ତାଭିର୍ ଆପ୍ଯାଯନଂ ତେଷାଂ ଯେ ତିର୍ଯକ୍ତ୍ଵଂ କୁଲେ ଗତାଃ ଯେ ଚାଦନ୍ତାଃ କୁଲେ ବାଲାଃ କ୍ରିଯାଯୋଗାଦ୍ ବହିଷ୍କୃତାଃ
ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ପରିବାରରେ ଯେଉଁମାନେ ପଶୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଓ ଘରର ନିରଦନ୍ତ, କ୍ରିୟାରେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପୋଷଣ ପାଆନ୍ତି।
ଵିପନ୍ନାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅନଧିକାରାଃ ସଂମାର୍ଜିତଜଲାଶିନଃ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାଚାମତାଂ ଯଚ୍ ଚ ଯଜ୍ ଜଲଂ ଚାଙ୍ଘ୍ରିଶୌଚଜମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ, ପରିଷ୍କାର ଜଳ ଖାଉଛନ୍ତି, ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ପାଦଧୋଇ ଜଳ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପତିତ ମନ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତଥୈଵାନ୍ଯତ୍ ତେନ ତୃପ୍ତିଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଵୈ ଏଵଂ ଯୋ ଯଜମାନସ୍ଯ ଯଶ୍ ଚ ତେଷାଂ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍
ଏଭଳି ଅନ୍ୟ ଅର୍ପଣ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ସନ୍ତୋଷ ଆଣେ; ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ କରାଯାଏ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ତାହାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ମିଳେ।
କଶ୍ଚିଜ୍ ଜଲାନ୍ନଵିକ୍ଷେପଃ ଶୁଚିର୍ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଏଵ ଵା ତେନାନ୍ନେନ କୁଲେ ତତ୍ର ଯେ ଚ ଯୋନ୍ଯନ୍ତରଂ ଗତାଃ
ପରିଷ୍କାର କିମ୍ବା ଅବଶିଷ୍ଟ ଜଳ ବା ଖାଦ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଛିଟାଯାଏ, ସେଠାରେ ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପୋଷଣ ପାଆନ୍ତି।
ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଆପ୍ଯାଯନଂ ଵିପ୍ରାଃ ସମ୍ଯକ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧକ୍ରିଯାଵତାମ୍ ଅନ୍ଯାଯୋପାର୍ଜିତୈର୍ ଅର୍ଥୈର୍ ଯଚ୍ ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ କ୍ରିଯତେ ନରୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭଲ ଭାବେ ପୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟାୟ ଉପାର୍ଜିତ ଧନରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ସେଥିରେ ଏମିତି ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ।
ତୃପ୍ଯନ୍ତେ ତେ ନ ଚାଣ୍ଡାଲପୁଲ୍କସାଦ୍ଯାସୁ ଯୋନିଷୁ ଏଵମ୍ ଆପ୍ଯାଯନଂ ଵିପ୍ରା ବହୂନାମ୍ ଏଵ ବାନ୍ଧଵୈଃ
ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଚଣ୍ଡାଳ ବା ନିଚ୍ଚ ଜନ୍ମରେ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନେକ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଵଦ୍ଭିର୍ ଅତ୍ରାମ୍ବୁଵିକ୍ଷେପୈଃ ସଂପ୍ରଜାଯତେ ତସ୍ମାଚ୍ ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶାକେନାପି ଯଥାଵିଧି
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜଳ ଅର୍ପଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ସଫଳ ହୁଏ; ତେଣୁ ଏକ ମଣିଷ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶାକ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଵୀତ କୁର୍ଵତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁଲେ କଶ୍ଚିନ୍ ନ ସୀଦତି ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦେଯଂ ତୁ ଵିପ୍ରେଷୁ ସଂଯତେଷ୍ଵ୍ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରିଷୁ
ଯେଉଁଠି କେହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ କେହି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁନାହାନ୍ତି; ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନିୟମିତ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରୁଥିବା ନିୟମିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଵଦାତେଷୁ ଵିଦ୍ଵତ୍ସୁ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯେଷୁ ଵିଶେଷତଃ ତ୍ରିଣାଚିକେତସ୍ ତ୍ରିମଧୁସ୍ ତ୍ରିସୁପର୍ଣଃ ଷଡଙ୍ଗଵିତ୍
ବିଶେଷ କରି ଯେଉଁମାନେ ପରିଷ୍କାର, ଜ୍ଞାନୀ, ବେଦ ଅଭିଞ୍ଜ, ତିନି ଅଗ୍ନି, ତିନି ମଧୁ, ତିନି ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଓ ଷଡଅଙ୍ଗ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।
ମାତାପିତୃପରଶ୍ ଚୈଵ ସ୍ଵସ୍ରୀଯଃ ସାମଵେଦଵିତ୍ ଋତ୍ଵିକ୍ପୁରୋହିତାଚାର୍ଯମ୍ ଉପାଧ୍ଯାଯଂ ଚ ଭୋଜଯେତ୍
ମାତାପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ମାମା ଦିଗର ଆତ୍ମୀୟ, ସାମବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ଋତ୍ବିଜ୍, ପୁରୋହିତ, ଅଚାର୍ଯ୍ୟ, ଉପାଧ୍ୟାୟ — ଏମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ମାତୁଲଃ ଶ୍ଵଶୁରଃ ଶ୍ଯାଲଃ ସଂବନ୍ଧୀ ଦ୍ରୋଣପାଠକଃ ମଣ୍ଡଲବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯସ୍ ତୁ ପୁରାଣାର୍ଥଵିଶାରଦଃ
