ତରୁଣୀଭିର୍ ଵରସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ସେଵ୍ଯମାନାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ଯାନ୍ତି ଵିମାନୈର୍ ଅଭ୍ଯଲଂକୃତୈଃ
ସେମାନେ ଯୁବତୀ ଓ ଉତ୍ତମ ନାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସେବିତ ହୋଇ, ଅଳଙ୍କୃତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସହରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ଚ ସତ୍ଯଂ ପ୍ରଭାଷନ୍ତେ ବହିର୍ ଅନ୍ତଶ୍ ଚ ନିର୍ମଲାଃ ତେ ଽପି ଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅମରପ୍ରଖ୍ଯା ଵିମାନୈର୍ ଯମମନ୍ଦିରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ କହନ୍ତି, ଭିତରେ ବାହାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଅମରମାନେ ପରି ଯମଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଗୋଦାନାନି ପଵିତ୍ରାଣି ଵିଷ୍ଣୁମ୍ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସାଧୁଷୁ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଧର୍ମଜ୍ଞାଃ କୃଶେଷୁ କୃଶଵୃତ୍ତିଷୁ
ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ ଜାଣି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଗୋଦାନ ଦୟାଳୁ ଓ ଦୁଃଖୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ କରନ୍ତି—
ତେ ଯାନ୍ତି ଦିଵ୍ଯଵର୍ଣାଭୈର୍ ଵିମାନୈର୍ ମଣିଚିତ୍ରିତୈଃ ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ ସେଵ୍ଯମାନାପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ସେମାନେ ମଣିମାଳା ଲଗା ଦିବ୍ୟ ରଙ୍ଗର ରଥରେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଶ୍ରୀମୟ ସହରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଉପାନଦ୍ଯୁଗଲଂ ଛତ୍ତ୍ରଂ ଶଯ୍ଯାସନମ୍ ଅଥାପି ଵା ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ତଥୈଵାଭରଣାନି ଚ
ଯେଉଁମାନେ ଜୁଟି ଜୁଟି ଜୁତା, ଛତା, ଶୋଇବା ଓ ବସିବା ଜିନିଷ, କପଡ଼ା ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦାନ କରନ୍ତି—
ତେ ଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଶ୍ଵୈ ରଥୈଶ୍ ଚୈଵ କୁଞ୍ଜରୈଶ୍ ଚାପ୍ଯ୍ ଅଲଂକୃତାଃ ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଛତ୍ତ୍ରୈଃ ସୌଵର୍ଣରାଜତୈଃ
ସେମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ହାତୀରେ ବସି, ସୁନା ଓ ଚାନ୍ଦିର ଛତା ସହିତ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ସହରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଗୁଡପାନକମ୍ ଅର୍ଚିତମ୍ ଓଦନଂ ଚ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯେଭ୍ଯୋ ଵିଶୁଦ୍ଧେନାନ୍ତରାତ୍ମନା
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଭକ୍ତିସହିତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଗୁଡ଼ ପାନ ଓ ମାନ୍ୟ ଓଡ଼ନ ଦାନ କରନ୍ତି—
ତେ ଯାନ୍ତି କାଞ୍ଚନୈର୍ ଯାନୈର୍ ଵିଵିଧୈସ୍ ତୁ ଯମାଲଯମ୍ ଵରସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ ଯଥାକାମଂ ସେଵ୍ଯମାନାଃ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ସୁନାର ଯାନରେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ ଉତ୍ତମ ନାରୀମାନେ ପୁନିପୁନି ସେବା କରନ୍ତି।
ଯେ ଚ କ୍ଷୀରଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଘୃତଂ ଦଧି ଗୁଡଂ ମଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯୋପେତଂ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ଯେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ସୁସଜ୍ଜିତ ଦୁଧ, ଘିଅ, ଦହି, ଗୁଡ଼ ଓ ମଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଦାନ କରନ୍ତି,
ଚକ୍ରଵାକପ୍ରଯୁକ୍ତୈଶ୍ ଚ ଵିମାନୈସ୍ ତୁ ହିରଣ୍ମଯୈଃ ଯାନ୍ତି ଗନ୍ଧର୍ଵଵାଦିତ୍ରୈଃ ସେଵ୍ଯମାନା ଯମାଲଯମ୍
ସେମାନେ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ସଜା ହିରାଣ୍ୟମୟ ରଥରେ, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ବାଦ୍ୟ ଶୁଣିବା ସହ ବଡ଼ ଆଦରରେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାନ୍ତି।
ଯେ ଫଲାନି ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ପୁଷ୍ପାଣି ସୁରଭୀଣି ଚ ହଂସଯୁକ୍ତୈର୍ ଵିମାନୈସ୍ ତୁ ଯାନ୍ତି ଧର୍ମପୁରଂ ନରାଃ
ଯେମାନେ ଫଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହଂସ ଚଲାଉଥିବା ରଥରେ ଧର୍ମପୁରକୁ ଯାନ୍ତି।
ଯେ ତିଲାଂସ୍ ତିଲଧେନୁଂ ଚ ଘୃତଧେନୁମ୍ ଅଥାପି ଵା ଶ୍ରୋତ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ
ଯେମାନେ ତିଳ, ତିଳ ଦେଉଥିବା ଗାଈ, ଘିଅ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି,
ସୋମମଣ୍ଡଲସଂକାଶୈର୍ ଯାନୈସ୍ ତେ ଯାନ୍ତି ନିର୍ମଲୈଃ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଉପଗୀଯନ୍ତେ ପୁରେ ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯ ତେ
ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଚମକୁଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ରଥରେ, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ବୈବସ୍ବତ ପୁରକୁ ଯାନ୍ତି।
ଯେଷାଂ ଵାପ୍ଯଶ୍ ଚ କୂପାଶ୍ ଚ ତଡାଗାନି ସରାଂସି ଚ ଦୀର୍ଘିକାଃ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯଶ୍ ଚ ଶୀତଲାଶ୍ ଚ ଜଲାଶଯାଃ
ଯେମାନେ ଜିନ୍କର ପୋକରି, କୁଆଁ, ଝିଲି, ଜଳାଶୟ ଓ ପଦ୍ମ ଭରିତ ଢିଲା ଜଳସ୍ଥଳ ଅଛି,
ଯାନୈସ୍ ତେ ହେମଚନ୍ଦ୍ରାଭୈର୍ ଦିଵ୍ଯଘଣ୍ଟାନିନାଦିତୈଃ ଵ୍ଯଜନୈସ୍ ତାଲଵୃନ୍ତୈଶ୍ ଚ ଵୀଜ୍ଯମାନା ମହାପ୍ରଭାଃ
ସେମାନେ ସୁନା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ, ଦିବ୍ୟ ଘଣ୍ଟାର ଶବ୍ଦରେ, ତାଳପତ୍ର ଫାନରେ ବଡ଼ ଚମକରେ ଯାନ୍ତି।
ଯେଷାଂ ଦେଵକୁଲାନ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ଚିତ୍ରାଣ୍ଯ୍ ଆଯତନାନି ଚ ରତ୍ନୈଃ ପ୍ରସ୍ଫୁରମାଣାନି ମନୋଜ୍ଞାନି ଶୁଭାନି ଚ
ଯେମାନେ ଦେବମନ୍ଦିର ଓ ଆୟତନ ରତ୍ନରେ ଭରିତ, ଚିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଭାବରେ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି,
ତେ ଯାନ୍ତି ଲୋକପାଲୈସ୍ ତୁ ଵିମାନୈର୍ ଵାତରଂହସୈଃ ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ନାନାଜନସମାକୁଲମ୍
ସେମାନେ ଲୋକପାଳଙ୍କ ସହ ତୀବ୍ର ରଥରେ, ନାନା ଲୋକରେ ଭରିତ ଦିବ୍ୟ ଧର୍ମରାଜ ପୁରକୁ ଯାନ୍ତି।
ପାନୀଯଂ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ସର୍ଵପ୍ରାଣ୍ଯୁପଜୀଵିତମ୍ ତେ ଵିତୃଷ୍ଣାଃ ସୁଖଂ ଯାନ୍ତି ଵିମାନୈସ୍ ତଂ ମହାପଥମ୍
ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା ପାଣି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୃଷ୍ଣା ନଥିବା ଭାବରେ ରଥରେ ସୁଖରେ ବଡ଼ ପଥରେ ଯାନ୍ତି।
କାଷ୍ଠପାଦୁକଯାନାନି ପୀଠକାନ୍ଯ୍ ଆସନାନି ଚ ଯୈର୍ ଦତ୍ତାନି ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯସ୍ ତେ ଽଧ୍ଵାନଂ ଯାନ୍ତି ଵୈ ସୁଖମ୍
ଯେମାନେ କାଠର ପାଦୁକା, ଆସନ ଓ ପୀଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଯାତ୍ରା ସୁଖରେ କଟାନ୍ତି।
ସୌଵର୍ଣମଣିପୀଠେଷୁ ପାଦୌ କୃତ୍ଵୋତ୍ତମେଷୁ ଚ ତେ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଵିମାନୈସ୍ ତୁ ଅପ୍ସରୋଗଣମଣ୍ଡିତୈଃ
ସୁନା ଓ ମଣିର ଆସନ ଉପରେ ପାଦ ରଖି, ସେମାନେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଘିରିଥିବା ରଥରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି।
ଆରାମାଣି ଵିଚିତ୍ରାଣି ପୁଷ୍ପାଢ୍ଯାନୀହ ମାନଵାଃ ରୋପଯନ୍ତି ଫଲାଢ୍ଯାନି ନରାଣାମ୍ ଉପକାରିଣଃ
ଯେମାନେ ଏଠାରେ ଲୋକଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଭରିତ ଉଦ୍ୟାନ ଲାଗାନ୍ତି,
ଵୃକ୍ଷଚ୍ଛାଯାସୁ ରମ୍ଯାସୁ ଶୀତଲାସୁ ସ୍ଵଲଂକୃତାଃ ଵରସ୍ତ୍ରୀଗୀତଵାଦ୍ଯୈଶ୍ ଚ ସେଵ୍ଯମାନା ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ
ସେମାନେ ଗଛର ଛାୟାରେ ସୁହାଣା, ଶୀତଳ ଓ ସଜା ଅବସ୍ଥାରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟରେ ସେବା କରିବା ସହ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସୁଵର୍ଣଂ ରଜତଂ ଵାପି ଵିଦ୍ରୁମଂ ମୌକ୍ତିକଂ ତଥା ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ତେ ଯାନ୍ତି ଵିମାନୈଃ କନକୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ
ଯେମାନେ ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ପ୍ରବାଳ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁନାରେ ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଯାନ୍ତି।
ଭୂମିଦା ଦୀପ୍ଯମାନାଶ୍ ଚ ସର୍ଵକାମୈସ୍ ତୁ ତର୍ପିତାଃ ଉଦିତାଦିତ୍ଯସଂକାଶୈର୍ ଵିମାନୈର୍ ଭୃଶନାଦିତୈଃ
ଭୂମି ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦରେ ଯାନ୍ତି।
କନ୍ଯାଂ ତୁ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଦେଯାମ୍ ଅଲଂକୃତାମ୍ ଦିଵ୍ଯକନ୍ଯାଵୃତା ଯାନ୍ତି ଵିମାନୈସ୍ ତେ ଯମାଲଯମ୍
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦାନ ପାଇଁ ଭଲ ଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ କନ୍ୟା ଦାନ କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ ଘିରିଥିବା ରଥରେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାନ୍ତି।
ସୁଗନ୍ଧାଗୁରୁକର୍ପୂରାନ୍ ପୁଷ୍ପଧୂପାନ୍ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯାନ୍ଵିତାଃ
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭକ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଅଗୁରୁ, କର୍ପୁର, ଫୁଲ ଓ ଧୂପ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି।
ତେ ସୁଗନ୍ଧାଃ ସୁଵେଶାଶ୍ ଚ ସୁପ୍ରଭାଃ ସୁଵିଭୂଷିତାଃ ଯାନ୍ତି ଧର୍ମପୁରଂ ଯାନୈର୍ ଵିଚିତ୍ରୈର୍ ଅଭ୍ଯଲଂକୃତାଃ
ସେମାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ, ଭଲ ଜମାପରି ଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ ଚମକୁଥିବା ଭାବରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଭୂଷିତ ଗାଡିରେ ଧର୍ମପୁରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ଦୀପଦା ଯାନ୍ତି ଯାନୈଶ୍ ଚ ଦୀପଯନ୍ତୋ ଦିଶୋ ଦଶ ଆଦିତ୍ଯସଦୃଶୈର୍ ଯାନୈର୍ ଦୀପ୍ଯମାନା ଯଥାଗ୍ନଯଃ
ସେମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଗାଡିରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ।
ଗୃହାଵସଥଦାତାରୋ ଗୃହୈଃ କାଞ୍ଚନମଣ୍ଡିତୈଃ ଵ୍ରଜନ୍ତି ବାଲାର୍କନିଭୈର୍ ଧର୍ମରାଜଗୃହଂ ନରାଃ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଘରରେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଘର ରହିଥାଏ । ସେମାନେ ଉତ୍ତଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାର ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିମାନ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଘରକୁ ଯାନ୍ତି ।
ଜଲଭାଜନଦାତାରଃ କୁଣ୍ଡିକାକରକପ୍ରଦାଃ ପୂଜମାନାପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଯାନ୍ତି ଦୃପ୍ତା ମହାଗଜୈଃ
ଯେମାନେ ଜଳ ପାତ୍ର, କୁଣ୍ଡିକା ଓ ଘଡ଼ା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପ୍ସରାମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ବଡ଼ ହାତୀରେ ଗର୍ବରେ ଯାନ୍ତି ।