୍ ତଥା ଶୂଦ୍ରାଃ ପ୍ରଵ୍ରଜ୍ଯାଲିଙ୍ଗିନୋ ଽଧମାଃ ପାଖଣ୍ଡସଂଶ୍ରଯାଂ ଵୃତ୍ତିମ୍ ଆଶ୍ରଯିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅସଂସ୍କୃତାଃ
ସେହିପରି, ଶୂଦ୍ରମାନେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବେ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବେ, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ, ଅଦିକ୍ଷିତ ଲୋକମାନେ ପାଖଣ୍ଡୀମାନଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରିବେ।
ଦୁର୍ଭିକ୍ଷକରପୀଡାଭିର୍ ଅତୀଵୋପଦ୍ରୁତା ଜନାଃ ଗୋଧୂମାନ୍ନଯଵାନ୍ନାଦ୍ଯାନ୍ ଦେଶାନ୍ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ଦୁଃଖିତାଃ
ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ କଠିନ କରର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଲୋକମାନେ ଅତି ଦୁଃଖ ପାଇବେ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଗହୁଁ, ଯବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ମିଳେ, ସେଠାକୁ ଚାଲିଯିବେ।
ଵେଦମାର୍ଗେ ପ୍ରଲୀନେ ଚ ପାଖଣ୍ଡାଢ୍ଯେ ତତୋ ଜନେ ଅଧର୍ମଵୃଦ୍ଧ୍ଯା ଲୋକାନାମ୍ ଅଲ୍ପମ୍ ଆଯୁର୍ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେବେ ବେଦର ପଥ ହରାଇଯିବ ଏବଂ ଲୋକମାନେ ପାଖଣ୍ଡରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ, ଅଧର୍ମ ବଢିଯିବାରୁ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆୟୁ ଅତି କମିଯିବ।
ଅଶାସ୍ତ୍ରଵିହିତଂ ଘୋରଂ ତପ୍ଯମାନେଷୁ ଵୈ ତପଃ ନରେଷୁ ନୃପଦୋଷେଣ ବାଲମୃତ୍ଯୁର୍ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଲୋକମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ ନଥିବା କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିବା ସମୟରେ, ରାଜାମାନଙ୍କର ଦୋଷରୁ ଛୁଆମାନେ ଅକାଳରେ ମରିଯିବେ।
ଭଵିତ୍ରୀ ଯୋଷିତାଂ ସୂତିଃ ପଞ୍ଚଷଟ୍ସପ୍ତଵାର୍ଷିକୀ ନଵାଷ୍ଟଦଶଵର୍ଷାଣାଂ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ତଥା କଲୌ
କଳିଯୁଗରେ ଜଣେ ଜଣେ ଝିଅମାନେ ପାଞ୍ଚ, ଛଅ କିମ୍ବା ସାତ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ନଅ, ଆଠ କିମ୍ବା ଅଠାର ବର୍ଷ ବୟସରେ ପିତାମାତା ହେବେ।
ପଲିତୋଦ୍ଗମଶ୍ ଚ ଭଵିତା ତଦା ଦ୍ଵାଦଶଵାର୍ଷିକଃ ନ ଜୀଵିଷ୍ଯତି ଵୈ କଶ୍ଚିତ୍ କଲୌ ଵର୍ଷାଣି ଵିଂଶତିମ୍
ସେ ସମୟରେ ବାରହ ବର୍ଷ ବୟସରେ ହିଁ ଚୁଲି ଧଳିଯିବ, ଏବଂ କଳିଯୁଗରେ କେହି ମଧ୍ୟ କେବଳ କୁଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାତ୍ର ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅଲ୍ପପ୍ରଜ୍ଞା ଵୃଥାଲିଙ୍ଗା ଦୁଷ୍ଟାନ୍ତଃକରଣାଃ କଲୌ ଯତସ୍ ତତୋ ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି କାଲେନାଲ୍ପେନ ମାନଵାଃ
କଳିଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି, ମିଥ୍ୟା ଚରିତ୍ର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବାରୁ, ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଆୟୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବେ।
ଯଦା ଯଦା ହି ପାଖଣ୍ଡଵୃତ୍ତିର୍ ଅତ୍ରୋପଲକ୍ଷ୍ଯତେ ତଦା ତଦା କଲେର୍ ଵୃଦ୍ଧିର୍ ଅନୁମେଯା ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ
ଯେତେବେଳେ ଏଠାରେ ପାଖଣ୍ଡୀମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଦେଖାଯିବ, ସେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କଳିଯୁଗର ବୃଦ୍ଧି ହେଉଛି ବୋଲି ବୁଝିପାରିବେ।
ଯଦା ଯଦା ସତାଂ ହାନିର୍ ଵେଦମାର୍ଗାନୁସାରିଣାମ୍ ତଦା ତଦା କଲେର୍ ଵୃଦ୍ଧିର୍ ଅନୁମେଯା ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ
ଯେତେବେଳେ ବେଦ ମାର୍ଗକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କର କ୍ଷୟ ହେଉଛି, ସେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କଳିଯୁଗର ବୃଦ୍ଧି ହେଉଛି ବୋଲି ବୁଝିପାରିବେ।
ପ୍ରାରମ୍ଭାଶ୍ ଚାଵସୀଦନ୍ତି ଯଦା ଧର୍ମକୃତାଂ ନୃଣାମ୍ ତଦାନୁମେଯଂ ପ୍ରାଧାନ୍ଯଂ କଲେର୍ ଵିପ୍ରା ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ
ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅସଫଳ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କଳିଯୁଗର ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଅନୁମାନ କରିପାରିବେ।
ଯଦା ଯଦା ନ ଯଜ୍ଞାନାମ୍ ଈଶ୍ଵରଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ ଇଜ୍ଯତେ ପୁରୁଷୈର୍ ଯଜ୍ଞୈସ୍ ତଦା ଜ୍ଞେଯଂ କଲେର୍ ବଲମ୍
ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିନାହାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ କଳିଯୁଗର ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଛି ବୋଲି ଜଣାଯିବ।
ନ ପ୍ରୀତିର୍ ଵେଦଵାଦେଷୁ ପାଖଣ୍ଡେଷୁ ଯଦା ରତିଃ କଲେର୍ ଵୃଦ୍ଧିସ୍ ତଦା ପ୍ରାଜ୍ଞୈର୍ ଅନୁମେଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଯେତେବେଳେ ବେଦ ଉପଦେଶରେ ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ ଏବଂ ଅପସিদ্ধ ଶିକ୍ଷାରେ ଆସକ୍ତି ଦେଖାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କଳିଯୁଗର ବଢ଼ିବା ଅନୁମାନ କରିପାରିବେ।
କଲୌ ଜଗତ୍ପତିଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସର୍ଵସ୍ରଷ୍ଟାରମ୍ ଈଶ୍ଵରମ୍ ନାର୍ଚଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ପାଖଣ୍ଡୋପହତା ନରାଃ
କଳିଯୁଗରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଅପସিদ্ধରେ ଅନୁସୃତ ଲୋକମାନେ ଜଗତ୍ପତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ରଚନାକାରୀ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ପୂଜା କରିବେନାହିଁ।
କିଂ ଦେଵୈଃ କିଂ ଦ୍ଵିଜୈର୍ ଵେଦୈଃ କିଂ ଶୌଚେନାମ୍ବୁଜଲ୍ପନା ଇତ୍ଯ୍ ଏଵଂ ପ୍ରଲପିଷ୍ଯନ୍ତି ପାଖଣ୍ଡୋପହତା ନରାଃ
ପାଖଣ୍ଡରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକମାନେ ଏଭଳି କହିବେ — 'ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବେଦ, ପବିତ୍ରତା କିମ୍ବା ପଦ୍ମଫୁଲ ଉପରେ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବାର କଣ ଉପକାର?'
ଅଲ୍ପଵୃଷ୍ଟିଶ୍ ଚ ପର୍ଜନ୍ଯଃ ସ୍ଵଲ୍ପଂ ସସ୍ଯଫଲଂ ତଥା ଫଲଂ ତଥାଲ୍ପସାରଂ ଚ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରାପ୍ତେ କଲୌ ଯୁଗେ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ ବର୍ଷା କମିଯିବ, ଫସଲ ଅଳ୍ପ ହେବ ଏବଂ ତାହାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଖରାପ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
ଜାନୁପ୍ରାଯାଣି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଶମୀପ୍ରାଯା ମହୀରୁହାଃ ଶୂଦ୍ରପ୍ରାଯାସ୍ ତଥା ଵର୍ଣା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କଲୌ ଯୁଗେ
କଳିଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଜଙ୍ଘାଯାଏଁ ଲୁଗା ପିନ୍ଧିବେ, ଗଛମାନେ ଅଧିକାଂଶ ଶମୀ ହେବେ, ଏବଂ ସମାଜରେ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଶୂଦ୍ର ହେବେ।
ଅଣୁପ୍ରାଯାଣି ଧାନ୍ଯାନି ଆଜପ୍ରାଯଂ ତଥା ପଯଃ ଭଵିଷ୍ଯତି କଲୌ ପ୍ରାପ୍ତ ଔଶୀରଂ ଚାନୁଲେପନମ୍
ଧାନ୍ୟ ଅତି ଛୋଟ ହେବ, ଦୁଧ ଅଧିକାଂଶ ଛେଉଁଠାରୁ ମିଳିବ, ଏବଂ କଳିଯୁଗରେ ଉଶୀର ଲେପ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହେବ।
ଶ୍ଵଶ୍ରୂଶ୍ଵଶୁରଭୂଯିଷ୍ଠା ଗୁରଵଶ୍ ଚ ନୃଣାଂ କଲୌ ଶାଲାଦ୍ଯାହାରିଭାର୍ଯାଶ୍ ଚ ସୁହୃଦୋ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
କଳିଯୁଗରେ ଶ୍ୱଶୁର ଓ ଶ୍ୱଶ୍ରୁ ମୁଖ୍ୟ ବୃଦ୍ଧ ହେବେ, ଏବଂ ଏକେଠାରେ ଖାଇଥିବା ମିତ୍ରମାନେ ହିଁ ସଂଗୀ ହେବେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କସ୍ଯ ମାତା ପିତା କସ୍ଯ ଯଦା କର୍ମାତ୍ମକଃ ପୁମାନ୍ ଇତି ଚୋଦାହରିଷ୍ଯନ୍ତି ଶ୍ଵଶୁରାନୁଗତା ନରାଃ
ଲୋକମାନେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲି, 'କାହାର ମାଆ? କାହାର ବାପା? କେବେ କାହାକୁ କାହିଁକି କାହାର କାମ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନାଯିବ?' ବୋଲି ପଚାରିବେ।