ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ ଚତୁର୍ବାହୁର୍ ଵାସୁଦେଵୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଦାତା ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍କର୍ତା ବ୍ରହ୍ମଭୂତୋ ଦ୍ଵିଜପ୍ରିଯଃ
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଚାରି ହାତ ଥିବା ବାସୁଦେବ ହେବେ; ଦାନଶୀଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱର ଅନୁଭବୀ ଏବଂ ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ରାଜ୍ଞୋ ବଦ୍ଧାନ୍ ସ ସର୍ଵାନ୍ ଵୈ ମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି ଯାଦଵଃ ଜରାସଂଧଂ ତୁ ରାଜାନଂ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଗିରିଗହ୍ଵରେ
ସେ ଯାଦବ ଏହି ଦେଶରେ ବନ୍ଧି ରଖିଥିବା ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ; ଗିରିଗୁହାରେ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧକୁ ଜିତିବେ।
ସର୍ଵପାର୍ଥିଵରତ୍ନାଢ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅପ୍ରତିହତୋ ଵୀର୍ଯେଣାପି ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ ସାହସରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଧନୀ ହେବେ; ଏବଂ ଭୂମିରେ କେହି ତାଙ୍କର ସାହସକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେନି।
ଵିକ୍ରମେଣ ଚ ସଂପନ୍ନଃ ସର୍ଵପାର୍ଥିଵପାର୍ଥିଵଃ ଶୂରଃ ସଂହନନୋ ଭୂତୋ ଦ୍ଵାରକାଯାଂ ଵସନ୍ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଶୂର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦ୍ୱାରକାରେ ନିବାସ କରି ପ୍ରଭୁ ହେବେ।
ପାଲଯିଷ୍ଯତି ଗାଂ ଦେଵୀଂ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦୁରାଶଯାନ୍ ତଂ ଭଵନ୍ତଃ ସମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ ଅର୍ହଣୈର୍ ଵରୈଃ
ସେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଜିତି ଭୂମି ଦେବୀକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ; ତାଙ୍କୁ ଆସି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଓ ଉପହାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଚଯନ୍ତୁ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଣମ୍ ଇଵ ଶାଶ୍ଵତମ୍ ଯୋ ହି ମାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମ୍ ଇଚ୍ଛେତ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ପିତାମହମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରନ୍ତୁ, ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମା ଭଳି; ଯେଉଁଠି ମୁଁ କିମ୍ବା ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ—
ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯସ୍ ତେନ ଭଗଵାନ୍ ଵାସୁଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ଦୃଷ୍ଟେ ତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅହଂ ଦୃଷ୍ଟୋ ନ ମେ ଽତ୍ରାସ୍ତି ଵିଚାରଣା
ସେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭଗବାନ୍ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦରକାର। ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ ବୋଲି ମନିବି, ଏଠାରେ ମୋ ପାଇଁ ଆଉ କିଛି ଜିଜ୍ଞାସା ରହିନଥାଏ।
ପିତାମହୋ ଵାସୁଦେଵ ଇତି ଵିତ୍ତ ତପୋଧନାଃ ସ ଯସ୍ଯ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ତପସ୍ୱୀମାନେ, ଜାଣ, ପିତାମହଙ୍କୁ ବାସୁଦେବ ବୋଲାଯାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ପଦ୍ମନୟନ ବାସୁଦେବଙ୍କର ସ୍ନେହ ହେବ, ସେଠି ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ।
ତସ୍ଯ ଦେଵଗଣଃ ପ୍ରୀତୋ ବ୍ରହ୍ମପୂର୍ଵୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯସ୍ ତୁ ତଂ ମାନଵୋ ଲୋକେ ସଂଶ୍ରଯିଷ୍ଯତି କେଶଵମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବମାନେ ସମେତ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ। ଏହି ସଂସାରରେ ଯେ କେହି କେଶବଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଥାଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଇବ।
ତସ୍ଯ କୀର୍ତିର୍ ଯଶଶ୍ ଚୈଵ ସ୍ଵର୍ଗଶ୍ ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯତି ଧର୍ମାଣାଂ ଦେଶିକଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଧର୍ମଵାନ୍
ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି, ଯଶସ୍, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହେବ। ସେ ନିଜେ ଧର୍ମର ପ୍ରକୃତ ଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବେ।
ଧର୍ମଵିଦ୍ଭିଃ ସ ଦେଵେଶୋ ନମସ୍କାର୍ଯଃ ସଦାଚ୍ଯୁତଃ ଧର୍ମ ଏଵ ସଦା ହି ସ୍ଯାଦ୍ ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅଭ୍ଯର୍ଚିତେ ଵିଭୌ
ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବାମାନେ ସଦା ଅଚ୍ୟୁତ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠାରେ ସେ ପ୍ରଭୁ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ଧର୍ମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବସିଥାଏ।
ସ ହି ଦେଵୋ ମହାତେଜାଃ ପ୍ରଜାହିତଚିକୀର୍ଷଯା ଧର୍ମାର୍ଥଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ଋଷିକୋଟୀଃ ସସର୍ଜ ଚ
ସେ ଦେବତା, ଅତି ତେଜସ୍ବୀ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଧର୍ମ ନିମିତ୍ତେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତାଃ ସୃଷ୍ଟାସ୍ ତେନ ଵିଧିନା ପର୍ଵତେ ଗନ୍ଧମାଦନେ ସନତ୍କୁମାରପ୍ରମୁଖାସ୍ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତପସାନ୍ଵିତାଃ
ସେ ଭାବେ ସୃଷ୍ଟିତ ମହାର୍ଷିମାନେ, ସନତ୍କୁମାରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହୋଇ ବସିଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ ସ ଵାଗ୍ମୀ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ନମସ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵାଃ ଵନ୍ଦିତୋ ହି ସ ଵନ୍ଦେତ ମାନିତୋ ମାନଯୀତ ଚ
ଏହିକାରଣରୁ, ଯିଏ ବକ୍ତା ଏବଂ ଧର୍ମକୁ ଜାଣେ, ସେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ। ଯିଏ ସମ୍ମାନିତ, ସେ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ଯିଏ ମାନ୍ୟ, ସେ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦୃଷ୍ଟଃ ପଶ୍ଯେଦ୍ ଅହରହଃ ସଂଶ୍ରିତଃ ପ୍ରତିସଂଶ୍ରଯେତ୍ ଅର୍ଚିତଶ୍ ଚାର୍ଚଯେନ୍ ନିତ୍ଯଂ ସ ଦେଵୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଯିଏ ଦେଖାଯାଏ, ସେଉଁଠି ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଶରଣ ନିଆଯାଏ, ସେଉଁଠି ପୁନିପୁନି ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ। ଯିଏ ପୂଜିତ, ସେଉଁଠି ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯାନଵଦ୍ଯସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଵୈ ପରମଂ ତପଃ ଆଦିଦେଵସ୍ଯ ମହତଃ ସଜ୍ଜନାଚରିତଂ ସଦା
ଏଭଳି ଦୋଷରହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପସ୍ୟା, ଏହି ଆଦିଦେବଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ, ସଦା ସଜ୍ଜନମାନେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଭୁଵନେ ଽଭ୍ଯର୍ଚିତୋ ନିତ୍ଯଂ ଦେଵୈର୍ ଅପି ସନାତନଃ ଅଭଯେନାନୁରୂପେଣ ପ୍ରପଦ୍ଯ ତମ୍ ଅନୁଵ୍ରତାଃ
ସେ ସନାତନ ଦେବତା, ଏହି ଭୂମଣ୍ଡଳରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟ ଛାଡ଼ି ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଥାନ୍ତି।
କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ସ ନମସ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସଦା ଯତ୍ନଵଦ୍ଭିର୍ ଉପସ୍ଥାଯ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯୋ ଦେଵକୀସୁତଃ
କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଏବଂ କଥା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ସାହରେ, ଦେବକୀନନ୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦରକାର।
ଏଷ ଵୈ ଵିହିତୋ ମାର୍ଗୋ ମଯା ଵୈ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵଦେଵେଶଂ ଦୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ଯୁଃ ସୁରସତ୍ତମାଃ
ଏହି ପଥକୁ ମୁଁ ନିଜେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ। ସମସ୍ତ ଦେବମାନେଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବା ହୁଏ।
ମହାଵରାହଂ ତଂ ଦେଵଂ ସର୍ଵଲୋକପିତାମହମ୍ ଅହଂ ଚୈଵ ନମସ୍ଯାମି ନିତ୍ଯମ୍ ଏଵ ଜଗତ୍ପତିମ୍
ସେ ଦେବ, ମହାବରାହ ରୂପୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସଦା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ।
