ତସ୍ମାଦ୍ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ଵିପ୍ରାଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ସୁଖପ୍ରଦମ୍ ମନ୍ଵନ୍ତରାଣାଂ ତେ ତତ୍ର ଚତ୍ଵାରିଂଶଦ୍ ଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାରୁ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସୁଖଦାୟକ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ଚାଳିଶି ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁଣମୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
କାଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଶୁଭାନ୍ ଭୋଗାଞ୍ ଜରାମରଣଵର୍ଜିତାଃ ତସ୍ମାନ୍ ନକ୍ଷତ୍ରଲୋକଂ ତୁ ଵିମାନୈଃ ସମଲଂକୃତମ୍
ସେଠାରେ ଶୁଭ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେଠାରୁ ତାରାମଣ୍ଡଳ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯାହା ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଶୋଭିତ ।
ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଗୁଣୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ଅଲଂକୃତାଃ ମନ୍ଵନ୍ତରାଣାଂ ପଞ୍ଚାଶଦ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ସେ ମହାମୁନିମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ପଚାଶି ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ଵିପ୍ରା ଦେଵଲୋକଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ ଷଷ୍ଟିମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଯାଵତ୍ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୁଦୁର୍ଲଭାନ୍
ସେଠାରୁ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦୁର୍ଲଭ ଦେବଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ଷାଠି ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ଭୋଗାନ୍ ନାନାଵିଧାନ୍ ଵିପ୍ରା ଋଗ୍ଦ୍ଵ୍ଯଷ୍ଟକସମନ୍ଵିତାନ୍ ଶକ୍ରଲୋକଂ ପୁନସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ସୁରପୂଜିତାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୋଗ, ଋକ୍ ସାମ ଇତ୍ୟାଦି ମନ୍ତ୍ରର ସହିତ ଉପଭୋଗ କରି, ସେଠାରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନ ପାଇ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପୁଣି ଯାଆନ୍ତି ।
ମନ୍ଵନ୍ତରାଣାଂ ତତ୍ରୈଵ ଭୁକ୍ତ୍ଵା କାଲଂ ଚ ସପ୍ତତିମ୍ ଭୋଗାନ୍ ଉଚ୍ଚାଵଚାନ୍ ଦିଵ୍ଯାନ୍ ମନସଃ ପ୍ରୀତିଵର୍ଧନାନ୍
ସେଠାରେ ସପ୍ତତି ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ଲୋକଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯମ୍ ଅନୁତ୍ତମମ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ରେପ୍ସିତାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ସର୍ଵକାମଗୁଣାନ୍ଵିତାନ୍
ସେଠାରୁ ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପ୍ରଜାପତି ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ମନ୍ଵନ୍ତରମ୍ ଅଶୀତିଂ ଚ କାଲଂ ସର୍ଵସୁଖପ୍ରଦମ୍ ତସ୍ମାତ୍ ପୈତାମହଂ ଲୋକଂ ଯାନ୍ତି ତେ ଵୈଷ୍ଣଵା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏଠାରେ ଅସୀ ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେଠାରୁ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପିତୃଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
ମନ୍ଵନ୍ତରାଣାଂ ନଵତି କ୍ରୀଡିତ୍ଵା ତତ୍ର ଵୈ ସୁଖମ୍ ଇହାଗତ୍ଯ ପୁନସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଵିପ୍ରାଣାଂ ପ୍ରଵରେ କୁଲେ
ସେଠାରେ ନବତି ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କରି, ପୁଣି ଏଠାକୁ ଆସି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି ।
ଜାଯନ୍ତେ ଯୋଗିନୋ ଵିପ୍ରା ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥପାରଗାଃ ଏଵଂ ସର୍ଵେଷୁ ଲୋକେଷୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ସେଠାରେ ଯୋଗୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୁଅନ୍ତି; ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ଇହାଗତ୍ଯ ପୁନର୍ ଯାନ୍ତି ଉପର୍ଯ୍ ଉପରି ଚ କ୍ରମାତ୍ ସଂଭଵେ ସଂଭଵେ ତେ ତୁ ଶତଵର୍ଷଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଏଠାରେ ଆସି, ସେମାନେ ପୁଣି ପୁଣି ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଏକ ଏକ କ୍ରମରେ ଉଚ୍ଚତର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି । ଏହିପରି ଜନ୍ମ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯଥେପ୍ସିତାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଯାନ୍ତି ଲୋକାନ୍ତରଂ ତତଃ ଦଶଜନ୍ମ ଯଦା ତେଷାଂ କ୍ରମେଣୈଵଂ ପ୍ରପୂର୍ଯତେ
ଆପଣମାନେ ଯେପରି ଭୋଗ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଅନ୍ୟ ଜଗତକୁ ଯାଆନ୍ତି । ଏଭଳି କ୍ରମକ୍ରମେ ଦଶଟି ଜନ୍ମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ,
ତଦା ଲୋକଂ ହରେର୍ ଦିଵ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦ୍ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ଗତ୍ଵା ତତ୍ରାକ୍ଷଯାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵଗୁଣାନ୍ଵିତାନ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକଠାରୁ ଉପର । ସେଠାରେ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରପୂର ଅକ୍ଷୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ଯାଵଜ୍ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଵିଵର୍ଜିତାଃ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଭୁଵନଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଵାରାହସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିତ ହୋଇ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି । ପରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନେ ବରାହଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
ଦିଵ୍ଯଦେହାଃ କୁଣ୍ଡଲିନୋ ମହାକାଯା ମହାବଲାଃ କ୍ରୀଡନ୍ତି ତତ୍ର ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ କୃତ୍ଵା ରୂପଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଦେହ, କୁଣ୍ଡଳିତ ଶକ୍ତି, ବଡ଼ ଦେହ ଓ ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ସହିତ ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଖେଳନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ।
ଦଶ କୋଟିସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଶାଶ୍ଵତେ ଭାଵେ ସର୍ଵୈର୍ ଦେଵୈର୍ ନମସ୍କୃତାଃ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଦଶ କୋଟି ସହସ୍ର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାଶ୍ୱତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ତତୋ ଯାନ୍ତି ତୁ ତେ ଧୀରା ନରସିଂହଗୃହଂ ଦ୍ଵିଜାଃ କ୍ରୀଡନ୍ତେ ତତ୍ର ମୁଦିତା ଵର୍ଷକୋଟ୍ଯଯୁତାନି ଚ
ତାପରେ ସେ ଧୈର୍ୟଶୀଳମାନେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ନରସିଂହଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଆନ୍ତି । ସେଠାରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ଖେଳନ୍ତି ।
ତଦନ୍ତେ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯାନ୍ତି ପୁରଂ ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତମ୍ କ୍ରୀଡନ୍ତେ ତତ୍ର ସୌଖ୍ଯେନ ଵର୍ଷାଣାମ୍ ଅଯୁତାନି ଚ
ଶେଷରେ ସେମାନେ ସିଦ୍ଧମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ବୈଷ୍ଣବ ପୁରୀକୁ ଯାଆନ୍ତି । ସେଠାରେ ସେମାନେ ସୁଖରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଖେଳନ୍ତି ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ପୁନର୍ ଵିପ୍ରା ଗଚ୍ଛନ୍ତି ସାଧକୋତ୍ତମାଃ ତତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚିରଂ କାଲଂ ଵର୍ଷକୋଟିଶତାନ୍ ବହୂନ୍
ପୁଣି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକମାନେ ଯାଆନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ । ସେଠାରେ ସେମାନେ ବହୁ କୋଟି ଶତ ବର୍ଷ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହନ୍ତି ।
ନାରାଯଣପୁରଂ ଯାନ୍ତି ତତସ୍ ତେ ସାଧକେଶ୍ଵରାଃ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାଂଶ୍ ଚ ଵିଵିଧାନ୍ ଵର୍ଷକୋଟ୍ଯର୍ବୁଦାନି ଚ
ତାପରେ ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାଧକମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କ ପୁରୀକୁ ଯାଆନ୍ତି । ସେଠାରେ ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଶତ କୋଟି ଅର୍ବୁଦ ବର୍ଷ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ଅନିରୁଦ୍ଧପୁରଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଦିଵ୍ଯରୂପା ମହାବଲାଃ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ସାଧକଵରାଃ ସ୍ତୂଯମାନାଃ ସୁରାସୁରୈଃ
ପରେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାଧକମାନେ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କ ପୁରୀକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ।
ତତ୍ର କୋଟିସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦଶ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ ତତ୍ର ଜରାମରଣଵର୍ଜିତାଃ
ସେଠାରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଚୌଦ ଦଶ କୋଟି ସହସ୍ର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୟସ୍ ବା ମୃତ୍ୟୁ ଛାଡ଼ି ରହନ୍ତି ।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ପୁରଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତେ ଵିପ୍ରା ଲକ୍ଷକୋଟିଶତତ୍ରଯମ୍
ପରେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ହିନ ହୋଇ ସେମାନେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ପୁରୀକୁ ଯାଆନ୍ତି । ସେଠାରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନେ ତିନି ଶତ କୋଟି ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ରହନ୍ତି ।
ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦଗାମିନୋ ହୃଷ୍ଟା ବଲଶକ୍ତିସମନ୍ଵିତାଃ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଯୋଗିନଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଯତ୍ର ସଂକର୍ଷଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳି, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ବଳ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପରେ ଯେଉଁଠାରେ ସଂକର୍ଷଣ ପ୍ରଭୁ ବସନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
ତତ୍ରୋଷିତ୍ଵା ଚିରଂ କାଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ସହସ୍ରଶଃ ଵିଶନ୍ତି ଵାସୁଦେଵୈତି ଵିରୂପାଖ୍ଯେ ନିରଞ୍ଜନେ
ସେଠାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହି, ହଜାର ହଜାର ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେମାନେ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ବିରୂପ ନାମକ ବାସୁଦେବ ଧାମକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ।
ଵିନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ପରେ ତତ୍ତ୍ଵେ ଜରାମରଣଵର୍ଜିତେ ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଵିମୁକ୍ତାସ୍ ତେ ଭଵେଯୁର୍ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ବୟସ୍ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିତ ହୋଇ, ଏଠାରେ ଯାଇ ସେମାନେ ସ୍ୱାଧୀନ ହୁଅନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଏଵଂ କ୍ରମେଣ ଭୁକ୍ତିଂ ତେ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ ମୁକ୍ତିଂ ଚ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲା ଵାସୁଦେଵାର୍ଚନେ ରତାଃ
ଏଭଳି କ୍ରମକ୍ରମେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ପାଆନ୍ତି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁମାନେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି ।
ଏକାଦଶ୍ଯାମ୍ ଉଭେ ପକ୍ଷେ ନିରାହାରଃ ସମାହିତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମ୍ଯଗ୍ ଵିଧାନେନ ଧୌତଵାସା ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଉଭୟ ପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ଉପବାସ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପରିଷ୍କୃତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି,
ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସୁସମାହିତଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ଗନ୍ଧୈସ୍ ତଥା ଦୀପୈର୍ ଧୂପୈର୍ ନୈଵେଦ୍ଯକୈସ୍ ତଥା
ଯଥାବିଧି ଭକ୍ତି ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପ, ସୁଗନ୍ଧ, ଦୀପ, ଧୂପ ଓ ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଥିଲେ,
ଉପହାରୈର୍ ବହୁଵିଧୈର୍ ଜପ୍ଯୈର୍ ହୋମପ୍ରଦକ୍ଷିଣୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ ନାନାଵିଧୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈର୍ ଗୀତଵାଦ୍ଯୈର୍ ମନୋହରୈଃ
ନାନା ପ୍ରକାର ଉପହାର, ଜପ, ହୋମ, ପରିକ୍ରମା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶ୍ଲୋକ, ଦେବତାଙ୍କ ଗୀତ ଓ ମନୋହର ସଙ୍ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ,