ତତ୍ର ଚ ତ୍ରିତଯଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ ସମସ୍ତା ହି ଵଯଂ ଦେଵାସ୍ ତସ୍ଯ ଦେହେ ଵସାମହେ
ସେଠାରେ ଏକ ତ୍ରୟୀ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କାରଣ, ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ବସୁଛୁ।
ତସ୍ଯୈଵ ଚାଗ୍ରଜୋ ଭ୍ରାତା ସିତାଦ୍ରିନିଚଯପ୍ରଭଃ ହଲୀ ବଲ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଧରାଧରଃ
ତାଙ୍କର ଜେଷ୍ଠ ଭାଇ, ଧଳା ପାହାଡ଼ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ହଳୀ ଏବଂ ବଳ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବେ, ଏବଂ ଧରାକୁ ଧାରଣ କରିବେ।
ତ୍ରିଶିରାସ୍ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟୋ ଽନନ୍ତ ଇତି ପ୍ରଭୋଃ ସୁପର୍ଣୋ ଯସ୍ଯ ଵୀର୍ଯେଣ କଶ୍ଯପସ୍ଯାତ୍ମଜୋ ବଲୀ
ତିନିମୁହିଁ ଦେବତା, ଯିଏ ଅନନ୍ତ ଭାବେ ପରିଚିତ, ସେ ପ୍ରଭୁ ଅତିଶୟ ପ୍ରବଳ। ସୁପର୍ଣ୍ଣ, କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅନ୍ତଂ ନୈଵାଶକଦ୍ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଦେଵସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ ସ ଚ ଶେଷୋ ଵିଚରତେ ପରଯା ଵୈ ମୁଦା ଯୁତଃ
ସେ ଦେବତା, ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଶେଷ ଦେଖିବା କାହାରି ପାଇଁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଏହି ଶେଷ ଦେବତା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆନନ୍ଦରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
ଅନ୍ତର୍ଵସତି ଭୋଗେନ ପରିରଭ୍ଯ ଵସୁଂଧରାମ୍ ଯ ଏଷ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସୋ ଽନନ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ ଵସୁଧାଧରଃ
ଯିଏ ଭିତରେ ବସି, ଭୂମିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ରହିଛନ୍ତି, ସେହି ଅନନ୍ତ, ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ, ଭୂମିକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଯୋ ରାମଃ ସ ହୃଷୀକେଶୋ ଽଚ୍ଯୁତଃ ସର୍ଵଧରାଧରଃ ତାଵ୍ ଉଭୌ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରୌ ଦିଵ୍ଯୌ ଦିଵ୍ଯପରାକ୍ରମୌ
ଯିଏ ରାମ, ସେହି ହୃଷୀକେଶ, ଅଚ୍ୟୁତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଏହି ଦୁଇଜଣେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଧାରକ।
ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯୌ ମାନନୀଯୌ ଚ ଚକ୍ରଲାଙ୍ଗଲଧାରିଣୌ ଏଷ ଵୋ ଽନୁଗ୍ରହଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ପୁଣ୍ଯସ୍ ତପୋଧନାଃ ତଦ୍ ଭଵନ୍ତୋ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପୂଜଯେଯୁଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଏମାନେ ଚକ୍ର ଓ ହଳ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦେଖିବା ଓ ସମ୍ମାନ କରିବାଯୋଗ୍ୟ। ମୁଁ ଏହି କୃପା ତୁମେମାନେ ପାଇଁ କହିଲି, ହେ ତପସ୍ଵୀମାନେ, ଏହିପରି ଯଦୁମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜନ କର।
ଅହୋ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତମ୍ ଅସ୍ମାଭିର୍ ଅଦ୍ଭୁତମ୍ ସର୍ଵପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଧନ୍ଯଂ ସଂସାରନାଶନମ୍
ହାଁ, ଆମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ମହିମା ଶୁଣିଲୁ, ଯାହା ଅଦ୍ଭୁତ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ପୁଣ୍ୟମୟ, ଧନ୍ୟ, ଏବଂ ସଂସାର ନାଶ କରେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵାସୁଦେଵଂ ମହାମୁନେ କାଂ ଗତିଂ ଯାନ୍ତି ମନୁଜା ଵାସୁଦେଵାର୍ଚନେ ରତାଃ
ଯଥାବିଧି ଭକ୍ତି ସହିତ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ହେ ମହାମୁନି, ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ କେଉଁ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି?
କିଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ ମୋକ୍ଷଂ କିଂ ଵା ସ୍ଵର୍ଗଂ ମହାମୁନେ ଅଥଵା କିଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଉଭଯଂ ଫଲମ୍
ସେମାନେ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି କି, କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗ ପାଆନ୍ତି, ହେ ମହାମୁନି? କିମ୍ବା, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଇଟି ଫଳ ମଧ୍ୟ ପାଆନ୍ତି କି?
ଛେତ୍ତୁମ୍ ଅର୍ହସି ସର୍ଵଜ୍ଞ ସଂଶଯଂ ନୋ ହୃଦି ସ୍ଥିତମ୍ ଛେତ୍ତା ନାନ୍ଯୋ ଽସ୍ତି ଲୋକେ ଽସ୍ମିଂସ୍ ତ୍ଵଦୃତେ ମୁନିସତ୍ତମ
ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ଆମ ହୃଦୟରେ ଥିବା ସନ୍ଦେହକୁ ଆପଣ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଏହି ଜଗତରେ ଆପଣ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଏହାକୁ ଦୂର କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସାଧୁ ସାଧୁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଭଵଦ୍ଭିର୍ ଯଦ୍ ଉଦାହୃତମ୍ ଶୃଣୁଧ୍ଵମ୍ ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ସୁଖାଵହମ୍
ଭଲ, ଭଲ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣମାନେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି। ଏବେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ସୁଖ ମିଳେ, ତାହା କ୍ରମକ୍ରମେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଦୀକ୍ଷାମାତ୍ରେଣ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ନରା ମୋକ୍ଷଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଵୈ କିଂ ପୁନର୍ ଯେ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଚ୍ଯୁତଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦିକ୍ଷା ମାତ୍ରରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି; ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଭକ୍ତିରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେମାନେ କେତେ ଅଧିକ ଫଳ ପାଇବେ!
ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଃ ସ୍ଵର୍ଗୋ ମୋକ୍ଷଶ୍ ଚ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ଲଭନ୍ତେ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ କାମାନ୍ ଯାନ୍ ଯାନ୍ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ଦୁର୍ଲଭାନ୍
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ମିଳିବା କଷ୍ଟକର ନୁହେଁ, ହେ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନେ ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଆନ୍ତି।
ରତ୍ନପର୍ଵତମ୍ ଆରୁହ୍ଯ ନରୋ ରତ୍ନଂ ଯଥାଦଦେତ୍ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ମୁନିଶାର୍ଦୂଲାସ୍ ତଥା କୃଷ୍ଣାନ୍ ମନୋରଥାନ୍
ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକ ରତ୍ନପର୍ବତ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଇଚ୍ଛାମତେ ରତ୍ନ ନେଇପାରନ୍ତି, ଏହିପରି ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, କୃଷ୍ଣଙ୍କଠାରୁ ଭକ୍ତମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଫଲାନି ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଯଥା ଗୃହ୍ଣାତି ପୁରୁଷୋ ଵିପ୍ରାସ୍ ତଥା କୃଷ୍ଣାନ୍ ମନୋରଥାନ୍
ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଇଚ୍ଛାମତେ ଫଳ ନେଇପାରନ୍ତି, ଏହିପରି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କଠାରୁ ଭକ୍ତମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଵିଧିଵତ୍ ପୂଜ୍ଯ ଵାସୁଦେଵଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନରାଃ ଫଲମ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଯଥାବିଧିରେ ବାସୁଦେବ, ଜଗତ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ଲୋକମାନେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଆରାଧ୍ଯ ତଂ ଜଗନ୍ନାଥଂ ଵିଶୁଦ୍ଧେନାନ୍ତରାତ୍ମନା ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନରାଃ କାମାନ୍ ସୁରାଣାମ୍ ଅପି ଦୁର୍ଲଭାନ୍
ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରିଲେ, ଲୋକମାନେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହା ଚାହିଁ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ଦୁର୍ଲଭ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଯେ ଽର୍ଚଯନ୍ତି ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ଵାସୁଦେଵାଖ୍ଯମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍ ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିଦ୍ ଵିଦ୍ଯତେ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଭକ୍ତିରେ ବାସୁଦେବ ନାମକ ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଭୁବନରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ନୁହେଁ।
