ଏଵଂ ସମ୍ଯଗ୍ ଗୃହସ୍ଥେନ ଦେଵତାଃ ପିତରସ୍ ତଥା ସଂପୂଜ୍ଯା ହଵ୍ଯକଵ୍ଯାଭ୍ଯାମ୍ ଅନ୍ନେନାତିଥିବାନ୍ଧଵାଃ
ଏଭଳି ଗୃହସ୍ଥ ଠିକ୍ ଭାବେ ଦେବତା ଓ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ହବ୍ୟ କବ୍ୟ ଓ ଅନ୍ନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଅତିଥି ଓ ବାନ୍ଧବମାନେକୁ ଚାଉଳ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଦରକାର।
ଭୂତାନି ଭୃତ୍ଯାଃ ସକଲାଃ ପଶୁପକ୍ଷିପିପୀଲିକାଃ ଭିକ୍ଷଵୋ ଯାଚମାନାଶ୍ ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ପାନ୍ଥକା ଗୃହେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଚାକର, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ପିପିଳିକା, ଭିକ୍ଷୁକ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଭିକ୍ଷା ମାଗନ୍ତି, ଏହା ସହିତ ଘରକୁ ଆସୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଯାତ୍ରୀମାନେ—
ସଦାଚାରରତା ଵିପ୍ରାଃ ସାଧୁନା ଗୃହମେଧିନା ପାପଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ସମୁଲ୍ଲଙ୍ଘ୍ଯ ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକୀଃ କ୍ରିଯାଃ
ଭଲ ଆଚରଣରେ ଲିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କିମ୍ବା ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଗୃହସ୍ଥ, ଯଦି ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ଓ ନିମିତ୍ତିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ପାପ ଭୋଗନ୍ତି।
କଥିତଂ ଭଵତା ଵିପ୍ର ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକଂ ଚ ଯତ୍ ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ କାମ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଧଂ କର୍ମ ପୌରୁଷମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆପଣ ନିତ୍ୟ, ନିମିତ୍ତିକ ଓ କାମ୍ୟ—ଏହି ତିନି ପ୍ରକାରର କର୍ମ ବିବରଣୀ କହିଛନ୍ତି।
ସଦାଚାରଂ ମୁନେ ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମୋ ଵଦତସ୍ ତଵ ଯଂ କୁର୍ଵନ୍ ସୁଖମ୍ ଆପ୍ନୋତି ପରତ୍ରେହ ଚ ମାନଵଃ
ହେ ମୁନି, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଠାରୁ ଭଲ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯାହା କରିଲେ ମଣିଷ ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ସୁଖ ପାଏ।
ଗୃହସ୍ଥେନ ସଦା କାର୍ଯମ୍ ଆଚାରପରିରକ୍ଷଣମ୍ ନ ହ୍ଯ୍ ଆଚାରଵିହୀନସ୍ଯ ଭଦ୍ରମ୍ ଅତ୍ର ପରତ୍ର ଵା
ଗୃହସ୍ଥ ମାନେ ସଦା ଭଲ ଆଚରଣ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। କାରଣ, ଯେଉଁଠି ଭଲ ଆଚରଣ ନାହିଁ, ସେଠାରେ କିଛି ଭଲ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏଠାରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ।
ଯଜ୍ଞଦାନତପାଂସୀହ ପୁରୁଷସ୍ଯ ନ ଭୂତଯେ ଭଵନ୍ତି ଯଃ ସଦାଚାରଂ ସମୁଲ୍ଲଙ୍ଘ୍ଯ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ଏଠାରେ ଯଜ୍ଞ, ଦାନ ଓ ତପସ୍ୟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ ଲୋକ ସଦାଚାରକୁ ଅବହେଳା କରି ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଚାଲିଥାଏ, ସେଠିଏ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉପକାର କରେ ନାହିଁ।
ଦୁରାଚାରୋ ହି ପୁରୁଷୋ ନେହାଯୁର୍ ଵିନ୍ଦତେ ମହତ୍ କାର୍ଯୋ ଧର୍ମଃ ସଦାଚାର ଆଚାରସ୍ଯୈଵ ଲକ୍ଷଣମ୍
ଖରାପ ଆଚରଣ ଥିବା ଲୋକ ଏଠାରେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଉନଥାଏ। ଧର୍ମର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଭଲ ଆଚରଣ, ଏବଂ ଆଚରଣ ହିଁ ଧର୍ମର ଚିହ୍ନ।
ତସ୍ଯ ସ୍ଵରୂପଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଦାଚାରସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ଆତ୍ମନୈକମନା ଭୂତ୍ଵା ତଥୈଵ ପରିପାଲଯେତ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ମୁଁ ଏବେ ସଦାଚାରର ସ୍ୱରୂପ କହିବି। ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଧାରଣ କରି, ଠିକ୍ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଵର୍ଗସାଧନେ ଯତ୍ନଃ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଗୃହମେଧିନା ତତ୍ସଂସିଦ୍ଧୌ ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିର୍ ଅତ୍ର ପରତ୍ର ଚ
ଗୃହସ୍ଥ ଲୋକଙ୍କୁ ତିନିଟି ପ୍ରଧାନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଦରକାର। ଏହାର ସଫଳତା ଦ୍ୱାରା ଗୃହସ୍ଥ ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ପାଦେନାପ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ପାରତ୍ର୍ଯଂ କୁର୍ଯାଚ୍ ଛ୍ରେଯଃ ସ୍ଵମ୍ ଆତ୍ମଵାନ୍ ଅର୍ଧେନ ଚାତ୍ମଭରଣଂ ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକାନି ଚ
ତାଙ୍କର ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଦ୍ୱାରା ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଲାଗି, ସଂଯମ ରେହି କାମ କରିବା ଉଚିତ। ଅଧା ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଚାଲାଇବା ଓ ଦୈନିକ ଓ ବିଶେଷ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଦେନୈଵ ତଥାପ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ମୂଲଭୂତଂ ଵିଵର୍ଧଯେତ୍ ଏଵମ୍ ଆଚରତୋ ଵିପ୍ରା ଅର୍ଥଃ ସାଫଲ୍ଯମ୍ ଋଚ୍ଛତି
ଅବଶିଷ୍ଟ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଦ୍ୱାରା ମୂଳ ଧନ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ। ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଲୋକ ଆର୍ଥିକ ସଫଳତା ଲାଭ କରେ।
ତଦ୍ଵତ୍ ପାପନିଷେଧାର୍ଥଂ ଧର୍ମଃ କାର୍ଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତା ପରତ୍ରାର୍ଥସ୍ ତଥୈଵାନ୍ଯଃ କାର୍ଯୋ ଽତ୍ରୈଵ ଫଲପ୍ରଦଃ
ଏହିପରି, ପାପ ରୋକିବା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ଧର୍ମ ପରଲୋକ ପାଇଁ ଓ ଅନ୍ୟଟି ଏଠାରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ପ୍ରତ୍ଯଵାଯଭଯାତ୍ କାମସ୍ ତଥାନ୍ଯଶ୍ ଚାଵିରୋଧଵାନ୍ ଦ୍ଵିଧା କାମୋ ଽପି ରଚିତସ୍ ତ୍ରିଵର୍ଗାଯାଵିରୋଧକୃତ୍
ଅସୁଭ ଫଳର ଭୟରୁ କାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅବରୋଧ ନଥିବା ଇଚ୍ଛା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। କାମ ମଧ୍ୟ ଦୁଇ ପ୍ରକାର—ତିନିଟି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏବଂ ଅବରୋଧ କରୁନଥିବା।
ପରସ୍ପରାନୁବନ୍ଧାଂଶ୍ ଚ ସର୍ଵାନ୍ ଏତାନ୍ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍ ଵିପରୀତାନୁବନ୍ଧାଂଶ୍ ଚ ବୁଧ୍ଯଧ୍ଵଂ ତାନ୍ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କର ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କ ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ବିପରୀତ ଫଳ ଦେଇଥିବା ସମ୍ପର୍କ ମଧ୍ୟ ବୁଝିବା ଦରକାର। ଏହାକୁ ବୁଝ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଧର୍ମୋ ଧର୍ମାନୁବନ୍ଧାର୍ଥୋ ଧର୍ମୋ ନାତ୍ମାର୍ଥପୀଡକଃ ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଚ ଦ୍ଵିଧା କାମଂ ତେନ ତୌ ଚ ଦ୍ଵିଧା ପୁନଃ
ଧର୍ମ କେବଳ ଧର୍ମର ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ, ନିଜକୁ କଷ୍ଟ ଦେବା ପାଇଁ ନୁହେଁ। ଏହି ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାରା କାମ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ହୁଏ, ଏବଂ ସେମାନେ ପୁଣି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ହୁଏ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତେ ବୁଧ୍ଯେତ ଧର୍ମାର୍ଥାଵ୍ ଅନୁଚିନ୍ତଯେତ୍ ସମୁତ୍ଥାଯ ତଥାଚମ୍ଯ ପ୍ରସ୍ନାତୋ ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠି, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ। ଉଠିବା ପରେ ଶରୀର ପବିତ୍ର କରି, ମୁଁହ ଧୋଇ, ନିୟମିତ ଓ ଶୁଚି ରହିବା ଦରକାର।
ପୂର୍ଵାଂ ସଂଧ୍ଯାଂ ସନକ୍ଷତ୍ରାଂ ପଶ୍ଚିମାଂ ସଦିଵାକରାମ୍ ଉପାସୀତ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ନୈନାଂ ଜହ୍ଯାଦ୍ ଅନାପଦି
ପୂର୍ବାହ୍ନ ସମୟରେ ତାରା ସହିତ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ସାଂଧ୍ୟାବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ। ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଅବସ୍ଥା ଛାଡ଼ି ଏହାକୁ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅସତ୍ପ୍ରଲାପମ୍ ଅନୃତଂ ଵାକ୍ପାରୁଷ୍ଯଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ ଅସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରମ୍ ଅସଦ୍ଵାଦମ୍ ଅସତ୍ସେଵାଂ ଚ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଅସତ୍ୟ କଥା, ମିଥ୍ୟା ଭାଷଣ, କଠୋର କଥା ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଅସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର, ଅସତ୍ୟ ମତ ଓ ଖରାପ ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର।
ସାଯଂପ୍ରାତସ୍ ତଥା ହୋମଂ କୁର୍ଵୀତ ନିଯତାତ୍ମଵାନ୍ ନୋଦଯାସ୍ତମନେ ଚୈଵମ୍ ଉଦୀକ୍ଷେତ ଵିଵସ୍ଵତଃ
ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ, ନିଜକୁ ସଂଯମ ରେଖି। ଏଭଳି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତମୟ ଦେଖିବା ଦରକାର।
କେଶପ୍ରସାଧନାଦର୍ଶଦନ୍ତଧାଵନମ୍ ଅଞ୍ଜନମ୍ ପୂର୍ଵାହ୍ଣ ଏଵ କାର୍ଯାଣି ଦେଵତାନାଂ ଚ ତର୍ପଣମ୍
କେଶ ଚିରିବା, ଦର୍ପଣରେ ଦେଖିବା, ଦାନ୍ତ ମଜନା, ଅଞ୍ଜନ ଲଗେଇବା—ଏହି କାମଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବାହ୍ନରେ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି ଦେବା ମଧ୍ୟ।
ଗ୍ରାମାଵସଥତୀର୍ଥାନାଂ କ୍ଷେତ୍ରାଣାଂ ଚୈଵ ଵର୍ତ୍ମନି ନ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରମ୍ ଅନୁଷ୍ଠେଯଂ ନ ଚ କୃଷ୍ଟେ ନ ଗୋଵ୍ରଜେ
ଗ୍ରାମ, ଘର, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଖେତର ରାସ୍ତାରେ କେବେ ମୁତ୍ର ବା ପାଖାନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଚାଷ ହୋଇଥିବା ଜମି ଓ ଗୋଆଳ ଘରରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନଗ୍ନାଂ ପରସ୍ତ୍ରିଯଂ ନେକ୍ଷେନ୍ ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ ଆତ୍ମନଃ ଶକୃତ୍ ଉଦକ୍ଯାଦର୍ଶନସ୍ପର୍ଶମ୍ ଏଵଂ ସଂଭାଷଣଂ ତଥା
ନିଜ ଜନା ନୁହେଁ ଏମିତି ନଗ୍ନ ଜନାନୀକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ନିଜ ପାଖାନ୍ଦ ଦେଖିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ରଜସ୍ୱଳା ଜନାନୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା, ଛୁଇଁବା ଓ ସେଠି ସହ କଥା ହେବା ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ନାପ୍ସୁ ମୂତ୍ରଂ ପୁରୀଷଂ ଵା ମୈଥୁନଂ ଵା ସମାଚରେତ୍ ନାଧିତିଷ୍ଠେଚ୍ ଛକୃନ୍ମୂତ୍ରେ କେଶଭସ୍ମସପାଲିକାଃ
