ଶଶକଃ କଚ୍ଛପୋ ଗୋଧା ଶ୍ଵାଵିନ୍ ମତ୍ସ୍ଯୋ ଽଥ ଶଲ୍ଯକଃ ଭକ୍ଷ୍ଯାଶ୍ ଚୈତେ ତଥା ଵର୍ଜ୍ଯୌ ଗ୍ରାମଶୂକରକୁକ୍କୁଟୌ
ଖରା, କଚ୍ଛପ, ଗୋଧା, କୁକୁର, ମାଛ ଓ ଶଳ୍ୟକ ଖାଇବାଯୋଗ୍ୟ; କିନ୍ତୁ ଗ୍ରାମ ଶୁଅର ଓ ଗାଁ କୁକୁଡ଼ି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ପିତୃଦେଵାଦିଶେଷଂ ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ବ୍ରାହ୍ମଣକାମ୍ଯଯା ପ୍ରୋକ୍ଷିତଂ ଚୌଷଧାର୍ଥଂ ଚ ଖାଦନ୍ ମାଂସଂ ନ ଦୁଷ୍ଯତି
ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଛିଟାଯାଇଥିବା, କିମ୍ବା ଔଷଧ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ମାଂସ ଖାଇଲେ ଦୋଷ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଶଙ୍ଖାଶ୍ମସ୍ଵର୍ଣରୂପ୍ଯାଣାଂ ରଜ୍ଜୂନାମ୍ ଅଥ ଵାସସାମ୍ ଶାକମୂଲଫଲାନାଂ ଚ ତଥା ଵିଦଲଚର୍ମଣାମ୍
ଶଂଖ, ପାଥର, ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ଦୋରି, ବସ୍ତ୍ର, ଶାକ, ମୂଳ, ଫଳ ଓ ଚିରା ଚର୍ମ ଏହାମାନେ ପ୍ରକାର ଅନୁଯାୟୀ ପବିତ୍ର କରାଯାଏ।
ମଣିଵସ୍ତ୍ରପ୍ରଵାଲାନାଂ ତଥା ମୁକ୍ତାଫଲସ୍ଯ ଚ ପାତ୍ରାଣାଂ ଚମସାନାଂ ଚ ଅମ୍ବୁନା ଶୌଚମ୍ ଇଷ୍ଯତେ
ମଣି, ବସ୍ତ୍ର, ପଗଡ଼, ମୁକ୍ତା, ପାତ୍ର ଓ ଚମସ ଏହାମାନେ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ତଥାଶ୍ମକାନାଂ ତୋଯେନ ଅଶ୍ମସଂଘର୍ଷଣେନ ଚ ସସ୍ନେହାନାଂ ଚ ପାତ୍ରାଣାଂ ଶୁଦ୍ଧିର୍ ଉଷ୍ଣେନ ଵାରିଣା
ପଥରକୁ ପାଣି ଦେଇ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପଥର ସହ ଘସି, ଏବଂ ତେଲ ଲଗାଇଥିବା ପାତ୍ରକୁ ଗରମ ପାଣି ଦେଇ ସଫା କରାଯାଏ।
ଶୂର୍ପାଣାମ୍ ଅଜିନାନାଂ ଚ ମୁଶଲୋଲୂଖଲସ୍ଯ ଚ ସଂହତାନାଂ ଚ ଵସ୍ତ୍ରାଣାଂ ପ୍ରୋକ୍ଷଣାତ୍ ସଂଚଯସ୍ଯ ଚ
ଛାଳି, ଚର୍ମ, ମୁସଳ, ଉଲୁଖଳ ଏବଂ ଘନ୍ତି ମାଟିରେ ଧୋଇବା, ଏବଂ ଧାନ ଦାଣ୍ଡାକୁ ପାଣି ଛିଟିବା ଦ୍ୱାରା ସଫା କରାଯାଏ।
ଵଲ୍କଲାନାମ୍ ଅଶେଷାଣାମ୍ ଅମ୍ବୁମୃଚ୍ଛୌଚମ୍ ଇଷ୍ଯତେ ଆଵିକାନାଂ ସମସ୍ତାନାଂ କେଶାନାଂ ଚୈଵମ୍ ଇଷ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଛାଳ ଜାକେଟ, ଉଲ ଜିନିଷ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର କେଶକୁ ପାଣି ଓ ମାଟି ଦେଇ ଧୋଇଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ସିଦ୍ଧାର୍ଥକାନାଂ କଲ୍କେନ ତିଲକଲ୍କେନ ଵା ପୁନଃ ଶୋଧନଂ ଚୈଵ ଭଵତି ଉପଘାତଵତାଂ ସଦା
ସିଦ୍ଧାର୍ଥକ ବିଆ, କିମ୍ବା ତିଳ ପିଠାରୁ ତିଆରି ଜିନିଷ ମାନେ ଯଦି ଅପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ପିଠା ଲଗାଇ ପୁନି ସଫା କରାଯାଏ।
ତଥା କାର୍ପାସିକାନାଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାଜ୍ ଜଲଭସ୍ମନା ଦାରୁଦନ୍ତାସ୍ଥିଶୃଙ୍ଗାଣାଂ ତକ୍ଷଣାଚ୍ ଛୁଦ୍ଧିର୍ ଇଷ୍ଯତେ
କପାସ ଜିନିଷକୁ ଖାର ମିଶା ପାଣି ଦେଇ ସଫା କରାଯାଏ। କାଠ, ଦାନ୍ତ, ଅସ୍ଥି ଓ ଶିଙ୍ଗ ଜିନିଷକୁ ଘସିଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ପୁନଃ ପାକେନ ଭାଣ୍ଡାନାଂ ପାର୍ଥିଵାନାମ୍ ଅମେଧ୍ଯତା ଶୁଦ୍ଧଂ ଭୈକ୍ଷ୍ଯଂ କାରୁହସ୍ତଃ ପଣ୍ଯଂ ଯୋଷିନ୍ମୁଖଂ ତଥା
ମାଟିର ପାତ୍ରକୁ ପୁନି ଆଗୁନିରେ ଜଳାଇ ସଫା କରାଯାଏ। ଭିକ୍ଷାର ଖାଦ୍ୟ, କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହାତର ସାମଗ୍ରୀ, ଓ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଆସିଥିବା ଜିନିଷକୁ ଏହିପରି ଭାବରେ ପବିତ୍ର କରାଯାଏ।
ରଥ୍ଯାଗମନଵିଜ୍ଞାନଂ ଦାସଵର୍ଗେଣ ସଂସ୍କୃତମ୍ ପ୍ରାକ୍ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଚିରାତୀତମ୍ ଅନେକାନ୍ତରିତଂ ଲଘୁ
ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ିଥିବା, ଦାସମାନେ ଚିହ୍ନିଥିବା, ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅପଯୋଗରେ ଥିବା, କିମ୍ବା ବହୁ ସମୟ ଅଲଗା ରହିଥିବା ଜିନିଷକୁ ସହଜରେ ପବିତ୍ର କରାଯାଏ।
ଅନ୍ତଃ ପ୍ରଭୂତଂ ବାଲଂ ଚ ଵୃଦ୍ଧାନ୍ତରଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ କର୍ମାନ୍ତାଗାରଶାଲାଶ୍ ଚ ସ୍ତନଦ୍ଵଯଂ ଶୁଚି ସ୍ତ୍ରିଯାଃ
ଘର ଭିତରେ ବହୁବାରି ବ୍ୟବହୃତ, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁଥିବା, ଚଳାଉଥିବା, କାମ ଘର, ରାନ୍ଧଘର ଏବଂ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ଦୁଇ ଷ୍ଟନ୍ ସବୁ ପବିତ୍ର।
ଶୁଚଯଶ୍ ଚ ତଥୈଵାପଃ ସ୍ରଵନ୍ତ୍ଯୋ ଗନ୍ଧଵର୍ଜିତାଃ ଭୂମିର୍ ଵିଶୁଧ୍ଯତେ କାଲାଦ୍ ଦାହମାର୍ଜନଗୋକୁଲୈଃ
ପବିତ୍ର ପାଣି, ବହୁଥିବା ଏବଂ ଗନ୍ଧ ନଥିବା ପାଣି ସଦା ପବିତ୍ର। ମାଟି କିଛି ସମୟ ପରେ, ଆଗୁନିରେ ଜଳି, ବୁହାଇବା କିମ୍ବା ଗାଈ ଚାଲିଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଲେପାଦ୍ ଉଲ୍ଲେଖନାତ୍ ସେକାଦ୍ ଵେଶ୍ମ ସଂମାର୍ଜନାଦିନା କେଶକୀଟାଵପନ୍ନେ ଚ ଗୋଘ୍ରାତେ ମକ୍ଷିକାନ୍ଵିତେ
ଘରକୁ ଲଗାଇବା, ଘସିବା, ପାଣି ଛିଟିବା, ବୁହାଇବା, କେଶ କିମ୍ବା ପୋକ ପଡ଼ିଲେ, ଗାଈର ଗନ୍ଧ କିମ୍ବା ମକୁଡ଼ି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ହୁଏ।
ମୃଦମ୍ବୁ ଭସ୍ମ ଚାପ୍ଯ୍ ଅନ୍ନେ ପ୍ରକ୍ଷେପ୍ତଵ୍ଯଂ ଵିଶୁଦ୍ଧଯେ ଔଦୁମ୍ବରାଣାମ୍ ଅମ୍ଲେନ ଵାରିଣା ତ୍ରପୁସୀସଯୋଃ
ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ମାଟି, ପାଣି ଓ ଖାର ଛିଟିଲେ ସଫା ହୁଏ। ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରକୁ ଟିକିଳା ପାଣି ଦେଇ, ଟିନ୍ ଓ ସିସା ପାତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ସଫା କରାଯାଏ।
ଭସ୍ମାମ୍ବୁଭିଶ୍ ଚ କାଂସ୍ଯାନାଂ ଶୁଦ୍ଧିଃ ପ୍ଲାଵୋ ଦ୍ରଵସ୍ଯ ଚ ଅମେଧ୍ଯାକ୍ତସ୍ଯ ମୃତ୍ତୋଯୈର୍ ଗନ୍ଧାପହରଣେନ ଚ
ଖାର ଓ ପାଣି ଦେଇ କାଂସା ପାତ୍ର ସଫା କରାଯାଏ। ତରଳ ପଦାର୍ଥକୁ ଛାଣିଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ମାଟିର ପାତ୍ର ଅପବିତ୍ର ହେଲେ, ପାଣି ଦେଇ ଧୋଇ ଓ ଗନ୍ଧ ହଟାଇଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଅନ୍ଯେଷାଂ ଚୈଵ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣାଂ ଵର୍ଣଗନ୍ଧାଂଶ୍ ଚ ହାରଯେତ୍ ଶୁଚି ମାଂସଂ ତୁ ଚାଣ୍ଡାଲକ୍ରଵ୍ଯାଦୈର୍ ଵିନିପାତିତମ୍
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ରଙ୍ଗ ଓ ଗନ୍ଧ ହଟାଇବା ଉଚିତ। ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ଶିକାରି ଦ୍ୱାରା ପଡ଼ିଥିବା ମାଂସ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର।
ରଥ୍ଯାଗତଂ ଚ ତୈଲାଦି ଶୁଚି ଗୋତୃପ୍ତିଦଂ ପଯଃ ରଜୋ ଽଗ୍ନିର୍ ଅଶ୍ଵଗୋଛାଯା ରଶ୍ମଯଃ ପଵନୋ ମହୀ
ରାସ୍ତାରେ ମିଳୁଥିବା ତେଲ ଓ ଏପରି ଜିନିଷ, ଗାଈକୁ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦୁଧ, ଧୂଳି, ଅଗ୍ନି, ଘୋଡ଼ାର ଛାୟା, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ପବନ ଓ ମାଟି ପବିତ୍ର।
ଵିପ୍ଲୁଷୋ ମକ୍ଷିକାଦ୍ଯାଶ୍ ଚ ଦୁଷ୍ଟସଙ୍ଗାଦ୍ ଅଦୋଷିଣଃ ଅଜାଶ୍ଵଂ ମୁଖତୋ ମେଧ୍ଯଂ ନ ଗୋର୍ ଵତ୍ସସ୍ଯ ଚାନନମ୍
ମକୁଡ଼ି ଓ ଏପରି ପୋକମାନେ ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜେ ଅପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଛାଗ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ାର ମୁଁହ ପବିତ୍ର, କିନ୍ତୁ ଗାଈର ବଛାର ମୁଁହ ପବିତ୍ର ନୁହେଁ।
ମାତୁଃ ପ୍ରସ୍ରଵଣେ ମେଧ୍ଯଂ ଶକୁନିଃ ଫଲପାତନେ ଆସନଂ ଶଯନଂ ଯାନଂ ତଟୌ ନଦ୍ଯାସ୍ ତୃଣାନି ଚ
ମାଆର ଦୁଧ ବହୁଥିବାବେଳେ ପବିତ୍ର। ପକ୍ଷୀ ଫଳ ପକାଇ ଛାଡ଼ିଲେ ପବିତ୍ର। ଆସନ, ଖଟ, ଯାନ ଓ ନଦୀ ତଟର ଘାସ ପବିତ୍ର।
ସୋମସୂର୍ଯାଂଶୁପଵନୈଃ ଶୁଧ୍ଯନ୍ତେ ତାନି ପଣ୍ଯଵତ୍ ରଥ୍ଯାପସର୍ପଣେ ସ୍ନାନେ କ୍ଷୁତ୍ପାନାନାଂ ଚ କର୍ମସୁ
ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ଓ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଏହିସବୁ ଜିନିଷ ବ୍ୟବସାୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ପରି ପବିତ୍ର ହୁଏ। ରାସ୍ତାରେ ଅଲଗା ହେବା, ସ୍ନାନ କରିବା, ଛିଁକିବା କିମ୍ବା ପିଇବା ଭଳି କାମରେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ହୁଏ।
ଆଚାମେତ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଵାସସଃ ପରିଧାପନେ ସ୍ପୃଷ୍ଟାନାମ୍ ଅଥ ସଂସ୍ପର୍ଶୈର୍ ଦ୍ଵିରଥ୍ଯାକର୍ଦମାମ୍ଭସି
ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବାବେଳେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଛୁଇଁଲେ କିମ୍ବା ଦୁଇ ରାସ୍ତା ମିଶିଥିବା କାଦା ପାଣିରେ ପାଉଁ ଦେଲେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ।
ପକ୍ଵେଷ୍ଟକଚିତାନାଂ ଚ ମେଧ୍ଯତା ଵାଯୁସଂଶ୍ରଯାତ୍ ପ୍ରଭୂତୋପହତାଦ୍ ଅନ୍ନାଦ୍ ଅଗ୍ରମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସଂତ୍ଯଜେତ୍
ଅତିରିକ୍ତ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ବିଗଡ଼ିଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟରୁ, ଏବଂ ପକାଯାଇଥିବା ଇଟ଼ାର ଉପର ଅଂଶରୁ, ଅପବିତ୍ର ଅଂଶକୁ ବାହାର କରି ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ଶେଷସ୍ଯ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ କୁର୍ଯାଦ୍ ଆଚମ୍ଯାଦ୍ଭିସ୍ ତଥା ମୃଦା ଉପଵାସସ୍ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ଦୁଷ୍ଟଭକ୍ତାଶିନୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ, ସେଠାରେ ପାଣି ଓ ମାଟି ଦ୍ୱାରା ଛିଟାଇବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଯଦି କିଏ ଦୁଷିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥାଏ, ସେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଦରକାର।
ଅଜ୍ଞାନେ ଜ୍ଞାନପୂର୍ଵେ ତୁ ତଦ୍ଦୋଷୋପଶମେ ନ ତୁ ଉଦକ୍ଯାଂ ଵାଵଲଗ୍ନାଂ ଚ ସୂତିକାନ୍ତ୍ଯାଵସାଯିନଃ
ଯଦି ଅଜାଣି ଦୋଷ ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବରୁ ଜ୍ଞାନ ଥିଲା, ତେବେ ଏହାର ପ୍ରତିକାର କରିପାରିବ; କିନ୍ତୁ ଜଳ ବୋହିଥିବା, ନୂତନ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ମହିଳା, କିମ୍ବା ଶବ ଦାହ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଲାଗୁ ହୁଏ ନାହିଁ।
ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ନାଯୀତ ଶୌଚାର୍ଥଂ ତଥୈଵ ମୃତହାରିଣଃ ନାରଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵାସ୍ଥି ସସ୍ନେହଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିପ୍ରୋ ଵିଶୁଧ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଛୁଆଁ ହୋଇଯାଏ, ସେଠି ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ମୃତଦେହ ବୋହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଜ୍ଜା ଥିବା ଅସ୍ଥିକୁ ଛୁଏ, ସେ ସ୍ନାନ କଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଆଚମ୍ଯୈଵ ତୁ ନିଃସ୍ନେହଂ ଗାମ୍ ଆଲଭ୍ଯାର୍କମ୍ ଈକ୍ଷ୍ଯ ଵା ନ ଲଙ୍ଘଯେତ୍ ତଥୈଵାଥ ଷ୍ଠୀଵନୋଦ୍ଵର୍ତନାନି ଚ
ପାଣି ପିଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତେଲ ନ ଲାଗିଥିବା ଗାଈକୁ ଛୁଅନ୍ତୁ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏହିପରି ଥୁକିବା ଓ ଦେହ ଘସିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଗୃହାଦ୍ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଵିଣ୍ମୂତ୍ରଂ ପାଦାମ୍ଭସ୍ ତତ୍ କ୍ଷିପେଦ୍ ବହିଃ ପଞ୍ଚପିଣ୍ଡାନ୍ ଅନୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ନ ସ୍ନାଯାତ୍ ପରଵାରିଣି
ଘରରୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ, ମଳ, ପେଶାବ ଓ ପାଦ ଧୋଇଥିବା ପାଣି ବାହାରକୁ ଫେଙ୍କିଦେବା ଉଚିତ; ପାଞ୍ଚ ଗୁଠିକୁ ବାହାର କରିନଥିଲେ, ଅନ୍ୟର ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସ୍ନାଯୀତ ଦେଵଖାତେଷୁ ଗଙ୍ଗାହ୍ରଦସରିତ୍ସୁ ଚ ନୋଦ୍ଯାନାଦୌ ଵିକାଲେଷୁ ପ୍ରାଜ୍ଞସ୍ ତିଷ୍ଠେତ୍ କଦାଚନ
ପବିତ୍ର କୁଆଁ, ଗଙ୍ଗା, ହ୍ରଦ ଓ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବାଗିଚାରେ କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟ ସମୟରେ ଦଢ଼ି ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନାଲପେଜ୍ ଜନଵିଦ୍ଵିଷ୍ଟାନ୍ ଵୀରହୀନାସ୍ ତଥା ସ୍ତ୍ରିଯଃ ଦେଵତାପିତୃସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଯଜ୍ଵିସଂନ୍ଯାସିନିନ୍ଦକୈଃ
ଲୋକମାନେ ଯାହାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସାହସ ନଥିବା, ମହିଳା, ଦେବତା, ପିତୃ, ନିଷ୍ଠା ଶାସ୍ତ୍ର, ଯଜ୍ଞ, ବା ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।