ପତିଵ୍ରତା ମହାଭାଗା ଦ୍ରୌପଦୀଵ ପୁରା ସତୀ କୁମାରଃ ସୁକୁମାରୋ ଽସୌ ଗିରିପୃଷ୍ଠେ ରୁରୋଦ ହ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଓ ପତିବ୍ରତା ମହିଳା, ପୁରୁଣା ଦିନର ଦ୍ରୌପଦୀ ପରି, ଏହି ନରମ ପୁଅକୁ ପାହାଡ଼ ଢାଳରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଯିଏ ରଡ଼ୁଥିଲା।
ଦଯାର୍ଥଂ ତସ୍ଯ ମେଘାସ୍ ତୁ ପ୍ରାଦୁରାସନ୍ ମହାତ୍ମନଃ ଶ୍ରଵିଷ୍ଠାଯାସ୍ ତୁ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ପୈପ୍ପଲାଦିଶ୍ ଚ କୌଶିକଃ
ତାଙ୍କୁ ଦୟା କରି, ମେଘମାନେ ଏହି ମହାନ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ଆସିଗଲେ; ଶ୍ରବିଷ୍ଠାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ — ପୈପ୍ପଲାଦି ଓ କୌଶିକ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃପାନ୍ଵିତୌ ଗୃହ୍ଯ ତୌ ପ୍ରାକ୍ଷାଲଯତାଂ ଜଲେ ନିଘୃଷ୍ଟୌ ତସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵୌ ତୁ ଶିଲାଯାଂ ରୁଧିରପ୍ଲୁତୌ
ସେମାନେ ଦୟାରେ ଭରିଥିଲେ, ପୁଅକୁ ଉଠାଇ, ପାଣିରେ ଧୋଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ପାଥରେ ଘସିଲେ, ଯାହାରେ ରକ୍ତ ଲଗିଗଲା।
ଅଜଶ୍ଯାମଃ ସ ପାର୍ଶ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଘୃଷ୍ଟାଭ୍ଯାଂ ସୁସମାହିତଃ ଅଜଶ୍ଯାମୌ ତୁ ତତ୍ପାର୍ଶ୍ଵୌ ଦେଵେନ ସଂବଭୂଵତୁଃ
ସେ ଛୁଆଁ ଛାଗଳ ଭଳି କଳା ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦୁଇଟି ଭଲଭାବେ ଘସାଯିବାରୁ ଛାଗଳ ଭଳି କଳା ହେଲା; ଦେବତାଙ୍କ କ୍ରିୟାରେ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱ ଛାଗଳ ଭଳି କଳା ହେଲା।
ଅଥାଜପାର୍ଶ୍ଵ ଇତି ଵୈ ଚକ୍ରାତେ ନାମ ତସ୍ଯ ତୌ ସ ତୁ ରେମକଶାଲାଯାଂ ଦ୍ଵିଜାଭ୍ଯାମ୍ ଅଭିଵର୍ଧିତଃ
ତାପରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଜପାର୍ଶ୍ୱ ନାମ ଦେଲେ; ସେ ଦୁଇ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରେମକଙ୍କ ଘରେ ପାଳିତ ହେଲେ।
ରେମକସ୍ଯ ତୁ ଭାର୍ଯା ତମ୍ ଉଦ୍ଵହତ୍ ପୁତ୍ରକାରଣାତ୍ ରେମତ୍ଯାଃ ସ ତୁ ପୁତ୍ରୋ ଽଭୂଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣୌ ସଚିଵୌ ତୁ ତୌ
ରେମକଙ୍କ ଜଣେ ଝିଅ ପୁଅ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ଭାବେ ନେଲେ; ସେ ରେମତୀଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ, ଏବଂ ସେଇ ଦୁଇ ଦ୍ୱିଜ ତାଙ୍କ ସହାୟକ ହେଲେ।
ତେଷାଂ ପୁତ୍ରାଶ୍ ଚ ପୌତ୍ରାଶ୍ ଚ ଯୁଗପତ୍ତୁଲ୍ଯଜୀଵିନଃ ସ ଏଷ ପୌରଵୋ ଵଂଶଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ସେମାନଙ୍କ ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ଏକାସାଥିରେ, ସମାନ ଭାବେ ବଞ୍ଚିଲେ; ଏହିଏ ମହାନ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପୌରବ ବଂଶ।
ଶ୍ଲୋକୋ ଽପି ଚାତ୍ର ଗୀତୋ ଽଯଂ ନାହୁଷେଣ ଯଯାତିନା ଜରାସଂକ୍ରମଣେ ପୂର୍ଵଂ ତଦା ପ୍ରୀତେନ ଧୀମତା
ଏଠାରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଗାଇଯାଇଛି, ଯାହା ନାହୁଷଙ୍କ ପୁଅ ଯୟାତି, ଧୀର ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପୂର୍ବରୁ ବୟସ୍ ହସ୍ତାନ୍ତର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କହିଥିଲେ।
ଅଚନ୍ଦ୍ରାର୍କଗ୍ରହା ଭୂମିର୍ ଭଵେଦ୍ ଇଯମ୍ ଅସଂଶଯମ୍ ଅପୌରଵା ମହୀ ନୈଵ ଭଵିଷ୍ଯତି କଦାଚନ
ଏହି ପୃଥିବୀ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗ୍ରହ ବିନା ହୋଇଯିବ; କିନ୍ତୁ ପୌରବମାନେ ବିନା ପୃଥିବୀ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଏଷ ଵଃ ପୌରଵୋ ଵଂଶୋ ଵିଖ୍ଯାତଃ କଥିତୋ ମଯା ତୁର୍ଵସୋସ୍ ତୁ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦ୍ରୁହ୍ଯୋଶ୍ ଚାନୋର୍ ଯଦୋସ୍ ତଥା
ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୌରବ ବଂଶ ବିବରଣା କରିଛି; ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁର୍ବସୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ ଓ ଯଦୁଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି।
ତୁର୍ଵସୋସ୍ ତୁ ସୁତୋ ଵହ୍ନିର୍ ଗୋଭାନୁସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଗୋଭାନୋସ୍ ତୁ ସୁତୋ ରାଜା ଐଶାନୁର୍ ଅପରାଜିତଃ
ତୁର୍ବସୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଵହ୍ନି; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଗୋଭାନୁ; ଗୋଭାନୁଙ୍କ ପୁଅ ରାଜା ଐଶାନୁ, ଯିଏ ଅଜୟ।
କରଂଧମସ୍ ତୁ ଐଶାନୋର୍ ମରୁତ୍ତସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଅନ୍ଯସ୍ ତ୍ଵ୍ ଆଵିକ୍ଷିତୋ ରାଜା ମରୁତ୍ତଃ କଥିତୋ ମଯା
ଐଶାନୁଙ୍କ ପୁଅ କରଂଧମ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ମରୁତ୍ତ; ଅନ୍ୟ ଜଣେ ରାଜା ଆବିକ୍ଷିତ ଓ ମରୁତ୍ତ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିଛି।
ଅନପତ୍ଯୋ ଽଭଵଦ୍ ରାଜା ଯଜ୍ଵା ଵିପୁଲଦକ୍ଷିଣଃ ଦୁହିତା ସଂଯତା ନାମ ତସ୍ଯାସୀତ୍ ପୃଥିଵୀପତେଃ
ସେ ରାଜା ସନ୍ତାନ ହୀନ ହେଲେ, ଯଦିଓ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଝିଅ ନାମ ସଂୟତା, ଯିଏ ପୃଥିବୀର ଶାସକ ଥିଲେ।
ଦକ୍ଷିଣାର୍ଥଂ ତୁ ସା ଦତ୍ତା ସଂଵର୍ତାଯ ମହାତ୍ମନେ ଦୁଷ୍ଯନ୍ତଂ ପୌରଵଂ ଚାପି ଲେଭେ ପୁତ୍ରମ୍ ଅକଲ୍ମଷମ୍
ଯଜ୍ଞ ଦାନ ପାଇଁ ସେ ସଂବର୍ତ୍ତ ମହାନ୍ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯିଲେ; ସେ ନିର୍ମଳ ପୌରବ ବଂଶର ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ନାମକ ପୁଅ ପାଇଲେ।
ଏଵଂ ଯଯାତିଶାପେନ ଜରାସଂକ୍ରମଣେ ତଦା ପୌରଵଂ ତୁର୍ଵସୋର୍ ଵଂଶଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଏଭଳି ଯୟାତିଙ୍କ ଶାପରେ, ସେ ସମୟରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପୌରବ ଓ ତୁର୍ବସୁଙ୍କ ବଂଶରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଦୁଷ୍ଯନ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦଃ କରୂରୋମଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ କରୂରୋମାଦ୍ ଅଥାହ୍ରୀଦଶ୍ ଚତ୍ଵାରସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜାଃ
ଦୁଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କରୂରୋମ ଥିଲେ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ରାଜା। କରୂରୋମରୁ ଆହ୍ରୀଦ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ।
ପାଣ୍ଡ୍ଯଶ୍ ଚ କେରଲଶ୍ ଚୈଵ କାଲଶ୍ ଚୋଲଶ୍ ଚ ପାର୍ଥିଵଃ ଦ୍ରୁହ୍ଯୋଶ୍ ଚ ତନଯୋ ରାଜନ୍ ବଭ୍ରୁସେତୁଶ୍ ଚ ପାର୍ଥିଵଃ
ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କେରଳ, କାଳ ଓ ଚୋଳ ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ରାଜା ଥିଲେ; ଏବଂ ଦ୍ରୁହ୍ୟୁଙ୍କର ପୁଅ ବଭ୍ରୁସେତୁ ମଧ୍ୟ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ହେ ରାଜନ।
ଅଙ୍ଗାରସେତୁସ୍ ତତ୍ପୁତ୍ରୋ ମରୁତାଂ ପତିର୍ ଉଚ୍ଯତେ ଯୌଵନାଶ୍ଵେନ ସମରେ କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ନିହତୋ ବଲୀ
ଅଙ୍ଗାରସେତୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ, ଯିଏ ମରୁତମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଉଛନ୍ତି; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବା ସତ୍ତେ, ଯୌବନାଶ୍ୱଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଲଭରେ ବଧ ହେଲେ।
ଯୁଦ୍ଧଂ ସୁମହଦ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଆସୀନ୍ ମାସାନ୍ ପରିଚରଦ୍ ଦଶ ଅଙ୍ଗାରସେତୋର୍ ଦାଯାଦୋ ଗାନ୍ଧାରୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯାହା ଦଶ ମାସ ଚାଲିଥିଲା; ଅଙ୍ଗାରସେତୁଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଗାନ୍ଧାର ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଖ୍ଯାଯତେ ଯସ୍ଯ ନାମ୍ନା ଵୈ ଗାନ୍ଧାରଵିଷଯୋ ମହାନ୍ ଗାନ୍ଧାରଦେଶଜାଶ୍ ଚୈଵ ତୁରଗା ଵାଜିନାଂ ଵରାଃ
ଯାହାଙ୍କ ନାମରେ ବିଶାଳ ଗାନ୍ଧାର ଦେଶ ପରିଚିତ; ଏବଂ ଗାନ୍ଧାର ଦେଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ସମସ୍ତ ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅନୋସ୍ ତୁ ପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମୋ ଽଭୂଦ୍ ଦ୍ଯୂତସ୍ ତସ୍ଯାତ୍ମଜୋ ଽଭଵତ୍ ଦ୍ଯୂତାଦ୍ ଵନଦୁହୋ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରଚେତାସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଅନୋଙ୍କର ପୁଅ ଧର୍ମ ହେଲେ; ଧର୍ମଙ୍କର ପୁଅ ଦ୍ୟୂତ ଥିଲେ; ଦ୍ୟୂତରୁ ଭାନ୍ଦୁହ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରଚେତାସ।
ପ୍ରଚେତସଃ ସୁଚେତାସ୍ ତୁ କୀର୍ତିତାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅନଵୋ ମଯା ବଭୂଵୁସ୍ ତୁ ଯଦୋଃ ପୁତ୍ରାଃ ପଞ୍ଚ ଦେଵସୁତୋପମାଃ
ପ୍ରଚେତାସଙ୍କର ପୁଅ ସୁଚେତା ଥିଲେ; ଏଭଳି ମୁଁ ଅନୁଙ୍କ ବଂଶର କଥା କହିଲି; ଏବଂ ଯଦୁଙ୍କ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଦେବପୁତ୍ର ସମାନ।
ସହସ୍ରାଦଃ ପଯୋଦଶ୍ ଚ କ୍ରୋଷ୍ଟା ନୀଲୋ ଽଞ୍ଜିକସ୍ ତଥା ସହସ୍ରାଦସ୍ଯ ଦାଯାଦାସ୍ ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ
ସହସ୍ରାଦ, ପୟୋଦ, କ୍ରୋଷ୍ଟା, ନୀଳ ଓ ଅଞ୍ଜିକ; ସହସ୍ରାଦଙ୍କର ତିନିଜଣ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମିକ।
ହୈହଯଶ୍ ଚ ହଯଶ୍ ଚୈଵ ରାଜା ଵେଣୁହଯସ୍ ତଥା ହୈହଯସ୍ଯାଭଵତ୍ ପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମନେତ୍ର ଇତି ଶ୍ରୁତଃ
ହୈହୟ, ହୟ ଓ ରାଜା ବେଣୁହୟ; ହୈହୟଙ୍କର ପୁଅ ଧର୍ମନେତ୍ର ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଧର୍ମନେତ୍ରସ୍ଯ କାର୍ତସ୍ ତୁ ସାହଞ୍ଜସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ସାହଞ୍ଜନୀ ନାମ ପୁରୀ ତେନ ରାଜ୍ଞା ନିଵେଶିତା
ଧର୍ମନେତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ କାର୍ତ୍ତ; ସାହଞ୍ଜ ତାଙ୍କର ପୁଅ; ସାହଞ୍ଜନୀ ନାମକ ନଗରୀ ସେଇ ରାଜା ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ।
ଆସୀନ୍ ମହିଷ୍ମତଃ ପୁତ୍ରୋ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ଦାଯାଦୋ ଦୁର୍ଦମୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ମହିଷ୍ମତଙ୍କର ପୁଅ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟ, ଯିଏ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଥିଲେ; ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଦୁର୍ଦ୍ଦମା ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ଦୁର୍ଦମସ୍ଯ ସୁତୋ ଧୀମାନ୍ କନକୋ ନାମ ନାମତଃ କନକସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦାଶ୍ ଚତ୍ଵାରୋ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତାଃ
ଦୁର୍ଦ୍ଦମାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପୁଅ କନକ ନାମରେ ପରିଚିତ; କନକଙ୍କର ଚାରିଜଣ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
କୃତଵୀର୍ଯଃ କୃତୌଜାଶ୍ ଚ କୃତଧନ୍ଵା ତଥୈଵ ଚ କୃତାଗ୍ନିସ୍ ତୁ ଚତୁର୍ଥୋ ଽଭୂତ୍ କୃତଵୀର୍ଯାଦ୍ ଅଥାର୍ଜୁନଃ
କୃତବୀର୍ୟ, କୃତଉଜା, କୃତଧନ୍ୱା ଓ କୃତାଗ୍ନି—ଏହି ଚାରିଜଣ; କୃତବୀର୍ୟରୁ ଅର୍ଜୁନ ଜନ୍ମିଲେ।
ଯୋ ଽସୌ ବାହୁସହସ୍ରେଣ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ଽଭଵତ୍ ଜିଗାଯ ପୃଥିଵୀମ୍ ଏକୋ ରଥେନାଦିତ୍ଯଵର୍ଚସା
ଯିଏ ହଜାରଟି ବାହୁ ନେଇ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଏକମାତ୍ର ଶାସକ ହେଲେ; ସେ ଏକାକି ରଥ ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ବିଜୟ କଲେ।
ସ ହି ଵର୍ଷାଯୁତଂ ତପ୍ତ୍ଵା ତପଃ ପରମଦୁଶ୍ଚରମ୍ ଦତ୍ତମ୍ ଆରାଧଯାମ୍ ଆସ କାର୍ତଵୀର୍ଯୋ ଽତ୍ରିସଂଭଵମ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କଲେ; ଏଭଳି କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ, ଅତ୍ରିଙ୍କ ଗୋତ୍ରର, ଦାତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ।