ପୃଥିବୀରେ ଏହି କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଏହାକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଇଛି। କାନ୍ବା ତୀରେ ଯଦି କିଛି ଦାନ କିମ୍ବା କର୍ମ କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ଏକ ଶତ-କୋଟି ଗୁଣା ହୋଇଯାଏ। ଏଠାରେ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମରେ ମନସିକ କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏହି କଥା କାନ୍ବା ତୀରରେ ପୁନି ପୁନି କହାଯାଇଛି। ଏହି ତୀର କାନ୍ବାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଏକ ମହାତୀର ହୋଇଯାଇଛି; ଏହି ତୀରର ଫଳ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ତୀରରୁ ବଡ଼। ଏଠାରେ ଯେ କିଛି କରାଯାଏ—ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଆଦି—ଭକ୍ତି ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଫଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏକ ଶତ-କୋଟି ଗୁଣା ମିଳେ। ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ଯେ କିଛି କରନ୍ତି—ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଆଦି—ଏହା ଶତ-କୋଟି ଗୁଣା ହୋଇଯାଏ; ଏହି ତୀରକୁ ଶତ-କୋଟି ତୀର ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏଠାରେ ଅଗ୍ନେୟ, କାନ୍ବା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୁତି ଭାଣି ନାମକ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା; ଏହି ତୀର ଶତ-କୋଟି ତୀର ହେଉଛି, କାରଣ ଏହା ଶତ-କୋଟି ତୀରର ଫଳ ଦିଏ। ଏହି ତୀରର ମହତ୍ତ୍ୱ ବାଚସ୍ପତି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଯେ କିଛି କରାଯାଏ, ଯେଉଁ ଭାବରେ କରାଯାଏ, ଗୋଦାବରୀଙ୍କ କୃପାରେ ସମସ୍ତ କର୍ମ ଶତ-କୋଟି ଗୁଣା ହୋଇଯାଏ। ଏଠାରେ ଯେଉଁ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ଗାଁ ଦାନ କରେ, ଶତ-କୋଟି ଗାଁ ଦାନର ଫଳ ପାଏ। ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଯଦି ଭକ୍ତି ସହ ଜମି ଦାନ କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଶତ-କୋଟି ଗୁଣା ହୋଇଯାଏ। ଗୌତମୀ ନଦୀର ତୀରରେ ପିତୃପୂଜାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବେଦନ ଏହି ଶତ-କୋଟି ତୀରରେ; ଏଠାରେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ଏଠାରେ ଅଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି—ଏଠାରେ ଉନେଚାଳିଶି ତୀର ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକର ଅଭାବ ଅଛି। ଏବେ ମୁଁ ଗଙ୍ଗାର ଉତ୍ତର ତୀରରେ ନରସିଂହ ତୀରର ବିଶେଷତା ବର୍ଣ୍ନନା କରୁଛି, ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ। ଏଠାରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପୂର୍ବରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଓ ପ୍ରତାପରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ମନ ନିଜ ପୁତ୍ର ହରିଭକ୍ତ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷରେ ଭରିଗଲା; ଏହି ସମୟରେ, ଯାଉଁ ସଭାର ଦ୍ୱାରା ନରସିଂହ ଏକ ଖମ୍ଭାରୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଏବଂ ନିଜ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖାଇଲେ। ନରସିଂହ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ତାଙ୍କର ସେନାକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଉଁ ଦେଉଁ ଦେମନମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ପାତାଳର ଶତ୍ରୁମାନେ ଜିତି, ଦେବଲୋକକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ ଜିତି, ପୃଥିବୀକୁ ଆସି ପାହାଡ଼ରେ ଥିବା ଦେମନମାନେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ଦେଖାରେ ଏହି ମହା ବ୍ୟାଗ୍ର ଆକାରରେ ନରସିଂହ ନଦୀ, ଗ୍ରାମ, ଜଙ୍ଗଲ, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରରେ ଥିବା ଦେମନମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ତାଙ୍କର ନଖ ଇନ୍ଦ୍ରର ବଜ୍ରରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲା, ଏବଂ ରୂଦ୍ର ମୁଣ୍ଡ ଫୁରିଥିଲା; ସେ ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ବାୟୁରେ ବସିଥିବା, ଆଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଦେମନମାନେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ଦେମନମାନେ ଜନ୍ମ ନେବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ରୂଦ୍ର ରବେ ତ୍ରାସ ଦେଇଥିଲା; ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଜିତି, ନରସିଂହ ତୀରକୁ ଗଲେ। ଏଠାରେ ଦଣ୍ଡକ ନାଥଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଅମ୍ବାର୍ୟ ନାମକ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେମନ ନିଜ ପଦର କମଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଏବଂ ମନ ଓ ଚକ୍ଷୁକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା। ସେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ, ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ଘିରା ଥିଲେ; ତାଙ୍କର କାରଣରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର, ଭୀତିଜନକ, ରୋମାଞ୍ଚକର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ହରି ଓ ଦେମନ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ଶ୍ରୀହରି ଉତ୍ତର ତୀରରେ ସେ ଶତ୍ରୁକୁ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ଗଙ୍ଗାରେ ନରସିଂହ ତୀର ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଆଦି କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ଏହି ତୀର ସଦା ସମସ୍ତ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରେ; ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ହରି ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି, ସଂସାରରେ ସମସ୍ତ ତୀର ମଧ୍ୟରେ ଏହି ତୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ନରହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ପାତାଳ, କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହଁ; ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟ ମହାତୀର ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକ କୋଟି ତୀରର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ତୀରର ନାମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିନା ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ନରସିଂହ ସ୍ୱୟଂ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତୀରର ସେବାର ଫଳ କିଏ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବେ? ଯେପରି ନରହରିଠାରେ ଦେବତା ଉପରି କିଏ ନାହିଁ, ସେପରି ନରସିଂହ ତୀର ସମାନ ତୀର ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଏବେ ଗଙ୍ଗାର ଉତ୍ତର ତୀରରେ ପିଶାଚ ତୀର ବିଶେଷ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ତୀରର ପିଶାଚ ଗୁଣରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ। ସୁୟବସ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜୀଗର୍ତି ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ; ପରିବାର ଦୁଃଖ ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷରେ ତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ହେଉଥିଲା। ସେ ନିଜ ମଧ୍ୟମ ପୁତ୍ର ଶୁନଃଶେପକୁ ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିଦେଲେ, ବହୁ ଧନ ପାଇଁ। ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଲେ ଶିକ୍ଷିତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ କି ସଂସାରରେ ପାପ କରିନପାରିବେ? ସେ ଅଧିକ ଧନ ନେଇ ସେବାର ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଧନ ନେଇ ବିଭାଜନ କଲେ, ଏବଂ ତାହାର ଫଳରେ ତାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ, ଅସାଧ୍ୟ ରୋଗ ଲାଗିଗଲା। ଶେଷରେ, ସମୟ ଆସିଗଲାପରେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ଏବଂ ନରକକୁ ପକାଯାଇଲେ; ଭୋଗ ଛଡ଼ି, ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇଥିବା ପାପର ଶେଷ ନାହିଁ। ଯମ ଓ ତାଙ୍କର ସେବକମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ସେ ବିଭିନ୍ନ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ପରେ ସେ ଦ୍ରୂତ୍ୟା ପିଶାଚ ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ଏବଂ, ଶୁଷ୍କ କାଠ, ଜଙ୍ଗଲ, ଜଳ ନଥିବା ଅଞ୍ଚଳ, ଅବସାନ୍ତ ଏବଂ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ରୋଦରେ, ଯମଙ୍କ ସେବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଝିଅ, ପୁଅ, ଜମି, ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ଗାଁ ବିକ୍ରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂସାର ନଶ୍ଟ ହେଉଅବଧି ନରକରୁ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ।