ଯସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଇଦଂ ପ୍ରପଞ୍ଚରଚିତଂ ମାଯାଜଗଜ୍ ଜାଯତେ ଯସ୍ମିଂସ୍ ତିଷ୍ଠତି ଯାତି ଚାନ୍ତସମଯେ କଲ୍ପାନୁକଲ୍ପେ ପୁନଃ ଯଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ମୁନଯଃ ପ୍ରପଞ୍ଚରହିତଂ ଵିନ୍ଦନ୍ତି ମୋକ୍ଷଂ ଧ୍ରୁଵଂ ତଂ ଵନ୍ଦେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଖ୍ଯମ୍ ଅମଲଂ ନିତ୍ଯଂ ଵିଭୁଂ ନିଶ୍ଚଲମ୍
ଯେଉଁଠାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ମାୟାରେ ଗଠିତ, ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ ରହେ, ଏବଂ କଳ୍ପର ଶେଷରେ ପୁଣି ସେଠାରେ ଲୟ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ମୁନିମାନେ ବିଶ୍ୱର ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି, ସେଇ ନିର୍ମଳ, ଚିରନ୍ତନ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି, ଅଚଳ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ବୁଧାଃ ସମାଧିସମଯେ ଶୁଦ୍ଧଂ ଵିଯତ୍ସଂନିଭମ୍ ନିତ୍ଯାନନ୍ଦମଯଂ ପ୍ରସନ୍ନମ୍ ଅମଲଂ ସର୍ଵେଶ୍ଵରଂ ନିର୍ଗୁଣମ୍ ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତପରଂ ପ୍ରପଞ୍ଚରହିତଂ ଧ୍ଯାନୈକଗମ୍ଯଂ ଵିଭୁମ୍ ତଂ ସଂସାରଵିନାଶହେତୁମ୍ ଅଜରଂ ଵନ୍ଦେ ହରିଂ ମୁକ୍ତିଦମ୍
ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ, ଆକାଶ ପରି ନିର୍ମଳ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା, ଶାନ୍ତ, ନିର୍ମଳ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର, ଗୁଣରେ ଅତିତ, ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ ଉଭୟରେ ଅତିତ, ବିଶ୍ୱର ଆସକ୍ତି ରହିତ, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି, ସଂସାର ନାଶର କାରଣ, ଅଜର, ସେଇ ମୁକ୍ତିଦାତା ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସୁପୁଣ୍ଯେ ନୈମିଷାରଣ୍ଯେ ପଵିତ୍ରେ ସୁମନୋହରେ ନାନାମୁନିଜନାକୀର୍ଣେ ନାନାପୁଷ୍ପୋପଶୋଭିତେ
ଅତି ପବିତ୍ର ଓ ମନୋହର ନୈମିଷାରଣ୍ୟ ଅଟାରେ, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଋଷିମାନେ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା,
ସରଲୈଃ କର୍ଣିକାରୈଶ୍ ଚ ପନସୈର୍ ଧଵଖାଦିରୈଃ ଆମ୍ରଜମ୍ବୂକପିତ୍ଥୈଶ୍ ଚ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧୈର୍ ଦେଵଦାରୁଭିଃ
ସରଳ, କର୍ଣ୍ଣିକାର, ପନସ, ଧବ, ଖାଦିର, ଆମ୍ବ, ଜମ୍ବୁ, କପିଠ, ବଟ ଓ ଦେବଦାରୁ ଗଛରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା,
ଅଶ୍ଵତ୍ଥୈଃ ପାରିଜାତୈଶ୍ ଚ ଚନ୍ଦନାଗୁରୁପାଟଲୈଃ ବକୁଲୈଃ ସପ୍ତପର୍ଣୈଶ୍ ଚ ପୁଂନାଗୈର୍ ନାଗକେସରୈଃ
ଅଶ୍ୱଥ, ପାରିଜାତ, ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, ପାଟଳ, ବକୁଳ, ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣ, ପୁମ୍ନାଗ ଓ ନାଗକେଶର ଗଛରେ ମଧ୍ୟ ଶୋଭିତ ଥିଲା,
ଶାଲୈସ୍ ତାଲୈସ୍ ତମାଲୈଶ୍ ଚ ନାରିକେଲୈସ୍ ତଥାର୍ଜୁନୈଃ ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ବହୁଭିର୍ ଵୃକ୍ଷୈଶ୍ ଚମ୍ପକାଦ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଶୋଭିତେ
ଶାଳ, ତାଳ, ତମାଳ, ନାରିକେଳ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଛ, ଚମ୍ପକ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା।