ଧନ୍ଯାସ୍ ତେ ପୁରୁଷା ଲୋକେ ଯେ ଽର୍ଚଯନ୍ତି ସଦା ହରିମ୍ ସର୍ଵପାପହରଂ ଦେଵଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏହି ଜଗତରେ ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ହରିଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦେବତା।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ଶୂଦ୍ରାନ୍ତ୍ଯଜାତଯଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ତଂ ସୁରଵରଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଜନାନୀ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅତି ନିମ୍ନ ଜନ୍ମରେ ଥିବାମାନେ — ଏମାନେ ଯେତେବେଳେ ସେହି ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାଚ୍ ଛୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନଯୋ ଯତ୍ ପୃଚ୍ଛତ ମମାନଘାଃ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସମାସେନ ଗତିଂ ତେଷାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ତେଣୁ, ହେ ମୁନିମାନେ, ତୁମେମାନେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ଗତି ବିଷୟରେ କହିବି, ଆଗ୍ରହରେ ଶୁଣ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମାନୁଷ୍ଯକଂ ଦେହଂ ରୋଗାଯତନମ୍ ଅଧ୍ରୁଵମ୍ ଜରାମରଣସଂଯୁକ୍ତଂ ଜଲବୁଦ୍ବୁଦସଂନିଭମ୍
ଏହି ମାନବ ଦେହଟିକୁ, ଯାହା ରୋଗର ଆଶ୍ରୟ, ଅସ୍ଥିର, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଏବଂ ପାଣିର ବୁଦ୍ବୁଦି ପରି ଅସ୍ଥାୟୀ, ଛାଡିଦେଇ,
ମାଂସଶୋଣିତଦୁର୍ଗନ୍ଧଂ ଵିଷ୍ଠାମୂତ୍ରାଦିଭିର୍ ଯୁତମ୍ ଅସ୍ଥିସ୍ଥୂଣମ୍ ଅମେଧ୍ଯଂ ଚ ସ୍ନାଯୁଚର୍ମଶିରାନ୍ଵିତମ୍
ମାଂସ ଓ ରକ୍ତର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ, ମଳ ଓ ପେଶାବ ଭଳି ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷରେ ମିଶିଥିବା, ଅସ୍ଥିର ଦଣ୍ଡାକାର ଆଧାରରେ ଦଢ଼ିଥିବା, ତନ୍ତୁ, ଚର୍ମ ଓ ଶିରା ଯୁକ୍ତ ଏହି ଅପବିତ୍ର ଦେହକୁ ଛାଡି,
କାମଗେନ ଵିମାନେନ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧର୍ଵନାଦିନା ତରୁଣାଦିତ୍ଯଵର୍ଣେନ କିଙ୍କିଣୀଜାଲମାଲିନା
ଇଚ୍ଛାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭଳି ରଥରେ, ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହରେ, ଘଣ୍ଟିର ଝଙ୍କାର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ,
ଉପଗୀଯମାନା ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଅପ୍ସରୋଭିର୍ ଅଲଂକୃତାଃ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଲୋକପାଲାନାଂ ଭଵନଂ ତୁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ସେମାନେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କର ଗୃହକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
ମନ୍ଵନ୍ତରପ୍ରମାଣଂ ତୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା କାଲଂ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭୁଵନାନି ପୃଥକ୍ ତେଷାଂ ସର୍ଵଭୋଗୈର୍ ଅଲଂକୃତାଃ
ମନ୍ବନ୍ତର ପରିମାଣ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଶୋଭିତ ହୋଇ ରହନ୍ତି ।
ତତୋ ଽନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଲୋକଂ ତେ ଯାନ୍ତି ସର୍ଵସୁଖପ୍ରଦମ୍ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଦଶମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ମଧ୍ୟାକାଶ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ଦଶଟି ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵଲୋକଂ ତୁ ଯାନ୍ତି ଵୈ ଵୈଷ୍ଣଵା ଦ୍ଵିଜାଃ ଵିଂଶନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ କାଲଂ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମନୋରମାନ୍
ସେଠାରୁ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ କୋଡ଼ିଏ ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ଭୋଗାନ୍ ଆଦିତ୍ଯଲୋକଂ ତୁ ତସ୍ମାଦ୍ ଯାନ୍ତି ସୁପୂଜିତାଃ ତ୍ରିଂଶନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ତତ୍ର ଭୋଗାନ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵାତିଦୈଵତାନ୍
ସେଠାରେ ବହୁତ ସମ୍ମାନ ପାଇ, ସେମାନେ ଆଦିତ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ତିରିଶି ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।