ଜଯଧ୍ଵଜସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ତାଲଜଙ୍ଘୋ ମହାବଲଃ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶତଂ ଖ୍ଯାତାସ୍ ତାଲଜଙ୍ଘା ଇତି ସ୍ମୃତାଃ
ଜୟଧ୍ୱଜଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ତାଳଜଂଘ, ଯିଏ ବହୁତ ବଳଶାଳୀ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଶତପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ ତାଳଜଂଘ ନାମରେ।
ତେଷାଂ କୁଲେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ହୈହଯାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ଵୀତିହୋତ୍ରାଃ ସୁଜାତାଶ୍ ଚ ଭୋଜାଶ୍ ଚାଵନ୍ତଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କ ବଂଶରେ ମହାତ୍ମା ହୈହୟବଂଶୀମାନେ ଥିଲେ—ବୀତିହୋତ୍ର, ସୁଜାତ, ଭୋଜ ଏବଂ ଅବନ୍ତିମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତୌଣ୍ଡିକେରାଶ୍ ଚ ଵିଖ୍ଯାତାସ୍ ତାଲଜଙ୍ଘାସ୍ ତଥୈଵ ଚ ଭରତାଶ୍ ଚ ସୁଜାତାଶ୍ ଚ ବହୁତ୍ଵାନ୍ ନାନୁକୀର୍ତିତାଃ
ତୌଣ୍ଡିକେରମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଳଜଂଘମାନେ ଭଳି; ଏହିପରି ବହୁତ ଭରତ ଓ ସୁଜାତମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇନାହିଁ।
ଵୃଷପ୍ରଭୃତଯୋ ଵିପ୍ରା ଯାଦଵାଃ ପୁଣ୍ଯକର୍ମିଣଃ ଵୃଷୋ ଵଂଶଧରସ୍ ତତ୍ର ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭଵନ୍ ମଧୁଃ
ବୃଷ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ମୁନିମାନେ, ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀ ଯାଦବ ଥିଲେ; ବୃଷ ବଂଶଧର ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ମଧୁ।
ମଧୋଃ ପୁତ୍ରଶତଂ ତ୍ଵ୍ ଆସୀଦ୍ ଵୃଷଣସ୍ ତସ୍ଯ ଵଂଶକୃତ୍ ଵୃଷଣାଦ୍ ଵୃଷ୍ଣଯଃ ସର୍ଵେ ମଧୋସ୍ ତୁ ମାଧଵାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ମଧୁଙ୍କ ଶତପୁତ୍ର ଥିଲେ, ବୃଷଣ ବଂଶ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ବୃଷଣଠାରୁ ସମସ୍ତ ବୃଷ୍ଣି ହେଲେ, ମଧୁଠାରୁ ମାଧବମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଯାଦଵା ଯଦୁନାମ୍ନା ତେ ନିରୁଚ୍ଯନ୍ତେ ଚ ହୈହଯାଃ ନ ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତନାଶଃ ସ୍ଯାନ୍ ନଷ୍ଟଂ ପ୍ରତି ଲଭେଚ୍ ଚ ସଃ
ଯାଦବମାନେ ଯଦୁ ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ, ହୈହୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି; ସେ ତାଙ୍କର ଧନ କେବେ ହରାଇନଥାଏ, ହରାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପୁଣି ପାଇଯାଏ।
କାର୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଯୋ ଜନ୍ମ କଥଯେଦ୍ ଇହ ନିତ୍ଯଶଃ ଏତେ ଯଯାତିପୁତ୍ରାଣାଂ ପଞ୍ଚ ଵଂଶା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଯେଉଁଠି କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମ କଥା ନିତ୍ୟ ଶୁଣାଯାଏ, ସେଠି ଏହି ଯୟାତିପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଞ୍ଚଟି ବଂଶ ଅଛି, ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
କୀର୍ତିତା ଲୋକଵୀରାଣାଂ ଯେ ଲୋକାନ୍ ଧାରଯନ୍ତି ଵୈ ଭୂତାନୀଵ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପଞ୍ଚ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମାନ୍
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହିମାନେ ସେଇ ଲୋକବୀରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି—ପାଞ୍ଚଟି ସ୍ଥାବର ଓ ଜଙ୍ଗମ ପ୍ରଜା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପଞ୍ଚ ଵିସର୍ଗାଂସ୍ ତୁ ରାଜା ଧର୍ମାର୍ଥକୋଵିଦଃ ଵଶୀ ଭଵତି ପଞ୍ଚାନାମ୍ ଆତ୍ମଜାନାଂ ତଥେଶ୍ଵରଃ
ପାଞ୍ଚଟି ଉତ୍ସ ଶୁଣି, ଯେ ରାଜା ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ଜାଣନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କ ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ ଓ ପ୍ରଭୁ ହୁଅନ୍ତି।
ଲଭେତ୍ ପଞ୍ଚ ଵରାଂଶ୍ ଚୈଵ ଦୁର୍ଲଭାନ୍ ଇହ ଲୌକିକାନ୍ ଆଯୁଃ କୀର୍ତିଂ ତଥା ପୁତ୍ରାନ୍ ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ଭୂତିମ୍ ଏଵ ଚ
ସେ ଏଠାରେ ପାଞ୍ଚଟି ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକୀୟ ବର ପାଇଥାନ୍ତି—ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତ୍ତି, ପୁଅ, ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ଭୂତି।
ଧାରଣାଚ୍ ଛ୍ରଵଣାଚ୍ ଚୈଵ ପଞ୍ଚଵର୍ଗସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ କ୍ରୋଷ୍ଟୋର୍ ଵଂଶଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଗଦତୋ ମମ
ପାଞ୍ଚଟି ବର୍ଗ ଧାରଣ ଓ ଶ୍ରବଣ କରି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏବେ କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ବଂଶ କଥା ମୋ ମୁଖରୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯଦୋର୍ ଵଂଶଧରସ୍ଯାଥ ଯଜ୍ଵିନଃ ପୁଣ୍ଯକର୍ମିଣଃ କ୍ରୋଷ୍ଟୋର୍ ଵଂଶଂ ହି ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ଯସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯଜୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ହରିର୍ ଵୃଷ୍ଣିକୁଲୋଦ୍ଵହଃ
ଯଦୁ, ବଂଶଧର, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀଙ୍କ କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ବଂଶ କଥା ମାତ୍ର ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ବିଷ୍ଣୁ, ହରି, ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ଗାନ୍ଧାରୀ ଚୈଵ ମାଦ୍ରୀ ଚ କ୍ରୋଷ୍ଟୋର୍ ଭାର୍ଯେ ବଭୂଵତୁଃ ଗାନ୍ଧାରୀ ଜନଯାମ୍ ଆସ ଅନମିତ୍ରଂ ମହାବଲମ୍
ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ, କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲେ; ଗାନ୍ଧାରୀ ଏକ ବଳଶାଳୀ ପୁଅ ଅନମିତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ମାଦ୍ରୀ ଯୁଧାଜିତଂ ପୁତ୍ରଂ ତତୋ ଽନ୍ଯଂ ଦେଵମୀଢୁଷମ୍ ତେଷାଂ ଵଂଶସ୍ ତ୍ରିଧା ଭୂତୋ ଵୃଷ୍ଣୀନାଂ କୁଲଵର୍ଧନଃ
ମାଦ୍ରୀ ଯୁଧାଜିତ୍ ନାମକ ପୁଅ ଓ ପରେ ଦେବମୀଢୁଷ ନାମକ ଅନ୍ୟ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ସେମାନଙ୍କ ବଂଶ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା, ବୃଷ୍ଣିବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଲେ।
ମାଦ୍ର୍ଯାଃ ପୁତ୍ରୌ ତୁ ଜଜ୍ଞାତେ ଶ୍ରୁତୌ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକାଵ୍ ଉଭୌ ଜଜ୍ଞାତେ ତନଯୌ ଵୃଷ୍ଣେଃ ଶ୍ଵଫଲ୍କଶ୍ ଚିତ୍ରକସ୍ ତଥା
ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ବୃଷ୍ଣିଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ହେଲେ—ଶ୍ଵଫଳ୍କ ଓ ଚିତ୍ରକ।
ଶ୍ଵଫଲ୍କସ୍ ତୁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଧର୍ମାତ୍ମା ଯତ୍ର ଵର୍ତତେ ନାସ୍ତି ଵ୍ଯାଧିଭଯଂ ତତ୍ର ନାଵର୍ଷସ୍ ତପମ୍ ଏଵ ଚ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ଵଫଳ୍କ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ; ସେଠି ସେ ବସିଲେ, ରୋଗ ଭୟ ନାହିଁ, ଅନାବୃଷ୍ଟି ହୁଏ ନାହିଁ, କେବଳ ତପସ୍ୟା ହୁଏ।
କଦାଚିତ୍ କାଶିରାଜସ୍ଯ ଵିଷଯେ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ପୂର୍ଣାନି ନାଵର୍ଷତ୍ ପାକଶାସନଃ
କେବେ ଏକଥର, କାଶୀର ରାଜାଙ୍କ ଦେଶରେ, ମୁନିମାନେ, ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ଷା ହେଲା ନାହିଁ।
ସ ତତ୍ର ଚାନଯାମ୍ ଆସ ଶ୍ଵଫଲ୍କଂ ପରମାର୍ଚିତମ୍ ଶ୍ଵଫଲ୍କପରିଵର୍ତେନ ଵଵର୍ଷ ହରିଵାହନଃ
ସେଠାରେ ସେ ବହୁତ ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ଵଫଳ୍କଙ୍କୁ ଆଣିଲେ, ଏବଂ ଶ୍ଵଫଳ୍କଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳିଭଳି ବର୍ଷା କରିଲେ।
ଶ୍ଵଫଲ୍କଃ କାଶିରାଜସ୍ଯ ସୁତାଂ ଭାର୍ଯାମ୍ ଅଵିନ୍ଦତ ଗାନ୍ଦିନୀଂ ନାମ ଗାଂ ସା ଚ ଦଦୌ ଵିପ୍ରାଯ ନିତ୍ଯଶଃ
ଶ୍ଵଫଳ୍କ କାଶୀର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ଗାନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ, ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଗାଈ ଦାନ କରୁଥିଲେ।
ଦାତା ଯଜ୍ଵା ଚ ଵୀରଶ୍ ଚ ଶ୍ରୁତଵାନ୍ ଅତିଥିପ୍ରିଯଃ ଅକ୍ରୂରଃ ସୁଷୁଵେ ତସ୍ମାଚ୍ ଛ୍ଵଫଲ୍କାଦ୍ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣଃ
ଶ୍ଵଫଳ୍କଙ୍କଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ପ୍ରବଳ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଅକୃର ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଉପମଦ୍ଗୁସ୍ ତଥା ମଦ୍ଗୁର୍ ମେଦୁରଶ୍ ଚାରିମେଜଯଃ ଅଵିକ୍ଷିତସ୍ ତଥାକ୍ଷେପଃ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଶ୍ ଚାରିମର୍ଦନଃ
ଉପମଦ୍ଗୁ, ମଦ୍ଗୁ, ମେଦୁର, ଆରିମେଜୟ, ଅବିକ୍ଷିତ, ଅକ୍ଷେପ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଓ ଆରିମର୍ଦନ —
ଧର୍ମଧୃଗ୍ ଯତିଧର୍ମା ଚ ଧର୍ମୋକ୍ଷାନ୍ଧକରୁସ୍ ତଥା ଆଵାହପ୍ରତିଵାହୌ ଚ ସୁନ୍ଦରୀ ଚ ଵରାଙ୍ଗନା
ଧର୍ମଧୃକ୍, ଯତିଧର୍ମ, ଧର୍ମୋକ୍ଷ, ଅନ୍ଧକରୁ, ଆଭାହ ଓ ପ୍ରତିଭାହ, ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ବରାଙ୍ଗନା —
ଅକ୍ରୂରେଣୋଗ୍ରସେନାଯାଂ ସୁଗାତ୍ର୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ପ୍ରସେନଶ୍ ଚୋପଦେଵଶ୍ ଚ ଜଜ୍ଞାତେ ଦେଵଵର୍ଚସୌ
ଅକୃରୁର ଓ ସୁଗାତ୍ରୀଙ୍କୁଠାରୁ, ମହାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପ୍ରସେନ ଓ ଉପଦେବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଦୁଇଜଣ ଦିବ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ।
ଚିତ୍ରକସ୍ଯାଭଵନ୍ ପୁତ୍ରାଃ ପୃଥୁର୍ ଵିପୃଥୁର୍ ଏଵ ଚ ଅଶ୍ଵଗ୍ରୀଵୋ ଽଶ୍ଵବାହୁଶ୍ ଚ ସ୍ଵପାର୍ଶ୍ଵକଗଵେଷଣୌ
ଚିତ୍ରକଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହେଲେ: ପୃଥୁ, ବିପୃଥୁ, ଅଶ୍ୱଗ୍ରୀବ, ଅଶ୍ୱବାହୁ, ସ୍ୱପାର୍ଶ୍ୱକ ଓ ଗବେଷଣ।
ଅରିଷ୍ଟନେମିର୍ ଅଶ୍ଵଶ୍ ଚ ସୁଧର୍ମା ଧର୍ମଭୃତ୍ ତଥା ସୁବାହୁର୍ ବହୁବାହୁଶ୍ ଚ ଶ୍ରଵିଷ୍ଠାଶ୍ରଵଣେ ସ୍ତ୍ରିଯୌ
ଅରିଷ୍ଟନେମି, ଅଶ୍ୱ, ସୁଧର୍ମା, ଧର୍ମଭୃତ୍, ସୁବାହୁ, ବହୁବାହୁ, ଏବଂ ଦୁଇଜଣୀ ନାରୀ ଶ୍ରବିଷ୍ଠା ଏବଂ ଶ୍ରବଣା।
ଅସିକ୍ନ୍ଯାଂ ଜନଯାମ୍ ଆସ ଶୂରଂ ଵୈ ଦେଵମୀଢୁଷମ୍ ମହିଷ୍ଯାଂ ଜଜ୍ଞିରେ ଶୂରା ଭୋଜ୍ଯାଯାଂ ପୁରୁଷା ଦଶ
ଅସିକ୍ନୀରେ, ସେ ଶୂରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯେଉଁଥିକି ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ମହିଷୀରେ, ବୀରପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମିଲେ; ଭୋଜ୍ୟାରେ, ଦଶ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ।
ଵସୁଦେଵୋ ମହାବାହୁଃ ପୂର୍ଵମ୍ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଃ ଜଜ୍ଞେ ଯସ୍ଯ ପ୍ରସୂତସ୍ଯ ଦୁନ୍ଦୁଭ୍ଯଃ ପ୍ରାଣଦନ୍ ଦିଵି
ବସୁଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ, ପୂର୍ବରୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ, ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଆକାଶରେ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଶବ୍ଦ ହେଲା।
ଆନକାନାଂ ଚ ସଂହ୍ରାଦଃ ସୁମହାନ୍ ଅଭଵଦ୍ ଦିଵି ପପାତ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷଶ୍ ଚ ଶୂରସ୍ଯ ଜନନେ ମହାନ୍
ଶୂରଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଆକାଶରେ ବଡ଼ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଶବ୍ଦ ହେଲା, ଏବଂ ବଡ଼ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ହେଲା।
ମନୁଷ୍ଯଲୋକେ କୃତ୍ସ୍ନେ ଽପି ରୂପେ ନାସ୍ତି ସମୋ ଭୁଵି ଯସ୍ଯାସୀତ୍ ପୁରୁଷାଗ୍ର୍ଯସ୍ଯ କାନ୍ତିଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରମସୋ ଯଥା
ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକରେ, ପୃଥିବୀରେ କେହି ମଧ୍ୟ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କ ପରି ରୂପରେ ସମାନ ଥିଲେ ନାହିଁ । ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଥିଲା ।
ଦେଵଭାଗସ୍ ତତୋ ଜଜ୍ଞେ ତଥା ଦେଵଶ୍ରଵାଃ ପୁନଃ ଅନାଧୃଷ୍ଟିଃ କନଵକୋ ଵତ୍ସଵାନ୍ ଅଥ ଗୃଞ୍ଜମଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ଦେବଭାଗ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ପୁନି ଦେବଶ୍ରବା, ଅନାଧୃଷ୍ଟି, କନବକ, ବତ୍ସବାନ୍ ଓ ଗୃଞ୍ଜମ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।