ମାମା, ଶ୍ୱଶୁର, ଶ୍ୟାଳ, ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ଦ୍ରୋଣ ପାଠକ, ମଣ୍ଡଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୁରାଣ ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ଲୋକଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକଲ୍ପଃ କଲ୍ପସଂତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରତିଗ୍ରହଵିଵର୍ଜିତଃ ଏତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନିଯୋକ୍ତଵ୍ଯା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପଙ୍କ୍ତିପାଵନାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ, କ୍ରିୟାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଦାନ ନେଇନଥିବା — ଏମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ପଙ୍କ୍ତି ପବିତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ।
ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁଃ ପୂର୍ଵୋକ୍ତାନ୍ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାନ୍ ଦୈଵେ ନିଯୋଗେ ପିତ୍ର୍ଯେ ଚ ତାଂସ୍ ତଥୈଵୋପକଲ୍ପଯେତ୍
ପୂର୍ବ ଦିନରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଦେବତା ଓ ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେମାନେ ଏଭଳି ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ।
ତୈଶ୍ ଚ ସଂଯମିଭିର୍ ଭାଵ୍ଯଂ ଯସ୍ ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କରିଷ୍ଯତି ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ମୈଥୁନଂ ଯୋ ଽଧିଗଚ୍ଛତି
ଏହି ସଂଯମୀମାନେ ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେଇ ଓ ଭୋଜନ କରି ଶେଷରେ ମିଥୁନ କରେ,
ପିତରସ୍ ତସ୍ଯ ଵୈ ମାସଂ ତସ୍ମିନ୍ ରେତସି ଶେରତେ ଗତ୍ଵା ଚ ଯୋଷିତଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯସ୍ ତୁ ଗଚ୍ଛତି
ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ଏକ ମାସ ତାଙ୍କର ଶୁକ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରି ପରେ ଜନାନୀ ସହିତ ଯାଏ, ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ସେଠାକୁ ଯାନ୍ତି।
ରେତୋମୂତ୍ରକୃତାହାରାସ୍ ତଂ ମାସଂ ପିତରସ୍ ତଯୋଃ ତସ୍ମାତ୍ ତ୍ଵ୍ ଅପ୍ରଥମଂ କାର୍ଯଂ ପ୍ରାଜ୍ଞେନୋପନିମନ୍ତ୍ରଣମ୍
ସେ ମାସରେ ପିତୃମାନେ ଶୁକ୍ର ଓ ମୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ତେଣୁ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ ଲୋକେ ଏମିତି ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅପ୍ରାପ୍ତୌ ତଦ୍ଦିନେ ଵାପି ଵର୍ଜ୍ଯା ଯୋଷିତ୍ପ୍ରସଙ୍ଗିନଃ ଭିକ୍ଷାର୍ଥମ୍ ଆଗତାଂଶ୍ ଚାପି କାଲେନ ସଂଯତାନ୍ ଯତୀନ୍
ସେ ଦିନରେ ଯେଉଁମାନେ ନାରୀ ସଂଗ ରଖନ୍ତି, ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସିଥିବା, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ସଂଯମୀ ଯତିମାନେ — ସେମାନେ ବର୍ଜନୀୟ।
ଭୋଜଯେତ୍ ପ୍ରଣିପାତାଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଯତମାନସଃ ଯୋଗିନଶ୍ ଚ ତଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଭୋଜନୀଯା ଵିପଶ୍ଚିତା
ସମ୍ମାନ ସହିତ, ହୃଦୟରୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ସେମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଜ୍ଞାନୀ ଯୋଗୀମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୋଗାଧାରା ହି ପିତରସ୍ ତସ୍ମାତ୍ ତାନ୍ ପୂଜଯେତ୍ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଏକୋ ଯୋଗୀ ଭଵେଦ୍ ଯଦି
ପୂର୍ବଜମାନେ ଯୋଗର ଆଧାର ଅଟୁଟ ଅଟନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସଦା ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ଯୋଗୀ ଥିଲେ, ସେ ହଜାର ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମାନ ମାନାଯାଏ।
ଯଜମାନଂ ଚ ଭୋକ୍ତୄଂଶ୍ ଚ ନୌର୍ ଇଵାମ୍ଭସି ତାରଯେତ୍ ପିତୃଗାଥା ତଥୈଵାତ୍ର ଗୀଯତେ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ
ଯେପରି ନୌକା ଜଳରେ ଲୋକମାନେ ଉପରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ସେପରି ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଗୀତ ଯଜମାନ ଓ ଭୋଗକାରୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ଏହିପରି ଗୀତ ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମବେତ୍ତାମାନେ ଗାନ୍ତି।
ଯା ଗୀତା ପିତୃଭିଃ ପୂର୍ଵମ୍ ଐଲସ୍ଯାସୀନ୍ ମହୀପତେଃ କଦା ନଃ ସଂତତାଵ୍ ଅଗ୍ର୍ଯଃ କସ୍ଯଚିଦ୍ ଭଵିତା ସୁତଃ
ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁ ଗୀତ ଏଇଲ ରାଜା ପାଇଁ ଗାଇଥିଲେ, ସେପରି ଆମ ବଂଶରେ କେବେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେବେ?
ଯୋ ଯୋଗିଭୁକ୍ତଶେଷାନ୍ ନୋ ଭୁଵି ପିଣ୍ଡାନ୍ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି ଗଯାଯାମ୍ ଅଥଵା ପିଣ୍ଡଂ ଖଡ୍ଗମାଂସଂ ତଥା ହଵିଃ
ଯିଏ ଯୋଗୀମାନେ ଭୋଜନ କରିଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ ଆମକୁ ଦେଇଥାଏ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ କିମ୍ବା ଗୟାରେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇଥାଏ, କିମ୍ବା ମେଷମାଂସ ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦେଇଥାଏ—
କାଲଶାକଂ ତିଲାଜ୍ଯଂ ଚ ତୃପ୍ତଯେ କୃସରଂ ଚ ନଃ ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ଚ ସୌମ୍ଯଂ ଚ ଖଡ୍ଗମାଂସଂ ପରଂ ହଵିଃ
ଯେଉଁଠି ଯବ, ତିଳ ଓ ଘିଅ, ଡାଲି ଭାତ, ବୈଶ୍ୱଦେବ ଭୋଗ, ମୃଦୁ ଭୋଜନ ଓ ମେଷମାଂସ ପ୍ରଧାନ ହବିଷ୍ୟ ଭାବେ ଆମ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ।
ଵିଷାଣଵର୍ଜଂ ଶିରସ ଆ ପାଦାଦ୍ ଆଶିଷାମହେ ଦଦ୍ଯାଚ୍ ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ମଘାସୁ ଚ ଯଥାଵିଧି
ଶିଙ୍ଗ ବ୍ୟତୀତ, ମୁଣ୍ଡରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଏହା ଆଶା କରୁଛୁ। ତେଣୁ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଓ ମଘା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ମଧୁସର୍ପିଃସମାଯୁକ୍ତଂ ପାଯସଂ ଦକ୍ଷିଣାଯନେ ତସ୍ମାତ୍ ସଂପୂଜଯେଦ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵପିତୄନ୍ ଵିଧିଵନ୍ ନରଃ
ମଧୁ ଓ ଘିଅ ମିଶା ଖିର ଦକ୍ଷିଣାୟନରେ ଦେବା ଉଚିତ। ତେଣୁ ଏକ ମଣିଷ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କାମାନ୍ ଅଭୀପ୍ସନ୍ ସକଲାନ୍ ପାପାଦ୍ ଆତ୍ମଵିମୋଚନମ୍ ଵସୂନ୍ ରୁଦ୍ରାଂସ୍ ତଥାଦିତ୍ଯାନ୍ ନକ୍ଷତ୍ରଗ୍ରହତାରକାଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ତାରାମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୀଣଯନ୍ତି ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ପିତରଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧତର୍ପିତାଃ ଆଯୁଃ ପ୍ରଜାଂ ଧନଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ମୋକ୍ଷଂ ସୁଖାନି ଚ
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଆୟୁ, ସନ୍ତାନ, ଧନ, ଜ୍ଞାନ, ସ୍ୱର୍ଗ, ମୋକ୍ଷ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ତଥା ରାଜ୍ଯଂ ପିତରଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧତର୍ପିତାଃ ତଥାପରାହ୍ଣଃ ପୂର୍ଵାହ୍ଣାତ୍ ପିତୄଣାମ୍ ଅତିରିଚ୍ଯତେ
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ପ୍ରସନ୍ନ ପୂର୍ବଜମାନେ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ପୂର୍ବାହ୍ନ ଠାରୁ ଅପରାହ୍ନ ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ସ୍ଵାଗତେନୈତାନ୍ ସଦନେ ଽଭ୍ଯାଗତାନ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍ ପଵିତ୍ରପାଣିର୍ ଆଚାନ୍ତାନ୍ ଆସନେଷୂପଵେଶଯେତ୍
ଘରକୁ ଆସିଥିବା ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଶୁଭ ସ୍ୱାଗତ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହାତରେ ମୁଁହ ଧୋଇ, ଉପଯୁକ୍ତ ଆସନରେ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ସଂଭୋଜ୍ଯ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍ ଵିସର୍ଜଯେତ୍ ପ୍ରିଯାଣ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ, ପ୍ରିୟ କଥା କହି, ଭକ୍ତି ସହିତ ପାଦସ୍ପର୍ଶ କରି ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।