ପାଵନ୍ତୀଂ ଶତପତ୍ତ୍ରାଂ ଚ ଗନ୍ଧଶେଫାଲିକାମ୍ ଅପି କୁବ୍ଜକଂ ତଗରଂ ଚୈଵ ମୃଗମ୍ ଆରଣ୍ଯକେତକୀମ୍
ପାବନ୍ତୀ, ଶତପତ୍ରା, ଗନ୍ଧଶେଫାଳିକା, କୁବ୍ଜକ, ତଗର ଓ ଜଙ୍ଗଲି କେତକୀ ଫୁଲ ଦେଇବା ଉଚିତ।
ଯୂଥିକାମ୍ ଅତିମୁକ୍ତଂ ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧଯୋଗ୍ଯାନି ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ କମଲଂ କୁମୁଦଂ ପଦ୍ମଂ ପୁଣ୍ଡରୀକଂ ଚ ଯତ୍ନତଃ
ଯୂଥିକା ଓ ଅତିମୁକ୍ତ ଯାହା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେହିପରି କମଳ, କୁମୁଦ, ପଦ୍ମ ଓ ପୁଣ୍ଡରୀକ ଫୁଲ ସାବଧାନତାର ସହିତ ଦେଇବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଇନ୍ଦୀଵରଂ କୋକନଦଂ କହ୍ଲାରଂ ଚ ନିଯୋଜଯେତ୍ କୁଷ୍ଠଂ ମାଂସୀ ଵାଲକଂ ଚ କୁକ୍କୁଟୀ ଜାତିପତ୍ତ୍ରକମ୍
ନୀଳ କମଳ, ଲାଲ କମଳ, ଧଳା ଜଳପଦ୍ମ, କୁଷ୍ଠ, ମାଁସୀ, ବାଲକ, କୁକୁଟୀ ଓ ଜାତିପତ୍ରକ—ଏହି ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ନଲିକୋଶୀରମୁସ୍ତଂ ଚ ଗ୍ରନ୍ଥିପର୍ଣୀ ଚ ସୁନ୍ଦରୀ ପୁନର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଏଵମାଦୀନି ଗନ୍ଧଯୋଗ୍ଯାନି ଚକ୍ଷତେ
ନାଳିକା, ଖସ, ମୁଷ୍ଟା, ଗଂଠିପତ୍ରୀ ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହିପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଉପଯୋଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଗୁଗ୍ଗୁଲୁଂ ଚନ୍ଦନଂ ଚୈଵ ଶ୍ରୀଵାସମ୍ ଅଗୁରୁଂ ତଥା ଧୂପାନି ପିତୃଯୋଗ୍ଯାନି ଋଷିଗୁଗ୍ଗୁଲମ୍ ଏଵ ଚ
ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ, ଚନ୍ଦନ, ଶ୍ରୀବାସ, ଅଗୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧୂପ ଏବଂ ଋଷି ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ପିତୃପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ।
ରାଜମାଷାଂଶ୍ ଚ ଚଣକାନ୍ ମସୂରାନ୍ କୋରଦୂଷକାନ୍ ଵିପ୍ରୁଷାନ୍ ମର୍କଟାଂଶ୍ ଚୈଵ କୋଦ୍ରଵାଂଶ୍ ଚୈଵ ଵର୍ଜଯେତ୍
ରାଜମାଶ, ଚଣା, ମସୁରି, କୋରଡୁଶ, ବିପ୍ରୁଷ, ମର୍କଟ ଓ କୋଦରା ଧାନ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମାହିଷଂ ଚାମରଂ ମାର୍ଗମ୍ ଆଵିକୈକଶଫୋଦ୍ଭଵମ୍ ସ୍ତ୍ରୈଣମ୍ ଔଷ୍ଟ୍ରମ୍ ଆଵିକଂ ଚ ଦଧି କ୍ଷୀରଂ ଘୃତଂ ତ୍ଯଜେତ୍
ମହିଷ, ଚାମର, ମୃଗ, ଏକ ନଖ ଥିବା ମେଷ, ମହିଳା ଉଷ୍ଟ୍ର, ଉଷ୍ଟ୍ର, ମେଷ, ଦହି, ଖୀର ଓ ଘିଅ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ତାଲଂ ଵରୁଣକାକୋଲୌ ବହୁପତ୍ତ୍ରାର୍ଜୁନୀଫଲମ୍ ଜମ୍ବୀରଂ ରକ୍ତବିଲ୍ଵଂ ଚ ଶାଲସ୍ଯାପି ଫଲଂ ତ୍ଯଜେତ୍
ତାଳ, ବରୁଣ, କାକୋଳ, ବହୁପତ୍ର, ଅର୍ଜୁନ ଫଳ, ଜମ୍ବିର, ରକ୍ତ ବିଳ୍ୱ ଓ ଶାଳ ଗଛର ଫଳ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମତ୍ସ୍ଯସୂକରକୂର୍ମାଶ୍ ଚ ଗାଵୋ ଵର୍ଜ୍ଯା ଵିଶେଷତଃ ପୂତିକଂ ମୃଗନାଭିଂ ଚ ରୋଚନାଂ ପଦ୍ମଚନ୍ଦନମ୍
ମାଛ, ଶୁକର, କୁର୍ମ ଓ ଗାଈ ବିଶେଷ ଭାବେ ବର୍ଜନୀୟ; ପୁତିକା, ମୃଗନାଭି, ରୋଚନା ଓ ପଦ୍ମଚନ୍ଦନ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
କାଲେଯକଂ ତୂଗ୍ରଗନ୍ଧଂ ତୁରୁଷ୍କଂ ଚାପି ଵର୍ଜଯେତ୍ ପାଲଙ୍କଂ ଚ କୁମାରୀଂ ଚ କିରାତଂ ପିଣ୍ଡମୂଲକମ୍
କାଳେୟକ, ତୀବ୍ର ଗନ୍ଧ ଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ, ତୁରୁଷ୍କ, ପାଳଙ୍କ, କୁମାରୀ, କିରାତ ଓ ପିଣ୍ଡମୂଳକ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଗୃଞ୍ଜନଂ ଚୁକ୍ରିକାଂ ଚୁକ୍ରଂ ଵରୁମାଂ ଚନପତ୍ତ୍ରିକାମ୍ ଜୀଵଂ ଚ ଶତପୁଷ୍ପାଂ ଚ ନାଲିକାଂ ଗନ୍ଧଶୂକରମ୍
ଗୃଞ୍ଜନ, ଚୁକ୍ରିକା, ଚୁକ୍ର, ବରୁମା, ଚନପତ୍ରିକା, ଜୀବ, ଶତପୁଷ୍ପା, ନାଳିକା ଓ ଗନ୍ଧଶୂକର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ହଲଭୃତ୍ଯଂ ସର୍ଷପଂ ଚ ପଲାଣ୍ଡୁଂ ଲଶୁନଂ ତ୍ଯଜେତ୍ ମାନକନ୍ଦଂ ଵିଷକନ୍ଦଂ ଵଜ୍ରକନ୍ଦଂ ଗଦାସ୍ଥିକମ୍
ହଳଭୃତ୍ୟ, ସରସପ, ପିଆଜ ଓ ରସୁଣ ବର୍ଜନୀୟ; ମାନକନ୍ଦ, ବିଷକନ୍ଦ, ବଜ୍ରକନ୍ଦ ଓ ଗଦାସ୍ଥିକ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ପୁରୁଷାଲ୍ଵଂ ସପିଣ୍ଡାଲୁଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି ଵର୍ଜଯେତ୍ ଅଲାବୁଂ ତିକ୍ତପର୍ଣାଂ ଚ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡଂ କଟୁକତ୍ରଯମ୍
ପୁରୁଷାଲ୍ଭ ଓ ସପିଣ୍ଡାଳୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଲାଉ, ତିତଳା ପତ୍ର ଥିବା ଉଦ୍ଭିଦ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ତିତଳା ତିନି ପ୍ରକାର ବି ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ଵାର୍ତାକଂ ଶିଵଜାତଂ ଚ ଲୋମଶାନି ଵଟାନି ଚ କାଲୀଯଂ ରକ୍ତଵାଣାଂ ଚ ବଲାକା ଲକୁଚଂ ତଥା
ବାଇଗଣ, ଶିବଜାତ, ଲୋମ ଥିବା ଉଦ୍ଭିଦ, ବଟ ଫଳ, କଳା ବଟ, ରକ୍ତ ବଣ, ବଳାକା ଓ ଲକୁଚ ମଧ୍ୟ ବର୍ଜନୀୟ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି ଵର୍ଜ୍ଯାନି ଵିଭୀତକଫଲଂ ତଥା ଆରନାଲଂ ଚ ଶୁକ୍ତଂ ଚ ଶୀର୍ଣଂ ପର୍ଯୁଷିତଂ ତଥା
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଭୀତକ ଫଳ, ଆରଣାଳ, ଖଟା ଖାଦ୍ୟ, ପୁରୁଣା ଓ ବାସି ଖାଦ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋଗ୍ରଗନ୍ଧଂ ଚ ଦାତଵ୍ଯଂ କୋଵିଦାରକଶିଗ୍ରୁକୌ ଅତ୍ଯମ୍ଲଂ ପିଚ୍ଛିଲଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଯାତଯାମଂ ଚ ସତ୍ତମାଃ
ତୀବ୍ର ଗନ୍ଧ ଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ, କୋବିଦାର, କଶିଗ୍ରୁ, ଅତି ଖଟା, ଲସ୍ସି, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅତି ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ନ ଚ ଦେଯଂ ଗତରସଂ ମଦ୍ଯଗନ୍ଧଂ ଚ ଯଦ୍ ଭଵେତ୍ ହିଙ୍ଗୂଗ୍ରଗନ୍ଧଂ ଫଣିଶଂ ଭୂନିମ୍ବଂ ନିମ୍ବରାଜିକେ
ରସ ହରାଇଥିବା, ମଦର ଗନ୍ଧ ଥିବା, ହିଂ ଗନ୍ଧ ଥିବା, ଫଣିଶ, ଭୂନିମ୍ବ ଓ ନିମ୍ବରାଜିକ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କୁସ୍ତୁମ୍ବୁରୁଂ କଲିଙ୍ଗୋତ୍ଥଂ ଵର୍ଜଯେଦ୍ ଅମ୍ଲଵେତସମ୍ ଦାଡିମଂ ମାଗଧୀଂ ଚୈଵ ନାଗରାର୍ଦ୍ରକତିତ୍ତିଡୀଃ
ଧନିଆ, କଳିଙ୍ଗ, ଖଟା ବେତସ, ଦାନିମ୍ବ, ମାଗଧୀ, ଅଦା, ତରଳ ଅଦା ଓ ଟିଟିଡ଼ି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆମ୍ରାତକଂ ଜୀଵକଂ ଚ ତୁମ୍ବୁରୁଂ ଚ ନିଯୋଜଯେତ୍ ପାଯସଂ ଶାଲ୍ମଲୀମୁଦ୍ଗାନ୍ ମୋଦକାଦୀଂଶ୍ ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ଆମ୍ରାତକ, ଜୀବକ, ତୁମ୍ବୁରୁ, ପାୟସ, ଶାଲ୍ମଲି, ମୁଗ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପିଠାପଣା ଭକ୍ତିସହିତ ଉପଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ପାନକଂ ଚ ରସାଲଂ ଚ ଗୋକ୍ଷୀରଂ ଚ ନିଵେଦଯେତ୍ ଯାନି ଚାଭ୍ଯଵହାର୍ଯାଣି ସ୍ଵାଦୁସ୍ନିଗ୍ଧାନି ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ପାନକ, ରସାଳା ଓ ଗାଈର ଦୁଧ ଏବଂ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ୍ୟ, ମଧୁର ଓ ତେଲମାଟି ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଈଷଦମ୍ଲକଟୂନ୍ଯ୍ ଏଵ ଦେଯାନି ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି ଅତ୍ଯମ୍ଲଂ ଚାତିଲଵଣମ୍ ଅତିରିକ୍ତକଟୂନି ଚ
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ହଳକା ଖଟା ଓ ତିକ୍ତ ଖାଦ୍ୟଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ବହୁତ ଖଟା, ଅତି ଲୁଣିଆ ଓ ଅତି ତିକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆସୁରାଣୀହ ଭୋଜ୍ଯାନି ତାନ୍ଯ୍ ଅତୋ ଦୂରତସ୍ ତ୍ଯଜେତ୍ ମୃଷ୍ଟସ୍ନିଗ୍ଧାନି ଯାନି ସ୍ଯୁର୍ ଈଷତ୍କଟ୍ଵମ୍ଲକାନି ଚ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ପିଶାଚମାନେ ଖାଉଥିବେ, ସେଗୁଡିକୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ଭଲଭାବେ ପକାଯାଇଥିବା, ତେଲମସଲା ଥିବା, ହଳକା ତିକ୍ତ କିମ୍ବା ଖଟା ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵାଦୂନି ଦେଵଭୋଜ୍ଯାନି ତାନି ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନିଯୋଜଯେତ୍ ଛାଗମାଂସଂ ଵାର୍ତିକଂ ଚ ତୈତ୍ତିରଂ ଶଶକାମିଷମ୍
ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଏହିମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ ଛାଗ ମାଂସ, ଘରେ ପୋଷା ମୁର୍ଗୀ, ତିତିରି ଓ ଶଶକ ମାଂସ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଶିଵାଲାଵକରାଜୀଵମାଂସଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନିଯୋଜଯେତ୍ ଵାଘ୍ରୀଣସଂ ରକ୍ତଶିଵଂ ଲୋହଂ ଶଲ୍କସମନ୍ଵିତମ୍
ଶିବାଳା, ଗଣ୍ଡା, ଓ ଏକ ପ୍ରକାର ମାଛ ଯାହାକୁ ଶିବାଳା କୁହାଯାଏ, ସେମାନଙ୍କର ମାଂସ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ। ଏହା ସହିତ ଗୃଧ୍ର, ଲାଲ ଶିବା ମାଛ, ଲୋହା ରଙ୍ଗର ମାଛ ଓ ଚିପି ଥିବା ମାଛ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ସିଂହତୁଣ୍ଡଂ ଚ ଖଡ୍ଗଂ ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଯୋଜ୍ଯଂ ତଥୋଚ୍ଯତେ ଯଦ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଉକ୍ତଂ ହି ମନୁନା ରୋହିତଂ ପ୍ରତିଯୋଜଯେତ୍
ସିଂହମୁଣ୍ଡ ମାଛ ଓ ଖଡ୍ଗମାଛ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ମନୁଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ରୋହି ମାଛ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ହଵ୍ଯକଵ୍ଯେଷୁ ତଥା ନ ଵିପ୍ରଯୋଜଯେତ୍ ଏଵମ୍ ଉକ୍ତଂ ମଯା ଵିପ୍ରା ଵାରାହେଣାଵଲୋକିତମ୍
ଏହିମାନେ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ନିବେଦନରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ଏହାକୁ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି କଥା ମୁଁ ବାରାହ ପୁରାଣରେ ଦେଖି ଆପଣମାନେଠାରେ କହିଛି।
ମଯା ନିଷିଦ୍ଧଂ ଭୁଞ୍ଜାନୋ ରୌରଵଂ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଏତାନି ଚ ନିଷିଦ୍ଧାନି ଵାରାହେଣ ତପୋଧନାଃ
ମୁଁ ଯାହା ନିଷେଧ କରିଛି, ତାହା ଯେଉଁଠି ଖାଏ, ସେ ରୌରବ ନରକକୁ ଯିବ। ଏହି ନିଷିଦ୍ଧ ଜିନିଷ ବାରାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କହାଯାଇଛି, ହେ ତପସ୍ୱୀମାନେ।
ଅଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ନ ଦେଯାନି ପିତୃଷ୍ଵ୍ ଅପି ରୋହିତଂ ଶୂକରଂ କୂର୍ମଂ ଗୋଧାହଂସଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଅଖାଦ୍ୟ, ସେଗୁଡିକୁ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ରୋହି ମାଛ, ଶୁଅର, କଚ୍ଛପ, ଗୋଧା ଓ ହଂସକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଚକ୍ରଵାକଂ ଚ ମଦ୍ଗୁଂ ଚ ଶଲ୍କହୀନାଂଶ୍ ଚ ମତ୍ସ୍ଯକାନ୍ କୁରରଂ ଚ ନିରସ୍ଥିଂ ଚ ଵାସହାତଂ ଚ କୁକ୍କୁଟାନ୍
ଚକ୍ରବାକ, ମଦ୍ଗୁ, ଚିପି ନଥିବା ମାଛ, କୁରର ପକ୍ଷୀ, ଅସ୍ଥି ନଥିବା, ଘରେ ମାରାଯାଇଥିବା ଓ ଘରେ ପୋଷା କୁକୁଡ଼ିକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।
କଲଵିଙ୍କମଯୂରାଂଶ୍ ଚ ଭାରଦ୍ଵାଜାଂଶ୍ ଚ ଶାର୍ଙ୍ଗକାନ୍ ନକୁଲୋଲୂକମାର୍ଜାରାଂଲ୍ ଲୋପାନ୍ ଅନ୍ଯାନ୍ ସୁଦୁର୍ଗ୍ରହାନ୍
କଳବିଙ୍କ, ମୟୂର, ଭାରଦ୍ୱାଜ, ଶାର୍ଙ୍ଗକ, ନକୁଳ, ଉଲୁ, ବିଲେଇ, ଲୋପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧରିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ ଜନ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।