ପାତ୍ରତ୍ରଯେ ପ୍ରେତପାତ୍ରାଦ୍ ଅର୍ଘଂ ଚୈଵ ପ୍ରସେଚଯେତ୍ ଯେ ସମାନା ଇତି ଜପନ୍ ପୂର୍ଵଵଚ୍ ଛେଷମ୍ ଆଚରେତ୍
ତିନିଟି ପିତୃ ପାତ୍ର ଓ ପ୍ରେତ ପାତ୍ରରୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; 'ସମାନ' ବୋଲି ଜପ କରି, ପୂର୍ବର ଭଳି ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତ୍ରୀଣାମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଏଵମ୍ ଏଵ ସ୍ଯାଦ୍ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟମ୍ ଉଦାହୃତମ୍ ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ ତାସାଂ ପୁତ୍ରାଭାଵେ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଏଭଳି କରିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ପୁଅ ନଥିଲେ ସପିଣ୍ଡୀକରଣ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନାହିଁ।
ପ୍ରତିସଂଵତ୍ସରଂ କାର୍ଯମ୍ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ନରୈଃ ସ୍ତ୍ରିଯାଃ ମୃତାହନି ଚ ତତ୍ କାର୍ଯଂ ପିତୄଣାଂ ଵିଧିଚୋଦିତମ୍
ପ୍ରତିବର୍ଷ ମହିଳାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦିନରେ, ପୁରୁଷମାନେ ପିତୃପୂଜା ନିୟମାନୁସାରେ କରିବା ଦରକାର।
ପୁତ୍ରାଭାଵେ ସପିଣ୍ଡାସ୍ ତୁ ତଦଭାଵେ ସହୋଦରାଃ କୁର୍ଯୁର୍ ଏତଂ ଵିଧିଂ ସମ୍ଯକ୍ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଚ ସୁତାଃ ସୁତାଃ
ପୁତ୍ର ନଥିଲେ, ସମାନ ପିଣ୍ଡ ଭାଗୀ ଲୋକମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ସେମାନେ ନଥିଲେ, ସହୋଦରମାନେ କରିବେ। ପୁତ୍ର ନଥିଲେ, ପୁତ୍ରର ପୁତ୍ରମାନେ କରିବେ।
କୁର୍ଯାନ୍ ମାତାମହାନାଂ ତୁ ପୁତ୍ରିକାତନଯସ୍ ତଥା ଦ୍ଵ୍ଯାମୁଷ୍ଯାଯଣସଂଜ୍ଞାସ୍ ତୁ ମାତାମହପିତାମହାନ୍
ମା'ର ପୁତ୍ର ମାତାମହଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ଦୁଇ ଗୋତ୍ରର ଉତ୍ତରଧିକାରୀମାନେ ମାତାମହ ଓ ପ୍ରପିତାମହଙ୍କ ପାଇଁ କରିବେ।
ପୂଜଯେଯୁର୍ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧୈର୍ ନୈମିତ୍ତିକୈର୍ ଅପି ସର୍ଵାଭାଵେ ସ୍ତ୍ରିଯଃ କୁର୍ଯୁଃ ସ୍ଵଭର୍ତୄଣାମ୍ ଅମନ୍ତ୍ରକମ୍
ଯଥାଯଥିକ ନିମିତ୍ତିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଭାବରେ, ମହିଳାମାନେ ନିଜ ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ବିନା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିପାରିବେ।
ତଦଭାଵେ ଚ ନୃପତିଃ କାରଯେତ୍ ତ୍ଵ୍ ଅକୁଟୁମ୍ବିନାମ୍ ତଜ୍ଜାତୀଯୈର୍ ନରୈଃ ସମ୍ଯଗ୍ ଵାହାଦ୍ଯାଃ ସକଲାଃ କ୍ରିଯାଃ
ଏହି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ, ରାଜା ନିଜ ଜାତିର ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁଟୁମ୍ବ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ କରାଇବା ଦରକାର।
ସର୍ଵେଷାମ୍ ଏଵ ଵର୍ଣାନାଂ ବାନ୍ଧଵୋ ନୃପତିର୍ ଯତଃ ଏତା ଵଃ କଥିତା ଵିପ୍ରା ନିତ୍ଯା ନୈମିତ୍ତିକାସ୍ ତଥା
ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ ରାଜା ବାନ୍ଧବ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ଏହି ନିତ୍ୟ ଓ ନିମିତ୍ତିକ କ୍ରିୟା ଆପଣମାନଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।
ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଶ୍ରାଦ୍ଧାଶ୍ରଯାମ୍ ଅନ୍ଯାଂ ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକାଂ କ୍ରିଯାମ୍ ଦର୍ଶସ୍ ତତ୍ର ନିମିତ୍ତଂ ତୁ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ ଇନ୍ଦୁକ୍ଷଯାନ୍ଵିତଃ
ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସଂପୃକ୍ତ ଅନ୍ୟ ନିତ୍ୟ ଓ ନିମିତ୍ତିକ କ୍ରିୟା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି; ଏଥିରେ, ଚନ୍ଦ୍ରର କ୍ଷୟ ସହିତ ଅମାବାସ୍ୟା ନିମିତ୍ତ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯସ୍ ତୁ ନିଯତଃ କାଲସ୍ ତସ୍ମିନ୍ କୁର୍ଯାଦ୍ ଯଥୋଦିତମ୍ ସପିଣ୍ଡୀକରଣାଦ୍ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ପିତୁର୍ ଯଃ ପ୍ରପିତାମହଃ
ଏହି କ୍ରିୟା ପାଇଁ ନିୟତ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ଏହା ସପିଣ୍ଡୀକରଣ ପରେ, ପିତା କିମ୍ବା ପ୍ରପିତାମହଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାନିୟମ କରିବା ଦରକାର।
ସ ତୁ ଲେପଭୁଜଂ ଯାତି ପ୍ରଲୁପ୍ତଃ ପିତୃପିଣ୍ଡତଃ ତେଷାଂ ହି ଯଶ୍ ଚତୁର୍ଥୋ ଽନ୍ଯଃ ସ ତୁ ଲେପଭୁଜୋ ଭଵେତ୍
ସେ ପିତୃପିଣ୍ଡରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ଖାଇବା ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚେ; ତାଙ୍କ ଉତ୍ତରଧିକାରରେ ଚତୁର୍ଥ ଲୋକ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ଖାଇବା ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଏ।
ସୋ ଽପି ସଂବନ୍ଧତୋ ହୀନମ୍ ଉପଭୋଗଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ ପିତା ପିତାମହଶ୍ ଚୈଵ ତଥୈଵ ପ୍ରପିତାମହଃ
ସେମାନେ ସମ୍ପର୍କରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ, କେବଳ ସୀମିତ ଉପଭୋଗ ପାଇଥାନ୍ତି; ପିତା, ପିତାମହ ଓ ପ୍ରପିତାମହ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ପିଣ୍ଡସଂବନ୍ଧିନୋ ହ୍ଯ୍ ଏତେ ଵିଜ୍ଞେଯାଃ ପୁରୁଷାସ୍ ତ୍ରଯଃ ଲେପସଂବନ୍ଧିନଶ୍ ଚାନ୍ଯେ ପିତାମହପିତାମହାତ୍
ଏହି ତିନିଜଣ ପିତୃପିଣ୍ଡ ସମ୍ପର୍କରେ ଅଛନ୍ତି; ପ୍ରପିତାମହଙ୍କ ପିତା ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅନ୍ୟମାନେ କେବଳ ଅବଶିଷ୍ଟ ସମ୍ପର୍କରେ ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରଭୃତ୍ଯୁକ୍ତାସ୍ ତ୍ରଯସ୍ ତେଷାଂ ଯଜମାନଶ୍ ଚ ସପ୍ତମଃ ଇତ୍ଯ୍ ଏଷ ମୁନିଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସଂବନ୍ଧଃ ସାପ୍ତପୌରୁଷଃ
ପ୍ରପିତାମହଙ୍କ ପିତାଠାରୁ ତିନିଜଣ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯଜମାନ ସପ୍ତମ; ଏହି ସାପ୍ତପୌରୁଷ ସମ୍ପର୍କ ମୁନିମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ଯଜମାନାତ୍ ପ୍ରଭୃତ୍ଯ୍ ଊର୍ଧ୍ଵମ୍ ଅନୁଲେପଭୁଜସ୍ ତଥା ତତୋ ଽନ୍ଯେ ପୂର୍ଵଜାଃ ସର୍ଵେ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ନରକୌକସଃ
ଯଜମାନଠାରୁ ଉପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ଖାଇଥିବା ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜମାନେ, ନରକରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସମ୍ପର୍କରେ ଅଛନ୍ତି।
ଯେ ଽପି ତିର୍ଯକ୍ତ୍ଵମ୍ ଆପନ୍ନା ଯେ ଚ ଭୂତାଦିସଂସ୍ଥିତାଃ ତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଯଜମାନୋ ଵୈ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଵନ୍ ଯଥାଵିଧି
ଯେମାନେ ପଶୁ ଜନ୍ମ ପାଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଭୂତ ଓ ଅନ୍ୟ ଜୀବରେ ବସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯଜମାନ ନିୟମାନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ ତୃପ୍ତି ମିଳେ।
ସ ସମାପ୍ଯାଯତେ ଵିପ୍ରା ଯେନ ଯେନ ଵଦାମି ତତ୍ ଅନ୍ନପ୍ରକିରଣଂ ଯତ୍ ତୁ ମନୁଷ୍ଯୈଃ କ୍ରିଯତେ ଭୁଵି
ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜମାନେ ତୃପ୍ତି ପାନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ; ଏବଂ ମାନବମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଅନ୍ନ ବିକିରଣ କରନ୍ତି—
ତେନ ତୃପ୍ତିମ୍ ଉପାଯାନ୍ତି ଯେ ପିଶାଚତ୍ଵମ୍ ଆଗତାଃ ଯଦ୍ ଅମ୍ବୁ ସ୍ନାନଵସ୍ତ୍ରୋତ୍ଥଂ ଭୂମୌ ପତତି ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ତାହା ଦ୍ୱାରା, ଯେମାନେ ପିଶାଚ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ପାନ୍ତି; ଏବଂ ଯେଉଁ ଜଳ, ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବାରୁ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼େ, ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ତେନ ଯେ ତରୁତାଂ ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ ତେଷାଂ ତୃପ୍ତିଃ ପ୍ରଜାଯତେ ଯାସ୍ ତୁ ଗନ୍ଧାମ୍ବୁକଣିକାଃ ପତନ୍ତି ଧରଣୀତଲେ
ତାହା ଦ୍ୱାରା, ଯେମାନେ ଗଛ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ପାନ୍ତି; ଏବଂ ମାଟିରେ ପଡ଼ୁଥିବା ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ବିନ୍ଦୁମାନେ—
ତାଭିର୍ ଆପ୍ଯାଯନଂ ତେଷାଂ ଦେଵତ୍ଵଂ ଯେ କୁଲେ ଗତାଃ ଉଦ୍ଧୃତେଷ୍ଵ୍ ଅଥ ପିଣ୍ଡେଷୁ ଯାଶ୍ ଚାମ୍ବୁକଣିକା ଭୁଵି
ସେ ବିନ୍ଦୁମାନେ ଦ୍ୱାରା, ଯେମାନେ ଗୋତ୍ରରେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପୋଷଣ ମିଳନ୍ତି; ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ଉଠାଇବାବେଳେ ଯେଉଁ ଜଳ ବିନ୍ଦୁ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼େ—
ତାଭିର୍ ଆପ୍ଯାଯନଂ ତେଷାଂ ଯେ ତିର୍ଯକ୍ତ୍ଵଂ କୁଲେ ଗତାଃ ଯେ ଚାଦନ୍ତାଃ କୁଲେ ବାଲାଃ କ୍ରିଯାଯୋଗାଦ୍ ବହିଷ୍କୃତାଃ
ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ପରିବାରରେ ଯେଉଁମାନେ ପଶୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଓ ଘରର ନିରଦନ୍ତ, କ୍ରିୟାରେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପୋଷଣ ପାଆନ୍ତି।
ଵିପନ୍ନାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅନଧିକାରାଃ ସଂମାର୍ଜିତଜଲାଶିନଃ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାଚାମତାଂ ଯଚ୍ ଚ ଯଜ୍ ଜଲଂ ଚାଙ୍ଘ୍ରିଶୌଚଜମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ, ପରିଷ୍କାର ଜଳ ଖାଉଛନ୍ତି, ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ପାଦଧୋଇ ଜଳ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପତିତ ମନ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତଥୈଵାନ୍ଯତ୍ ତେନ ତୃପ୍ତିଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଵୈ ଏଵଂ ଯୋ ଯଜମାନସ୍ଯ ଯଶ୍ ଚ ତେଷାଂ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍
ଏଭଳି ଅନ୍ୟ ଅର୍ପଣ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ସନ୍ତୋଷ ଆଣେ; ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ କରାଯାଏ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ତାହାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ମିଳେ।
କଶ୍ଚିଜ୍ ଜଲାନ୍ନଵିକ୍ଷେପଃ ଶୁଚିର୍ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଏଵ ଵା ତେନାନ୍ନେନ କୁଲେ ତତ୍ର ଯେ ଚ ଯୋନ୍ଯନ୍ତରଂ ଗତାଃ
ପରିଷ୍କାର କିମ୍ବା ଅବଶିଷ୍ଟ ଜଳ ବା ଖାଦ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଛିଟାଯାଏ, ସେଠାରେ ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପୋଷଣ ପାଆନ୍ତି।
ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଆପ୍ଯାଯନଂ ଵିପ୍ରାଃ ସମ୍ଯକ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧକ୍ରିଯାଵତାମ୍ ଅନ୍ଯାଯୋପାର୍ଜିତୈର୍ ଅର୍ଥୈର୍ ଯଚ୍ ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ କ୍ରିଯତେ ନରୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭଲ ଭାବେ ପୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟାୟ ଉପାର୍ଜିତ ଧନରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ସେଥିରେ ଏମିତି ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ।
ତୃପ୍ଯନ୍ତେ ତେ ନ ଚାଣ୍ଡାଲପୁଲ୍କସାଦ୍ଯାସୁ ଯୋନିଷୁ ଏଵମ୍ ଆପ୍ଯାଯନଂ ଵିପ୍ରା ବହୂନାମ୍ ଏଵ ବାନ୍ଧଵୈଃ
ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଚଣ୍ଡାଳ ବା ନିଚ୍ଚ ଜନ୍ମରେ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନେକ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଵଦ୍ଭିର୍ ଅତ୍ରାମ୍ବୁଵିକ୍ଷେପୈଃ ସଂପ୍ରଜାଯତେ ତସ୍ମାଚ୍ ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶାକେନାପି ଯଥାଵିଧି
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜଳ ଅର୍ପଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ସଫଳ ହୁଏ; ତେଣୁ ଏକ ମଣିଷ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶାକ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଵୀତ କୁର୍ଵତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁଲେ କଶ୍ଚିନ୍ ନ ସୀଦତି ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦେଯଂ ତୁ ଵିପ୍ରେଷୁ ସଂଯତେଷ୍ଵ୍ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରିଷୁ
ଯେଉଁଠି କେହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ କେହି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁନାହାନ୍ତି; ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନିୟମିତ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରୁଥିବା ନିୟମିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଵଦାତେଷୁ ଵିଦ୍ଵତ୍ସୁ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯେଷୁ ଵିଶେଷତଃ ତ୍ରିଣାଚିକେତସ୍ ତ୍ରିମଧୁସ୍ ତ୍ରିସୁପର୍ଣଃ ଷଡଙ୍ଗଵିତ୍
ବିଶେଷ କରି ଯେଉଁମାନେ ପରିଷ୍କାର, ଜ୍ଞାନୀ, ବେଦ ଅଭିଞ୍ଜ, ତିନି ଅଗ୍ନି, ତିନି ମଧୁ, ତିନି ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଓ ଷଡଅଙ୍ଗ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।
ମାତାପିତୃପରଶ୍ ଚୈଵ ସ୍ଵସ୍ରୀଯଃ ସାମଵେଦଵିତ୍ ଋତ୍ଵିକ୍ପୁରୋହିତାଚାର୍ଯମ୍ ଉପାଧ୍ଯାଯଂ ଚ ଭୋଜଯେତ୍
ମାତାପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ମାମା ଦିଗର ଆତ୍ମୀୟ, ସାମବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ଋତ୍ବିଜ୍, ପୁରୋହିତ, ଅଚାର୍ଯ୍ୟ, ଉପାଧ୍ୟାୟ — ଏମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।