ଵିକୃଷ୍ଯମାଣସ୍ ତୈର୍ ଘୋରୈର୍ ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣଃ ଶିଵାଶତୈଃ ପ୍ରଯାତି ଦାରୁଣେ ମାର୍ଗେ ପାପକର୍ମା ଯମାଲଯମ୍
ସେହି ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଟାଣି ନେଇଯାଯାନ୍ତି, ଶତାଧିକ ଦାରୁଣ ପିଶାଚମାନେ ଭକ୍ଷି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରିଥିବା ଜୀବ ଭୟଙ୍କର ପଥରେ ଯମଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଯାଏ।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଭୀତୈଃ କ୍ଵଚିତ୍ ତ୍ରସ୍ତୈଃ ପ୍ରସ୍ଖଲଦ୍ଭିଃ କ୍ଵଚିତ୍ କ୍ଵଚିତ୍ ଦୁଃଖେନାକ୍ରନ୍ଦମାନୈଶ୍ ଚ ଗନ୍ତଵ୍ଯଃ ସ ମହାପଥଃ
କେବେ ଭୟଭୀତ, କେବେ ଅତି ଭୟରେ ଅସ୍ତିର, କେବେ ଲୁଟୁଥିବା, କେବେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ଏହି ମହାପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ପଡ଼େ।
ନିର୍ଭର୍ତ୍ସ୍ଯମାନୈର୍ ଉଦ୍ଵିଗ୍ନୈର୍ ଵିଦ୍ରୁତୈର୍ ଭଯଵିହ୍ଵଲୈଃ କମ୍ପମାନଶରୀରୈସ୍ ତୁ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଜୀଵସଂଜ୍ଞକୈଃ
ଭୟରେ ଉତ୍ତେଜିତ, ଭୟରେ ଭାଗିଯାଉଥିବା, ଭୟରେ ଅସ୍ତିର ଶରୀର ନେଇ, ଯିଏ 'ଜୀବ' ଭାବରେ ପରିଚିତ, ସେମାନେ ଏହି ପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ପଡ଼େ।
କଣ୍ଟକାକୀର୍ଣମାର୍ଗେଣ ସଂତପ୍ତସିକତେନ ଚ ଦହ୍ଯମାନୈସ୍ ତୁ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ନରୈର୍ ଦାନଵିଵର୍ଜିତୈଃ
କଣ୍ଟା ଭରା ପଥ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ବାଲି ଓ ଦହିଯାଉଥିବା ଦେହରେ, ନୀତିହୀନ ଲୋକମାନେ ଏହି ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବାକୁ ପଡ଼େ।
ମେଦଃଶୋଣିତଦୁର୍ଗନ୍ଧୈର୍ ବସ୍ତଗାତ୍ରୈଶ୍ ଚ ପୂଗଶଃ ଦଗ୍ଧସ୍ଫୁଟତ୍ଵଚାକୀର୍ଣୈର୍ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଜୀଵଘାତକୈଃ
ଅପବିତ୍ର ଚର୍ବି ଓ ରକ୍ତର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ, ମୁତ୍ରାଶୟ ଓ ଅଙ୍ଗ ଭରା ଶବ ତଳେ, ଜଳି ଫାଟିଯାଇଥିବା ଚର୍ମ ଭରା, ଜୀବ ହତ୍ୟାକାରୀମାନେ ଏହିପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ପଡ଼େ।
କୂଜଦ୍ଭିଃ କ୍ରନ୍ଦମାନୈଶ୍ ଚ ଵିକ୍ରୋଶଦ୍ଭିଶ୍ ଚ ଵିସ୍ଵରମ୍ ଵେଦନାର୍ତୈଶ୍ ଚ ସଦ୍ଭିଶ୍ ଚ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଜୀଵଘାତକୈଃ
କୁହୁ କରୁଥିବା, ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ଅସ୍ଥିର ଶବ୍ଦରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭୋଗୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଜୀବ ହତ୍ୟାକାରୀମାନେ ଚାଲିବାକୁ ପଡ଼େ।
ଶକ୍ତିଭିର୍ ଭିନ୍ଦିପାଲୈଶ୍ ଚ ଖଡ୍ଗତୋମରସାଯକୈଃ ଭିଦ୍ଯଦ୍ଭିସ୍ ତୀକ୍ଷ୍ଣଶୂଲାଗ୍ରୈର୍ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଜୀଵଘାତକୈଃ
ଶକ୍ତି, ଭିନ୍ଦିପାଳ, ତଳୱାର, ତୋମର, ବାଣ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୁଳ ଦ୍ୱାରା ଭିଦ୍ଧ ହୋଇ, ଜୀବ ହତ୍ୟାକାରୀମାନେ ଏହିପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ପଡ଼େ।
ଶ୍ଵାନୈର୍ ଵ୍ଯାଘ୍ରୈର୍ ଵୃକୈଃ କଙ୍କୈର୍ ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣୈଶ୍ ଚ ପାପିଭିଃ
ପାପୀ କୁକୁର, ବାଘ, ନେଆଁ, ଶାଉଁ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହୋଇଥିବା—
କୃନ୍ତଦ୍ଭିଃ କ୍ରକଚାଘାତୈର୍ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ମାଂସଖାଦିଭିଃ ମହିଷର୍ଷଭଶୃଙ୍ଗାଗ୍ରୈର୍ ଭିଦ୍ଯମାନୈଃ ସମନ୍ତତଃ
କଟାଯାଉଥିବା, ଚିରାଯାଉଥିବା, ମାଂସ ଖାଇଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ, ମହିଷ ଓ ବଳଦର ଶୁଙ୍କରେ ଚାରିପାଖରୁ ଭିଦ୍ଧ ହୋଇ, ଏହିପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ପଡ଼େ।
ଉଲ୍ଲିଖଦ୍ଭିଃ ଶୂକରୈଶ୍ ଚ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ମାଂସଖାଦକୈଃ ସୂଚୀଭ୍ରମରକାକୋଲମକ୍ଷିକାଭିଶ୍ ଚ ସଂଘଶଃ
ଶୁଅ ଦ୍ୱାରା ଖୁଅାଯାଉଥିବା, ମାଂସ ଖାଇଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ, ସୁଇ, ମହୁ, କାଉ, ମାକୁଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ଝୁମା ହୋଇ, ଏହିପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ପଡ଼େ।
ଭୁଜ୍ଯମାନୈଶ୍ ଚ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ପାପିଷ୍ଠୈର୍ ମଧୁଘାତକୈଃ ଵିଶ୍ଵସ୍ତଂ ସ୍ଵାମିନଂ ମିତ୍ରଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଵା ଯସ୍ ତୁ ଘାତଯେତ୍
ମଧୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭରସା କରୁଥିବା ମାଲିକ, ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ଜନାନୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପଥରେ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଶସ୍ତ୍ରୈର୍ ନିକୃତ୍ଯମାନୈଶ୍ ଚ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଚାତୁରୈର୍ ନରୈଃ ଘାତଯନ୍ତି ଚ ଯେ ଜନ୍ତୂଂସ୍ ତାଡଯନ୍ତି ନିରାଗସଃ
ଯେଉଁ ଚତୁର୍ ଲୋକମାନେ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ ହେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଦୋଷ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ଉପରେ ମାର ମାରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପଥରେ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ରାକ୍ଷସୈର୍ ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣାସ୍ ତେ ଯାନ୍ତି ଯାମ୍ଯପଥଂ ନରାଃ ଯେ ହରନ୍ତି ପରସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଵରପ୍ରାଵରଣାନି ଚ
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜନାନୀଙ୍କର ଭଲ ପୋଶାକ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମଙ୍କର ପଥରେ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ତେ ଯାନ୍ତି ଵିଦ୍ରୁତା ନଗ୍ନାଃ ପ୍ରେତୀଭୂତା ଯମାଲଯମ୍ ଵାସୋ ଧାନ୍ଯଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଵା ଗୃହକ୍ଷେତ୍ରମ୍ ଅଥାପି ଵା
ସେମାନେ ଭୟରେ ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ପଳାଇ ଯମାଳୟକୁ ଭୂତ ହୋଇ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଚାହେଁ ସେମାନେ ପୋଶାକ, ଧାନ୍ୟ, ସୁନା, କିମ୍ବା ଘର ଏବଂ ଜମି ନେଇଥିବେ।
ଯେ ହରନ୍ତି ଦୁରାତ୍ମାନଃ ପାପିଷ୍ଠାଃ ପାପକର୍ମିଣଃ ପାଷାଣୈର୍ ଲଗୁଡୈର୍ ଦଣ୍ଡୈସ୍ ତାଡ୍ଯମାନୈସ୍ ତୁ ଜର୍ଜରୈଃ
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଅତି ପାପୀ ଲୋକମାନେ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଷାଣ, ଲାଠି ଏବଂ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ମାର ଖାଇ ଭାଙ୍ଗି ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଵହଦ୍ଭିଃ ଶୋଣିତଂ ଭୂରି ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ତୁ ଯମାଲଯମ୍ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵଂ ଯେ ହରନ୍ତୀହ ନରା ନରକନିର୍ଭଯାଃ
ଅଧିକ ରକ୍ତ ବୋହି ଯମାଳୟକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରନ୍ତି ଏବଂ ନରକକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ତାଡଯନ୍ତି ତଥା ଵିପ୍ରାନ୍ ଆକ୍ରୋଶନ୍ତି ନରାଧମାଃ ଶୁଷ୍କକାଷ୍ଠନିବଦ୍ଧାସ୍ ତେ ଛିନ୍ନକର୍ଣାକ୍ଷିନାସିକାଃ
ଏହି ନିମ୍ନ ଲୋକମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପରେ ମାର ମାରନ୍ତି ଏବଂ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଷ୍କ କାଠରେ ବାନ୍ଧା ହୋଇ, କାନ, ଆଖି ଏବଂ ନାକ କଟା ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ପୂଯଶୋଣିତଦିଗ୍ଧାସ୍ ତେ କାଲଗୃଧ୍ରୈଶ୍ ଚ ଜମ୍ବୁକୈଃ କିଂକରୈର୍ ଭୀଷଣୈଶ୍ ଚଣ୍ଡୈସ୍ ତାଡ୍ଯମାନାଶ୍ ଚ ଦାରୁଣୈଃ
ପୁସ ଏବଂ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ କଳା ଗୃଧ୍ର, ଶ୍ୟାଳ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଦାସମାନେ ଦ୍ୱାରା ମାର ଖାଇବେ।
ଵିକ୍ରୋଶମାନା ଗଚ୍ଛନ୍ତି ପାପିନସ୍ ତେ ଯମାଲଯମ୍ ଏଵଂ ପରମଦୁର୍ଧର୍ଷମ୍ ଅଧ୍ଵାନଂ ଜ୍ଵଲନପ୍ରଭମ୍
ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କରି ଯମାଳୟକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଏହି ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ ଏବଂ ଜ୍ୱଳନଶୀଳ ପଥରେ।
ରୌରଵଂ ଦୁର୍ଗଵିଷମଂ ନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ମାନୁଷସ୍ଯ ଚ ପ୍ରତପ୍ତତାମ୍ରଵର୍ଣାଭଂ ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲାସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗଵତ୍
ରୌରବ ନରକ ମାନବଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି, ଏହା ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର, ତାପିତ ତାମ୍ବା ରଙ୍ଗର, ଅଗ୍ନି ଆଲୋକ ଏବଂ ଫୁଲିଙ୍ଗରେ ଚମକୁଥିବା।
କୁରଣ୍ଟକଣ୍ଟକାକୀର୍ଣଂ ପୃଥୁଵିକଟତାଡନୈଃ ଶକ୍ତିଵଜ୍ରୈଶ୍ ଚ ସଂକୀର୍ଣମ୍ ଉଜ୍ଜ୍ଵଲଂ ତୀଵ୍ରକଣ୍ଟକମ୍
ଏହି ନରକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଣ୍ଟାରେ ଭରିଥିବା, ଭାରି ମାର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ହୋଇଥିବା, ଶକ୍ତି ଏବଂ ବଜ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚମକୁଥିବା ଏବଂ ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ।
ଅଙ୍ଗାରଵାଲୁକାମିଶ୍ରଂ ଵହ୍ନିକୀଟକଦୁର୍ଗମମ୍ ଜ୍ଵାଲାମାଲାକୁଲଂ ରୌଦ୍ରଂ ସୂର୍ଯରଶ୍ମିପ୍ରତାପିତମ୍
ଏହି ନରକ ଜ୍ୱଳନଶୀଳ କୋହଳ ଏବଂ ବାଲୁକାରେ ମିଶ୍ରିତ, ଅଗ୍ନି କୀଟ ଦ୍ୱାରା ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ, ଜ୍ୱାଲା ମାଳାରେ ଘେରା, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ତାପିତ।
ଅଧ୍ଵାନଂ ନୀଯତେ ଦେହୀ କୃଷ୍ଯମାଣଃ ସୁନିଷ୍ଠୁରୈଃ ଯଦୈଵ କ୍ରନ୍ଦତେ ଜନ୍ତୁର୍ ଦୁଃଖାର୍ତଃ ପତିତଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଏହି ପଥରେ ଦେହୀକୁ ଅତି କଠୋର ଦାସମାନେ ଟାଣି ନେଇଯାନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ଜୀବ ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କରେ, କେଉଁଠି ଚିହ୍ନି ଚିହ୍ନି ଖସିଯାଏ—
ତଦୈଵାହନ୍ଯତେ ସର୍ଵୈର୍ ଆଯୁଧୈର୍ ଯମକିଂକରୈଃ ଏଵଂ ସଂତାଡ୍ଯମାନଶ୍ ଚ ଲୁବ୍ଧଃ ପାପେଷୁ ଯୋ ଽନଯଃ
ସେତେବେଳେ ଯମଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦାସମାନେ ମାରନ୍ତି; ଏଭଳି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିବା ଲୋଭୀ ଏବଂ ପାପ କରୁଥିବା ଲୋକ।
ଅଵଶୋ ନୀଯତେ ଜନ୍ତୁର୍ ଦୁର୍ଧରୈର୍ ଯମକିଂକରୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ଏଵ ହି ଗନ୍ତଵ୍ଯମ୍ ଅଧ୍ଵାନଂ ତତ୍ ସୁଦୁର୍ଗମମ୍
ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଦାସମାନେ ଜୀବକୁ ଅସହାୟ ଭାବରେ ଟାଣି ନେଇଯାନ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ ପଥ ଦେଇ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ନୀଯତେ ଵିଵିଧୈର୍ ଘୋରୈର୍ ଯମଦୂତୈର୍ ଅଵଜ୍ଞଯା ନୀତ୍ଵା ସୁଦାରୁଣଂ ମାର୍ଗଂ ପ୍ରାଣିନଂ ଯମକିଂକରୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ଯମଦୂତମାନେ ଅବମାନା ସହିତ ଜୀବକୁ ନେଇଯାନ୍ତି; ଅତି ଦାରୁଣ ପଥ ଦେଇ ଯମଦାସମାନେ ଜୀବକୁ ଯମାଳୟକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଵେଶ୍ଯତେ ପୁରୀଂ ଘୋରାଂ ତାମ୍ରାଯସମଯୀଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ସା ପୁରୀ ଵିପୁଲାକାରା ଲକ୍ଷଯୋଜନମ୍ ଆଯତା
ଓ ଦ୍ୱିଜଗଣ, ତାପିତ ତାମ୍ବା ରଙ୍ଗର ଭୟଙ୍କର ସହରକୁ ଜୀବକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଏ; ଏହି ସହର ବହୁତ ବଡ଼ ଆକାରର, ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଦୂର ଯାଏ।
ଚତୁରସ୍ରା ଵିନିର୍ଦିଷ୍ଟା ଚତୁର୍ଦ୍ଵାରଵତୀ ଶୁଭା ପ୍ରାକାରାଃ କାଞ୍ଚନାସ୍ ତସ୍ଯା ଯୋଜନାଯୁତମ୍ ଉଚ୍ଛ୍ରିତାଃ
ଏହି ସହର ଚତୁର୍କୋଣ ଆକାରର, ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଥିବା ଶୁଭ, ଏହାର ପ୍ରାକାର ସୁନାର, ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲମହାନୀଲପଦ୍ମରାଗୋପଶୋଭିତା ସା ପୁରୀ ଵିଵିଧୈଃ ସଂଘୈର୍ ଘୋରା ଘୋରୈଃ ସମାକୁଲା
ସେହି ସହର ନୀଳମଣି, ବଡ଼ ନୀଳ ରତ୍ନ ଓ ପଦ୍ମରାଗ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ଦଳମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିଲା।
ଦେଵଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସପନ୍ନଗୈଃ ପୂର୍ଵଦ୍ଵାରଂ ଶୁଭଂ ତସ୍ଯାଃ ପତାକାଶତଶୋଭିତମ୍
ତାହାର ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାର ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଶତଶଃ ପତାକାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଏଠାରେ ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସର୍ପମାନେ ଭିଡ଼ ହୋଇଥିଲେ।