ସେହିପରେ, ସମସ୍ତେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଯିଏ ଏବେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ଯାଇ, ତାହାଠାରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଅବତରଣ କଲେ। ଏବେ ପୂଜ୍ୟ ଦେବର୍ଷି ନାରଦ କହିଲେ—ଦେବକୀଙ୍କ ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ କଂସ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି କଂସ ଭୟଭୀତ ଓ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଦେବକୀ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଘରେ କଡା ପାହାଡ଼ାରେ ରଖିଦେଲେ। ଯେପରି ଆଗରୁ ହେଉଥିଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ବସୁଦେବ ଶିଶୁଟିକୁ କଂସଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇଦେଉଥିଲେ। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ଛଅ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ "ଷଡଗର୍ଭ" ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ନିଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମେ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ମହାମାୟା ଯୋଗନିଦ୍ରା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ କଥା ଶୁଣିଥିଲେ। ଭଗବାନ ହରି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ନିଦ୍ରା, ମୋର ଆଦେଶରେ ତୁମେ ପାତାଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଷଡଗର୍ଭମାନେକୁ ପ୍ରତିକ୍ରମେ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ରଖ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ କଂସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେବେ, ତାପରେ ନିର୍ମଳ ଶେଷ, ତାଙ୍କ ଅଂଶରେ ସପ୍ତମ ଗର୍ଭ ଭାବେ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ଗୋକୁଳରେ ବସୁଦେବଙ୍କ ପତ୍ନୀ ରୋହିଣୀ ଅଛନ୍ତି—ତାଙ୍କର ସମୟ ଆସିଲେ ଏହି ଗର୍ଭଟିକୁ ତାଙ୍କର ଗର୍ଭକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କର।" "କଂସଙ୍କ ଭୟ ଓ ଅନେକ ବାଧା ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ କହିବେ ଦେବକୀଙ୍କ ସପ୍ତମ ଗର୍ଭ ପତିତ ହୋଇଯାଇଛି। ଏହି ଗର୍ଭ ଉତ୍କଳନ ଦ୍ୱାରା ସଂକର୍ଷଣ ହେବାରୁ ସେ ସଂକର୍ଷଣ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ, ଏବଂ ସେ ଧୂସର ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବେ। ତାପରେ ମୁଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେବି; ତୁମେ ବିଳମ୍ବ ନ କରି ଯଶୋଦାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବ। ବର୍ଷା ଋତୁର କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ରାତିରେ ମୁଁ ଜନ୍ମ ନେବି, ତୁମେ ନବମୀରେ ଜନ୍ମ ନେବୁ।" "ଯଶୋଦାଙ୍କ ଶୟନାଗୃହରେ ମୋତେ ରଖାଯିବ, ଏବଂ ମୋର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବସୁଦେବ ତୁମକୁ ଦେବକୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନେଇଯିବେ। କଂସ ତୁମକୁ ଧରି ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ଫିଙ୍କିବେ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଆକାଶରେ ତୁମ ସ୍ଥାନ ପାଇବ। ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ତୁମକୁ ଶତଖଣ୍ଡ କରାଯିବା ପରେ ଭଉଣୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।" "ଶୁମ୍ଭ, ନିଶୁମ୍ଭ ଓ ଅନେକ ଦାନବ ହତ୍ୟା କରି, ତୁମେ ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ପୃଥିବୀକୁ ଶୋଭିତ କରିବ। ତୁମେ ଶ୍ରୀ, ଲଜ୍ଜା, କୀର୍ତ୍ତି, କାନ୍ତି, ଭୂମି, ଧୃତି, ହ୍ରୀ, ପୂଷ୍ଟି, ଉଷା ଓ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେ ସମସ୍ତ ତୁମେ—ଏହି ସତ୍ୟ। ବେଦରେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଆର୍ୟା, ଦୁର୍ଗା, ଅମ୍ବିକା, ଭଦ୍ରା, ଭଦ୍ରକାଳୀ, କ୍ଷେମ୍ୟା ବା କ୍ଷେମଙ୍କରୀ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଭାତ ଓ ସଂଧ୍ୟା ସମୟରେ ନମ୍ର ଭାବେ ତୁମର ସ୍ତୁତି କରିବେ; ମୋର କୃପାରେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବ। ମଦ୍ୟ, ମାଂସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଜ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଯେତେବେଳେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରାଯିବ, ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବ। ମୋର କୃପାରେ ସେମାନେ ସଦା ଶୁଭ ଲାଭ କରିବେ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଯାଅ, ମହାଦେବୀ, ଯେପରି ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।" ଏପରି ଭାବେ, ଭଗବାନଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଜଗନ୍ମାତା ପୂର୍ବବର୍ଣ୍ଣିତ ପ୍ରକାର ଷଡଗର୍ଭଙ୍କୁ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ରଖି, ଅନ୍ୟ ଗର୍ଭକୁ ହଟାଇଦେଲେ। ସପ୍ତମ ମାସ ଓ ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଆସିଲେ, ହରି ତିନି ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେହି ଦିନ, ଯୋଗନିଦ୍ରା ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେପରି ଭଗବାନ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଆକାଶରେ ଗ୍ରହମାନେ ଶୁଭ ଚଳନ କରିଥିଲେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରଣ କଲେ, ଋତୁମାନେ ମଧୁର ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଦେବକୀଙ୍କ ଦେହର ତେଜ ଦ୍ୱାରା କେହି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଖି ଲୋକମାନେ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଉଥିଲେ। ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ, ଦେବମଣ୍ଡଳ ଦିନ ଓ ରାତି ଦେବକୀଙ୍କ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେହକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। "ତୁମେ ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା, ଜ୍ଞାନ, ଅମୃତ, ଆଲୋକ; ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରଣ କରିଛ। ଦୟା କର, ଦେବୀ; ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ କର। ପ୍ରେମ ପାଇଁ ତୁମେ ଏହି ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଛ।" ଦେବମଣ୍ଡଳ ଏପରି ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ, ଦେବକୀ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପଦ୍ମନୟନ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୋକ୍ଷର କାରଣ। ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପଦ୍ମ ଉଦୟ ପାଇଁ, ମହାତ୍ମା ଅଚ୍ୟୁତ ଦେବକୀଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ଯେତେବେଳେ ଜନାର୍ଦନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଧାରଣକାରୀ, ଜନ୍ମ ନେଲେ, ମେଘମାନେ ମୃଦୁ ଗର୍ଜନ କଲେ, ଦେବମାନେ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷା କଲେ। ବସୁଦେବ ଚାରିହସ୍ତ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ବିକାଶଶୀଳ ନୀଳପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ଦେହ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ସହିତ ଶିଶୁକୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମଧୁର କଥାରେ ସ୍ତୁତି କଲେ ଏବଂ କଂସଙ୍କ ଭୟରେ ନମ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁରୋଧ କଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଦେବମାନେଙ୍କ ଦେବ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦାଧାରୀ; ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ଅପସାରଣ କର, ଦୟାକର। ଆଜି କଂସ ଜାଣିଯିବେ ଯେ ତୁମେ ମୋର ଗର୍ଭରେ ଅବତରଣ କରିଛ, ତେଣୁ ସେ ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦେବ।" "ଯିଏ ଅନେକ ରୂପର, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ, ଗର୍ଭରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି—ସେ ଦେବମାନେଙ୍କ ଦେବ ଶିଶୁର ରୂପ ଧାରଣ କରି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଏହି ଚାରିହସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ଅପସାରଣ କର, ଯାହାଦ୍ୱାରା କଂସ ତୁମ ଅବତାର ଜାଣିପାରିବ ନାହିଁ।" "ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିଥିଲ, ଆଜି ତାହା ସାଫଳ୍ୟ ପାଇଛି—ମୁଁ ତୁମର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।