ପାଣିରେ କେବେ ମୁତ୍ର, ପାଖାନ୍ଦ ବା ମିଳନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମଳ, ମୁତ୍ର, କେଶ, ଅଂଗାର ବା ଭାଙ୍ଗିଥିବା ମାଟିର ବାଟି ଉପରେ ବସିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ତୁଷାଙ୍ଗାରଵିଶୀର୍ଣାନି ରଜ୍ଜୁଵସ୍ତ୍ରାଦିକାନି ଚ ନାଧିତିଷ୍ଠେତ୍ ତଥା ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ପଥି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵା ଭୁଵି
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ଧାନଚାଲି, ଅଙ୍ଗାର, ଡୋରି କିମ୍ବା କପଡ଼ା ଛିଟିଆଇଥାଏ, ସେଠାରେ ରୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହିପରି, ରାସ୍ତା କିମ୍ବା ଭୂମିରେ କପଡ଼ା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପିତୃଦେଵମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଭୂତାନାଂ ଚ ତଥାର୍ଚନମ୍ କୃତ୍ଵା ଵିଭଵତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଗୃହସ୍ଥୋ ଭୋକ୍ତୁମ୍ ଅର୍ହତି
ଘରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ପିତୃ, ଦେବତା, ମଣିଷ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ ଖାଇବା ଅଧିକାରୀ ହୁଏ।
ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋଦଙ୍ମୁଖୋ ଵାପି ସ୍ଵାଚାନ୍ତୋ ଵାଗ୍ଯତଃ ଶୁଚିଃ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଚାନ୍ନଂ ତଚ୍ଚିତ୍ତୋ ହ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ଜାନୁଃ ସଦା ନରଃ
ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, କିମ୍ବା ପରିସ୍କାର ଏବଂ ଶାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ମୌନ ଓ ଶୁଚିତା ସହିତ, ଘୁଞ୍ଚିଥିବା ଗୁଡ଼ାଘେଉଁ ଭଳି ବସି, ସଦା ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଉପଘାତମ୍ ଋତେ ଦୋଷାନ୍ ନାନ୍ନସ୍ଯୋଦୀରଯେଦ୍ ବୁଧଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଲଵଣଂ ଵର୍ଜ୍ଯମ୍ ଅନ୍ନମ୍ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟମ୍ ଏଵ ଚ
ଖାଦ୍ୟର କିଛି ଦୋଷ କିମ୍ବା କ୍ଷତି ଛଡ଼ି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଖାଦ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିଲେ ଅତି ଲୁଣିଆ କିମ୍ବା ପୁନଃ ଖାଇଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ, ସେଉଁଠି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନ ଗଚ୍ଛନ୍ ନ ଚ ତିଷ୍ଠନ୍ ଵୈ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରୋତ୍ସର୍ଗମ୍ ଆତ୍ମଵାନ୍ କୁର୍ଵୀତ ଚୈଵମ୍ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ନ କିଂଚିଦ୍ ଅପି ଭକ୍ଷଯେତ୍
ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଚାଲିବା କିମ୍ବା ଦଁଡ଼ାଇ ଥିବାବେଳେ ପେଶାବ କିମ୍ବା ପଖାନ୍ଡ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ନାଲପେତ୍ କିଂଚିତ୍ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ ନ ପଶ୍ଯେଚ୍ ଚ ରଵିଂ ଚେନ୍ଦୁଂ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଚ କାମତଃ
ଖାଇସାରିଲା ପରେ କିଛି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା; ଇଚ୍ଛାମତେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ତାରା ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।