ଉତ୍କୋଚଭକ୍ଷକସ୍ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତେ ଵର୍ଷକାଯୁତମ୍ ଯଚ୍ ଚ ଵଜ୍ରମହାପୀଡା ନରକଂ ଵଜ୍ରନିର୍ମିତମ୍
ଯେଉଁମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଉପକରଣ ଖାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରହନ୍ତି; ସେଇ ନରକର ନାମ ବଜ୍ରମହାପୀଡ଼ା, ଯାହା ବଜ୍ରରେ ବନାଯାଇଛି।
ତତ୍ର ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ଯ ଦହ୍ଯନ୍ତେ ପୀଡ୍ଯନ୍ତେ ଯମକିଂକରୈଃ ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଵା ପରକୀଯଂ ହରନ୍ତି ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଧନ, ଧାନ କିମ୍ବା ସୁନା ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅଯାନ୍ତି, ପୁଡ଼ିଯାନ୍ତି ଓ ଯମଙ୍କ ସେବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯମଦୂତୈଶ୍ ଚ ଚୌରାସ୍ ତେ ଛିଦ୍ଯନ୍ତେ ଲଵଶଃ କ୍ଷୁରୈଃ ଯେ ହତ୍ଵା ପ୍ରାଣିନଂ ମୂଢାଃ ଖାଦନ୍ତେ କାକଗୃଧ୍ରଵତ୍
ଯେଉଁ ଚୋରମାନେ, ଯମଦୂତମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର ଦ୍ୱାରା ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କରନ୍ତି; ଯେଉଁ ମୂଢ଼ମାନେ ପ୍ରାଣୀକୁ ମାରି ଖାଆନ୍ତି, କାଉଁଡିଆ କିମ୍ବା ଶାଉଁପାଖରେ ଭଳି।
ଭୋଜ୍ଯନ୍ତେ ଚ ସ୍ଵମାଂସଂ ତେ କଲ୍ପାନ୍ତଂ ଯମକିଂକରୈଃ ଆସନଂ ଶଯନଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ପରକୀଯଂ ହରନ୍ତି ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଆସନ, ଶୋଇବା ଜାଗା କିମ୍ବା ପୋଷାକ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯମଙ୍କ ସେବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଯମଦୂତୈଶ୍ ଚ ତେ ମୂଢା ଭିଦ୍ଯନ୍ତେ ଶକ୍ତିତୋମରୈଃ ଫଲଂ ପତ୍ତ୍ରଂ ନୃଣାଂ ଵାପି ହୃତଂ ଯୈସ୍ ତୁ କୁବୁଦ୍ଧିଭିଃ
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ମାନେ ଖରାପ ମନସ୍କାରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଫଳ କିମ୍ବା ପତ୍ର ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମଦୂତମାନେ ବାଣ ଓ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଛିଦ୍ର କରନ୍ତି।
ଯମଦୂତୈଶ୍ ଚ ତେ କ୍ରୁଦ୍ଧୈର୍ ଦହ୍ଯନ୍ତେ ତୃଣଵହ୍ନିଭିଃ ପରଦ୍ରଵ୍ଯେ କଲତ୍ରେ ଚ ଯଃ ସଦା ଦୁଷ୍ଟଧୀର୍ ନରଃ
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟମନା ବ୍ୟକ୍ତି ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି କିମ୍ବା ଜନନୀପତି ଉପରେ ଲୋଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମଙ୍କ କ୍ରୁଧ୍ଧ ସେବକମାନେ ଘାସ ଆଗୁନରେ ପୁଡ଼ି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯମଦୂତୈର୍ ଜ୍ଵଲତ୍ ତସ୍ଯ ହୃଦି ଶୂଲଂ ନିଖନ୍ଯତେ କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ଯେ ଧର୍ମଵିମୁଖା ନରାଃ
ଯେଉଁମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ କିମ୍ବା କଥା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମରୁ ଦୂରେଇଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଯମଦୂତମାନେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶୂଳ ଘୁସାଇ ଦିଅନ୍ତି।
ଯମଲୋକେ ତୁ ତେ ଘୋରା ଲଭନ୍ତେ ପରିଯାତନାଃ ଏଵଂ ଶତସହସ୍ରାଣି ଲକ୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ
ଯମଙ୍କ ଲୋକରେ ସେଇ ଭୟଙ୍କରମାନେ ଘୋର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଏଭଳି ଶତ ହଜାର ଓ ଲକ୍ଷ କୋଟି ମାନେ।
ନରକାଣି ନରୈସ୍ ତତ୍ର ଭୁଜ୍ଯନ୍ତେ ପାପକାରିଭିଃ ଇହ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଲ୍ପମ୍ ଅପି ନରଃ କର୍ମାଶୁଭାତ୍ମକମ୍
ସେଠାରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନରକ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଏଠି ଅଳ୍ପ ମାତ୍ର ଖରାପ କାମ କଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ନରକର ଫଳ ଭୋଗ କରେ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନରକେ ଘୋରେ ଯମଲୋକେଷୁ ଯାତନାମ୍ ନ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ନରା ମୂଢା ଧର୍ମୋକ୍ତଂ ସାଧୁ ଭାଷିତମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର ଯମଲୋକର ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଏ; ମୂଢ଼ମାନେ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କହାଯାଇଥିବା ଭଲ କଥା ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ଦୃଷ୍ଟଂ କେନେତି ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ପ୍ରତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଯୈଵଂ ଵଦନ୍ତି ତେ ଦିଵା ରାତ୍ରୌ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପାପଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ଯେ ନରାଃ
କିଏ ଦେଖିଛି? — ଏମିତି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେଖିବାକୁ କହି, ସେମାନେ ଦିନ ରାତି ଚେଷ୍ଟା କରି ଅପରାଧ କରନ୍ତି।
ନାଚରନ୍ତି ହି ତେ ଧର୍ମଂ ପ୍ରମାଦେନାପି ମୋହିତାଃ ଇହୈଵ ଫଲଭୋକ୍ତାରଃ ପରତ୍ର ଵିମୁଖାଶ୍ ଚ ଯେ
ସେମାନେ ଧର୍ମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଭ୍ରମରେ ପଡି ଅବିବେକରେ ରହନ୍ତି। ଏଠାରେ ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ପରଲୋକ ପାଇଁ ଅନାସକ୍ତ।
ତେ ପତନ୍ତି ସୁଘୋରେଷୁ ନରକେଷୁ ନରାଧମାଃ ଦାରୁଣୋ ନରକେ ଵାସଃ ସ୍ଵର୍ଗଵାସଃ ସୁଖପ୍ରଦଃ ନରୈଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯତେ ତତ୍ର କର୍ମ କୃତ୍ଵା ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଏମିତି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡନ୍ତି। ନରକରେ ରହିବା ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହିବା ସୁଖ ଦେଇଥାଏ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ, ତାହାଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଅହୋ ଽତିଦୁଃଖଂ ଘୋରଂ ଚ ଯମମାର୍ଗେ ତ୍ଵଯୋଦିତମ୍ ନରକାଣି ଚ ଘୋରାଣି ଦ୍ଵାରଂ ଯାମ୍ଯଂ ଚ ସତ୍ତମ
ହାୟ, ଯମଙ୍କ ପଥ ଯେତେ ଦୁଃଖଦାୟକ ଓ ଭୟଙ୍କର, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ନରକ ଓ ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାର ବିବର୍ଣ୍ଣନା କଲ, ତାହା ଶୁଣି ମନ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡିଯାଏ।
ଅସ୍ତ୍ଯ୍ ଉପାଯୋ ନ ଵା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଯମମାର୍ଗେ ଽତିଭୀଷଣେ ବ୍ରୂହି ଯେନ ନରା ଯାନ୍ତି ସୁଖେନ ଯମସାଦନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯମପଥରେ କିଛି ଉପାୟ ଅଛି କି ନାହିଁ? ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହଜରେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ, ଦୟାକରି କହ।
ଇହ ଯେ ଧର୍ମସଂଯୁକ୍ତାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅହିଂସାନିରତା ନରାଃ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଣେ ଯୁକ୍ତା ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣପୂଜକାଃ
ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ, ଅହିଂସାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଗୁରୁଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗିଥିବା, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଯସ୍ମିନ୍ ମନୁଷ୍ଯଲୋକାସ୍ ତେ ସଭାର୍ଯାଃ ସସୁତାସ୍ ତଥା ତମ୍ ଅଧ୍ଵାନଂ ଚ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଯଥା ତତ୍ କଥଯାମି ଵଃ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଏହି ପଥରେ ମନୁଷ୍ୟଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; କିପରି ଯାଆନ୍ତି, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ଵିମାନୈର୍ ଵିଵିଧୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈଃ କାଞ୍ଚନଧ୍ଵଜଶୋଭିତୈଃ ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ଯାନ୍ତି ସେଵମାନାପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ସୁନାର ପତାକାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସହରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯସ୍ ତୁ ଦାନାନି ନାନାରୂପାଣି ଭକ୍ତିତଃ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ତେ ଯାନ୍ତି ସୁଖେନୈଵ ମହାପଥେ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସହଜରେ ବଡ଼ ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି।
ଅନ୍ନଂ ଯେ ତୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ସୁସଂକୃତମ୍ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯେଭ୍ଯୋ ଵିଶେଷେଣ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ବିଶେଷକରି ଶ୍ରୋତ୍ରିୟମାନେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ଭଲ ଭାବେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି—
ତରୁଣୀଭିର୍ ଵରସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ସେଵ୍ଯମାନାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ଯାନ୍ତି ଵିମାନୈର୍ ଅଭ୍ଯଲଂକୃତୈଃ
ସେମାନେ ଯୁବତୀ ଓ ଉତ୍ତମ ନାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସେବିତ ହୋଇ, ଅଳଙ୍କୃତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସହରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ଚ ସତ୍ଯଂ ପ୍ରଭାଷନ୍ତେ ବହିର୍ ଅନ୍ତଶ୍ ଚ ନିର୍ମଲାଃ ତେ ଽପି ଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅମରପ୍ରଖ୍ଯା ଵିମାନୈର୍ ଯମମନ୍ଦିରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ କହନ୍ତି, ଭିତରେ ବାହାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଅମରମାନେ ପରି ଯମଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଗୋଦାନାନି ପଵିତ୍ରାଣି ଵିଷ୍ଣୁମ୍ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସାଧୁଷୁ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଧର୍ମଜ୍ଞାଃ କୃଶେଷୁ କୃଶଵୃତ୍ତିଷୁ
ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ ଜାଣି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଗୋଦାନ ଦୟାଳୁ ଓ ଦୁଃଖୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ କରନ୍ତି—
ତେ ଯାନ୍ତି ଦିଵ୍ଯଵର୍ଣାଭୈର୍ ଵିମାନୈର୍ ମଣିଚିତ୍ରିତୈଃ ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ ସେଵ୍ଯମାନାପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ସେମାନେ ମଣିମାଳା ଲଗା ଦିବ୍ୟ ରଙ୍ଗର ରଥରେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଶ୍ରୀମୟ ସହରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଉପାନଦ୍ଯୁଗଲଂ ଛତ୍ତ୍ରଂ ଶଯ୍ଯାସନମ୍ ଅଥାପି ଵା ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ତଥୈଵାଭରଣାନି ଚ
ଯେଉଁମାନେ ଜୁଟି ଜୁଟି ଜୁତା, ଛତା, ଶୋଇବା ଓ ବସିବା ଜିନିଷ, କପଡ଼ା ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦାନ କରନ୍ତି—
ତେ ଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଶ୍ଵୈ ରଥୈଶ୍ ଚୈଵ କୁଞ୍ଜରୈଶ୍ ଚାପ୍ଯ୍ ଅଲଂକୃତାଃ ଧର୍ମରାଜପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଛତ୍ତ୍ରୈଃ ସୌଵର୍ଣରାଜତୈଃ
ସେମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ହାତୀରେ ବସି, ସୁନା ଓ ଚାନ୍ଦିର ଛତା ସହିତ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ସହରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଗୁଡପାନକମ୍ ଅର୍ଚିତମ୍ ଓଦନଂ ଚ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯେଭ୍ଯୋ ଵିଶୁଦ୍ଧେନାନ୍ତରାତ୍ମନା
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଭକ୍ତିସହିତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଗୁଡ଼ ପାନ ଓ ମାନ୍ୟ ଓଡ଼ନ ଦାନ କରନ୍ତି—
ତେ ଯାନ୍ତି କାଞ୍ଚନୈର୍ ଯାନୈର୍ ଵିଵିଧୈସ୍ ତୁ ଯମାଲଯମ୍ ଵରସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ ଯଥାକାମଂ ସେଵ୍ଯମାନାଃ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ସୁନାର ଯାନରେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ ଉତ୍ତମ ନାରୀମାନେ ପୁନିପୁନି ସେବା କରନ୍ତି।
ଯେ ଚ କ୍ଷୀରଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଘୃତଂ ଦଧି ଗୁଡଂ ମଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯୋପେତଂ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ଯେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ସୁସଜ୍ଜିତ ଦୁଧ, ଘିଅ, ଦହି, ଗୁଡ଼ ଓ ମଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଦାନ କରନ୍ତି,
ଚକ୍ରଵାକପ୍ରଯୁକ୍ତୈଶ୍ ଚ ଵିମାନୈସ୍ ତୁ ହିରଣ୍ମଯୈଃ ଯାନ୍ତି ଗନ୍ଧର୍ଵଵାଦିତ୍ରୈଃ ସେଵ୍ଯମାନା ଯମାଲଯମ୍
ସେମାନେ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ସଜା ହିରାଣ୍ୟମୟ ରଥରେ, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ବାଦ୍ୟ ଶୁଣିବା ସହ ବଡ଼ ଆଦରରେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାନ୍ତି।