ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ପୁରାଣର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭରା ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକର ଅନୁସୃତିରେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ କଥା ଓଡ଼ିଆରେ ଏଭଳି ଗଢ଼ାଯାଏ: ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାଥ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଭୂତର ସ୍ୱାମୀ, ପଞ୍ଚ ଭୂତରେ ଅଚଳ ଅବସ୍ଥାୟୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ଓ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥଳ ତୁମେ—ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ବଳିଦାନ, ବଳିଦାନକାରୀ, ବଳିଦାନର ସମର୍ଥକ, ଭୟହରଣ କରିବାର ଦାତା, ବଳିଦାନର ଉତ୍ସ ଓ ସୁନା ଦେହୀ, ପ୍ରିଶ୍ନିର ସନ୍ତାନ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ, କ୍ଷେତ୍ରର ପୋଷକ, ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ, ସଂହାରକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସ୍ୱାମୀ ଓ କ୍ଷେତ୍ରର ଆତ୍ମା, କ୍ଷେତ୍ରର ଉପରେ ଅତିତ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଗୁଣମାନ୍ୟର ନିବାସ, ଗୁଣମାନ୍ୟର ଆଶ୍ରୟ, ଗୁଣମାନ୍ୟର ଦାତା, ଗୁଣମାନ୍ୟର ଭୋଗୀ, ଗୁଣମାନ୍ୟର ରସରେ ଲୀନ ଓ ତ୍ୟାଗୀ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ହରି, ଚକ୍ରଧାରୀ, ବିଜୟୀ, ଜନାର୍ଦନ, ପଞ୍ଚ ଭୂତ, ବଷଟ୍ ସ୍୵ର, ଭବିଷ୍ୟତ, ଭବନ୍ତିର ନାଥ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଭାବ, ଭବ, ପୋଷକ, ଉତ୍ପତ୍ତିକର୍ତ୍ତା, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଅଜନ୍ମା, ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ପୁକାରନ୍ତି। ତୁମେ ଅନନ୍ତ, କର୍ମଜ୍ଞ, ପ୍ରକୃତି, ବୃଷାକପି, ରୁଦ୍ର, ଦୁର୍ଜୟ, ଅପରାଜିତ, ପ୍ରଭୁ। ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଜୟୀ, ଶମ୍ଭୁ, ବୃଷଭ ରୂପୀ, ଶଙ୍କର, ଉଶନା, ସତ୍ୟ, ତପସ୍ଵୀ, ଲୋକ। ତୁମେ ବିଶ୍ୱବିଜୟୀ, ଆଶ୍ରୟ, ରକ୍ଷକ, ଅକ୍ଷୟ, ଶମ୍ଭୁ, ସ୍ୱଯଂଜନ୍ମା, ପ୍ରଥମଜନ୍ମା, ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଓଁକାର, ପ୍ରାଣ, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ, ବର୍ଷାଦାତା, ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ। ତୁମେ ଋକ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଵେଦ, ସ୍ୱରୂପ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଜଳ, ପୃଥିବୀ। ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭୋଗୀ, ଅର୍ପକ, ହବି, ବଳି, ପ୍ରଭୁ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅପରାଜିତ ଲୋକନାଥ। ତୁମେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ସର୍ବନିଗ୍ରାହକ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଦିନ, ରାତି, ବର୍ଷ—ପଣ୍ଡିତମାନେ ତୁମକୁ ବର୍ଷ ଭାବେ କହନ୍ତି। ତୁମେ କାଳ, ତାହାର ବିଭାଗ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ରେଖା, ପରମାଣୁ, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ପୁରୁଷ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ନପୁଂସକ। ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ସ, ଚକ୍ଷୁ, ଧୀର, ଶୁଦ୍ଧ-ଖ୍ୟାତି, ନିତ୍ୟ, ଅଜୟ, ଉପେନ୍ଦ୍ର, ପରମ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବା, ବେଦଙ୍କର ଅଙ୍ଗ, ଅକ୍ଷୟ, ବେଦଜ୍ଞ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ସଂସ୍ଥିତ। ତୁମେ ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତା, ଧାରକ, ଧନ, ଚିକିତ୍ସକ, ସଂଯମୀ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅତୀତ। ତୁମେ ନେତୃତ୍ୱ, ପ୍ରଧାନ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଥମଜନ୍ମା, ଆଧାର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଂଯମୀ, ଅପତିତ। ତୁମେ ନିଗ୍ରହ, ଶିଷ୍ୟତା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଚତୁର୍ଭୁଜ, ଅନ୍ନର ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ, ପରମାତ୍ମା। ତୁମେ ଗୁରୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ, ବାମ, ମଙ୍ଗଳମୟ, ଉଦୁମ୍ବର, ଶାସ୍ତ୍ର, ପ୍ରକଟ, ପ୍ରଜାପତି। ତୁମେ ସୁନା ନାଭି, ଦେବ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଜାପତି, ଅବର୍ଣ୍ୟ ରୂପ, ଯମ, ଦେବଶତ୍ରୁ ଦଳନ। ତୁମେ ସଂକର୍ଷଣ, ଦେବ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ନିତ୍ୟ, ବାସୁଦେବ, ଅପାର ଆତ୍ମା, ଗୁଣରହିତ। ତୁମେ ପ୍ରଥମଜନ୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ମାଧବ, ଶତଶୀର୍ଷ, ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଶତନେତ୍ର। ତୁମେ ଶତପଦ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଦଶାଙ୍ଗୁଳ ସ୍ଥାୟୀ, ଦେବଦେବ। ଯେ କିଛି ହୋଇଛି, ସେ ସବୁ ତୁମେ, ହେ ପରମ ପୁରୁଷ, ମହାଇନ୍ଦ୍ର; ଯେ କିଛି ହେବ, ସେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ, ପ୍ରଭୁ, ସତ୍ୟ, ଅମୃତ। ତୁମୁଠାରୁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅପରାଜିତ; ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରୁଷ, ଦଶ ରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ତୁମେ ଚତୁର୍ଭାଗ ବିଶ୍ୱପୁରୁଷ, ନବ ଭାଗ ଅମର ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସନ୍ତି; ନବ ଭାଗ ମଧ୍ୟ ମଧ୍ୟଲୋକରେ, ନିତ୍ୟ ଓ ପୁରୁଷ ସମ୍ପର୍କୀୟ। ଦୁଇ ଭାଗ ପୃଥିବୀରେ, ଚାରି ଭାଗ ଏଠି ଅଛି; ବଳିଦାନ ତୁମୁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯାହା ଜଗତର ବର୍ଷାର କାରଣ। ତୁମୁଠାରୁ ବିରାଟ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଜଗତର ହୃଦୟରେ ବସନ୍ତି; ସେ ଜୀବମାନେଠାରୁ ତେଜ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଉଜ୍ୱଳତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ଦେବତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଘୃତ ତୁମୁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଚାଷ ଓ ବନସ୍ପତି, ଗାଈ, ମୃଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତୁମୁଠାରୁ। ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଓ ଧ୍ୟାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ତୁମେ, ତୁମେ ସପ୍ତମୁଖୀ କାଳ, ଦେବଦେବ, ଅଗ୍ନିସ୍ୱରୂପ। ଯାହା ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ, ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଚଳାଚଳ, ସବୁ ତୁମୁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସବୁ ତୁମେ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ତୁମେ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ମାଧବ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଦେବଶତ୍ରୁ ଦଳନ; ସମସ୍ତ ଦେବମାନେଠାରେ ପରମ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ। ରକ୍ଷା କର, ହେ କମଳନୟନ, ହେ ନାରାୟଣ, ହେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ, ହେ ପରମ ପୁରୁଷ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଲୋକର ପ୍ରଭୁ, ପଦ୍ମାଶ୍ରୟ, ଗୁଣମାନ୍ୟର ନିଧି, ତୁମକୁ ଅନେକ ନମସ୍କାର। ବାସୁଦେବ, ଦେବମାନେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜନାର୍ଦନ, ନିତ୍ୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯୋଗୀମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା, ଯୋଗରେ ନିବାସୀ, ଗୋପାଳ, ଶ୍ରୀପତି, ମାରୁତ୍ସ୍ୱାମୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଜଗତପତି, ସୃଷ୍ଟିର ଉତ୍ସ, ଜ୍ଞାନୀମାନେଠାରେ ପ୍ରଭୁ, ସ୍ୱର୍ଗର ନାଥ, ପୃଥିବୀର ନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମଧୁ ନାଶକ, କମଳନୟନ, କୈଟଭ ନାଶକ, ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମହାମତ୍ସ୍ୟ, ବେଦବାହକ, ଅଚ୍ୟୁତ, ସାଗର ଜଳକୁ ବିକ୍ଷୋଭ କରିବା ଓ କମଳଜଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏହିପରି ଅନେକ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି, ଦୟା, ଏବଂ ଦିବ୍ୟତା ତୁମେ, ହେ ନାରାୟଣ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ ପରମ ପୁରୁଷ!