ବିତଥଙ୍କର ପଞ୍ଚପୁତ୍ର ଥିଲେ—ସୁହୋତ୍ର, ସୁହୋତାର, ଗୟା, ଗର୍ଗ ଏବଂ ମହାତ୍ମା କପିଳ। ଏହି କପିଳଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁତ୍ର ଥିଲେ; ସୁହୋତ୍ରଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସତ୍ୟବାନ କାଶିକ ଏବଂ ରାଜା ଗୃତ୍ସମତି। ଗୃତ୍ସମତିଙ୍କଠାରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟ ସନ୍ତାନ ହେଲେ; କାଶିକଙ୍କ ପୁତ୍ର କାଶେୟ ଏବଂ ଦୀର୍ଘତପାସ ଥିଲେ। ଦୀର୍ଘତପାସଙ୍କଠାରୁ ଜ୍ଞାନୀ ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ; ଧନ୍ୱନ୍ତରିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କେତୁମାନ। କେତୁମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଭୀମରଥ ଥିଲେ; ଭୀମରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ ବାରାଣସୀର ରାଜା। ସେ ଥିଲେ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ନାଶକ ଦିବୋଦାସ। ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୂରବୀର ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନ ଥିଲେ। ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଦୁଇଜଣ ପୁତ୍ର ଥିଲେ—ଭାର୍ଗବ ବଂଶୀ ବତ୍ସ ଓ ରାଜପୁତ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଆଳର୍କ। ଏହି ରାଜା ହୈହୟ ଧନ ଦଖଲ କଲେ; ଦିବୋଦାସ ଦ୍ୱାରା ଦଖଲ ହୋଇଥିବା ପୂର୍ବପୁରୁଷ ରାଜ୍ୟ ସେ ଶକ୍ତିବାନ୍ ଭାବେ ଫେରାଇ ନେଲେ। ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଦ୍ଦମନଙ୍କ ଦୟାରେ, ଦିବୋଦାସଙ୍କୁ ବାଳ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦିଆଗଲା। ଭୀମରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଷ୍ଟାରଥ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବାଳ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପତ୍ତି ଦଖଲ ହୋଇଥିଲା। ସ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଶେଷ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ତେବେ କାଶିର ରାଜା ଆଳର୍କ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ସତ୍ୟପ୍ରତିଶ୍ରୁତ, କାର୍ଯ୍ୟରତ ହେଲେ। ସେ ଷାଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଷାଠି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁବା ରୂପେ ରହିଲେ, କାଶିବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଆୟୁ ଲାଭ କଲେ; ଜୀବନ ସାରାଣାରେ, ସେ ଦାନବ କ୍ଷେମକରଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ରାଜା ଅତି ସୁନ୍ଦର ବାରାଣସୀ ନଗର ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଆଳର୍କଙ୍କ ପୁତ୍ର କ୍ଷେମକ ଏଠାରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ। କ୍ଷେମକଙ୍କ ପୁତ୍ର ବର୍ଷକେତୁ, ବର୍ଷକେତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଭୁ ଲୋକପତି ଥିଲେ। ବିଭୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଆନର୍ତ୍ତ, ତାଙ୍କ ପରେ ସୁକୁମାର, ଏବଂ ସୁକୁମାରଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାରଥୀ ସତ୍ୟକେତୁ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ; ବତ୍ସଙ୍କ ପୁତ୍ର ବତ୍ସଭୂମି, ଭାର୍ଗବଙ୍କ ବଂଶରୁ ଭାର୍ଗଭୂମି ହେଲେ। ଏହିମାନେ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଭାର୍ଗବ ବଂଶରେ ଜନ୍ମগ্ৰହଣ କରିଥିଲେ—ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର। ଏଠାରେ ଆଉ ଏକ ବଂଶ, ଅଜମୀଢ଼ ବଂଶ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଆସେ। ସୁହୋତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃହତ୍, ତାଙ୍କ ତିନିଜଣ ପୁତ୍ର ଅଜମୀଢ଼, ଦ୍ୱିମୀଢ଼ ଓ ପୁରୁମୀଢ଼, ସମସ୍ତେ ପ୍ରବଳ। ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କ ତିନିଜଣ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ—ନୀଳୀ, କେଶିନୀ ଓ ଧୂମିନୀ। କେଶିନୀଙ୍କୁ ଅଜମୀଢ଼ ଯହ୍ନୁ ନାମକ ପ୍ରବଳ ପୁତ୍ର ଦେଲେ। ଏହି ଯହ୍ନୁ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ, ସର୍ବମେଧ କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପତି ପ୍ରେମରେ ଗଙ୍ଗା ଅବଶେଷରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ଯହ୍ନୁ ଚାହାଁନଥିଲେ ବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞଶାଳାକୁ ବେଢ଼ି ଦେଲେ; ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଯହ୍ନୁ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ତିନି ଲୋକର ଜଳ ପିଇଯିବି; ତୁମ ଅହଂକାରର ଫଳ ଏବେ ଭୋଗ କର।" ମହାର୍ଷିମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ପିଇଯାଇଛି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଝାହ୍ନବୀ ନାମ ଦେଇ, ଝାହ୍ନୁଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଝାହ୍ନୁ କୁ ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କ କନ୍ୟା କାବେରୀ ମିଳିଲେ; ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଶାପରେ, ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଅର୍ଧଂଶ ନଦୀରୂପ ହେଲା। ଝାହ୍ନୁଙ୍କ ପ୍ରିୟପୁତ୍ର ଅଜକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବଳାକାଶ୍ୱ, ପୃଥିବୀର ନାଥ। ବଳାକାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁତ୍ର କୁଶିକ, ଶିକାର ପ୍ରେମୀ, ସେ ପହ୍ନବ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଢ଼ିଥିଲେ। କୁଶିକ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଉପବାସ କଲେ; ତେବେ ଶକ୍ର ଭୟବଶତଃ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ହେଲେ ରାଜା ଗାଧି; ମଘବାନ୍ ନିଜେ କୌଶିକ ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ। ଗାଧିଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଷ୍ଟକ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ। ଅଷ୍ଟକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଲୌହି, ଯହ୍ନୁ ବଂଶର; ବର୍ତ୍ତମାନ ଆଉ ଏକ ଅଜମୀଢ଼ ବଂଶର କଥା ଶୁଣ। ଅଜମୀଢ଼ ଓ ନୀଳୀଙ୍କଠାରୁ ସୁଶାନ୍ତି, ସୁଶାନ୍ତିଠାରୁ ପୁରୁଜାତି, ପୁରୁଜାତିଠାରୁ ବାହ୍ୟାଶ୍ୱ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ। ବାହ୍ୟାଶ୍ୱଙ୍କ ପଞ୍ଚ ପୁତ୍ର—ମୁଦ୍ଗଲ, ସୃଞ୍ଜୟ, ରାଜା ବୃହଦିଷୁ, ଶୂରବୀର ଯବୀନର ଏବଂ ପଞ୍ଚମ କୃମିଳାଶ୍ୱ—ଏହିମାନେ ପଞ୍ଚ ଦିଗ ଭରିଦେଇଥିଲେ। ଏହି ପଞ୍ଚଜଣ ପଞ୍ଚାଳ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସ୍ଵଧୀନ ରାଜ୍ୟର ସୁରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ମୁଦ୍ଗଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟ; ଇନ୍ଦ୍ରସେନାଙ୍କୁ ଗର୍ଭ ଦେଇ ଭଦ୍ନ୍ୟ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ପଞ୍ଚଜନ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ସୋମଦତ୍ତ। ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସହଦେବ, ସହଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରଖ୍ୟାତ ସୋମକ। ଲୀନ ହୋଇଥିବା ବଂଶରେ, ସୋମକ ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ; ସୋମକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନ୍ତୁ, ଯିଏ ଏକଶତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ପୁତ୍ର ପୃଷତ, ଯିଏ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପିତା ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସୋମକମାନେ ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କ ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବେ ମନ୍ୟ।