ମହିଷୀ ତ୍ଵ୍ ଅଜମୀଢସ୍ଯ ଧୂମିନୀ ପୁତ୍ରଗୃଦ୍ଧିନୀ ପତିଵ୍ରତା ମହାଭାଗା କୁଲଜା ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ରାଣୀ ଧୂମିନୀ, ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶାକୁଳ, ପତିପ୍ରତିବା, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟବତୀ ଏବଂ ଉତ୍ତମ କୁଳର; ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ସା ଚ ପୁତ୍ରାର୍ଥିନୀ ଦେଵୀ ଵ୍ରତଚର୍ଯାସମନ୍ଵିତା ତତୋ ଵର୍ଷାଯୁତଂ ତପ୍ତ୍ଵା ତପଃ ପରମଦୁଶ୍ଚରମ୍
ସେ ଦେବୀ, ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶାକୁଳ ଏବଂ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ହୁତ୍ଵାଗ୍ନିଂ ଵିଧିଵତ୍ ସା ତୁ ପଵିତ୍ରା ମିତଭୋଜନା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରକୁଶେଷ୍ଵ୍ ଏଵ ସୁଷ୍ଵାପ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ସେ ଦେବୀ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କଲେ, ସଂଯମିତ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କଲେ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ଶୁଇଥିଲେ; ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସେ ସୁଧା ଥିଲେ।
ଧୂମିନ୍ଯା ସ ତଯା ଦେଵ୍ଯା ତ୍ଵ୍ ଅଜମୀଢଃ ସମୀଯିଵାନ୍ ଋକ୍ଷଂ ସଂଜନଯାମ୍ ଆସ ଧୂମ୍ରଵର୍ଣଂ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ଧୂମିନୀ ଦେବୀ ସହିତ ଆଜମୀଢ଼ ଏକତ୍ର ହେଇ ଋକ୍ଷ ନାମକ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଧୂସର ରଙ୍ଗ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଦେହର।
ଋକ୍ଷାତ୍ ସଂଵରଣୋ ଜଜ୍ଞେ କୁରୁଃ ସଂଵରଣାତ୍ ତଥା ଯଃ ପ୍ରଯାଗାଦ୍ ଅତିକ୍ରମ୍ଯ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଚକାର ହ
ଋକ୍ଷଠାରୁ ସଂବରଣ ଜନ୍ମିଲେ, ସଂବରଣଠାରୁ କୁରୁ; ସେ, ପ୍ରୟାଗକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ନିର୍ମାଣ କଲେ।
ପୁଣ୍ଯଂ ଚ ରମଣୀଯଂ ଚ ପୁଣ୍ଯକୃଦ୍ଭିର୍ ନିଷେଵିତମ୍ ତସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯଃ ସୁମହାନ୍ ଯସ୍ଯ ନାମ୍ନାଥ କୌରଵାଃ
ସେ ଭୂମି, ପବିତ୍ର ଏବଂ ରମଣୀୟ, ଧର୍ମିକମାନେ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ; ଏଠାରୁ ବଡ଼ ବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହାକୁ 'କୌରବ' ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।
କୁରୋଶ୍ ଚ ପୁତ୍ରାଶ୍ ଚତ୍ଵାରଃ ସୁଧନ୍ଵା ସୁଧନୁସ୍ ତଥା ପରୀକ୍ଷିଚ୍ ଚ ମହାବାହୁଃ ପ୍ରଵରଶ୍ ଚାରିମେଜଯଃ
କୁରୁଙ୍କ ପୁଅ ଚାରିଜଣ: ସୁଧନ୍ୱା, ସୁଧନୁସ, ପରୀକ୍ଷିତ (ବଡ଼ ବାହୁଶାଳୀ), ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅରିମେଜୟ।
ପରୀକ୍ଷିତସ୍ ତୁ ଦାଯାଦୋ ଧାର୍ମିକୋ ଜନମେଜଯଃ ଶ୍ରୁତସେନୋ ଽଗ୍ରସେନଶ୍ ଚ ଭୀମସେନଶ୍ ଚ ନାମତଃ
ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଧାର୍ମିକ ଜନମେଜୟ; ଜନମେଜୟଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହେଲେ: ଶ୍ରୁତସେନ, ଅଗ୍ରସେନ ଏବଂ ଭୀମସେନ।
ଏତେ ସର୍ଵେ ମହାଭାଗା ଵିକ୍ରାନ୍ତା ବଲଶାଲିନଃ ଜନମେଜଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ସୁରଥୋ ମତିମାଂସ୍ ତଥା
ଏହି ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପ୍ରବଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଜନମେଜୟଙ୍କ ପୁଅ ସୁରଥ ଥିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଥିଲେ।
ସୁରଥସ୍ଯ ତୁ ଵିକ୍ରାନ୍ତଃ ପୁତ୍ରୋ ଜଜ୍ଞେ ଵିଦୂରଥଃ ଵିଦୂରଥସ୍ଯ ଦାଯାଦ ଋକ୍ଷ ଏଵ ମହାରଥଃ
ସୁରଥଙ୍କ ପ୍ରବଳ ପୁଅ ଥିଲେ ବିଦୂରଥ। ବିଦୂରଥଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ଋକ୍ଷ, ଯିଏ ଏକ ମହାନ ରଥୀ ଥିଲେ।
ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ ତୁ ଭରଦ୍ଵାଜାନ୍ ନାମ୍ନା ତେନୈଵ ଵିଶ୍ରୁତଃ ଦ୍ଵାଵ୍ ଋକ୍ଷୌ ସୋମଵଂଶେ ଽସ୍ମିନ୍ ଦ୍ଵାଵ୍ ଏଵ ଚ ପରୀକ୍ଷିତୌ
ଦ୍ୱିତୀୟ ଋକ୍ଷଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଭରଦ୍ୱାଜ, ଏହି ନାମରେ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏହି ସୋମବଂଶରେ ଦୁଇ ଜଣ ଋକ୍ଷ ଓ ଦୁଇ ଜଣ ପରୀକ୍ଷିତ ଥିଲେ।
ଭୀମସେନାସ୍ ତ୍ରଯୋ ଵିପ୍ରା ଦ୍ଵୌ ଚାପି ଜନମେଜଯୌ ଋକ୍ଷସ୍ଯ ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ଯ ଭୀମସେନୋ ଽଭଵତ୍ ସୁତଃ
ତିନି ଜଣ ଭୀମସେନ ଓ ଦୁଇ ଜଣ ଜନମେଜୟ ଥିଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଋକ୍ଷଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମସେନ ଥିଲେ।
ପ୍ରତୀପୋ ଭୀମସେନାତ୍ ତୁ ପ୍ରତୀପସ୍ଯ ତୁ ଶାଂତନୁଃ ଦେଵାପିର୍ ବାହ୍ଲିକଶ୍ ଚୈଵ ତ୍ରଯ ଏଵ ମହାରଥାଃ
ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଥିଲେ ପ୍ରତୀପ, ପ୍ରତୀପଙ୍କୁ ଥିଲେ ଶାନ୍ତନୁ। ଦେବାପି ଓ ବାହ୍ଲିକ—ଏହି ତିନି ଜଣ ମହାନ ରଥୀ ଥିଲେ।
ଶାଂତନୋସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଭଵଦ୍ ଭୀଷ୍ମସ୍ ତସ୍ମିନ୍ ଵଂଶେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ବାହ୍ଲିକସ୍ଯ ତୁ ରାଜର୍ଷେର୍ ଵଂଶଂ ଶୃଣୁତ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଭୀଷ୍ମ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏବେ ବାହ୍ଲିକ ରାଜାଋଷିଙ୍କ ବଂଶ ବିଷୟରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ବାହ୍ଲିକସ୍ଯ ସୁତଶ୍ ଚୈଵ ସୋମଦତ୍ତୋ ମହାଯଶାଃ ଜଜ୍ଞିରେ ସୋମଦତ୍ତାତ୍ ତୁ ଭୂରିର୍ ଭୂରିଶ୍ରଵାଃ ଶଲଃ
ବାହ୍ଲିକଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୋମଦତ୍ତ। ସୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଭୂରି, ଭୂରିଶ୍ରବା ଓ ଶଳ ଜନ୍ମିଲେ।
ଉପାଧ୍ଯାଯସ୍ ତୁ ଦେଵାନାଂ ଦେଵାପିର୍ ଅଭଵନ୍ ମୁନିଃ ଚ୍ଯଵନପୁତ୍ରଃ କୃତକ ଇଷ୍ଟ ଆସୀନ୍ ମହାତ୍ମନଃ
ଦେବାପି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପାଧ୍ୟାୟ ଓ ମହାମୁନି ହେଲେ। ସେ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପୁଅ କୃତକ ଥିଲେ, ମହାତ୍ମାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ।
ଶାଂତନୁସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଭଵଦ୍ ରାଜା କୌରଵାଣାଂ ଧୁରଂଧରଃ ଶାଂତନୋଃ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵଂଶଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଶାନ୍ତନୁ କୌରବମାନଙ୍କ ରାଜା ଓ ଧର୍ମର ଧାରକ ହେଲେ। ଏବେ ମୁଁ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ବଂଶ, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାହା କହିବି।
ଗାଙ୍ଗଂ ଦେଵଵ୍ରତଂ ନାମ ପୁତ୍ରଂ ସୋ ଽଜନଯତ୍ ପ୍ରଭୁଃ ସ ତୁ ଭୀଷ୍ମ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ପିତାମହଃ
ଗଙ୍ଗା ଦେବୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦେବବ୍ରତ ନାମକ ପୁଅ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ହେଲେ। ସେ ଭୀଷ୍ମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପିତାମହ।
କାଲୀ ଵିଚିତ୍ରଵୀର୍ଯଂ ତୁ ଜନଯାମ୍ ଆସ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ଶାଂତନୋର୍ ଦଯିତଂ ପୁତ୍ରଂ ଧର୍ମାତ୍ମାନମ୍ ଅକଲ୍ମଷମ୍
କାଳୀ ଦେବୀ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ଅତି ପ୍ରିୟ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ନିର୍ମଳ ପୁଅ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନାଚ୍ ଚୈଵ କ୍ଷେତ୍ରେ ଵୈଚିତ୍ରଵୀର୍ଯକେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ପାଣ୍ଡୁଂ ଚ ଵିଦୁରଂ ଚାପ୍ଯ୍ ଅଜୀଜନତ୍
କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ମାଟିରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ପାଣ୍ଡୁ ଓ ବିଦୁର ଜନ୍ମିଲେ।
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ ତୁ ଗାନ୍ଧାର୍ଯାଂ ପୁତ୍ରାନ୍ ଉତ୍ପାଦଯଚ୍ ଛତମ୍ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଅପି ସ ପ୍ରଭୁଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଏକଶତ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ।
ପାଣ୍ଡୋର୍ ଧନଂଜଯଃ ପୁତ୍ରଃ ସୌଭଦ୍ରସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଅଭିମନ୍ଯୋଃ ପରୀକ୍ଷିତ୍ ତୁ ପିତା ପାରୀକ୍ଷିତସ୍ଯ ହ
ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ସୌଭଦ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଓ ପରୀକ୍ଷିତ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ।
ପାରୀକ୍ଷିତସ୍ଯ କାଶ୍ଯାଯାଂ ଦ୍ଵୌ ପୁତ୍ରୌ ସଂବଭୂଵତୁଃ ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଡସ୍ ତୁ ନୃପତିଃ ସୂର୍ଯାପୀଡଶ୍ ଚ ମୋକ୍ଷଵିତ୍
ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ କାଶ୍ୟା ରାଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଦୁଇ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ—ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଡ ରାଜା ଓ ମୋକ୍ଷଜ୍ଞ ସୂର୍ଯ୍ୟାପୀଡ।
ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଡସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶତମ୍ ଉତ୍ତମଧନ୍ଵିନାମ୍ ଜାନମେଜଯମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଏଵଂ କ୍ଷାତ୍ରଂ ଭୁଵି ପରିଶ୍ରୁତମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଡଙ୍କ ଏକଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧର। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନମେଜୟ ନାମକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ତେଷାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ ତୁ ତତ୍ରାସୀତ୍ ପୁରେ ଵାରଣସାହ୍ଵଯେ ସତ୍ଯକର୍ଣୋ ମହାବାହୁର୍ ଯଜ୍ଵା ଵିପୁଲଦକ୍ଷିଣଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାରାଣସୀ ନଗରରେ ଜେଷ୍ଠ ଥିଲେ ସତ୍ୟକର୍ଣ୍ଣ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ଦାନଶୀଳ ଓ ବହୁତ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ।
ସତ୍ଯକର୍ଣସ୍ଯ ଦାଯାଦଃ ଶ୍ଵେତକର୍ଣଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ଅପୁତ୍ରଃ ସ ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ପ୍ରଵିଵେଶ ତପୋଵନମ୍
ସତ୍ୟକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଶ୍ୱେତକର୍ଣ୍ଣ। କିନ୍ତୁ ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବା ସତ୍ୱେ ତାଙ୍କର କୌଣସି ପୁଅ ନ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ତପୋବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଵନଗତା ଗର୍ଭଂ ଯାଦଵୀ ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ ସୁଚାରୋର୍ ଦୁହିତା ସୁଭ୍ରୂର୍ ମାଲିନୀ ଗ୍ରାହମାଲିନୀ
ସେହିଠାରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିବାବେଳେ, ଯାଦବ ଝିଅ ମାଲିନୀ, ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ଦେହଯୁକ୍ତ, ଗାଢ଼ କଳା ଆଖି ଓ ମନୋହର ଚରିତ୍ରର ମାଲିନୀ, ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ।
ସଂଭୂତେ ସ ଚ ଗର୍ଭେ ଚ ଶ୍ଵେତକର୍ଣଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ ଅନ୍ଵଗଚ୍ଛତ୍ କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ ମହାପ୍ରସ୍ଥାନମ୍ ଅଚ୍ଯୁତମ୍
ସେଇ ଝିଅ ଗର୍ଭବତୀ ହେବା ସମୟରେ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ମାଲିକ ଶ୍ୱେତକର୍ଣ୍ଣ, ପୂର୍ବରୁ ଯିଏ ମହାପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ।
ସା ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରିଯଂ ତଂ ତୁ ମାଲିନୀ ପୃଷ୍ଠତୋ ଽନ୍ଵଗାତ୍ ସୁଚାରୋର୍ ଦୁହିତା ସାଧ୍ଵୀ ଵନେ ରାଜୀଵଲୋଚନା
ସେଠାରେ, ମାଲିନୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି, ଲଜ୍ଜାଶୀଳ ଓ ପଦ୍ମନୟନୀ ଝିଅ, ତାଙ୍କ ପଛପଛ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଗଲେ।
ପଥି ସା ସୁଷୁଵେ ବାଲା ସୁକୁମାରଂ କୁମାରକମ୍ ତମ୍ ଅପାସ୍ଯାଥ ତତ୍ରୈଵ ରାଜାନଂ ସାନ୍ଵଗଚ୍ଛତ
ପଥରେ, ସେ ଝିଅ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ନରମ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମଦେଲେ; ଏହିଠାରେ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ସେ ରାଜାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ।