ପାଦାଭ୍ଯଙ୍ଗଂ ଶିରୋଭ୍ଯଙ୍ଗଂ ସ୍ନାନପାନୋଦକଂ ତଥା ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଵିପ୍ରେଭ୍ଯସ୍ ତେ ଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଶ୍ଵୈର୍ ଯମାଲଯମ୍
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପାଦ ଓ ମୁଣ୍ଡ ମସାଜ, ସ୍ନାନ ଓ ପାଣି ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଘୋଡାରେ ବସି ଯମଙ୍କ ଘରକୁ ଯାନ୍ତି ।
ଵିଶ୍ରାମଯନ୍ତି ଯେ ଵିପ୍ରାଞ୍ ଶ୍ରାନ୍ତାନ୍ ଅଧ୍ଵନି କର୍ଶିତାନ୍ ଚକ୍ରଵାକପ୍ରଯୁକ୍ତେନ ଯାନ୍ତି ଯାନେନ ତେ ସୁଖମ୍
ଯେମାନେ ଦୂର ଯାତ୍ରାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ବିଶ୍ରାମ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଟାଣିଥିବା ଯାନରେ ସୁଖରେ ଯାନ୍ତି ।
ସ୍ଵାଗତେନ ଚ ଯୋ ଵିପ୍ରଂ ପୂଜଯେଦ୍ ଆସନେନ ଚ ସ ଗଚ୍ଛତି ତମ୍ ଅଧ୍ଵାନଂ ସୁଖଂ ପରମନିର୍ଵୃତଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ ଆସନ ଦେଇ ସ୍ବାଗତ କରେ, ସେ ଏହି ପଥରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁଖରେ ଯାଉଛି।
ନମୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଦେଵେତି ଯୋ ହରିଂ ଚାଭିଵାଦଯେତ୍ ଗାଂ ଚ ପାପହରେତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ସୁଖଂ ଯାନ୍ତି ଚ ତତ୍ ପଥମ୍
ଯିଏ 'ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଦେବତାକୁ ନମସ୍କାର' କହି ହରିଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ, 'ଗାଉଁ ପାପକୁ ଦୂର କରେ' ଭାବରେ କହେ, ସେ ଏହି ପଥରେ ସୁଖରେ ଯାଉଛି।
ଅନନ୍ତରାଶିନୋ ଯେ ଚ ଦମ୍ଭାନୃତଵିଵର୍ଜିତାଃ ତେ ଽପି ସାରସଯୁକ୍ତୈସ୍ ତୁ ଯାନ୍ତି ଯାନୈଶ୍ ଚ ତତ୍ ପଥମ୍
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ ଖାଇବା ପରେ ଖାନ୍ତି, ଚତୁର୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ରହିତ, ସେମାନେ ମାଦନା ଦେଇ ଟାଣିଥିବା ଯାନରେ ଏହି ପଥରେ ଯାଉଛନ୍ତି।
ଵର୍ତନ୍ତେ ହ୍ଯ୍ ଏକଭକ୍ତେନ ଶାଠ୍ଯଦମ୍ଭଵିଵର୍ଜିତାଃ ହଂସଯୁକ୍ତୈର୍ ଵିମାନୈସ୍ ତୁ ସୁଖଂ ଯାନ୍ତି ଯମାଲଯମ୍
ଯେମାନେ ଦିନକୁ ଏକଥର ଖାନ୍ତି, ଚତୁର୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ରହିତ, ସେମାନେ ହଂସ ଦେଇ ଟାଣିଥିବା ବିମାନରେ ଯମଙ୍କ ଘରକୁ ସୁଖରେ ଯାଉଛନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଥେନୈକଭକ୍ତେନ ଵର୍ତନ୍ତେ ଯେ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ତେ ଯାନ୍ତି ଧର୍ମନଗରଂ ଯାନୈର୍ ବର୍ହିଣଯୋଜିତୈଃ
ଯେମାନେ ଚାରି ଦିନରେ ଏକବାର ଖାଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୟୂର ଦ୍ୱାରା ଟାଣାଯାଉଥିବା ଯାନରେ ବସି ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ସହରକୁ ଯାନ୍ତି।
ତୃତୀଯେ ଦିଵସେ ଯେ ତୁ ଭୁଞ୍ଜତେ ନିଯତଵ୍ରତାଃ ତେ ଽପି ହସ୍ତିରଥୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈର୍ ଯାନ୍ତି ଯାନୈଶ୍ ଚ ତତ୍ ପଦମ୍
ଯେମାନେ ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଖାଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ନିୟମିତ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ହାତୀ ଓ ରଥରେ ବସି ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଷଷ୍ଠେ ଽନ୍ନଭକ୍ଷକୋ ଯସ୍ ତୁ ଶୌଚନିତ୍ଯୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ ସ ଯାତି କୁଞ୍ଜରସ୍ଥସ୍ ତୁ ଶଚୀପତିର୍ ଇଵ ସ୍ଵଯମ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଛଅ ଦିନରେ ଖାଇଥାନ୍ତି, ସଦା ପବିତ୍ର ଓ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଶଚୀପତିଙ୍କ ପରି ହାତୀରେ ବସି ଯାନ୍ତି।
ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ନାନାମଣିଵିଭୂଷିତମ୍ ନାନାସ୍ଵରସମାଯୁକ୍ତଂ ଜଯଶବ୍ଦରଵୈର୍ ଯୁତମ୍
ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ସହର ବିଭିନ୍ନ ମଣିରେ ସଜିତ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତରେ ଭରିତ, ଏବଂ ବିଜୟର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦରେ ଗୁଞ୍ଜି ଉଠିଛି।