ନାନାପକ୍ଷିଗଣାକୀର୍ଣେ ନାନାମୃଗଗଣୈର୍ ଯୁତେ ନାନାଜଲାଶଯୈଃ ପୁଣ୍ଯୈର୍ ଦୀର୍ଘିକାଦ୍ଯୈର୍ ଅଲଂକୃତେ
ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେ ଏଠାରେ ଥିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଜନ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ପବିତ୍ର ଜଳାଶୟ ଓ ଦୀର୍ଘ ପୋଖରୀ ଦ୍ୱାରା ଏଠି ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ ଵୈଶ୍ଯୈଃ ଶୂଦ୍ରୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଜାତିଭିଃ ଵାନପ୍ରସ୍ଥୈର୍ ଗୃହସ୍ଥୈଶ୍ ଚ ଯତିଭିର୍ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଜାତିମାନେ, ଏହିଠାରେ ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ଯତି ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ବସୁଥିଲେ।
ସଂପନ୍ନୈର୍ ଗୋକୁଲୈଶ୍ ଚୈଵ ସର୍ଵତ୍ର ସମଲଂକୃତେ ଯଵଗୋଧୂମଚଣକୈର୍ ମାଷମୁଦ୍ଗତିଲେକ୍ଷୁଭିଃ
ସମସ୍ତଠାରେ ଗୋମାନ୍ୟ ଝୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଯବ, ଗହୁଁ, ଚଣା, ବର୍ଷ, ମୁଗ, ତିଳ ଓ ଇଖୁ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଭରିଥିଲା।
ଚୀନକାଦ୍ଯୈସ୍ ତଥା ମେଧ୍ଯୈଃ ସସ୍ଯୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଶୋଭିତେ ତତ୍ର ଦୀପ୍ତେ ହୁତଵହେ ହୂଯମାନେ ମହାମଖେ
ଚୀନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଧାନ୍ୟ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଉଦ୍ଭିଦ ଦ୍ୱାରା ଏଠି ଶୋଭିତ ଥିଲା। ସେଠାରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ହେଉଥିଲା।
ଯଜତାଂ ନୈମିଷେଯାଣାଂ ସତ୍ତ୍ରେ ଦ୍ଵାଦଶଵାର୍ଷିକେ ଆଜଗ୍ମୁସ୍ ତତ୍ର ମୁନଯସ୍ ତଥାନ୍ଯେ ଽପି ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ନୈମିଷବାସୀମାନଙ୍କର ବାରଷିକ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷୀୟ ଯଜ୍ଞରେ ଅନେକ ଋଷି ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ।
ତାନ୍ ଆଗତାନ୍ ଦ୍ଵିଜାଂସ୍ ତେ ତୁ ପୂଜାଂ ଚକ୍ରୁର୍ ଯଥୋଚିତାମ୍ ତେଷୁ ତତ୍ରୋପଵିଷ୍ଟେଷୁ ଋତ୍ଵିଗ୍ଭିଃ ସହିତେଷୁ ଚ
ଯେଉଁମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଆଦର ପାଇଲେ; ସେଠି ଋତ୍ବିଜମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତେ ବସିଥିଲେ।
ତତ୍ରାଜଗାମ ସୂତସ୍ ତୁ ମତିମାଂଲ୍ ଲୋମହର୍ଷଣଃ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ମୁନିଵରାଃ ପୂଜାଂ ଚକ୍ରୁର୍ ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ
ସେଠାରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ସୂତ ଲୋମହର୍ଷଣ ଆସିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମହାମୁନିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଆଦର କଲେ।
ସୋ ଽପି ତାନ୍ ପ୍ରତିପୂଜ୍ଯୈଵ ସଂଵିଵେଶ ଵରାସନେ କଥାଂ ଚକ୍ରୁସ୍ ତଦାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ସୂତେନ ସହିତା ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଦର କରି, ମହାସନରେ ବସିଲେ; ତାପରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସୂତଙ୍କ ସହିତ ଆପସରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
କଥାନ୍ତେ ଵ୍ଯାସଶିଷ୍ଯଂ ତେ ପପ୍ରଚ୍ଛୁଃ ସଂଶଯଂ ମୁଦା ଋତ୍ଵିଗ୍ଭିଃ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ସଦସ୍ଯୈଃ ସହ ଦୀକ୍ଷିତାଃ
କଥାର ଶେଷରେ, ସମସ୍ତ ଦୀକ୍ଷିତ, ଋତ୍ବିଜମାନେ ଓ ସଭ୍ୟମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ନିଜ ଶଙ୍କା ପଚାରିଲେ।
ପୁରାଣାଗମଶାସ୍ତ୍ରାଣି ସେତିହାସାନି ସତ୍ତମ ଜାନାସି ଦେଵଦୈତ୍ଯାନାଂ ଚରିତଂ ଜନ୍ମ କର୍ମ ଚ
ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତୁମେ ପୁରାଣ, ଆଗମ, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଇତିହାସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଣ, ଦେବତା, ଦାନବମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚରିତ୍ର ଜାଣ।
ନ ତେ ଽସ୍ତ୍ଯ୍ ଅଵିଦିତଂ କିଂଚିଦ୍ ଵେଦେ ଶାସ୍ତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ ପୁରାଣେ ମୋକ୍ଷଶାସ୍ତ୍ରେ ଚ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ଽସି ମହାମତେ
ବେଦ, ଶାସ୍ତ୍ର, ମହାଭାରତ, ପୁରାଣ ଓ ମୋକ୍ଷଶାସ୍ତ୍ରରେ ତୁମ ପାଖରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ; ହେ ମହାମତି, ତୁମେ ସବୁ ଜାଣ।
ଯଥାପୂର୍ଵମ୍ ଇଦଂ ସର୍ଵମ୍ ଉତ୍ପନ୍ନଂ ସଚରାଚରମ୍ ସସୁରାସୁରଗନ୍ଧର୍ଵଂ ସଯକ୍ଷୋରଗରାକ୍ଷସମ୍
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ଏହି ସମସ୍ତ ଚରାଚର, ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, ରାକ୍ଷସ ସହିତ କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା?
ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମହେ ସୂତ ବ୍ରୂହି ସର୍ଵଂ ଯଥା ଜଗତ୍ ବଭୂଵ ଭୂଯଶ୍ ଚ ଯଥା ମହାଭାଗ ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ସୂତ, ଆମେ ଆଗ୍ରହ କରୁଛୁ, ଆପଣ ସମସ୍ତ କଥା କହନ୍ତୁ—ଏହି ସଂସାର କିପରି ହେଲା ଏବଂ ପୁନି କିପରି ହେବ, ଏହି ସବୁ ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଯତଶ୍ ଚୈଵ ଜଗତ୍ ସୂତ ଯତଶ୍ ଚୈଵ ଚରାଚରମ୍ ଲୀନମ୍ ଆସୀତ୍ ତଥା ଯତ୍ର ଲଯମ୍ ଏଷ୍ଯତି ଯତ୍ର ଚ
ହେ ସୂତ, ଏହି ସଂସାର କେଉଁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ସବୁ କେଉଁଠି ଲୟ ହେଲା, ଏବଂ କେଉଁଠି ଏହାର ସମାପ୍ତି ହେବ, ଏହି ସବୁ ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଅଵିକାରାଯ ଶୁଦ୍ଧାଯ ନିତ୍ଯାଯ ପରମାତ୍ମନେ ସଦୈକରୂପରୂପାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ ସର୍ଵଜିଷ୍ଣଵେ
ଯିଏ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ଶୁଦ୍ଧ, ଚିରନ୍ତନ ଏବଂ ସଦା ଏକ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ସର୍ବଜୟୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରଣାମ କରୁଛୁ।
ନମୋ ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭାଯ ହରଯେ ଶଙ୍କରାଯ ଚ ଵାସୁଦେଵାଯ ତାରାଯ ସର୍ଗସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତକର୍ମଣେ
ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ହରି, ଶଙ୍କର, ବାସୁଦେବ, ତାରକ ଏବଂ ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ସଂହାର କରୁଥିବା ଯିଏ, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଏକାନେକସ୍ଵରୂପାଯ ସ୍ଥୂଲସୂକ୍ଷ୍ମାତ୍ମନେ ନମଃ ଅଵ୍ଯକ୍ତଵ୍ଯକ୍ତଭୂତାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ ମୁକ୍ତିହେତଵେ
ଏକ ଓ ଅନେକ ରୂପରେ ଥିବା, ସ୍ଥୂଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଅପ୍ରକାଶ ଓ ପ୍ରକାଶ ଭାବରେ ଥିବା, ମୁକ୍ତିର କାରଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସର୍ଗସ୍ଥିତିଵିନାଶାଯ ଜଗତୋ ଯୋ ଽଜରାମରଃ ମୂଲଭୂତୋ ନମସ୍ ତସ୍ମୈ ଵିଷ୍ଣଵେ ପରମାତ୍ମନେ
ଯିଏ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ବିନାଶର ଅଜର ଓ ଅମର ମୂଳ, ସେଇ ପରମାତ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଆଧାରଭୂତଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାପ୍ଯ୍ ଅଣୀଯାଂସମ୍ ଅଣୀଯସାମ୍ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସର୍ଵଭୂତସ୍ଥମ୍ ଅଚ୍ଯୁତଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଏହି ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଅଚ୍ୟୁତ ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରଣାମ କରୁଛୁ।
ଜ୍ଞାନସ୍ଵରୂପମ୍ ଅତ୍ଯନ୍ତଂ ନିର୍ମଲଂ ପରମାର୍ଥତଃ ତମ୍ ଏଵାର୍ଥସ୍ଵରୂପେଣ ଭ୍ରାନ୍ତିଦର୍ଶନତଃ ସ୍ଥିତମ୍
ଯିଏ ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ପରମ ସତ୍ୟ, ସେଇ ତାଙ୍କର ନିଜ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଭ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ଭିନ୍ନ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ଗ୍ରସିଷ୍ଣୁଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ସ୍ଥିତୌ ସର୍ଗେ ତଥା ପ୍ରଭୁମ୍ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ଜଗତାମ୍ ଈଶମ୍ ଅଜମ୍ ଅକ୍ଷଯମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ଯିଏ ସଂସାରକୁ ସଂହାର କରନ୍ତି, ସ୍ଥିତି ଓ ସୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଜ୍ଞାତା, ଅଜନ୍ମା, ଅବିନାଶୀ ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ।
ଆଦ୍ଯଂ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନ୍ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଇତିହାସପୁରାଣଜ୍ଞଂ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗମ୍
ପ୍ରଥମ, ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେଂକୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଯିଏ ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ଜାଣନ୍ତି, ବେଦ ଓ ତାହାର ଅଙ୍ଗ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଂ ପରାଶରସୁତଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ଗୁରୁଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁରାଣଂ ଵେଦସଂମିତମ୍
ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିବା, ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ମୁଁ ବେଦ ଅନୁସାରେ ପୁରାଣ କହିବି।
କଥଯାମି ଯଥା ପୂର୍ଵଂ ଦକ୍ଷାଦ୍ଯୈର୍ ମୁନିସତ୍ତମୈଃ ପୃଷ୍ଟଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଭଗଵାନ୍ ଅବ୍ଜଯୋନିଃ ପିତାମହଃ
ପୂର୍ବରୁ ଡକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନେ ପଚାରିଥିବାବେଳେ, ଯେଉଁ ପଦ୍ମଯୋନି ପିତାମହ ଭଗବାନ କହିଥିଲେ, ସେଇପରି ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।