ଆସନଂ ଶଯନଂ ଯାନଂ ଗୃହଂ ରତ୍ନଂ ଧନଂ ତଥା ସସ୍ଯଜାତାନି ସର୍ଵାଣି ସକ୍ଷେତ୍ରାଣ୍ଯ୍ ଅଥ ଯୋଷିତଃ
ସେ ଆସନ, ଶୟନ, ଯାନ, ଘର, ମଣି, ଧନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶସ୍ୟ, ଜମି ଏବଂ ଜନାନୀମାନେ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସୁପ୍ରଶାନ୍ତମନା ନିତ୍ଯଂ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ମାନଵଃ ଏଵଂଭୂତୋ ନରୋ ଦେଵି ଦେଵଲୋକେ ଽଭିଜାଯତେ
ଯେ ମଣିଷ ନିତ୍ୟ ଶାନ୍ତ ମନରେ ଏଭଳି ଦାନ କରେ, ହେ ଦେବୀ, ସେଉଁଠି ଦେବଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତତ୍ରୋଷ୍ଯ ସୁଚିରଂ କାଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ଅନୁତ୍ତମାନ୍ ସହାପ୍ସରୋଭିର୍ ମୁଦିତୋ ରମିତ୍ଵା ନନ୍ଦନାଦିଷୁ
ସେଠାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହି, ଅପୂର୍ବ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ନନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ବିହାର କରେ।
ତସ୍ମାଚ୍ ଚ୍ଯୁତୋ ମହେଶାନି ମାନୁଷେଷୂପଜାଯତେ ମହାଭାଗକୁଲେ ଦେଵି ଧନଧାନ୍ଯସମାଚିତେ
ସେଠାରୁ ପଡ଼ି, ହେ ମହାଦେବୀ, ସେ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତତ୍ର କାମଗୁଣୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସମୁପେତୋ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ ମହାକାର୍ଯୋ ମହାଭୋଗୋ ଧନୀ ଭଵତି ମାନଵଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କାମ୍ୟ ଭୋଗ ଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ମହାକାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ବଡ଼ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ ଏବଂ ଧନୀ ହୁଏ।
ଏତେ ଦେଵି ମହାଭାଗାଃ ପ୍ରାଣିନୋ ଦାନଶାଲିନଃ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵୈ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସର୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନାଃ
ଏହିମାନେ, ହେ ଦେବୀ, ଦାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ଅପରେ ମାନଵା ଦେଵି ପ୍ରଦାନକୃପଣା ଦ୍ଵିଜାଃ ଯେ ଽନ୍ନାନି ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଵିଦ୍ଯମାନେ ଽପ୍ଯ୍ ଅବୁଦ୍ଧଯଃ
ଅନ୍ୟ ମଣିଷମାନେ, ହେ ଦେବୀ, ଦାନରେ କଞ୍ଜୁଷ, ଯଦିଓ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଖାଦ୍ୟ ଅଛି, ତଥାପି ବୁଦ୍ଧି ନଥିବାରୁ ଦେଇନାହାନ୍ତି।
ଦୀନାନ୍ଧକୃପଣାନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭିକ୍ଷୁକାନ୍ ଅତିଥୀନ୍ ଅପି ଯାଚ୍ଯମାନା ନିଵର୍ତନ୍ତେ ଜିହ୍ଵାଲୋଭସମନ୍ଵିତାଃ
ଦୁଃଖୀ, ଅନ୍ଧ, ଦରିଦ୍ର, ଭିକ୍ଷୁକ ଏବଂ ଅତିଥିମାନେ ଆସି ମାଗିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ରୁଚି ଲୋଭରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଦେଇ ନଥାନ୍ତି।
ନ ଧନାନି ନ ଵାସାଂସି ନ ଭୋଗାନ୍ ନ ଚ କାଞ୍ଚନମ୍ ନ ଗାଶ୍ ଚ ନାନ୍ନଵିକୃତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି କଦାଚନ
ସେମାନେ କେବେ ଧନ, ପୋଷାକ, ଭୋଗ, ସୁନା, ଗାଈ କିମ୍ବା କୌଣସି ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦେଇନାହାନ୍ତି।
ଅପ୍ରଲୁବ୍ଧାଶ୍ ଚ ଯେ ଲୁବ୍ଧା ନାସ୍ତିକା ଦାନଵର୍ଜିତଃ ଏଵଂଭୂତା ନରା ଦେଵି ନିରଯଂ ଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅବୁଦ୍ଧଯଃ
ଯେମାନେ ଲୋଭୀ ନୁହଁନ୍ତି, ତଥାପି ଲୋଭୀ, ନାସ୍ତିକ ଓ ଦାନ ଶୂନ୍ୟ, ଏଭଳି ମଣିଷମାନେ, ହେ ଦେବୀ, ଅବୁଦ୍ଧି ଥିବାରୁ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ତେ ଵୈ ମନୁଷ୍ଯତାଂ ଯାନ୍ତି ଯଦା କାଲସ୍ଯ ପର୍ଯଯାତ୍ ଧନରିକ୍ତେ କୁଲେ ଜନ୍ମ ଲଭନ୍ତେ ସ୍ଵଲ୍ପବୁଦ୍ଧଯଃ
ସମୟ ଆସିଲେ, ସେମାନେ ଧନ ଶୂନ୍ୟ ପରିବାରରେ ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ମଣିଷ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାପରୀତାଶ୍ ଚ ସର୍ଵଲୋକବହିଷ୍କୃତାଃ ନିରାଶାଃ ସର୍ଵଭୋଗେଭ୍ଯୋ ଜୀଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଧର୍ମଜୀଵିକାଃ
ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଅଭାବରେ ପୀଡ଼ିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ, ସମସ୍ତ ଭୋଗରୁ ବଞ୍ଚିତ, ସେମାନେ ଅଧର୍ମ ଉପାୟରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି।
ଅଲ୍ପଭୋଗକୁଲେ ଜାତା ଅଲ୍ପଭୋଗରତା ନରାଃ ଅନେନ କର୍ମଣା ଦେଵି ଭଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଧନିନୋ ନରାଃ
ଅଳ୍ପ ଭୋଗ ଥିବା ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଅଳ୍ପ ଭୋଗରେ ଆନନ୍ଦ ମାନନ୍ତି; ଏହି କର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦେବୀ, ମଣିଷ ଧନ ହୀନ ହୁଏ।
ଅପରେ ଦମ୍ଭିନୋ ନିତ୍ଯଂ ମାନିନଃ ପରତୋ ରତାଃ ଆସନାର୍ହସ୍ଯ ଯେ ପୀଠଂ ନ ଯଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଲ୍ପଚେତସଃ
ଅନ୍ୟେମାନେ ସଦା ଢୋଙ୍ଗୀ, ଅଭିମାନୀ ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଜିନିଷରେ ଆସକ୍ତ; ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଥିବାମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଆସନ ଦେଇନାହାନ୍ତି।
ମାର୍ଗାର୍ହସ୍ଯ ଚ ଯେ ମାର୍ଗଂ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯ୍ ଅବୁଦ୍ଧଯଃ ଅର୍ଘାର୍ହାନ୍ ନ ଚ ସଂସ୍କାରୈର୍ ଅର୍ଚଯନ୍ତି ଯଥାଵିଧି
ଯେମାନେ ଅବୁଦ୍ଧି, ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ପଥ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ସମ୍ମାନ କରିନାହାନ୍ତି।
ପାଦ୍ଯମ୍ ଆଚମନୀଯଂ ଵା ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଭିବୁଦ୍ଧଯଃ ଶୁଭଂ ଚାଭିମତଂ ପ୍ରେମ୍ଣା ଗୁରୁଂ ନାଭିଵଦନ୍ତି ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ବିପରୀତ ବୁଦ୍ଧି, ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ କିମ୍ବା ଆଚମନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭଲପାଇ ସମ୍ମାନ କରି ନମସ୍କାର କରିନାହାନ୍ତି।
ଅଭିମାନପ୍ରଵୃଦ୍ଧେନ ଲୋଭେନ ସମମ୍ ଆସ୍ଥିତାଃ ସଂମାନ୍ଯାଂଶ୍ ଚାଵମନ୍ଯନ୍ତେ ଵୃଦ୍ଧାନ୍ ପରିଭଵନ୍ତି ଚ
ଅହଂକାର ଓ ଲୋଭ ବଢି ଯିବାରୁ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅପନା ଥାନ ନେଇ, ସମ୍ମାନିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କରନ୍ତି ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେଙ୍କୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି।
ଏଵଂଵିଧା ନରା ଦେଵି ସର୍ଵେ ନିରଯଗାମିନଃ ତେ ଚେଦ୍ ଯଦି ନରାସ୍ ତସ୍ମାନ୍ ନିରଯାଦ୍ ଉତ୍ତରନ୍ତି ଚ
ଏପରି ଲୋକମାନେ, ହେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ତଥାପି ଯଦି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନରକରୁ ବାହାରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି,
ଵର୍ଷପୂଗୈସ୍ ତତୋ ଜନ୍ମ ଲଭନ୍ତେ କୁତ୍ସିତେ କୁଲେ ଶ୍ଵପାକପୁଲ୍କସାଦୀନାଂ କୁତ୍ସିତାନାମ୍ ଅଚେତସାମ୍
ଅନେକ ବର୍ଷ ପରେ, ସେମାନେ ଅପମାନିତ ଓ ଅବିବେକୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ଘରେ, କୁକୁର ଖାଇଥିବା ଓ ଅପବାଦିତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
କୁଲେଷୁ ତେ ଽଭିଜାଯନ୍ତେ ଗୁରୁଵୃଦ୍ଧୋପତାପିନଃ ନ ଦମ୍ଭୀ ନ ଚ ମାନୀ ଯୋ ଦେଵତାତିଥିପୂଜକଃ
ସେମାନେ ଏପରି କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଗୁରୁ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାନ୍ତି; ତେବେ ସେମାନେ ଚତୁର୍, ଅହଂକାରୀ ନୁହଁନ୍ତି, ଦେବତା ଓ ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଲୋକପୂଜ୍ଯୋ ନମସ୍କର୍ତା ପ୍ରସୂତୋ ମଧୁରଂ ଵଚଃ ସର୍ଵକର୍ମପ୍ରିଯକରଃ ସର୍ଵଭୂତପ୍ରିଯଃ ସଦା
ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ନମସ୍କାର କରିଥିବା, ମଧୁର ଭାଷା କହିଥିବା, ସମସ୍ତ କାମରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୋଇଥାନ୍ତି।
ଅଦ୍ଵେଷୀ ସୁମୁଖଃ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଃ ସ୍ନିଗ୍ଧଵାଣୀପ୍ରଦଃ ସଦା ସ୍ଵାଗତେନୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ଭୂତାନାମ୍ ଅଵିହିଂସକଃ
ସେ ଦ୍ୱେଷ ରହିତ, ସୁମୁଖ, ମୃଦୁ, ସଦା ସ୍ନିଗ୍ଧ ଭାଷା କହିଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସ୍ବାଗତ କରିଥିବା ଓ କେହିଁକୁ ହାନି କରେନାହିଁ।
ଯଥାର୍ଥଂ ସତ୍କ୍ରିଯାପୂର୍ଵମ୍ ଅର୍ଚଯନ୍ନ୍ ଅଵତିଷ୍ଠତେ ମାର୍ଗାର୍ହାଯ ଦଦନ୍ ମାର୍ଗଂ ଗୁରୁମ୍ ଅଭ୍ଯର୍ଚଯନ୍ ସଦା
ସେ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ, ସତ୍କ୍ରିୟା ସହିତ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି, ସଦା ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିବା ଓ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଠିକ ପଥ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅତିଥିପ୍ରଗ୍ରହରତସ୍ ତଥାଭ୍ଯାଗତପୂଜକଃ ଏଵଂଭୂତୋ ନରୋ ଦେଵି ସ୍ଵର୍ଗତିଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ଆଗ୍ରହ କରିଥିବା ଓ ଆସିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିବା, ଏପରି ଲୋକ, ହେ ଦେବୀ, ସ୍ୱର୍ଗର ମାର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି।
ତତୋ ମାନୁଷ୍ଯମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ଵିଶିଷ୍ଟକୁଲଜୋ ଭଵେତ୍ ତତ୍ରାସୌ ଵିପୁଲୈର୍ ଭୋଗୈଃ ସର୍ଵରତ୍ନସମାଯୁତଃ
ତାପରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ବହୁ ସୁଖ ଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥାନ୍ତି।
ଯଥାର୍ହଦାତା ଚାର୍ହେଷୁ ଧର୍ମଚର୍ଯାପରୋ ଭଵେତ୍ ସଂମତଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତଃ
ସେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥାନ୍ତି, ଧର୍ମ ଚରଣରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନମସ୍କୃତ ହୋଇଥାନ୍ତି।
ସ୍ଵକର୍ମଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ସ୍ଵଯମ୍ ଏଵ ନରଃ ସଦା ଏଷ ଧର୍ମୋ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଵିଧାତ୍ରା ସ୍ଵଯମ୍ ଈରିତଃ
ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ପାଇଥାନ୍ତି; ଏହି ଧର୍ମ ମୁଁ କହିଛି, ଯାହା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଯସ୍ ତୁ ରୌଦ୍ରସମାଚାରଃ ସର୍ଵସତ୍ତ୍ଵଭଯଂକରଃ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଯଦି ଵା ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ରଜ୍ଜ୍ଵା ଦଣ୍ଡେନ ଵା ପୁନଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥାନ୍ତି, ହାତ, ପାଁ, ଦୂରୀ, କଠି ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା
ଲୋଷ୍ଟୈଃ ସ୍ତମ୍ଭୈର୍ ଉପାଯୈର୍ ଵା ଜନ୍ତୂନ୍ ବାଧେତ ଶୋଭନେ ହିଂସାର୍ଥଂ ନିଷ୍କୃତିପ୍ରଜ୍ଞଃ ପ୍ରୋଦ୍ଵେଜଯତି ଚୈଵ ହି
ମାଟି, ଦଣ୍ଡ, ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀମାନେଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାନ୍ତି, ହିଂସା ପାଇଁ ଜାଣିସୁଣି କଷ୍ଟ ଦେଇଥାନ୍ତି,
ଉପକ୍ରାମତି ଜନ୍ତୂଂଶ୍ ଚ ଉଦ୍ଵେଗଜନନଃ ସଦା ଏଵଂ ଶୀଲସମାଚାରୋ ନିରଯଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ଲୋକ ସଦା ପ୍ରାଣୀମାନେଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି ଓ ଅସ୍ଥିରତା ଦେଇଥାନ୍ତି—ଏପରି ଆଚରଣ ଓ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।