ପାଦେନାପ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ପାରତ୍ର୍ଯଂ କୁର୍ଯାଚ୍ ଛ୍ରେଯଃ ସ୍ଵମ୍ ଆତ୍ମଵାନ୍ ଅର୍ଧେନ ଚାତ୍ମଭରଣଂ ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକାନି ଚ
ତାଙ୍କର ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଦ୍ୱାରା ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଲାଗି, ସଂଯମ ରେହି କାମ କରିବା ଉଚିତ। ଅଧା ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଚାଲାଇବା ଓ ଦୈନିକ ଓ ବିଶେଷ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଦେନୈଵ ତଥାପ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ମୂଲଭୂତଂ ଵିଵର୍ଧଯେତ୍ ଏଵମ୍ ଆଚରତୋ ଵିପ୍ରା ଅର୍ଥଃ ସାଫଲ୍ଯମ୍ ଋଚ୍ଛତି
ଅବଶିଷ୍ଟ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଦ୍ୱାରା ମୂଳ ଧନ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ। ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଲୋକ ଆର୍ଥିକ ସଫଳତା ଲାଭ କରେ।
ତଦ୍ଵତ୍ ପାପନିଷେଧାର୍ଥଂ ଧର୍ମଃ କାର୍ଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତା ପରତ୍ରାର୍ଥସ୍ ତଥୈଵାନ୍ଯଃ କାର୍ଯୋ ଽତ୍ରୈଵ ଫଲପ୍ରଦଃ
ଏହିପରି, ପାପ ରୋକିବା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ଧର୍ମ ପରଲୋକ ପାଇଁ ଓ ଅନ୍ୟଟି ଏଠାରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ପ୍ରତ୍ଯଵାଯଭଯାତ୍ କାମସ୍ ତଥାନ୍ଯଶ୍ ଚାଵିରୋଧଵାନ୍ ଦ୍ଵିଧା କାମୋ ଽପି ରଚିତସ୍ ତ୍ରିଵର୍ଗାଯାଵିରୋଧକୃତ୍
ଅସୁଭ ଫଳର ଭୟରୁ କାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅବରୋଧ ନଥିବା ଇଚ୍ଛା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। କାମ ମଧ୍ୟ ଦୁଇ ପ୍ରକାର—ତିନିଟି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏବଂ ଅବରୋଧ କରୁନଥିବା।
ପରସ୍ପରାନୁବନ୍ଧାଂଶ୍ ଚ ସର୍ଵାନ୍ ଏତାନ୍ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍ ଵିପରୀତାନୁବନ୍ଧାଂଶ୍ ଚ ବୁଧ୍ଯଧ୍ଵଂ ତାନ୍ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କର ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କ ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ବିପରୀତ ଫଳ ଦେଇଥିବା ସମ୍ପର୍କ ମଧ୍ୟ ବୁଝିବା ଦରକାର। ଏହାକୁ ବୁଝ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଧର୍ମୋ ଧର୍ମାନୁବନ୍ଧାର୍ଥୋ ଧର୍ମୋ ନାତ୍ମାର୍ଥପୀଡକଃ ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଚ ଦ୍ଵିଧା କାମଂ ତେନ ତୌ ଚ ଦ୍ଵିଧା ପୁନଃ
ଧର୍ମ କେବଳ ଧର୍ମର ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ, ନିଜକୁ କଷ୍ଟ ଦେବା ପାଇଁ ନୁହେଁ। ଏହି ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାରା କାମ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ହୁଏ, ଏବଂ ସେମାନେ ପୁଣି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ହୁଏ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତେ ବୁଧ୍ଯେତ ଧର୍ମାର୍ଥାଵ୍ ଅନୁଚିନ୍ତଯେତ୍ ସମୁତ୍ଥାଯ ତଥାଚମ୍ଯ ପ୍ରସ୍ନାତୋ ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠି, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ। ଉଠିବା ପରେ ଶରୀର ପବିତ୍ର କରି, ମୁଁହ ଧୋଇ, ନିୟମିତ ଓ ଶୁଚି ରହିବା ଦରକାର।
ପୂର୍ଵାଂ ସଂଧ୍ଯାଂ ସନକ୍ଷତ୍ରାଂ ପଶ୍ଚିମାଂ ସଦିଵାକରାମ୍ ଉପାସୀତ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ନୈନାଂ ଜହ୍ଯାଦ୍ ଅନାପଦି
ପୂର୍ବାହ୍ନ ସମୟରେ ତାରା ସହିତ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ସାଂଧ୍ୟାବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ। ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଅବସ୍ଥା ଛାଡ଼ି ଏହାକୁ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅସତ୍ପ୍ରଲାପମ୍ ଅନୃତଂ ଵାକ୍ପାରୁଷ୍ଯଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ ଅସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରମ୍ ଅସଦ୍ଵାଦମ୍ ଅସତ୍ସେଵାଂ ଚ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଅସତ୍ୟ କଥା, ମିଥ୍ୟା ଭାଷଣ, କଠୋର କଥା ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଅସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର, ଅସତ୍ୟ ମତ ଓ ଖରାପ ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର।
ସାଯଂପ୍ରାତସ୍ ତଥା ହୋମଂ କୁର୍ଵୀତ ନିଯତାତ୍ମଵାନ୍ ନୋଦଯାସ୍ତମନେ ଚୈଵମ୍ ଉଦୀକ୍ଷେତ ଵିଵସ୍ଵତଃ
ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ, ନିଜକୁ ସଂଯମ ରେଖି। ଏଭଳି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତମୟ ଦେଖିବା ଦରକାର।
କେଶପ୍ରସାଧନାଦର୍ଶଦନ୍ତଧାଵନମ୍ ଅଞ୍ଜନମ୍ ପୂର୍ଵାହ୍ଣ ଏଵ କାର୍ଯାଣି ଦେଵତାନାଂ ଚ ତର୍ପଣମ୍
କେଶ ଚିରିବା, ଦର୍ପଣରେ ଦେଖିବା, ଦାନ୍ତ ମଜନା, ଅଞ୍ଜନ ଲଗେଇବା—ଏହି କାମଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବାହ୍ନରେ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି ଦେବା ମଧ୍ୟ।
ଗ୍ରାମାଵସଥତୀର୍ଥାନାଂ କ୍ଷେତ୍ରାଣାଂ ଚୈଵ ଵର୍ତ୍ମନି ନ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରମ୍ ଅନୁଷ୍ଠେଯଂ ନ ଚ କୃଷ୍ଟେ ନ ଗୋଵ୍ରଜେ
ଗ୍ରାମ, ଘର, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଖେତର ରାସ୍ତାରେ କେବେ ମୁତ୍ର ବା ପାଖାନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଚାଷ ହୋଇଥିବା ଜମି ଓ ଗୋଆଳ ଘରରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନଗ୍ନାଂ ପରସ୍ତ୍ରିଯଂ ନେକ୍ଷେନ୍ ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ ଆତ୍ମନଃ ଶକୃତ୍ ଉଦକ୍ଯାଦର୍ଶନସ୍ପର୍ଶମ୍ ଏଵଂ ସଂଭାଷଣଂ ତଥା
ନିଜ ଜନା ନୁହେଁ ଏମିତି ନଗ୍ନ ଜନାନୀକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ନିଜ ପାଖାନ୍ଦ ଦେଖିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ରଜସ୍ୱଳା ଜନାନୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା, ଛୁଇଁବା ଓ ସେଠି ସହ କଥା ହେବା ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ନାପ୍ସୁ ମୂତ୍ରଂ ପୁରୀଷଂ ଵା ମୈଥୁନଂ ଵା ସମାଚରେତ୍ ନାଧିତିଷ୍ଠେଚ୍ ଛକୃନ୍ମୂତ୍ରେ କେଶଭସ୍ମସପାଲିକାଃ
ପାଣିରେ କେବେ ମୁତ୍ର, ପାଖାନ୍ଦ ବା ମିଳନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମଳ, ମୁତ୍ର, କେଶ, ଅଂଗାର ବା ଭାଙ୍ଗିଥିବା ମାଟିର ବାଟି ଉପରେ ବସିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ତୁଷାଙ୍ଗାରଵିଶୀର୍ଣାନି ରଜ୍ଜୁଵସ୍ତ୍ରାଦିକାନି ଚ ନାଧିତିଷ୍ଠେତ୍ ତଥା ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ପଥି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵା ଭୁଵି
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ଧାନଚାଲି, ଅଙ୍ଗାର, ଡୋରି କିମ୍ବା କପଡ଼ା ଛିଟିଆଇଥାଏ, ସେଠାରେ ରୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହିପରି, ରାସ୍ତା କିମ୍ବା ଭୂମିରେ କପଡ଼ା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପିତୃଦେଵମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଭୂତାନାଂ ଚ ତଥାର୍ଚନମ୍ କୃତ୍ଵା ଵିଭଵତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଗୃହସ୍ଥୋ ଭୋକ୍ତୁମ୍ ଅର୍ହତି
ଘରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ପିତୃ, ଦେବତା, ମଣିଷ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ ଖାଇବା ଅଧିକାରୀ ହୁଏ।
ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋଦଙ୍ମୁଖୋ ଵାପି ସ୍ଵାଚାନ୍ତୋ ଵାଗ୍ଯତଃ ଶୁଚିଃ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଚାନ୍ନଂ ତଚ୍ଚିତ୍ତୋ ହ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ଜାନୁଃ ସଦା ନରଃ
ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, କିମ୍ବା ପରିସ୍କାର ଏବଂ ଶାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ମୌନ ଓ ଶୁଚିତା ସହିତ, ଘୁଞ୍ଚିଥିବା ଗୁଡ଼ାଘେଉଁ ଭଳି ବସି, ସଦା ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଉପଘାତମ୍ ଋତେ ଦୋଷାନ୍ ନାନ୍ନସ୍ଯୋଦୀରଯେଦ୍ ବୁଧଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଲଵଣଂ ଵର୍ଜ୍ଯମ୍ ଅନ୍ନମ୍ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟମ୍ ଏଵ ଚ
ଖାଦ୍ୟର କିଛି ଦୋଷ କିମ୍ବା କ୍ଷତି ଛଡ଼ି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଖାଦ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିଲେ ଅତି ଲୁଣିଆ କିମ୍ବା ପୁନଃ ଖାଇଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ, ସେଉଁଠି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନ ଗଚ୍ଛନ୍ ନ ଚ ତିଷ୍ଠନ୍ ଵୈ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରୋତ୍ସର୍ଗମ୍ ଆତ୍ମଵାନ୍ କୁର୍ଵୀତ ଚୈଵମ୍ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ନ କିଂଚିଦ୍ ଅପି ଭକ୍ଷଯେତ୍
ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଚାଲିବା କିମ୍ବା ଦଁଡ଼ାଇ ଥିବାବେଳେ ପେଶାବ କିମ୍ବା ପଖାନ୍ଡ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ନାଲପେତ୍ କିଂଚିତ୍ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ ନ ପଶ୍ଯେଚ୍ ଚ ରଵିଂ ଚେନ୍ଦୁଂ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଚ କାମତଃ
ଖାଇସାରିଲା ପରେ କିଛି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା; ଇଚ୍ଛାମତେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ତାରା ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଭିନ୍ନାସନଂ ଚ ଶଯ୍ଯାଂ ଚ ଭାଜନଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ ଗୁରୂଣାମ୍ ଆସନଂ ଦେଯମ୍ ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାନାଦିସତ୍କୃତମ୍
ଭଙ୍ଗା ଆସନ, ଶୋଇବା ଛାଡ଼, କିମ୍ବା ଭାଣ୍ଡ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଗୁରୁଙ୍କୁ ଆସନ ଦେବା ଓ ଉଠି ଆଦର କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅନୁକୂଲଂ ତଥାଲାପମ୍ ଅଭିକୁର୍ଵୀତ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ତତ୍ରାନୁଗମନଂ କୁର୍ଯାତ୍ ପ୍ରତିକୂଲଂ ନ ସଂଚରେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ମିଠା ଓ ଉଚିତ୍ ଭାବରେ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠି ଉପଯୁକ୍ତ ସେଉଁଠି ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ଗୁରୁଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରି କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୈକଵସ୍ତ୍ରଶ୍ ଚ ଭୁଞ୍ଜୀତ ନ କୁର୍ଯାଦ୍ ଦେଵତାର୍ଚନମ୍ ନାଵାହଯେଦ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଅଗ୍ନୌ ହୋମଂ କୁର୍ଵୀତ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ଏକମାତ୍ର କପଡ଼ା ପିନ୍ଧି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ବକ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିପାରିବେ।
ନ ସ୍ନାଯୀତ ନରୋ ନଗ୍ନୋ ନ ଶଯୀତ କଦାଚନ ନ ପାଣିଭ୍ଯାମ୍ ଉଭାଭ୍ଯାଂ ତୁ କଣ୍ଡୂଯେତ ଶିରସ୍ ତଥା
କେବେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ହୋଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ହୋଇ ଶୋଇବା; ଦୁଇ ହାତରେ ମୁଣ୍ଡ କୁ ଚୁଲାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଚାଭୀକ୍ଷ୍ଣଂ ଶିରଃସ୍ନାନଂ କାର୍ଯଂ ନିଷ୍କାରଣଂ ବୁଧୈଃ ଶିରଃସ୍ନାତଶ୍ ଚ ତୈଲେନ ନାଙ୍ଗଂ କିଂଚିଦ୍ ଉପସ୍ପୃଶେତ୍
କାରଣ ଛଡ଼ି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ମୁଣ୍ଡ ସ୍ନାନ ବାରମ୍ବାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମୁଣ୍ଡକୁ ତେଲ ଲଗାଇ ସ୍ନାନ କରିଲା ପରେ ଶରୀରର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅଂଶକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅନଧ୍ଯାଯେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାନଲଗୋସୂର୍ଯାନ୍ ନାଵମନ୍ଯେତ୍ କଦାଚନ
ଯେଉଁ ସମୟରେ ଅଧ୍ୟୟନ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ, ସେ ସମସ୍ତ ଦିନରେ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ ରହିବା ଉଚିତ୍; ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଗ୍ନି, ଗାଈ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କେବେ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉଦଙ୍ମୁଖୋ ଦିଵା ରାତ୍ରାଵ୍ ଉତ୍ସର୍ଗଂ ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଃ ଆବାଧାସୁ ଯଥାକାମଂ କୁର୍ଯାନ୍ ମୂତ୍ରପୁରୀଷଯୋଃ
ଦିନରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ରାତିରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ପେଶାବ ପଖାନ୍ଡ କରିବା ଉଚିତ୍; ରୋଗ ଥିଲେ ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ କରିପାରିବେ।
ଦୁଷ୍କୃତଂ ନ ଗୁରୋର୍ ବ୍ରୂଯାତ୍ କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ଚୈନଂ ପ୍ରସାଦଯେତ୍ ପରିଵାଦଂ ନ ଶୃଣୁଯାଦ୍ ଅନ୍ଯେଷାମ୍ ଅପି କୁର୍ଵତାମ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ଦୋଷ କେବେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଗୁରୁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍; ଅନ୍ୟମାନେ ନିନ୍ଦା କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପନ୍ଥା ଦେଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ରାଜ୍ଞୋ ଦୁଃଖାତୁରସ୍ଯ ଚ ଵିଦ୍ଯାଧିକସ୍ଯ ଗର୍ଭିଣ୍ଯା ରୋଗାର୍ତସ୍ଯ ମହୀଯତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜା, ଦୁଃଖି, ପୀଡ଼ିତ, ଶିକ୍ଷାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା, ରୋଗୀ ଓ ଉଚ୍ଚ ପଦବୀର ଲୋକଙ୍କୁ ରାସ୍ତା ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ୍।
ମୂକାନ୍ଧବଧିରାଣାଂ ଚ ମତ୍ତସ୍ଯୋନ୍ମତ୍ତକସ୍ଯ ଚ ଦେଵାଲଯଂ ଚୈଦ୍ଯତରୁଂ ତଥୈଵ ଚ ଚତୁଷ୍ପଥମ୍
ମୁକ, ଅନ୍ଧ, ବଧିର, ମଦୋନ୍ମତ, ପାଗଳ, ଦେଉଳ, ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ ଓ ଚଉରାହାରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ୍।