ପକ୍ଷୋପଵାସିନୋ ଯାନ୍ତି ଯାନୈଃ ଶାର୍ଦୂଲଯୋଜିତୈଃ ପୁରଂ ତଦ୍ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ସେଵ୍ଯମାନାଃ ସୁରାସୁରୈଃ
ଯେମାନେ ଦିନ ଛାଡ଼ି ଦିନ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବାଘ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ଯାନରେ ବସି, ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ସହରକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସେବା କରନ୍ତି।
ଯେ ଚ ମାସୋପଵାସଂ ତୁ କୁର୍ଵତେ ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ତେ ଽପି ସୂର୍ଯପ୍ରଦୀପ୍ତୈସ୍ ତୁ ଯାନ୍ତି ଯାନୈର୍ ଯମାଲଯମ୍
ଯେମାନେ ମାସେ ଏକଥର ଉପବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ବୀ ଯାନରେ ବସି ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ମହାପ୍ରସ୍ଥାନମ୍ ଏକାଗ୍ରୋ ଯଃ ପ୍ରଯାତି ଦୃଢଵ୍ରତଃ ସେଵ୍ଯମାନସ୍ ତୁ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଯାତି ଯାନୈର୍ ଯମାଲଯମ୍
ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ଓ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ନେଇ ମହାପ୍ରସ୍ଥାନ କରେ, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଯାନରେ ବସି ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଏ।
ଶରୀରଂ ସାଧଯେଦ୍ ଯସ୍ ତୁ ଵୈଷ୍ଣଵେନାନ୍ତରାତ୍ମନା ସ ରଥେନାଗ୍ନିଵର୍ଣେନ ଯାତୀହ ତ୍ରିଦଶାଲଯମ୍
ଯିଏ ଭିତରେ ବୈଷ୍ଣବ ଭାବନା ସହିତ ନିଜ ଶରୀରକୁ ସିଧ୍ଧ କରେ, ସେ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ବୀ ରଥରେ ବସି ଏଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରଵେଶଂ ଯଃ କୁର୍ଯାନ୍ ନାରାଯଣପରାଯଣଃ ସ ଯାତ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିପ୍ରକାଶେନ ଵିମାନେନ ଯମାଲଯମ୍
ଯେଉଁଠି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରଭାରେ ଜ୍ୱଳମାନ ରଥରେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାନ୍ତି।
ପ୍ରାଣାଂସ୍ ତ୍ଯଜତି ଯୋ ମର୍ତ୍ଯଃ ସ୍ମରନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍ ଯାନେନାର୍କପ୍ରକାଶେନ ଯାତି ଧର୍ମପୁରଂ ନରଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ ସନାତନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭାରେ ଚମକୁଥିବା ଯାନରେ ଧର୍ମପୁରକୁ ଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଽନ୍ତର୍ ଜଲଂ ଯସ୍ ତୁ ପ୍ରାଣାଂସ୍ ତ୍ଯଜତି ମାନଵଃ ସୋମମଣ୍ଡଲକଲ୍ପେନ ଯାତି ଯାନେନ ଵୈ ସୁଖମ୍
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଜୀବନ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରମାର ମଣ୍ଡଳ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ରଥରେ ସୁଖରେ ଯାନ୍ତି।
ସ୍ଵଶରୀରଂ ହି ଗୃଧ୍ରେଭ୍ଯୋ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ସ ଯାତି ରଥମୁଖ୍ଯେନ କାଞ୍ଚନେନ ଯମାଲଯମ୍
ଯେଉଁ ବୈଷ୍ଣବ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଗୃଧ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାନ୍ତି।
ସ୍ତ୍ରୀଗ୍ରହେ ଗୋଗ୍ରହେ ଵାପି ଯୁଦ୍ଧେ ମୃତ୍ଯୁମ୍ ଉପୈତି ଯଃ ସ ଯାତ୍ଯ୍ ଅମରକନ୍ଯାଭିଃ ସେଵ୍ଯମାନୋ ରଵିପ୍ରଭଃ
ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ଜନନୀର ଘର, ଗୋଘର କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ଆସିଥାଏ, ସେମାନେ ଦେବୀମାନେ ସେବା କରୁଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଯାନ୍ତି।
ଵୈଷ୍ଣଵା ଯେ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ତତ୍ ପଥଂ ଯାନ୍ତି ତେ ଘୋରଂ ସୁଖଯାନୈର୍ ଅଲଂକୃତାଃ
ଯେଉଁ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେ ଦୁଃସାଧ୍ୟ ପଥରେ ସୁଖଦ ରଥରେ ଭୂଷିତ ହୋଇ ଯାନ୍ତି।
ଯେ ଯଜନ୍ତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ କ୍ରତୁଭିର୍ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣୈଃ ତପ୍ତହାଟକସଂକାଶୈର୍ ଵିମାନୈର୍ ଯାନ୍ତି ତେ ସୁଖମ୍
ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ବହୁ ଦାନ ଦେଇ ବିଦିପ୍ତ କ୍ରତୁ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାପିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ସୁଖରେ ଯାନ୍ତି।
ପରପୀଡାମ୍ ଅକୁର୍ଵନ୍ତୋ ଭୃତ୍ଯାନାଂ ଭରଣାଦିକମ୍ କୁର୍ଵନ୍ତି ତେ ସୁଖଂ ଯାନ୍ତି ଵିମାନୈଃ କନକୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ
ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟମାନେ ପୀଡ଼ା ଦେଇନାହାନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଭୃତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଭରଣପୋଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ସୁଖରେ ଯାନ୍ତି।
ଯେ କ୍ଷାନ୍ତାଃ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ପ୍ରାଣିନାମ୍ ଅଭଯପ୍ରଦାଃ କ୍ରୋଧମୋହଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ନିର୍ମଦାଃ ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି କ୍ଷମାଶୀଳ, ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା, କ୍ରୋଧ, ମୋହ ଓ ଅହଂକାର ଛାଡ଼ିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା—
ପୂର୍ଣଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରକାଶେନ ଵିମାନେନ ମହାପ୍ରଭାଃ ଯାନ୍ତି ଵୈଵସ୍ଵତପୁରଂ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵସେଵିତାଃ
ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଦେବ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଭାଇବସ୍ବତପୁରକୁ ଯାନ୍ତି।
ଏକଭାଵେନ ଯେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକଂ ରଵିମ୍ ପୂଜଯନ୍ତି ହି ତେ ଯାନ୍ତି ଵିମାନୈର୍ ଭାସ୍କରପ୍ରଭୈଃ
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତିରେ ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ତ୍ରୟମ୍ବକ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଯାନ୍ତି।
ଯେ ଚ ମାଂସଂ ନ ଖାଦନ୍ତି ସତ୍ଯଶୌଚସମନ୍ଵିତାଃ ତେ ଽପି ଯାନ୍ତି ସୁଖେନୈଵ ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ନରାଃ
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ମାଂସ ଖାନ୍ତିନାହାନ୍ତି ଏବଂ ସତ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ଅନୁସୂତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁଖରେ ଧର୍ମରାଜ ପୁରକୁ ଯାନ୍ତି।
ମାଂସାନ୍ ମିଷ୍ଟତରଂ ନାସ୍ତି ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯାଦିକେଷୁ ଚ ତସ୍ମାନ୍ ମାଂସଂ ନ ଭୁଞ୍ଜୀତ ନାସ୍ତି ମିଷ୍ଟୈଃ ସୁଖୋଦଯଃ
ଭୋଜ୍ୟ ଖାଦ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମାଂସ ଅତି ରସିକ, ତେଣୁ ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ରସିକ ଖାଦ୍ୟରୁ ସୁଖ ମିଳେନାହିଁ।
ଗୋସହସ୍ରଂ ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଯସ୍ ତୁ ମାଂସଂ ନ ଭକ୍ଷଯେତ୍ ସମାଵ୍ ଏତୌ ପୁରା ପ୍ରାହ ବ୍ରହ୍ମା ଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ହଜାର ଗୋ ଦାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ମାଂସ ଖାନ୍ତିନାହାନ୍ତି, ଦୁଇଜଣ ଏକ ସମାନ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହାକୁ ବେଦଜ୍ଞମାନେ ପାଇଁ କହିଥିଲେ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଯତ୍ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଯତ୍ ଫଲମ୍ ଅମାଂସଭକ୍ଷଣେ ଵିପ୍ରାସ୍ ତଚ୍ ଚ ତଚ୍ ଚ ଚ ତତ୍ସମମ୍
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ମାଂସ ଖାଇନାହାଁ ଏହି ଦୁଇଟି ସମାନ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଏଵଂ ସୁଖେନ ତେ ଯାନ୍ତି ଯମଲୋକଂ ଚ ଧାର୍ମିକାଃ ଦାନଵ୍ରତପରା ଯାନୈର୍ ଯତ୍ର ଦେଵୋ ରଵେଃ ସୁତଃ
ଏଭଳି, ଦାନ ଓ ବ୍ରତରେ ଲାଗିଥିବା ଧାର୍ମିକମାନେ ସୁଖରେ ଯମଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦେବତା ବସନ୍ତି।