ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ ତୁ ଭରଦ୍ଵାଜାନ୍ ନାମ୍ନା ତେନୈଵ ଵିଶ୍ରୁତଃ ଦ୍ଵାଵ୍ ଋକ୍ଷୌ ସୋମଵଂଶେ ଽସ୍ମିନ୍ ଦ୍ଵାଵ୍ ଏଵ ଚ ପରୀକ୍ଷିତୌ
ଦ୍ୱିତୀୟ ଋକ୍ଷଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଭରଦ୍ୱାଜ, ଏହି ନାମରେ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏହି ସୋମବଂଶରେ ଦୁଇ ଜଣ ଋକ୍ଷ ଓ ଦୁଇ ଜଣ ପରୀକ୍ଷିତ ଥିଲେ।
ଭୀମସେନାସ୍ ତ୍ରଯୋ ଵିପ୍ରା ଦ୍ଵୌ ଚାପି ଜନମେଜଯୌ ଋକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ଯ ଭୀମସେନୋ ଽଭଵତ୍ ସୁତଃ
ତିନି ଜଣ ଭୀମସେନ ଓ ଦୁଇ ଜଣ ଜନମେଜୟ ଥିଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଋକ୍ଷଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମସେନ ଥିଲେ।
ପ୍ରତୀପୋ ଭୀମସେନାତ୍ ତୁ ପ୍ରତୀପସ୍ଯ ତୁ ଶାଂତନୁଃ ଦେଵାପିର୍ ବାହ୍ଲିକଶ୍ ଚୈଵ ତ୍ରଯ ଏଵ ମହାରଥାଃ
ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଥିଲେ ପ୍ରତୀପ, ପ୍ରତୀପଙ୍କୁ ଥିଲେ ଶାନ୍ତନୁ। ଦେବାପି ଓ ବାହ୍ଲିକ—ଏହି ତିନି ଜଣ ମହାନ ରଥୀ ଥିଲେ।
ଶାଂତନୋସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଭଵଦ୍ ଭୀଷ୍ମସ୍ ତସ୍ମିନ୍ ଵଂଶେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ବାହ୍ଲିକସ୍ଯ ତୁ ରାଜର୍ଷେର୍ ଵଂଶଂ ଶୃଣୁତ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଭୀଷ୍ମ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏବେ ବାହ୍ଲିକ ରାଜାଋଷିଙ୍କ ବଂଶ ବିଷୟରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ବାହ୍ଲିକସ୍ଯ ସୁତଶ୍ ଚୈଵ ସୋମଦତ୍ତୋ ମହାଯଶାଃ ଜଜ୍ଞିରେ ସୋମଦତ୍ତାତ୍ ତୁ ଭୂରିର୍ ଭୂରିଶ୍ରଵାଃ ଶଲଃ
ବାହ୍ଲିକଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୋମଦତ୍ତ। ସୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଭୂରି, ଭୂରିଶ୍ରବା ଓ ଶଳ ଜନ୍ମିଲେ।
ଉପାଧ୍ଯାଯସ୍ ତୁ ଦେଵାନାଂ ଦେଵାପିର୍ ଅଭଵନ୍ ମୁନିଃ ଚ୍ଯଵନପୁତ୍ରଃ କୃତକ ଇଷ୍ଟ ଆସୀନ୍ ମହାତ୍ମନଃ
ଦେବାପି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପାଧ୍ୟାୟ ଓ ମହାମୁନି ହେଲେ। ସେ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପୁଅ କୃତକ ଥିଲେ, ମହାତ୍ମାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ।
ଶାଂତନୁସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଭଵଦ୍ ରାଜା କୌରଵାଣାଂ ଧୁରଂଧରଃ ଶାଂତନୋଃ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵଂଶଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଶାନ୍ତନୁ କୌରବମାନଙ୍କ ରାଜା ଓ ଧର୍ମର ଧାରକ ହେଲେ। ଏବେ ମୁଁ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ବଂଶ, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାହା କହିବି।
ଗାଙ୍ଗଂ ଦେଵଵ୍ରତଂ ନାମ ପୁତ୍ରଂ ସୋ ଽଜନଯତ୍ ପ୍ରଭୁଃ ସ ତୁ ଭୀଷ୍ମ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ପିତାମହଃ
ଗଙ୍ଗା ଦେବୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦେବବ୍ରତ ନାମକ ପୁଅ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ହେଲେ। ସେ ଭୀଷ୍ମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପିତାମହ।
କାଲୀ ଵିଚିତ୍ରଵୀର୍ଯଂ ତୁ ଜନଯାମ୍ ଆସ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ଶାଂତନୋର୍ ଦଯିତଂ ପୁତ୍ରଂ ଧର୍ମାତ୍ମାନମ୍ ଅକଲ୍ମଷମ୍
କାଳୀ ଦେବୀ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ଅତି ପ୍ରିୟ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ନିର୍ମଳ ପୁଅ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନାଚ୍ ଚୈଵ କ୍ଷେତ୍ରେ ଵୈଚିତ୍ରଵୀର୍ଯକେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ପାଣ୍ଡୁଂ ଚ ଵିଦୁରଂ ଚାପ୍ଯ୍ ଅଜୀଜନତ୍
କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ମାଟିରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ପାଣ୍ଡୁ ଓ ବିଦୁର ଜନ୍ମିଲେ।
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ ତୁ ଗାନ୍ଧାର୍ଯାଂ ପୁତ୍ରାନ୍ ଉତ୍ପାଦଯଚ୍ ଛତମ୍ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଅପି ସ ପ୍ରଭୁଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଏକଶତ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ।
ପାଣ୍ଡୋର୍ ଧନଂଜଯଃ ପୁତ୍ରଃ ସୌଭଦ୍ରସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଅଭିମନ୍ଯୋଃ ପରୀକ୍ଷିତ୍ ତୁ ପିତା ପାରୀକ୍ଷିତସ୍ଯ ହ
ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ସୌଭଦ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଓ ପରୀକ୍ଷିତ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ।
ପାରୀକ୍ଷିତସ୍ଯ କାଶ୍ଯାଯାଂ ଦ୍ଵୌ ପୁତ୍ରୌ ସଂବଭୂଵତୁଃ ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଡସ୍ ତୁ ନୃପତିଃ ସୂର୍ଯାପୀଡଶ୍ ଚ ମୋକ୍ଷଵିତ୍
ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ କାଶ୍ୟା ରାଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଦୁଇ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ—ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଡ ରାଜା ଓ ମୋକ୍ଷଜ୍ଞ ସୂର୍ଯ୍ୟାପୀଡ।
ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଡସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶତମ୍ ଉତ୍ତମଧନ୍ଵିନାମ୍ ଜାନମେଜଯମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଏଵଂ କ୍ଷାତ୍ରଂ ଭୁଵି ପରିଶ୍ରୁତମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଡଙ୍କ ଏକଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧର। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନମେଜୟ ନାମକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ତେଷାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ ତୁ ତତ୍ରାସୀତ୍ ପୁରେ ଵାରଣସାହ୍ଵଯେ ସତ୍ଯକର୍ଣୋ ମହାବାହୁର୍ ଯଜ୍ଵା ଵିପୁଲଦକ୍ଷିଣଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାରାଣସୀ ନଗରରେ ଜେଷ୍ଠ ଥିଲେ ସତ୍ୟକର୍ଣ୍ଣ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ଦାନଶୀଳ ଓ ବହୁତ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ।
ସତ୍ଯକର୍ଣସ୍ଯ ଦାଯାଦଃ ଶ୍ଵେତକର୍ଣଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ଅପୁତ୍ରଃ ସ ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ପ୍ରଵିଵେଶ ତପୋଵନମ୍
ସତ୍ୟକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଶ୍ୱେତକର୍ଣ୍ଣ। କିନ୍ତୁ ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବା ସତ୍ୱେ ତାଙ୍କର କୌଣସି ପୁଅ ନ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ତପୋବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଵନଗତା ଗର୍ଭଂ ଯାଦଵୀ ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ ସୁଚାରୋର୍ ଦୁହିତା ସୁଭ୍ରୂର୍ ମାଲିନୀ ଗ୍ରାହମାଲିନୀ
ସେହିଠାରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିବାବେଳେ, ଯାଦବ ଝିଅ ମାଲିନୀ, ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ଦେହଯୁକ୍ତ, ଗାଢ଼ କଳା ଆଖି ଓ ମନୋହର ଚରିତ୍ରର ମାଲିନୀ, ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ।
ସଂଭୂତେ ସ ଚ ଗର୍ଭେ ଚ ଶ୍ଵେତକର୍ଣଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ ଅନ୍ଵଗଚ୍ଛତ୍ କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ ମହାପ୍ରସ୍ଥାନମ୍ ଅଚ୍ଯୁତମ୍
ସେଇ ଝିଅ ଗର୍ଭବତୀ ହେବା ସମୟରେ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ମାଲିକ ଶ୍ୱେତକର୍ଣ୍ଣ, ପୂର୍ବରୁ ଯିଏ ମହାପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ।
ସା ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରିଯଂ ତଂ ତୁ ମାଲିନୀ ପୃଷ୍ଠତୋ ଽନ୍ଵଗାତ୍ ସୁଚାରୋର୍ ଦୁହିତା ସାଧ୍ଵୀ ଵନେ ରାଜୀଵଲୋଚନା
ସେଠାରେ, ମାଲିନୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି, ଲଜ୍ଜାଶୀଳ ଓ ପଦ୍ମନୟନୀ ଝିଅ, ତାଙ୍କ ପଛପଛ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଗଲେ।
ପଥି ସା ସୁଷୁଵେ ବାଲା ସୁକୁମାରଂ କୁମାରକମ୍ ତମ୍ ଅପାସ୍ଯାଥ ତତ୍ରୈଵ ରାଜାନଂ ସାନ୍ଵଗଚ୍ଛତ
ପଥରେ, ସେ ଝିଅ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ନରମ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମଦେଲେ; ଏହିଠାରେ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ସେ ରାଜାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ।
ପତିଵ୍ରତା ମହାଭାଗା ଦ୍ରୌପଦୀଵ ପୁରା ସତୀ କୁମାରଃ ସୁକୁମାରୋ ଽସୌ ଗିରିପୃଷ୍ଠେ ରୁରୋଦ ହ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଓ ପତିବ୍ରତା ମହିଳା, ପୁରୁଣା ଦିନର ଦ୍ରୌପଦୀ ପରି, ଏହି ନରମ ପୁଅକୁ ପାହାଡ଼ ଢାଳରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଯିଏ ରଡ଼ୁଥିଲା।
ଦଯାର୍ଥଂ ତସ୍ଯ ମେଘାସ୍ ତୁ ପ୍ରାଦୁରାସନ୍ ମହାତ୍ମନଃ ଶ୍ରଵିଷ୍ଠାଯାସ୍ ତୁ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ପୈପ୍ପଲାଦିଶ୍ ଚ କୌଶିକଃ
ତାଙ୍କୁ ଦୟା କରି, ମେଘମାନେ ଏହି ମହାନ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ଆସିଗଲେ; ଶ୍ରବିଷ୍ଠାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ — ପୈପ୍ପଲାଦି ଓ କୌଶିକ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃପାନ୍ଵିତୌ ଗୃହ୍ଯ ତୌ ପ୍ରାକ୍ଷାଲଯତାଂ ଜଲେ ନିଘୃଷ୍ଟୌ ତସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵୌ ତୁ ଶିଲାଯାଂ ରୁଧିରପ୍ଲୁତୌ
ସେମାନେ ଦୟାରେ ଭରିଥିଲେ, ପୁଅକୁ ଉଠାଇ, ପାଣିରେ ଧୋଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ପାଥରେ ଘସିଲେ, ଯାହାରେ ରକ୍ତ ଲଗିଗଲା।
ଅଜଶ୍ଯାମଃ ସ ପାର୍ଶ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଘୃଷ୍ଟାଭ୍ଯାଂ ସୁସମାହିତଃ ଅଜଶ୍ଯାମୌ ତୁ ତତ୍ପାର୍ଶ୍ଵୌ ଦେଵେନ ସଂବଭୂଵତୁଃ
ସେ ଛୁଆଁ ଛାଗଳ ଭଳି କଳା ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦୁଇଟି ଭଲଭାବେ ଘସାଯିବାରୁ ଛାଗଳ ଭଳି କଳା ହେଲା; ଦେବତାଙ୍କ କ୍ରିୟାରେ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱ ଛାଗଳ ଭଳି କଳା ହେଲା।
ଅଥାଜପାର୍ଶ୍ଵ ଇତି ଵୈ ଚକ୍ରାତେ ନାମ ତସ୍ଯ ତୌ ସ ତୁ ରେମକଶାଲାଯାଂ ଦ୍ଵିଜାଭ୍ଯାମ୍ ଅଭିଵର୍ଧିତଃ
ତାପରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଜପାର୍ଶ୍ୱ ନାମ ଦେଲେ; ସେ ଦୁଇ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରେମକଙ୍କ ଘରେ ପାଳିତ ହେଲେ।
ରେମକସ୍ଯ ତୁ ଭାର୍ଯା ତମ୍ ଉଦ୍ଵହତ୍ ପୁତ୍ରକାରଣାତ୍ ରେମତ୍ଯାଃ ସ ତୁ ପୁତ୍ରୋ ଽଭୂଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣୌ ସଚିଵୌ ତୁ ତୌ
ରେମକଙ୍କ ଜଣେ ଝିଅ ପୁଅ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ଭାବେ ନେଲେ; ସେ ରେମତୀଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ, ଏବଂ ସେଇ ଦୁଇ ଦ୍ୱିଜ ତାଙ୍କ ସହାୟକ ହେଲେ।
ତେଷାଂ ପୁତ୍ରାଶ୍ ଚ ପୌତ୍ରାଶ୍ ଚ ଯୁଗପତ୍ତୁଲ୍ଯଜୀଵିନଃ ସ ଏଷ ପୌରଵୋ ଵଂଶଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ସେମାନଙ୍କ ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ଏକାସାଥିରେ, ସମାନ ଭାବେ ବଞ୍ଚିଲେ; ଏହିଏ ମହାନ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପୌରବ ବଂଶ।
ଶ୍ଲୋକୋ ଽପି ଚାତ୍ର ଗୀତୋ ଽଯଂ ନାହୁଷେଣ ଯଯାତିନା ଜରାସଂକ୍ରମଣେ ପୂର୍ଵଂ ତଦା ପ୍ରୀତେନ ଧୀମତା
ଏଠାରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଗାଇଯାଇଛି, ଯାହା ନାହୁଷଙ୍କ ପୁଅ ଯୟାତି, ଧୀର ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପୂର୍ବରୁ ବୟସ୍ ହସ୍ତାନ୍ତର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କହିଥିଲେ।
ଅଚନ୍ଦ୍ରାର୍କଗ୍ରହା ଭୂମିର୍ ଭଵେଦ୍ ଇଯମ୍ ଅସଂଶଯମ୍ ଅପୌରଵା ମହୀ ନୈଵ ଭଵିଷ୍ଯତି କଦାଚନ
ଏହି ପୃଥିବୀ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗ୍ରହ ବିନା ହୋଇଯିବ; କିନ୍ତୁ ପୌରବମାନେ ବିନା ପୃଥିବୀ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଏଷ ଵଃ ପୌରଵୋ ଵଂଶୋ ଵିଖ୍ଯାତଃ କଥିତୋ ମଯା ତୁର୍ଵସୋସ୍ ତୁ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦ୍ରୁହ୍ଯୋଶ୍ ଚାନୋର୍ ଯଦୋସ୍ ତଥା
ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୌରବ ବଂଶ ବିବରଣା କରିଛି; ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁର୍ବସୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ ଓ ଯଦୁଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି।