ଏକ ସମୟର କଥା, ମୁଁ ଆଷ୍ଟକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଲୌହୀଙ୍କୁ ଜହ୍ନୁ ବଂଶରେ ଥିବା ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଆଜମୀଢ଼ ବଂଶର ଅନ୍ୟ ଏକ ଶାଖା ବିଷୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ, ଆପଣମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କୁ ନୀଳୀ ମାଧ୍ୟମରେ ସୁଶାନ୍ତି ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସୁଶାନ୍ତିରୁ ପୁରୁଜାତି, ପୁରୁଜାତିରୁ ବାହ୍ୟାଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ। ବାହ୍ୟାଶ୍ୱଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର—ମୁଦ୍ଗଳ, ସୃଞ୍ଜୟ, ରାଜା ବୃହଦିଷୁ, ଯବୀନର ଏବଂ କ୍ରିମିଳାଶ୍ୱ—ସମ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଏହି ପାଞ୍ଚ ଭାଇ ଦେଶର ସୁରକ୍ଷାରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ, ତେଣୁ ଏମାନେ ପଞ୍ଚାଳ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରସେନାରୁ ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟଙ୍କୁ ବଧ୍ନ୍ୟ ନାମକ ପୁତ୍ର ମିଳିଲା। ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ପଞ୍ଚଜନ; ପଞ୍ଚଜନଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ସୋମଦତ୍ତ। ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହଦେବ; ସହଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୋମକ। ଏହି ବଂଶ ଅବନତି ହେବା ସମୟରେ, ସୋମକ ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମିଲେ। ସୋମକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନ୍ତୁ, ଯାହାଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠୁ ଶେଷ ପୁତ୍ର ପୃଷତ, ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ପିତା ଏବଂ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠାତ୍ମା ସୋମକମାନେ ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କ ବଂଶଧର ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ। ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ପତ୍ନୀ ଧୂମିନୀ, ନିଜ ପତିପ୍ରତି ଅତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଏବଂ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ। ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି କଠୋର ତପସ୍ୟା କଲେ। ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରି, ଅଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ, କୁଶ ଶୟନରେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ନିକଟରେ ଶୁଇ ଶୁଦ୍ଧତା ପାଳନ କଲେ। ଧୂମିନୀଙ୍କ ସହିତ ଆଜମୀଢ଼ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, ରିକ୍ଷ ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ରିକ୍ଷରୁ ସଂବରଣ ଜନ୍ମିଲେ, ସଂବରଣରୁ କୁରୁ ଜନ୍ମିଲେ। କୁରୁ ପ୍ରୟାଗ ଅତିକ୍ରମ କରି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଏବଂ ମନୋହର ଭୂମି ଧର୍ମୀମାନେ ପ୍ରବେଶ କରି, ବଡ଼ ବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯାହା କୁରୁଙ୍କ ନାମରୁ କୌରବ ବଂଶ ଭାବରେ ପରିଚିତ। କୁରୁଙ୍କର ଚାରି ପୁତ୍ର—ସୁଧନ୍ବନ, ସୁଧନୁସ, ପ୍ରଭୁତ୍ବାହୁ ପରୀକ୍ଷିତ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅରିମେଜୟ। ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମୀ ଜନମେଜୟ; ଜନମେଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୁତସେନ, ଅଗ୍ରସେନ ଏବଂ ଭୀମସେନ ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପ୍ରଭୁତ୍ବାହୁ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଜନମେଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁରଥା, ଯିଏ ଅତି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଥିଲେ। ସୁରଥାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଦୁରଥା, ବିଦୁରଥାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରିକ୍ଷ, ଯିଏ ବଡ଼ ରଥୀ ଥିଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ରିକ୍ଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାରଦ୍ୱାଜ ନାମରେ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶରେ ଦୁଇ ରିକ୍ଷ ଏବଂ ଦୁଇ ପରୀକ୍ଷିତ ଥିଲେ। ତିନି ଭୀମସେନ ଏବଂ ଦୁଇ ଜନମେଜୟ ଥିଲେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ରିକ୍ଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀମସେନ। ଭୀମସେନରୁ ପ୍ରତୀପ, ପ୍ରତୀପରୁ ଶାନ୍ତନୁ; ଏବଂ ଦେବାପି ଓ ବାହ୍ଲିକ—ଏହି ତିନି ନିପୁଣ ରଥୀ ଥିଲେ। ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ବାହ୍ଲିକ ବଂଶର ବିବରଣୀ ଶୁଣନ୍ତୁ। ବାହ୍ଲିକଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୋମଦତ୍ତ; ସୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଭୂରି, ଭୂରିଶ୍ରବା ଏବଂ ଶଳ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦେବାପି ଦେବମାନେଙ୍କ ଗୁରୁ ହେଲେ; ସେ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପୁତ୍ର କୃତକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଶାନ୍ତନୁ କୌରବ ବଂଶର ରାଜା ହେଲେ; ତିନିଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶାନ୍ତନୁ ବଂଶର ବିବରଣୀ ଏବେ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗାରୁ ଦେବବ୍ରତ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଭୀଷ୍ମ ନାମରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପିତାମହ। କାଳୀ ଭିତରୁ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଧର୍ମୀ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ପୁତ୍ର। ବ୍ୟାସ ରୃଷି ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ଶୟନରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ପାଣ୍ଡୁ ଏବଂ ବିଦୁରାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଗାନ୍ଧାରୀରୁ ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁର୍ୟୋଧନ ସବୁଠୁ ପ୍ରଧାନ ଏବଂ ଦେଶର ଶାସକ ହେଲେ। ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୌଭଦ୍ର; ସେଠାରୁ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଏବଂ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷିତ ଜନ୍ମିଲେ। ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ କାଶ୍ୟାରୁ ଦୁଇ ପୁତ୍ର—ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଢ଼ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଜ୍ଞାନୀ ସୂର୍ଯ୍ୟାପୀଢ଼—ଜନ୍ମିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରାପୀଢ଼ଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜନମେଜୟ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରିୟ ହେଲେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ବାରଣସୀ ନଗରରେ ଶତ୍ୟକର୍ଣ୍ଣ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ଶତ୍ୟକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ୱେତକର୍ଣ୍ଣ, ଯିଏ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେ ପୁତ୍ରହୀନ ଥିଲେ ଏବଂ ବନକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ। ତେଣୁ, ବନରେ ଥିବାବେଳେ, ଏକ ଯାଦବ କୁମାରୀ ମାଲିନୀ, ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଏବଂ କଳା ଚକ୍ଷୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ମାଲିନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଶିଶୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବାବେଳେ, ଶ୍ୱେତକର୍ଣ୍ଣ ଏକ୍ୟୁତଙ୍କ ପୂର୍ବ ମହାପ୍ରସ୍ଥାନର ପଥ ଅନୁସରଣ କଲେ। ମାଲିନୀ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ପତିଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଏକାଏକି ରାଜାଙ୍କ ପଛରେ ବନରେ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ଦୂର୍ଗମ ପଥରେ, ଯୁବତୀ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶିଶୁ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଶିଶୁକୁ ସେଠାରେ ଛାଡ଼ି, ରାଜାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ।