ପୂର୍ଣୈସ୍ ତୁ ଦିଵସୈଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଲିଲଂ ଵାହନାଯୁଧୈଃ ଦତ୍ତପ୍ରେତୋଦପିଣ୍ଡାଶ୍ ଚ ସର୍ଵେ ଵର୍ଣାଃ କୃତକ୍ରିଯାଃ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିନ ପରେ ଜଳ, ଯାନ, ଅସ୍ତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କରି, ପିତୃପିଣ୍ଡ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଜାତି ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
କୁର୍ଯୁଃ ସମଗ୍ରାଃ ଶୁଚିନଃ ପରତ୍ରେହ ଚ ଭୂତଯେ ଅଧ୍ଯେତଵ୍ଯା ତ୍ରଯୀ ନିତ୍ଯଂ ଭଵିତଵ୍ଯଂ ଵିପଶ୍ଚିତା
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଚିତା ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ; ତିନି ବେଦ ସଦା ପଢ଼ିବା ଦରକାର, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହିପରି ଆଚରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମତୋ ଧନମ୍ ଆହାର୍ଯଂ ଯଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ଚାପି ଯତ୍ନତଃ ଯେନ ପ୍ରକୁପିତୋ ନାତ୍ମା ଜୁଗୁପ୍ସାମ୍ ଏତି ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଧର୍ମରେ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିବା ଓ ଯଥାଯଥ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଦରକାର, ଯେଉଁଠାରେ ଆତ୍ମା ଦୁଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିବା ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ତତ୍ କର୍ତଵ୍ଯମ୍ ଅଶଙ୍କେନ ଯନ୍ ନ ଗୋପ୍ଯଂ ମହାଜନୈଃ ଏଵମ୍ ଆଚରତୋ ଵିପ୍ରାଃ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଗୃହେ ସତଃ
ଯାହା କଥା ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଲୁଚାଇବା ଦରକାର ନୁହେଁ, ସେଉଁଠି ନିର୍ଭୟ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଚରଣ କରନ୍ତୁ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ପରତ୍ରେହ ଚ ଶୋଭନମ୍ ଇଦଂ ରହସ୍ଯମ୍ ଆଯୁଷ୍ଯଂ ଧନ୍ଯଂ ବୁଦ୍ଧିଵିଵର୍ଧନମ୍
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ଉଭୟ ଲୋକରେ ଲାଭ କରି, ଏହି ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଶୁଭ, ଆୟୁଦାୟକ, ଧନ୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧି ବଢ଼ାଇବା।
ସର୍ଵପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶ୍ରୀପୁଷ୍ଟ୍ଯାରୋଗ୍ଯଦଂ ଶିଵମ୍ ଯଶଃକୀର୍ତିପ୍ରଦଂ ନୄଣାଂ ତେଜୋବଲଵିଵର୍ଧନମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଶ୍ରୀ, ପୁଷ୍ଟି, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦାୟକ; ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଯଶ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ତେଜ ଓ ବଳ ବଢ଼ାଏ।
ଅନୁଷ୍ଠେଯଂ ସଦା ପୁଂଭିଃ ସ୍ଵର୍ଗସାଧନମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ ଵୈଶ୍ଯୈଃ ଶୂଦ୍ରୈଶ୍ ଚ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ପୁରୁଷମାନେ ସଦା ଏହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ; ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଏହିପରି କରିବା ଦରକାର, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଜ୍ଞାତଵ୍ଯଂ ସୁପ୍ରଯତ୍ନେନ ସମ୍ଯକ୍ ଶ୍ରେଯୋଭିକାଙ୍କ୍ଷିଭିଃ ଜ୍ଞାତ୍ଵୈଵ ଯଃ ସଦା କାଲମ୍ ଅନୁଷ୍ଠାନଂ କରୋତି ଵୈ
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଭଲ ଭାବେ ଶିଖିବା ଦରକାର; ଏହି ଜାଣି, ଯିଏ ସଦା ଠିକ୍ ସମୟରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ—
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ ସାରାତ୍ ସାରତରଂ ଚେଦମ୍ ଆଖ୍ଯାତଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ; ଏହି କଥା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କହାଯାଇଛି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତ୍ଯୁଦିତଂ ଧର୍ମଂ ନ ଦେଯଂ ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ ନ ନାସ୍ତିକାଯ ଦାତଵ୍ଯଂ ନ ଦୁଷ୍ଟମତଯେ ଦ୍ଵିଜାଃ ନ ଦାମ୍ଭିକାଯ ମୂର୍ଖାଯ ନ କୁତର୍କପ୍ରଲାପିନେ
ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତିରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଧର୍ମ କାହାକୁ ସେହିପରି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅନାସ୍ତିକ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତି, ଢୋଙ୍ଗୀ, ମୂର୍ଖ କିମ୍ବା ତର୍କ କରି ଭ୍ରମିତ କରୁଥିବାକୁ ଏହା କେବେ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵର୍ଣଧର୍ମାନ୍ ଵିଶେଷତଃ ଚତୁରାଶ୍ରମଧର୍ମାଂଶ୍ ଚ ଦ୍ଵିଜଵର୍ଯ ବ୍ରଵୀହି ତାନ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମେ ବିଶେଷ କରି ବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ଏହା ସହ ଚାରି ଆଶ୍ରମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତୁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।
ବ୍ରାହ୍ମଣକ୍ଷତ୍ରିଯଵିଶାଂ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ସଂଯତା ଭୂତ୍ଵା ଵର୍ଣଧର୍ମାନ୍ ମଯୋଦିତାନ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଯଥାକ୍ରମେ ମୁଁ କହୁଛି; ଆପଣମାନେ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଏହା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଦାନଦଯାତପୋଦେଵଯଜ୍ଞସ୍ଵାଧ୍ଯାଯତତ୍ପରଃ ନିତ୍ଯୋଦକୀ ଭଵେଦ୍ ଵିପ୍ରଃ କୁର୍ଯାଚ୍ ଚାଗ୍ନିପରିଗ୍ରହମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦାନ, ଦୟା, ତପ, ଦେବପୂଜା ଓ ଅଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଉଚିତ୍; ସେ ସଦା ପାଣି ଧରିଥିବା ଓ ଅଗ୍ନିର ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଯାଜଯେତ୍ ତ୍ଵ୍ ଅନ୍ଯାନ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଅଧ୍ଯାପଯେତ୍ ତଥା କୁର୍ଯାତ୍ ପ୍ରତିଗ୍ରହାଦାନଂ ଯଜ୍ଞାର୍ଥଂ ଜ୍ଞାନତୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଉପାର୍ଜନ ପାଇଁ, ସେ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞ କରାଇପାରିବେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇପାରିବେ, ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ସର୍ଵଲୋକହିତଂ କୁର୍ଯାନ୍ ନାହିତଂ କସ୍ଯଚିଦ୍ ଦ୍ଵିଜାଃ ମୈତ୍ରୀ ସମସ୍ତସତ୍ତ୍ଵେଷୁ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯୋତ୍ତମଂ ଧନମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍, କାହାରି କ୍ଷତି କେବେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସହିତ ମିତ୍ରତା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧନ।
ଗଵି ରତ୍ନେ ଚ ପାରକ୍ଯେ ସମବୁଦ୍ଧିର୍ ଭଵେଦ୍ ଦ୍ଵିଜାଃ ଋତାଵ୍ ଅଭିଗମଃ ପତ୍ନ୍ଯାଂ ଶସ୍ଯତେ ଵାସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଗାଈ, ମଣି ଓ ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତି ପ୍ରତି ସମଭାବ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ; ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ମିଳନ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ।
ଦାନାନି ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଇଚ୍ଛାତୋ ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଽପି ହି ଯଜେଚ୍ ଚ ଵିଵିଧୈର୍ ଯଜ୍ଞୈର୍ ଅଧୀଯୀତ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
କ୍ଷତ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇପାରିବେ, ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରିପାରିବେ, ଓ ଅଧ୍ୟୟନ କରିପାରିବେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଶସ୍ତ୍ରାଜୀଵୋ ମହୀରକ୍ଷା ପ୍ରଵରା ତସ୍ଯ ଜୀଵିକା ତସ୍ଯାପି ପ୍ରଥମେ କଲ୍ପେ ପୃଥିଵୀପରିପାଲନମ୍
ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଓ ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ତାଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାର୍ଜନ ଉପାୟ; ପ୍ରଥମ ଅବସ୍ଥାରେ ଭୂମିର ରକ୍ଷା ସର୍ବପ୍ରଥମ।
ଧରିତ୍ରୀପାଲନେନୈଵ କୃତକୃତ୍ଯା ନରାଧିପାଃ ଭଵନ୍ତି ନୃପତେ ରକ୍ଷା ଯତୋ ଯଜ୍ଞାଦିକର୍ମଣାମ୍
ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା କରି, ରାଜାମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରନ୍ତି; କାରଣ ରାଜାଙ୍କର ରକ୍ଷା ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ଆଧାର।
ଦୁଷ୍ଟାନାଂ ଶାସନାଦ୍ ରାଜା ଶିଷ୍ଟାନାଂ ପରିପାଲନାତ୍ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯ୍ ଅଭିମତାଂଲ୍ ଲୋକାନ୍ ଵର୍ଣସଂସ୍ଥାପକୋ ନୃପଃ
ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରି ଓ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ରାଜା ଆକାଂକ୍ଷିତ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଯେ ରାଜା ବର୍ଣ୍ଣକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ପାଶୁପାଲ୍ଯଂ ଵଣିଜ୍ଯାଂ ଚ କୃଷିଂ ଚ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ଵୈଶ୍ଯାଯ ଜୀଵିକାଂ ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ଲୋକପିତାମହଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି, ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କ ପିତାମହ, ପଶୁପାଳନ, ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଚାଷ ଉପାର୍ଜନ ଦେଇଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯାପ୍ଯ୍ ଅଧ୍ଯଯନଂ ଯଜ୍ଞୋ ଦାନଂ ଧର୍ମଶ୍ ଚ ଶସ୍ଯତେ ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକାଦୀନାମ୍ ଅନୁଷ୍ଠାନଂ ଚ କର୍ମଣାମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ, ଯଜ୍ଞ, ଦାନ ଓ ଧର୍ମ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ; ନିତ୍ୟ ଓ ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟର ପାଳନ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍।
ଦ୍ଵିଜାତିସଂଶ୍ରଯଂ କର୍ମ ତଦର୍ଥଂ ତେନ ପୋଷଣମ୍ କ୍ରଯଵିକ୍ରଯଜୈର୍ ଵାପି ଧନୈଃ କାରୁଭଵୈସ୍ ତୁ ଵା
ସେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାମ କରି, ତାଙ୍କ ପୋଷଣ କରିବା ଉଚିତ୍; କ୍ରୟ ବିକ୍ରୟ କିମ୍ବା ଶିଳ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜିତ ଧନରେ ମଧ୍ୟ।
ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ ଚ ଶୂଦ୍ରୋ ଽପି ପାକଯଜ୍ଞୈର୍ ଯଜେତ ଚ ପିତ୍ର୍ଯାଦିକଂ ଚ ଵୈ ସର୍ଵଂ ଶୂଦ୍ରଃ କୁର୍ଵୀତ ତେନ ଵୈ
ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଦାନ ଦେଇପାରିବେ, ପାକଯଜ୍ଞ କରିପାରିବେ, ପିତୃ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିପାରିବେ; ଏଭଳି ଶୂଦ୍ରଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ଭୃତ୍ଯାଦିଭରଣାର୍ଥାଯ ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ପରିଗ୍ରହାଃ ଋତୁକାଲାଭିଗମନଂ ସ୍ଵଦାରେଷୁ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଭୃତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପୋଷଣ ପାଇଁ, ସମସ୍ତେ ସମ୍ପତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି; ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଠିକ୍ ସମୟରେ ମିଳନ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଦଯା ସମସ୍ତଭୂତେଷୁ ତିତିକ୍ଷା ନାଭିମାନିତା ସତ୍ଯଂ ଶୌଚମ୍ ଅନାଯାସୋ ମଙ୍ଗଲଂ ପ୍ରିଯଵାଦିତା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦୟା, ସହନଶୀଳତା, ଅହଂକାର ନ ଥିବା, ସତ୍ୟବାଦିତା, ପବିତ୍ରତା, ଅସହଜ ଚେଷ୍ଟା ନ କରିବା, ମଙ୍ଗଳ ଓ ମିଷ୍ଟି କଥା କହିବା।
ମୈତ୍ରୀ ଚୈଵାସ୍ପୃହା ତଦ୍ଵଦ୍ ଅକାର୍ପଣ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଅନସୂଯା ଚ ସାମାନ୍ଯା ଵର୍ଣାନାଂ କଥିତା ଗୁଣାଃ
ମିତ୍ରତା, ଲୋଭ ନଥିବା, ଦାନଶୀଳତା ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥିବା—ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଭାବେ କହାଯାଇଛି, ହେ ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଆଶ୍ରମାଣାଂ ଚ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଏତେ ସାମାନ୍ଯଲକ୍ଷଣାଃ ଗୁଣାସ୍ ତଥୋପଧର୍ମାଶ୍ ଚ ଵିପ୍ରାଦୀନାମ୍ ଇମେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମରେ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣ ଲକ୍ଷଣ ଭାବେ ଥାଏ; ଏହି ଗୁଣ ଓ ଉପଧର୍ମଗୁଡ଼ିକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
କ୍ଷାତ୍ରଂ କର୍ମ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯୋକ୍ତଂ ଵୈଶ୍ଯକର୍ମ ତଥାପଦି ରାଜନ୍ଯସ୍ଯ ଚ ଵୈଶ୍ଯୋକ୍ତଂ ଶୂଦ୍ରକର୍ମାଣି ଚୈତଯୋଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦୁର୍ଗତିରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବଣିକ କାମ କରିପାରନ୍ତି; ରାଜନ୍ୟମାନେ ବଣିକ କାମ କରିପାରନ୍ତି, ଏବଂ ଦୁଇଝିଏ ଦାସ କାମ କରିପାରନ୍ତି।
ସସାମର୍ଥ୍ଯେ ସତି ତ୍ଯାଜ୍ଯମ୍ ଉଭାଭ୍ଯାମ୍ ଅପି ଚ ଦ୍ଵିଜାଃ ତଦ୍ ଏଵାପଦି କର୍ତଵ୍ଯଂ ନ କୁର୍ଯାତ୍ କର୍ମସଂକରମ୍
ସମର୍ଥ ଥିଲେ, ଏହି କାମ ଦୁଇଝିଏ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ; ଦୁର୍ଗତିରେ ମାତ୍ର କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ କାମଗୁଡ଼ିକ ମିଶାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।