ତତ୍ର ଚ ତ୍ରିତଯଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ ସମସ୍ତା ହି ଵଯଂ ଦେଵାସ୍ ତସ୍ଯ ଦେହେ ଵସାମହେ
ସେଠାରେ ଏକ ତ୍ରୟୀ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କାରଣ, ଆମେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ବସୁଛୁ।
ତସ୍ଯୈଵ ଚାଗ୍ରଜୋ ଭ୍ରାତା ସିତାଦ୍ରିନିଚଯପ୍ରଭଃ ହଲୀ ବଲ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଧରାଧରଃ
ତାଙ୍କର ଜେଷ୍ଠ ଭାଇ, ଧଳା ପାହାଡ଼ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ହଳୀ ଏବଂ ବଳ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବେ, ଏବଂ ଧରାକୁ ଧାରଣ କରିବେ।
ତ୍ରିଶିରାସ୍ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟୋ ଽନନ୍ତ ଇତି ପ୍ରଭୋଃ ସୁପର୍ଣୋ ଯସ୍ଯ ଵୀର୍ଯେଣ କଶ୍ଯପସ୍ଯାତ୍ମଜୋ ବଲୀ
ତିନିମୁହିଁ ଦେବତା, ଯିଏ ଅନନ୍ତ ଭାବେ ପରିଚିତ, ସେ ପ୍ରଭୁ ଅତିଶୟ ପ୍ରବଳ। ସୁପର୍ଣ୍ଣ, କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅନ୍ତଂ ନୈଵାଶକଦ୍ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଦେଵସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ ସ ଚ ଶେଷୋ ଵିଚରତେ ପରଯା ଵୈ ମୁଦା ଯୁତଃ
ସେ ଦେବତା, ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଶେଷ ଦେଖିବା କାହାରି ପାଇଁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଏହି ଶେଷ ଦେବତା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆନନ୍ଦରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
ଅନ୍ତର୍ଵସତି ଭୋଗେନ ପରିରଭ୍ଯ ଵସୁଂଧରାମ୍ ଯ ଏଷ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସୋ ଽନନ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ ଵସୁଧାଧରଃ
ଯିଏ ଭିତରେ ବସି, ଭୂମିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ରହିଛନ୍ତି, ସେହି ଅନନ୍ତ, ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ, ଭୂମିକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଯୋ ରାମଃ ସ ହୃଷୀକେଶୋ ଽଚ୍ଯୁତଃ ସର୍ଵଧରାଧରଃ ତାଵ୍ ଉଭୌ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରୌ ଦିଵ୍ଯୌ ଦିଵ୍ଯପରାକ୍ରମୌ
ଯିଏ ରାମ, ସେହି ହୃଷୀକେଶ, ଅଚ୍ୟୁତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଏହି ଦୁଇଜଣେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଧାରକ।
ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯୌ ମାନନୀଯୌ ଚ ଚକ୍ରଲାଙ୍ଗଲଧାରିଣୌ ଏଷ ଵୋ ଽନୁଗ୍ରହଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ପୁଣ୍ଯସ୍ ତପୋଧନାଃ ତଦ୍ ଭଵନ୍ତୋ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପୂଜଯେଯୁଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଏମାନେ ଚକ୍ର ଓ ହଳ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦେଖିବା ଓ ସମ୍ମାନ କରିବାଯୋଗ୍ୟ। ମୁଁ ଏହି କୃପା ତୁମେମାନେ ପାଇଁ କହିଲି, ହେ ତପସ୍ଵୀମାନେ, ଏହିପରି ଯଦୁମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜନ କର।
ଅହୋ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତମ୍ ଅସ୍ମାଭିର୍ ଅଦ୍ଭୁତମ୍ ସର୍ଵପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଧନ୍ଯଂ ସଂସାରନାଶନମ୍
ହାଁ, ଆମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ମହିମା ଶୁଣିଲୁ, ଯାହା ଅଦ୍ଭୁତ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ପୁଣ୍ୟମୟ, ଧନ୍ୟ, ଏବଂ ସଂସାର ନାଶ କରେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵାସୁଦେଵଂ ମହାମୁନେ କାଂ ଗତିଂ ଯାନ୍ତି ମନୁଜା ଵାସୁଦେଵାର୍ଚନେ ରତାଃ
ଯଥାବିଧି ଭକ୍ତି ସହିତ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ହେ ମହାମୁନି, ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ କେଉଁ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି?
କିଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ତେ ମୋକ୍ଷଂ କିଂ ଵା ସ୍ଵର୍ଗଂ ମହାମୁନେ ଅଥଵା କିଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଉଭଯଂ ଫଲମ୍
ସେମାନେ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି କି, କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗ ପାଆନ୍ତି, ହେ ମହାମୁନି? କିମ୍ବା, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଇଟି ଫଳ ମଧ୍ୟ ପାଆନ୍ତି କି?