ସମୁତ୍ପତ୍ସ୍ଯତି ଗୋଵିନ୍ଦୋ ମନୋର୍ ଵଂଶେ ମହାତ୍ମନଃ ଅଂଶୋ ନାମ ମନୋଃ ପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ଧାମା ତତଃ ପରମ୍
ମହାତ୍ମା ମନୁଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବଂଶରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେବେ; ମନୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ଅଂଶ ହେବେ, ତାପରେ ଅନ୍ତର୍ଧାମା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେବେ।
ଅନ୍ତର୍ଧାମ୍ନୋ ହଵିର୍ଧାମା ପ୍ରଜାପତିର୍ ଅନିନ୍ଦିତଃ ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିର୍ ଭଵିତା ହଵିର୍ଧାମ୍ନଃ ସୁତୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଅନ୍ତର୍ଧାମାଙ୍କରୁ ଅନିନ୍ଦିତ ପ୍ରଜାପତି ହବିର୍ଧାମା ଜନ୍ମ ନେବେ; ହବିର୍ଧାମାଙ୍କରୁ ପ୍ରାଚୀନବର୍ହି ଜନ୍ମିବେ।
ତସ୍ଯ ପ୍ରଚେତଃପ୍ରମୁଖା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଦଶାତ୍ମଜାଃ ପ୍ରାଚେତସସ୍ ତଥା ଦକ୍ଷୋ ଭଵିତେହ ପ୍ରଜାପତିଃ
ତାଙ୍କର ଦଶ ପୁତ୍ର, ପ୍ରଚେତାସ୍ ପ୍ରମୁଖ ହେବେ; ପ୍ରଚେତାସ୍ ଠାରୁ ଦକ୍ଷ ଜନ୍ମିବେ, ଯିଏ ପ୍ରଜାପତି ହେବେ।
ଦାକ୍ଷାଯଣ୍ଯସ୍ ତଥାଦିତ୍ଯୋ ମନୁର୍ ଆଦିତ୍ଯତସ୍ ତତଃ ମନୋଶ୍ ଚ ଵଂଶଜ ଇଲା ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦକ୍ଷଙ୍କର କନ୍ୟାମାନଙ୍କରୁ ଆଦିତ୍ୟ ଜନ୍ମିବେ, ଆଦିତ୍ୟଠାରୁ ମନୁ ହେବେ; ମନୁଙ୍କର ବଂଶରୁ ଇଲା ଓ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଜନ୍ମିବେ।
ବୁଧାତ୍ ପୁରୂରଵାଶ୍ ଚାପି ତସ୍ମାଦ୍ ଆଯୁର୍ ଭଵିଷ୍ଯତି ନହୁଷୋ ଭଵିତା ତସ୍ମାଦ୍ ଯଯାତିସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ବୁଧାଠାରୁ ପୁରୁରବା ଜନ୍ମିବେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଆୟୁ ହେବେ; ଆୟୁଠାରୁ ନହୁଷ ଜନ୍ମିବେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଯୟାତି ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେବେ।
ଯଦୁସ୍ ତସ୍ମାନ୍ ମହାସତ୍ତ୍ଵଃ କ୍ରୋଷ୍ଟା ତସ୍ମାଦ୍ ଭଵିଷ୍ଯତି କ୍ରୋଷ୍ଟୁଶ୍ ଚୈଵ ମହାନ୍ ପୁତ୍ରୋ ଵୃଜିନୀଵାନ୍ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯୟାତିଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯଦୁ ଜନ୍ମିବେ, ଯଦୁଠାରୁ କ୍ରୋଷ୍ଟା ହେବେ; କ୍ରୋଷ୍ଟାଠାରୁ ମହାନ୍ ପୁତ୍ର ବୃଜିନୀବାନ୍ ଜନ୍ମିବେ।
ଵୃଜିନୀଵତଶ୍ ଚ ଭଵିତା ଉଷଙ୍ଗୁର୍ ଅପରାଜିତଃ ଉଷଙ୍ଗୋର୍ ଭଵିତା ପୁତ୍ରଃ ଶୂରଶ୍ ଚିତ୍ରରଥସ୍ ତଥା
ବୃଜିନୀବାନ୍ଠାରୁ ଅପରାଜିତ ଉଷଙ୍ଗୁ ଜନ୍ମିବେ; ଉଷଙ୍ଗୁଠାରୁ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଶୂର ଓ ଚିତ୍ରରଥ ଜନ୍ମିବେ।
ତସ୍ଯ ତ୍ଵ୍ ଅଵରଜଃ ପୁତ୍ରଃ ଶୂରୋ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯତି ତେଷାଂ ଵିଖ୍ଯାତଵୀର୍ଯାଣାଂ ଚାରିତ୍ରଗୁଣଶାଲିନାମ୍
ଶୂରଙ୍କର ଏକ କମ୍ ପ୍ରାୟ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଶୂର ନାମରେ ହେବେ; ସେମାନେ ସାହସ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ।
ଯଜ୍ଵିନାଂ ଚ ଵିଶୁଦ୍ଧାନାଂ ଵଂଶେ ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମାଃ ସ ଶୂରଃ କ୍ଷତ୍ରିଯଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମହାଵୀର୍ଯୋ ମହାଯଶାଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କର ବଂଶରେ, ମହାବିର୍ୟ ଓ ମହାୟଶସ୍ବୀ ଶୂର, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ।
ସ୍ଵଵଂଶଵିସ୍ତାରକରଂ ଜନଯିଷ୍ଯତି ମାନଦମ୍ ଵସୁଦେଵମ୍ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ପୁତ୍ରମ୍ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ବଂଶକୁ ବିସ୍ତାର କରିବା ଏବଂ ମାନ ଦେଇବା ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ କରିବେ—ବସୁଦେବ, ଯିଏ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ ଚତୁର୍ବାହୁର୍ ଵାସୁଦେଵୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଦାତା ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍କର୍ତା ବ୍ରହ୍ମଭୂତୋ ଦ୍ଵିଜପ୍ରିଯଃ
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଚାରି ହାତ ଥିବା ବାସୁଦେବ ହେବେ; ଦାନଶୀଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱର ଅନୁଭବୀ ଏବଂ ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ରାଜ୍ଞୋ ବଦ୍ଧାନ୍ ସ ସର୍ଵାନ୍ ଵୈ ମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି ଯାଦଵଃ ଜରାସଂଧଂ ତୁ ରାଜାନଂ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଗିରିଗହ୍ଵରେ
ସେ ଯାଦବ ଏହି ଦେଶରେ ବନ୍ଧି ରଖିଥିବା ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ; ଗିରିଗୁହାରେ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧକୁ ଜିତିବେ।
ସର୍ଵପାର୍ଥିଵରତ୍ନାଢ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅପ୍ରତିହତୋ ଵୀର୍ଯେଣାପି ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ ସାହସରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଧନୀ ହେବେ; ଏବଂ ଭୂମିରେ କେହି ତାଙ୍କର ସାହସକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେନି।
ଵିକ୍ରମେଣ ଚ ସଂପନ୍ନଃ ସର୍ଵପାର୍ଥିଵପାର୍ଥିଵଃ ଶୂରଃ ସଂହନନୋ ଭୂତୋ ଦ୍ଵାରକାଯାଂ ଵସନ୍ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଶୂର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦ୍ୱାରକାରେ ନିବାସ କରି ପ୍ରଭୁ ହେବେ।
ପାଲଯିଷ୍ଯତି ଗାଂ ଦେଵୀଂ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦୁରାଶଯାନ୍ ତଂ ଭଵନ୍ତଃ ସମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ ଅର୍ହଣୈର୍ ଵରୈଃ
ସେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଜିତି ଭୂମି ଦେବୀକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ; ତାଙ୍କୁ ଆସି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଓ ଉପହାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଚଯନ୍ତୁ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଣମ୍ ଇଵ ଶାଶ୍ଵତମ୍ ଯୋ ହି ମାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମ୍ ଇଚ୍ଛେତ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ପିତାମହମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରନ୍ତୁ, ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମା ଭଳି; ଯେଉଁଠି ମୁଁ କିମ୍ବା ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ—
ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯସ୍ ତେନ ଭଗଵାନ୍ ଵାସୁଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ଦୃଷ୍ଟେ ତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅହଂ ଦୃଷ୍ଟୋ ନ ମେ ଽତ୍ରାସ୍ତି ଵିଚାରଣା
ସେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭଗବାନ୍ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦରକାର। ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ ବୋଲି ମନିବି, ଏଠାରେ ମୋ ପାଇଁ ଆଉ କିଛି ଜିଜ୍ଞାସା ରହିନଥାଏ।
ପିତାମହୋ ଵାସୁଦେଵ ଇତି ଵିତ୍ତ ତପୋଧନାଃ ସ ଯସ୍ଯ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ତପସ୍ୱୀମାନେ, ଜାଣ, ପିତାମହଙ୍କୁ ବାସୁଦେବ ବୋଲାଯାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ପଦ୍ମନୟନ ବାସୁଦେବଙ୍କର ସ୍ନେହ ହେବ, ସେଠି ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ।
ତସ୍ଯ ଦେଵଗଣଃ ପ୍ରୀତୋ ବ୍ରହ୍ମପୂର୍ଵୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯସ୍ ତୁ ତଂ ମାନଵୋ ଲୋକେ ସଂଶ୍ରଯିଷ୍ଯତି କେଶଵମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବମାନେ ସମେତ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ। ଏହି ସଂସାରରେ ଯେ କେହି କେଶବଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଥାଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଇବ।
ତସ୍ଯ କୀର୍ତିର୍ ଯଶଶ୍ ଚୈଵ ସ୍ଵର୍ଗଶ୍ ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯତି ଧର୍ମାଣାଂ ଦେଶିକଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଧର୍ମଵାନ୍
ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି, ଯଶସ୍, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହେବ। ସେ ନିଜେ ଧର୍ମର ପ୍ରକୃତ ଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବେ।
ଧର୍ମଵିଦ୍ଭିଃ ସ ଦେଵେଶୋ ନମସ୍କାର୍ଯଃ ସଦାଚ୍ଯୁତଃ ଧର୍ମ ଏଵ ସଦା ହି ସ୍ଯାଦ୍ ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅଭ୍ଯର୍ଚିତେ ଵିଭୌ
ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବାମାନେ ସଦା ଅଚ୍ୟୁତ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠାରେ ସେ ପ୍ରଭୁ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ଧର୍ମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବସିଥାଏ।
ସ ହି ଦେଵୋ ମହାତେଜାଃ ପ୍ରଜାହିତଚିକୀର୍ଷଯା ଧର୍ମାର୍ଥଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ଋଷିକୋଟୀଃ ସସର୍ଜ ଚ
ସେ ଦେବତା, ଅତି ତେଜସ୍ବୀ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଧର୍ମ ନିମିତ୍ତେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତାଃ ସୃଷ୍ଟାସ୍ ତେନ ଵିଧିନା ପର୍ଵତେ ଗନ୍ଧମାଦନେ ସନତ୍କୁମାରପ୍ରମୁଖାସ୍ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତପସାନ୍ଵିତାଃ
ସେ ଭାବେ ସୃଷ୍ଟିତ ମହାର୍ଷିମାନେ, ସନତ୍କୁମାରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହୋଇ ବସିଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ ସ ଵାଗ୍ମୀ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ନମସ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵାଃ ଵନ୍ଦିତୋ ହି ସ ଵନ୍ଦେତ ମାନିତୋ ମାନଯୀତ ଚ
ଏହିକାରଣରୁ, ଯିଏ ବକ୍ତା ଏବଂ ଧର୍ମକୁ ଜାଣେ, ସେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ। ଯିଏ ସମ୍ମାନିତ, ସେ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ଯିଏ ମାନ୍ୟ, ସେ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦୃଷ୍ଟଃ ପଶ୍ଯେଦ୍ ଅହରହଃ ସଂଶ୍ରିତଃ ପ୍ରତିସଂଶ୍ରଯେତ୍ ଅର୍ଚିତଶ୍ ଚାର୍ଚଯେନ୍ ନିତ୍ଯଂ ସ ଦେଵୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଯିଏ ଦେଖାଯାଏ, ସେଉଁଠି ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଶରଣ ନିଆଯାଏ, ସେଉଁଠି ପୁନିପୁନି ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ। ଯିଏ ପୂଜିତ, ସେଉଁଠି ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯାନଵଦ୍ଯସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଵୈ ପରମଂ ତପଃ ଆଦିଦେଵସ୍ଯ ମହତଃ ସଜ୍ଜନାଚରିତଂ ସଦା
ଏଭଳି ଦୋଷରହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପସ୍ୟା, ଏହି ଆଦିଦେବଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ, ସଦା ସଜ୍ଜନମାନେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଭୁଵନେ ଽଭ୍ଯର୍ଚିତୋ ନିତ୍ଯଂ ଦେଵୈର୍ ଅପି ସନାତନଃ ଅଭଯେନାନୁରୂପେଣ ପ୍ରପଦ୍ଯ ତମ୍ ଅନୁଵ୍ରତାଃ
ସେ ସନାତନ ଦେବତା, ଏହି ଭୂମଣ୍ଡଳରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟ ଛାଡ଼ି ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଥାନ୍ତି।
କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ସ ନମସ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସଦା ଯତ୍ନଵଦ୍ଭିର୍ ଉପସ୍ଥାଯ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯୋ ଦେଵକୀସୁତଃ
କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଏବଂ କଥା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ସାହରେ, ଦେବକୀନନ୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦରକାର।
ଏଷ ଵୈ ଵିହିତୋ ମାର୍ଗୋ ମଯା ଵୈ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵଦେଵେଶଂ ଦୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ଯୁଃ ସୁରସତ୍ତମାଃ
ଏହି ପଥକୁ ମୁଁ ନିଜେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ। ସମସ୍ତ ଦେବମାନେଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବା ହୁଏ।
ମହାଵରାହଂ ତଂ ଦେଵଂ ସର୍ଵଲୋକପିତାମହମ୍ ଅହଂ ଚୈଵ ନମସ୍ଯାମି ନିତ୍ଯମ୍ ଏଵ ଜଗତ୍ପତିମ୍
ସେ ଦେବ, ମହାବରାହ ରୂପୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସଦା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ।