ପରସ୍ଵନିର୍ମମା ନିତ୍ଯଂ ପରଦାରଵିଵର୍ଜିକାଃ ଧର୍ମଲବ୍ଧାର୍ଥଭୋକ୍ତାରସ୍ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସଦା ଅନ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ପତି ପ୍ରତି ମମତା ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏଡ଼ି ଚାଲନ୍ତି, ଧର୍ମରେ ଉପାର୍ଜିତ ଧନ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ମାତୃଵତ୍ ସ୍ଵସୃଵଚ୍ ଚୈଵ ନିତ୍ଯଂ ଦୁହିତୃଵଚ୍ ଚ ଯେ ପରଦାରେଷୁ ଵର୍ତନ୍ତେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସଦା ମା, ଭଉଣୀ କିମ୍ବା ଝିଅ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ସ୍ଵଦାରନିରତା ଯେ ଚ ଋତୁକାଲାଭିଗାମିନଃ ଅଗ୍ରାମ୍ଯସୁଖଭୋଗାଶ୍ ଚ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ତ, ଯଥାସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଅନ୍ତି, ଅଶୁଭ ଭୋଗ ଏଡ଼ି ଚାଲନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ସ୍ତୈନ୍ଯାନ୍ ନିଵୃତ୍ତାଃ ସତତଂ ସଂତୁଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵଧନେନ ଚ ସ୍ଵଭାଗ୍ଯାନ୍ଯ୍ ଉପଜୀଵନ୍ତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସଦା ଚୋରିରୁ ଦୂରେଇଥାନ୍ତି, ନିଜ ଧନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ନିଜ ଭାଗ୍ୟରେ ଜୀବିକା ଚାଲାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ପରଦାରେଷୁ ଯେ ନିତ୍ଯଂ ଚାରିତ୍ରାଵୃତଲୋଚନାଃ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ଶୀଲପରାସ୍ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସଦା ଲଜ୍ଜା ଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଶିଳରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ତ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ଏଷ ଦୈଵକୃତୋ ମାର୍ଗଃ ସେଵିତଵ୍ଯଃ ସଦା ନରୈଃ ଅକଷାଯକୃତଶ୍ ଚୈଵ ମାର୍ଗଃ ସେଵ୍ଯଃ ସଦା ବୁଧୈଃ
ଏହି ଦେବତାମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଥିବା ପଥ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସଦା ଅନୁସରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ପଥ ଦୁଃଖ ଦେଉନାହିଁ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ଏହି ପଥ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ।
ଅଵୃଥାପକୃତଶ୍ ଚୈଵ ମାର୍ଗଃ ସେଵ୍ଯଃ ସଦା ବୁଧୈଃ ଦାନକର୍ମତପୋଯୁକ୍ତଃ ଶୀଲଶୌଚଦଯାତ୍ମକଃ ସ୍ଵର୍ଗମାର୍ଗମ୍ ଅଭୀପ୍ସଦ୍ଭିର୍ ନ ସେଵ୍ଯସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅତ ଉତ୍ତରଃ
ଯେଉଁ ପଥ ଅର୍ଥହୀନ ନୁହେଁ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ଏହି ପଥ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ। ଦାନ, ନିୟମିତ କର୍ମ, ତପସ୍ୟା, ଶିଳ, ପବିତ୍ରତା ଓ ଦୟା ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସ୍ୱର୍ଗ ପଥ ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ ଏହିଠାରୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଥ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଵାଚା ତୁ ବଧ୍ଯତେ ଯେନ ମୁଚ୍ଯତେ ହ୍ଯ୍ ଅଥଵା ପୁନଃ ତାନି କର୍ମାଣି ମେ ଦେଵ ଵଦ ଭୂତପତେ ଽନଘ
କଥା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ବନ୍ଧିଯାଏ, ଏବଂ ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ମଧ୍ୟ ହୁଏ। ହେ ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, ହେ ପାପହୀନ, ସେହି କର୍ମଗୁଡ଼ିକ କ'ଣ, ମୋତେ କୁହ।
ଆତ୍ମହେତୋଃ ପରାର୍ଥେ ଵା ଅଧର୍ମାଶ୍ରିତମ୍ ଏଵ ଚ ଯେ ମୃଷା ନ ଵଦନ୍ତୀହ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ନିଜ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଅଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠାରେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଧର୍ମହେତୋର୍ ଵା କାମକାରାତ୍ ତଥୈଵ ଚ ଅନୃତଂ ଯେ ନ ଭାଷନ୍ତେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଜୀବିକା, ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣାଂ ଵାଣୀଂ ସ୍ଵଚ୍ଛଵର୍ଣାଂ ମଧୁରାଂ ପାପଵର୍ଜିତାମ୍ ସ୍ଵଗତେନାଭିଭାଷନ୍ତେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ନିଜ ମୁଁହରେ ମୃଦୁ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଅର୍ଥବୋଧକ, ମଧୁର ଓ ପାପରହିତ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ପରୁଷଂ ଯେ ନ ଭାଷନ୍ତେ କଟୁକଂ ନିଷ୍ଠୁରଂ ତଥା ନ ପୈଶୁନ୍ଯରତାଃ ସନ୍ତସ୍ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ କଠୋର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ କିମ୍ବା ନିଷ୍ଠୁର କଥା କହନ୍ତି ନାହିଁ, ଅପବାଦରେ ରୁଚି ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ପିଶୁନଂ ନ ପ୍ରଭାଷନ୍ତେ ମିତ୍ରଭେଦକରଂ ତଥା ପରପୀଡାକରଂ ଚୈଵ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଅପବାଦ କହୁନାହାନ୍ତି, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱେଷ ହେବାକୁ କାରଣ ହୁଏ ନାହିଁ, ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦୁଃଖ ପାଇବେ ଏମିତି କଥା କହୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ଵର୍ଜଯନ୍ତି ପରୁଷଂ ପରଦ୍ରୋହଂ ଚ ମାନଵାଃ ସର୍ଵଭୂତସମା ଦାନ୍ତାସ୍ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ କଠୋର କଥା ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଏଡ଼ି ଚାଲନ୍ତି, ସବୁ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ସମଭାବ ଓ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶଠପ୍ରଲାପାଦ୍ ଵିରତା ଵିରୁଦ୍ଧପରିଵର୍ଜକାଃ ସୌମ୍ଯପ୍ରଲାପିନୋ ନିତ୍ଯଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଚତୁର କିମ୍ବା ଠକିବା ଭାବରେ କଥା କହୁନାହାନ୍ତି, ଅନ୍ୟଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଏଡ଼ି ଚାଲନ୍ତି, ଏବଂ ସବୁବେଳେ ମୃଦୁ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ନ କୋପାଦ୍ ଵ୍ଯାହରନ୍ତେ ଯେ ଵାଚଂ ହୃଦଯଦାରିଣୀମ୍ ଶାନ୍ତିଂ ଵିନ୍ଦନ୍ତି ଯେ କ୍ରୁଦ୍ଧାସ୍ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ହୃଦୟକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା କଥା କହୁନାହାନ୍ତି, ଏବଂ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ଧରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଏଷ ଵାଣୀକୃତୋ ଦେଵି ଧର୍ମଃ ସେଵ୍ଯଃ ସଦା ନରୈଃ ଶୁଭସତ୍ଯଗୁଣୈର୍ ନିତ୍ଯଂ ଵର୍ଜନୀଯା ମୃଷା ବୁଧୈଃ
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ହେଉଛି ଉଚିତ କଥାବାର୍ତ୍ତାର ଧର୍ମ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସଦା ଏହାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଭଲ ଓ ସତ୍ୟ ଗୁଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମିଥ୍ୟା କଥା ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ମନସା ବଧ୍ଯତେ ଯେନ କର୍ମଣା ପୁରୁଷଃ ସଦା ତନ୍ ମେ ବ୍ରୂହି ମହାଭାଗ ଦେଵଦେଵ ପିନାକଧୃକ୍
ହେ ମହାଭାଗ, ହେ ଦେବଦେବ, ପିନାକଧାରୀ, ମୋତେ କହ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ମନରେ ବନ୍ଧି ରହେ?
ମାନସେନେହ ଧର୍ମେଣ ସଂଯୁକ୍ତାଃ ପୁରୁଷାଃ ସଦା ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତି କଲ୍ଯାଣି ତନ୍ ମେ କୀର୍ତଯତଃ ଶୃଣୁ
ହେ ଶୁଭେ, ଯେମାନେ ସଦା ମନରେ ଧର୍ମରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହା ମୁଁ କହୁଛି, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଦୁଷ୍ପ୍ରଣୀତେନ ମନସା ଦୁଷ୍ପ୍ରଣୀତାନ୍ତରାକୃତିଃ ନରୋ ବଧ୍ଯେତ ଯେନେହ ଶୃଣୁ ଵା ତଂ ଶୁଭାନନେ
ହେ ଶୁଭମୁଖୀ, ଶୁଣ, କେଉଁ ଭୁଲ ଭାବନା କିମ୍ବା ମନର ଦୁଷ୍ଟ ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟ ବନ୍ଧିଯାଏ, କିମ୍ବା କେଉଁ ଉପାୟରେ, ଏହି କଥା ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
ଅରଣ୍ଯେ ଵିଜନେ ନ୍ଯସ୍ତଂ ପରସ୍ଵଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଯଦା ମନସାପି ନ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଏକା ଅରଣ୍ୟରେ ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ପଡ଼ିଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ ମନରେ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତଥୈଵ ପରଦାରାନ୍ ଯେ କାମଵୃତ୍ତା ରହୋଗତାଃ ମନସାପି ନ ହିଂସନ୍ତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ତେଣୁ ଯେମାନେ ଆସକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକାନ୍ତରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟର ଜୀବନସାଥୀକୁ ମନରେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶତ୍ରୁଂ ମିତ୍ରଂ ଚ ଯେ ନିତ୍ଯଂ ତୁଲ୍ଯେନ ମନସା ନରାଃ ଭଜନ୍ତି ମୈତ୍ର୍ଯଂ ସଂଗମ୍ଯ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁ ଓ ବନ୍ଧୁ, ଦୁହିଁଠାରେ ସମଭାବ ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ସବୁ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ଏକତା ହୁଏ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତଵନ୍ତୋ ଦଯାଵନ୍ତଃ ଶୁଚଯଃ ସତ୍ଯସଂଗରାଃ ସ୍ଵୈର୍ ଅର୍ଥୈଃ ପରିସଂତୁଷ୍ଟାସ୍ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ, ଦୟାଳୁ, ପବିତ୍ର, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ଓ ନିଜ ଜିବିକାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଅଵୈରା ଯେ ତ୍ଵ୍ ଅନାଯାସା ମୈତ୍ରଚିତ୍ତରତାଃ ସଦା ସର୍ଵଭୂତଦଯାଵନ୍ତସ୍ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେବାରେ ଆଲସ୍ୟ, ସଦା ମିତ୍ରତା ଭାବରେ ରହନ୍ତି, ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟାଳୁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଜ୍ଞାତଵନ୍ତଃ କ୍ରିଯାଵନ୍ତଃ କ୍ଷମାଵନ୍ତଃ ସୁହୃତ୍ପ୍ରିଯାଃ ଧର୍ମାଧର୍ମଵିଦୋ ନିତ୍ଯଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, କ୍ଷମାଶୀଳ, ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଓ ସଦା ଧର୍ମ ଅଧର୍ମ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶୁଭାନାମ୍ ଅଶୁଭାନାଂ ଚ କର୍ମଣାଂ ଫଲସଂଚଯେ ନିରାକାଙ୍କ୍ଷାଶ୍ ଚ ଯେ ଦେଵି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ହେ ଦେବୀ, ଯେମାନେ ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପାପୋପେତାନ୍ ଵର୍ଜଯନ୍ତି ଦେଵଦ୍ଵିଜପରାଃ ସଦା ସମୁତ୍ଥାନମ୍ ଅନୁପ୍ରାପ୍ତାସ୍ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସଦା ପାପୀମାନେ ଠାରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତି, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ, ଏବଂ ଉଦ୍ୟମୀ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶୁଭୈଃ କର୍ମଫଲୈର୍ ଦେଵି ମଯୈତେ ପରିକୀର୍ତିତାଃ ସ୍ଵର୍ଗମାର୍ଗପରା ଭୂଯଃ କିଂ ତ୍ଵଂ ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇହେଚ୍ଛସି
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗପଥରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକମାନେ ବିଷୟରେ କହିଛି। ଏଠାରେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁଛ?
ମହାନ୍ ମେ ସଂଶଯଃ କଶ୍ଚିନ୍ ମର୍ତ୍ଯାନ୍ ପ୍ରତି ମହେଶ୍ଵର ତସ୍ମାତ୍ ତ୍ଵଂ ନିପୁଣେନାଦ୍ଯ ମମ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମ୍ ଅର୍ହସି
ହେ ମହେଶ୍ୱର, ମୋର ମନରେ ମରଣଶୀଳ ଲୋକମାନେ ବିଷୟରେ ବଡ଼ ସନ୍ଦେହ ଅଛି। ତେଣୁ ଆଜି ଆପଣ ଏହାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ମୋତେ ବୁଝାଇଦିଅନ୍ତୁ।