ସଂଧ୍ଯାଯାଂ ମୈଥୁନଂ ଚାପି ତଥା ପ୍ରସ୍ଥାନମ୍ ଏଵ ଚ ତଥାପରାହ୍ଣେ କୁର୍ଵୀତ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପିତୃତର୍ପଣମ୍
ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମିଳନ କିମ୍ବା ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ବିକାଳେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ପିତୃତର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।
ଶିରଃସ୍ନାନଂ ଚ କୁର୍ଵୀତ ଦୈଵଂ ପିତ୍ର୍ଯମ୍ ଅଥାପି ଚ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋଦଙ୍ମୁଖୋ ଵାପି ଶ୍ମଶ୍ରୁକର୍ମ ଚ କାରଯେତ୍
ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡ ଧୋଇବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଦାଢ଼ି ଓ କେଶ କାଟିବା କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ଯଙ୍ଗିନୀଂ ଵର୍ଜଯେତ୍ କନ୍ଯାଂ କୁଲଜାଂ ଵାପ୍ଯ୍ ଅରୋଗିଣୀମ୍ ଉଦ୍ଵହେତ୍ ପିତୃମାତ୍ରୋଶ୍ ଚ ସପ୍ତମୀଂ ପଞ୍ଚମୀଂ ତଥା
ଯେଉଁ କନ୍ୟା ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗ, ନିଜ ଗୋତିର, କିମ୍ବା ଅସୁସ୍ଥ, ସେଉଁଠାରେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ପିତା କିମ୍ବା ମାଆଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସପ୍ତମ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର କନ୍ୟା ସହ ବିବାହ କରିଯାଇପାରେ।
ରକ୍ଷେଦ୍ ଦାରାଂସ୍ ତ୍ଯଜେଦ୍ ଈର୍ଷ୍ଯାଂ ତଥାହ୍ନି ସ୍ଵପ୍ନମୈଥୁନେ ପରୋପତାପକଂ କର୍ମ ଜନ୍ତୁପୀଡାଂ ଚ ସର୍ଵଦା
ନିଜ ଜନାନୀକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ିବା, ଦିନେ ଶୋଇବା ଓ ମିଳନ କରିବା ତ୍ୟାଗ କରିବା, ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ କିମ୍ବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେବା ଏମିତି କାମ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଉଦକ୍ଯା ସର୍ଵଵର୍ଣାନାଂ ଵର୍ଜ୍ଯା ରାତ୍ରିଚତୁଷ୍ଟଯମ୍ ସ୍ତ୍ରୀଜନ୍ମପରିହାରାର୍ଥଂ ପଞ୍ଚମୀଂ ଚାପି ଵର୍ଜଯେତ୍
ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ, ଜଳ ଆଣିଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ଚାରି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ରୋକିବା ପାଇଁ ପଞ୍ଚମ ରାତି ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର।
ତତଃ ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ ରାତ୍ର୍ଯାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଯୁଗ୍ମାସୁ ରାତ୍ରିଷୁ ଯୁଗ୍ମାସୁ ପୁତ୍ରା ଜାଯନ୍ତେ ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଽଯୁଗ୍ମାସୁ ରାତ୍ରିଷୁ
ତାପରେ ଷଷ୍ଠୀ ରାତିରେ ଓ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ସମ ରାତିଗୁଡ଼ିକରେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ବିସମ ରାତିରେ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ହୁଏ।
ଵିଧର୍ମିଣୋ ଵୈ ପର୍ଵାଦୌ ସଂଧ୍ଯାକାଲେଷୁ ଷଣ୍ଢକାଃ କ୍ଷୁରକର୍ମଣି ରିକ୍ତାଂ ଵୈ ଵର୍ଜଯୀତ ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ ବିରୋଧରେ କାମ କରନ୍ତି, ପର୍ବ ଆରମ୍ଭ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ଏବଂ ନପୁଂସକମାନେ, ଖାଲି ତିଥିରେ କେଶ କାଟିବା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରୁଵତାମ୍ ଅଵିନୀତାନାଂ ନ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ କଦାଚନ ନ ଚୋତ୍କୃଷ୍ଟାସନଂ ଦେଯମ୍ ଅନୁତ୍କୃଷ୍ଟସ୍ଯ ଚାଦରାତ୍
ଅସଭ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ କଥା କେବେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଯେଉଁଠି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଉଁଠି ଉଚ୍ଚ ଆସନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ମାନ ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
କ୍ଷୁରକର୍ମଣି ଚାନ୍ତେ ଚ ସ୍ତ୍ରୀସଂଭୋଗେ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ସ୍ନାଯୀତ ଚୈଲଵାନ୍ ପ୍ରାଜ୍ଞଃ କଟଭୂମିମ୍ ଉପେତ୍ଯ ଚ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, କେଶ କାଟିବା ପରେ, ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ଶେଷ ହେଲେ ଏବଂ ଶ୍ମଶାନ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ତାଙ୍କ ପିନ୍ଧିଥିବା ପୋଶାକ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵଵେଦଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ସାଧୁସତ୍ଯମହାତ୍ମନାମ୍ ଗୁରୋଃ ପତିଵ୍ରତାନାଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଯଜ୍ଞତପସ୍ଵିନାମ୍
ଦେବତା, ବେଦ, ଦ୍ୱିଜ, ସଦ୍ବ୍ୟବହାରୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ମହାତ୍ମା, ଗୁରୁ, ପତିନିଷ୍ଠା ନାରୀ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମୟଜ୍ଞ ଓ ତପସ୍ଵୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ—
ପରିଵାଦଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ପରିହାସଂ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ଧଵଲାମ୍ବରସଂଵୀତଃ ସିତପୁଷ୍ପଵିଭୂଷିତଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, କେବେ ମଧ୍ୟ କାହାର ବିପରୀତ କଥା କିମ୍ବା ଉପହାସ କରିବେ ନାହିଁ; ସଦା ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଏବଂ ଧଳା ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେବା ଉଚିତ।
ସଦା ମାଙ୍ଗଲ୍ଯଵେଷଃ ସ୍ଯାନ୍ ନ ଵାମାଙ୍ଗଲ୍ଯଵାନ୍ ଭଵେତ୍ ନୋଦ୍ଧତୋନ୍ମତ୍ତମୂଢୈଶ୍ ଚ ନାଵିନୀତୈଶ୍ ଚ ପଣ୍ଡିତଃ
ସଦା ଶୁଭ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ଅଶୁଭ କିଛି ଧରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଅହଂକାରୀ, ମଦୋନ୍ମତ୍ତ, ମୂଢ଼ ଓ ଅଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଗଚ୍ଛେନ୍ ମୈତ୍ରୀମ୍ ଅଶୀଲେନ ନ ଵଯୋଜାତିଦୂଷିତୈଃ ନ ଚାତିଵ୍ଯଯଶୀଲୈଶ୍ ଚ ପୁରୁଷୈର୍ ନୈଵ ଵୈରିଭିଃ
ମିତ୍ରତା କରିବା ସମୟରେ ଅଶିଳ ଲୋକ, ବୟସ କିମ୍ବା ଜାତି ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ, ଅତ୍ୟଧିକ ଅପବ୍ୟୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହ କେବେ ମିତ୍ରତା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
କାର୍ଯାକ୍ଷମୈର୍ ନିନ୍ଦିତୈର୍ ନ ନ ଚୈଵ ଵିଟସଙ୍ଗିଭିଃ ନିସ୍ଵୈର୍ ନ ଵାଦୈକପରୈର୍ ନରୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈସ୍ ତଥାଧମୈଃ
କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ, ନିନ୍ଦିତ, ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ସହ ମିଶୁଥିବା, କଠୋର, ଝଗଡ଼ାଳୁ ଓ ଅଧମ ଲୋକଙ୍କ ସହ କେବେ ମିଶିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସୁହୃଦ୍ଦୀକ୍ଷିତଭୂପାଲସ୍ନାତକଶ୍ଵଶୁରୈଃ ସହ ଉତ୍ତିଷ୍ଠେଦ୍ ଵିଭଵାଚ୍ ଚୈନାନ୍ ଅର୍ଚଯେଦ୍ ଗୃହମ୍ ଆଗତାନ୍
ସୁହୃଦ, ଦୀକ୍ଷିତ ରାଜା, ସ୍ନାତକ ଓ ଶ୍ୱଶୁରମାନେ ଘରକୁ ଆସିଲେ, ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କୁ ଉଠି ଉଚିତ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ।
ଯଥାଵିଭଵତୋ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରତିସଂଵତ୍ସରୋଷିତାନ୍ ସମ୍ଯଗ୍ ଗୃହେ ଽର୍ଚନଂ କୃତ୍ଵା ଯଥାସ୍ଥାନମ୍ ଅନୁକ୍ରମାତ୍
ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଘରେ ରହୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଅନୁକ୍ରମରେ ଏବଂ ଯଥାସ୍ଥାନରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂଜଯେତ୍ ତଥା ଵହ୍ନୌ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଚ୍ ଚାହୁତୀଃ କ୍ରମାତ୍ ପ୍ରଥମାଂ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଦଦ୍ଯାତ୍ ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯେ ତତଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ହୋମ କରିବା ଦରକାର; ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ତାପରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ।
ତୃତୀଯାଂ ଚୈଵ ଗୃହ୍ଯେଭ୍ଯଃ କଶ୍ଯପାଯ ତଥାପରାମ୍ ତତୋ ଽନୁମତଯେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ବହୁବଲିଂ ତତଃ
ତୃତୀୟ ଆହୁତି ଘର ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ତାପରେ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ, ତାପରେ ଅନୁମତିଙ୍କୁ ଏବଂ ସେଉଁଠାରୁ ବହୁବଳିଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଂ ଖ୍ଯାତା ମଯା ଯା ତୁ ନିତ୍ଯକ୍ରମଵିଧୌ କ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଵଦତ ଶୃଣୁତ ଦ୍ଵିଜାଃ
ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ନିତ୍ୟକ୍ରମ ବିଧି ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିଛି, ସେଠାରୁ ପରେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ; କହନ୍ତୁ ଏବଂ ଶୁଣନ୍ତୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଯଥାସ୍ଥାନଵିଭାଗଂ ତୁ ଦେଵାନ୍ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଵୈ ପୃଥକ୍ ପର୍ଜନ୍ଯାପୋଧରିତ୍ରୀଣାଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ତୁ ମଣିକେ ତ୍ରଯମ୍
ଯଥାସ୍ଥାନ ଓ ବିଭାଗ ଅନୁଯାୟୀ, ଦେବତା, ପର୍ଜନ୍ୟ, ଜଳ ଏବଂ ଭୂମି ପାଇଁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ତିନିଟି ଧାନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵାଯଵେ ଚ ପ୍ରତିଦିଶଂ ଦିଗ୍ଭ୍ଯଃ ପ୍ରାଚ୍ଯାଦିଷୁ କ୍ରମାତ୍ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚାନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ସୂର୍ଯାଯ ଚ ଯଥାକ୍ରମାତ୍
ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରତି ଦିଗରେ ବାୟୁଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଆକାଶ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଯଥାକ୍ରମରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯଶ୍ ଚୈଵ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵଭୂତେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ ଉଷସେ ଭୂତପତଯେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵୋତ୍ତରତଃ ଶୁଚିଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଉଷା ଏବଂ ପ୍ରାଣୀପତିଙ୍କୁ ଶୁଚି ହୋଇ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵଧା ଚ ନମ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ପିତୃଭ୍ଯଶ୍ ଚୈଵ ଦକ୍ଷିଣେ କୃତ୍ଵାପସଵ୍ଯଂ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ଯକ୍ଷ୍ମୈତତ୍ ତୈତି ସଂଵଦନ୍
‘ସ୍ୱଧା’ ଏବଂ ‘ନମଃ’ ବୋଲି କହି, ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ବାମ ହାତର ଚିହ୍ନ କରି, ‘ଯକ୍ଷ୍ମ ଏତତ୍’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର।
ଅନ୍ନାଵଶେଷମିଶ୍ରଂ ଵୈ ତୋଯଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଯଥାଵିଧି ଦେଵାନାଂ ଚ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ନମସ୍କ୍ରିଯାମ୍
ଯଥାବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ଅନ୍ନ ଅବଶିଷ୍ଟ ମିଶ୍ରିତ ପାଣି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠୋତ୍ତରତୋ ରେଖା ପାଣେର୍ ଯା ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯ ଚ ଏତଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମମ୍ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ତୀର୍ଥମ୍ ଆଚମନାଯ ଵୈ
ଡାହାଣ ହାତର ଅଙ୍ଗୁଠି ଉପରେ ଯେଉଁ ରେଖା ଅଛି, ତାହାକୁ ‘ବ୍ରହ୍ମ ତୀର୍ଥ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଆଚମନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ତର୍ଜନ୍ଯଙ୍ଗୁଷ୍ଠଯୋର୍ ଅନ୍ତଃ ପିତ୍ର୍ଯଂ ତୀର୍ଥମ୍ ଉଦାହୃତମ୍ ପିତୄଣାଂ ତେନ ତୋଯାନି ଦଦ୍ଯାନ୍ ନାନ୍ଦୀମୁଖାଦ୍ ଋତେ
ତର୍ଜନୀ ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ତାହାକୁ ‘ପିତୃୟ ତୀର୍ଥ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପାଣି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ନାନ୍ଦୀମୁଖ କ୍ରିୟା ବ୍ୟତୀତ।
ଅଙ୍ଗୁଲ୍ଯଗ୍ରେ ତଥା ଦୈଵଂ ତେନ ଦିଵ୍ଯକ୍ରିଯାଵିଧିଃ ତୀର୍ଥଂ କନିଷ୍ଠିକାମୂଲେ କାଯଂ ତତ୍ର ପ୍ରଜାପତେଃ
ଆଂଠିର ଆଗ ଛୋଟ ଅଂଶରେ ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ; କନିଷ୍ଠିକା ଆଉ ତଳ ଅଂଶରେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଧରାଯାଏ; ସେଠି ଦେହକୁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ।
ଏଵମ୍ ଏଭିଃ ସଦା ତୀର୍ଥୈର୍ ଵିଧାନଂ ପିତୃଭିଃ ସହ ସଦା କାର୍ଯାଣି କୁର୍ଵୀତ ନାନ୍ଯତୀର୍ଥଃ କଦାଚନ
ଏଭଳି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଜଳ ସହିତ ପିତୃମାନେ ସହ ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତୀର୍ଥଜଳ କେବେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ବ୍ରାହ୍ମେଣାଚମନଂ ଶସ୍ତଂ ପୈତ୍ର୍ଯଂ ପିତ୍ର୍ଯେଣ ସର୍ଵଦା ଦେଵତୀର୍ଥେନ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ଜିତେନ ଚ
ବ୍ରହ୍ମ ତୀର୍ଥ ଆଚମନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ; ପିତୃ ତୀର୍ଥ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ; ଦେବ ତୀର୍ଥ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ; ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ତୀର୍ଥ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ନାନ୍ଦୀମୁଖାନାଂ କୁର୍ଵୀତ ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ପିଣ୍ଡୋଦକକ୍ରିଯାମ୍ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯେନ ତୀର୍ଥେନ ଯଚ୍ ଚ କିଂଚିତ୍ ପ୍ରଜାପତେଃ
ନନ୍ଦୀମୁଖ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ଓ ଜଳ ଦେବା କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି ସମ୍ପର୍କିତ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ତୀର୍ଥ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।