ଦେବତାମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଦୁଇପକ୍ଷ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦେବତା ଓ ଦାନବ, ସମସ୍ତେ ଜଗତ୍ପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଓ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ବିଜୟୀ ହେବେ? ଆମେ ସତ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।” ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: “ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୂରବୀର ରାଜି ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ତିନି ଲୋକକୁ ବିଜୟ କରିବେ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ରାଜି ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଦୃଢତା ଅଛି; ଯେଉଁଠି ଦୃଢତା ଅଛି, ସେଉଁଠି ଶ୍ରୀ ଅଛି; ଦୃଢତା ଓ ଶ୍ରୀ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେଉଁଠି ଧର୍ମ ଅଛି; ଏହିପରି ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଉଁଠି ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ।” ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଖୁସି ହେଲେ ଓ ସମସ୍ତେ ମିଶି ରାଜିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କୁ ବିଜୟ ପାଇଁ ନେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ରାଜି, ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ନାତି ଓ ପ୍ରଭାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିବା ଏକ ଅତି ତେଜସ୍ବୀ ରାଜା ଥିଲେ। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ରାଜିଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଆମ ବିଜୟ ପାଇଁ ଆପଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁଷ ଧରନ୍ତୁ।” ରାଜି ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝି, ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ଯଦି ମୋର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦାନବ ଦଳକୁ ହରାଇପାରିବି, ତେବେ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି; ତେବେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।” ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୋଇ, ପ୍ରଥମେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ: “ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ରାଜା; ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ।” ଏହି ଉତ୍ତର ଶୁଣି, ରାଜି ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କଲେ। ଦାନବମାନେ ଗର୍ବିତ ଓ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଲିନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅହଂକାର ସହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଆମର ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ବିଜୟ ଚାହୁଁଛୁ; ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣ ରହନ୍ତୁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।” ଦେବତାମାନେ ପୁନି ଉତ୍ସାହ ଦେଇ, “ଏହିପରି ହେଉ, ଆପଣ ଯଦି ଦାନବମାନେକୁ ଜିତିବେ, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବେ,” ବୋଲି କହିଲେ। ତାପରେ ଶୂରବୀର ରାଜି ଦାନବମାନେକୁ ଅପରାଜୟ ଭାବରେ ପ୍ରହାର କଲେ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହରାଇ ଦେବତାଙ୍କ ହରାଇଥିବା ଉତ୍କର୍ଷକୁ ପୁନଃ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଦାନବ ହତ୍ୟା ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜି ରାଜ୍ୟ ଦଳିଲେ; ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ରାଜିଙ୍କୁ ମହାସ୍ମାନ ଦେଲେ। ରାଜି କହିଲେ: “ମୁଁ ରାଜିଙ୍କ ପୁତ୍ର; ତୁମେ ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହିଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।” ଯିଏ ମୋତେ ନିଜ ପିତା ଭାବେ ମାନେ, ସେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜି ମାୟାରେ ପଡ଼ିଲେ। ରାଜି ଖୁସି ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ “ତଥାସ୍ତୁ” କହିଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ପରି ହେଇଗଲେ। ରାଜିଙ୍କ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ତାଙ୍କ ଅନୁଗତ ହେଲେ। ତେବେ, ଏହି ପୁଅମାନେ ମନରେ ଅସ୍ତିର, କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ମତ୍ତ ଓ ଅଧର୍ମୀ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ଶିର୍ଷ ତ୍ରିଷ୍ଣାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଦ୍ବେଷୀ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କ ସାର୍ଥକ୍ୟ ଓ ବଳ ନଷ୍ଟ ହେଲା; ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ସ୍ଥାନ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ରାଜିଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଲିନ ଥିଲେ, ହତ୍ୟା ହେଲେ। ଏହି ଶତକ୍ରତୁଙ୍କୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ ନିଆଁ କଥା ଯିଏ ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ପଢ଼ିବେ, ସେ କେବେ ଅପମଙ୍ଗଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ ନାହିଁ। ଏହା ପରେ, ରମ୍ଭା ନିରଞ୍ଚନ ଥିଲେ; ଏବେ ମୁଁ ଅନେନସଙ୍କ ଉତ୍ତରଧିକାରୀ ବଂଶ କଥା କହିବି। ଅନେନସଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ସଂଜୟ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ସଂଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଜୟ, ଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବିଜୟ। ବିଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ କୃତି, ତାଙ୍କ ପୁଅ ହର୍ୟତ୍ୱତ୍; ହର୍ୟତ୍ୱତ୍ଙ୍କ ପୁଅ ସାହସୀ ସହଦେବ। ସହଦେବଙ୍କ ପୁଅ ନଦୀନ, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ଜୟତ୍ସେନ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସଂକୃତି। ସଂକୃତିଙ୍କ ପୁଅ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧ। କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କ ପୁଅ ସୁନହୋତ୍ର, ଯିଏ ତିନି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅଙ୍କ ପିତା। ସେମାନେ କାଶ, ଶଳ ଓ ଗୃତ୍ସମଦ। ଗୃତ୍ସମଦଙ୍କ ପୁଅ ଶୁନକ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶୌନକ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶଳଙ୍କ ପୁଅ ଆର୍ଷ୍ଟିସେନ, ତାଙ୍କ ପୁଅ କାଶ୍ୟପ। କାଶଙ୍କ ପୁଅ କାଶିପ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦୀର୍ଘତପସ; ଦୀର୍ଘତପସଙ୍କ ପୁଅ ଧନ୍ୱନ୍ତରି। ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଅତି ଘୋର ତପସ୍ୟା ପରେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବୃଦ୍ଧ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ; ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଦେବତା ହୋଇ ମାନବ ରୂପେ ଭୂମିରେ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଘରେ ଦେବ ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଜନ୍ମିଥିଲେ, ତେବେ ସେ କାଶି ରାଜା, ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶକ। ସେ ବର୍ଭୃଜଙ୍କ ନିକଟରୁ ଆୟୁର୍ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧିଗମ କରି ଏଠି ଚିକିତ୍ସକ ହେଲେ; ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଅଠ ଭାଗରେ ବିଭଜନ କରି ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେକୁ ଦେଲେ। ଧନ୍ୱନ୍ତରିଙ୍କ ପୁଅ କେତୁମାନ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମରଥ; ଭୀମରଥଙ୍କ ପୁଅ ଦିବୋଦାସ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କ ନାୟକ। ଦିବୋଦାସ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହୋଇ ବାରାଣସୀର ରାଜା ହେଲେ। ସେହି ସମୟରେ କ୍ଷେମକ ନାମକ ଏକ ରାକ୍ଷସୀ ବାରାଣସୀରେ ବସିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଦ୍ୱିଜ ନଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମହାପଣ୍ଡିତ ନିକୁମ୍ଭଙ୍କ ଶାପ ଲାଗିଥିଲା, ଏହି ନଗର ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୂନ୍ୟ ରହିବ; ଏହିଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହାର ସହିତ, ଦିବୋଦାସ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ସୀମାରେ ଗୋମତୀ ତଟରେ ଏକ ଶୋଭାପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗର ନିର୍ମାଣ କଲେ।