ଋଚୀକ ରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର, ସବୁ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ଅପୂର୍ବ ନିପୁଣ ଥିଲେ। ଏହି ଋଚୀକ ଓ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ଏହି ପୁତ୍ର, ଔର୍ବ ବଂଶର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ରାମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଯିଏ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନାଶକ ଭାବେ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କଲେ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲେ। ଜାମଦଗ୍ନି ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟମ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଶୁନଃଶେଫ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ କଞ୍ଚା ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଶୁନଃପୁଚ୍ଛ। କୁଶିକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗାଧି ଜନ୍ମ ଦେଲେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତପସ୍ବୀ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବର ପୁତ୍ର, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସମାନ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅର୍ଜନ କରି, ସେ ଆପଣେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ହେଲେ। ସେ ବିଶ୍ୱରଥ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଭୃଗୁଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ କୌଶିକ ବଂଶର ଏକ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ବଂଶ ଆରୋହଣ ହେଲା। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ଦେଵରାତ ଆଦି, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦେଵରାତ ଓ କଟିଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ, ଯାହାଠାରୁ କଟ୍ୟାୟନମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଶାଳବତୀରେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତା’ପରେ ରେଣୁ ଓ ରେଣୁକା; ସଂକୃତି, ଗାଳବ, ଓ ମୁଦ୍ଗଳ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧୁଛନ୍ଦ, ଜୟ, ଦେଵଳ, ଅଷ୍ଟକ, କଚ୍ଛପ, ଓ ହରିତ। ମହାତ୍ମା କୌଶିକଙ୍କ ବଂଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପାଣିନୀ, ବଭ୍ରବ ଓ ଧ୍ୟାନ ଓ ପାଠରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବଂଶରେ ଅଛନ୍ତି। ପାର୍ଥିବ, ଦେଵରାତ, ଶାଳଙ୍କାୟନ, ବାଶ୍କଳ, ଲୋହିତ, ଯମଦୂତ ଓ କରୁଷକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ପୌରବ ଓ ମହାମୁନି କୌଶିକଙ୍କ ବଂଶରେ ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ର ବଂଶର ସଂଯୋଗ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶୁନଃଶେଫ ପ୍ରଥମ, ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାର୍ଗବ କୌଶିକ ଋଷି ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଶୁନଃଶେଫ, ଯିଏ ହରିଦଶ୍ୱଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ବଳିପଶୁ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦାନ କରି, ପୁନର୍ବାର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଦେଇଥିବାରୁ ସେ 'ଦେଵରାତ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଦେଵରାତ ଓ ଅନ୍ୟ ଛଅଜଣ, ମୋଟ ସାତଜଣ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର। ତଦୁପରି, ଦୃଶଦ୍ୱତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଅଷ୍ଟକ, ଦୁଇଁଜଣ ମଧ୍ୟ ବୈଶ୍ୱାମିତ୍ର। ଅଷ୍ଟକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଲୌହି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଜାହ୍ନୁ ବଂଶ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏହା ପରେ ମୁଁ ମହାତ୍ମା ଆୟୋଙ୍କ ବଂଶ ବିବରଣା କରିବି। ଆୟୋଙ୍କ ପଞ୍ଚପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁ ଶୂରବୀର ଓ ମହାରଥୀ। ସେମାନେ ସ୍ୱରଭାନୁଙ୍କ କନ୍ୟା ପ୍ରଭାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ ନହୁଷ, ତା’ପରେ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା, ତା’ପରେ ରମ୍ଭା, ରାଜି ଓ ଅନେନ, ଏହି ପଞ୍ଚଜଣ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ରାଜି ଏଠିରେ ପଞ୍ଚଶତ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଏହି ବଂଶ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦେବାସୁର ସଂଗ୍ରାମ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ବିଜୟୀ ହେବେ? ଆମେ ଏହାର ସତ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: “ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୂରବୀର ରାଜି ଶସ୍ତ୍ର ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, ସେମାନେ ତିନି ଲୋକକୁ ବିଜୟ କରିବେ, ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ରାଜି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦୃଢତା; ଦୃଢତା ଯେଉଁଠାରେ, ସେଠାରେ ଶ୍ରୀ; ଦୃଢତା ଓ ଶ୍ରୀ ଯେଉଁଠାରେ, ସେଠାରେ ଧର୍ମ ଏବଂ ଏହିଭଳି ବିଜୟ।” ଏହାପରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶାନୁସାରେ ରାଜିଙ୍କୁ ଯାଇ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେବା ପାଇଁ ବିନୟ କଲେ। ପ୍ରଭାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ସ୍ୱରଭାନୁଙ୍କ ନାତି, ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରାଜି ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବ ଖୁସି ହୋଇ ରାଜିଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଆମର ବିଜୟ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁ ଉଠାନ୍ତୁ।” ରାଜି ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଚିନ୍ତା କରି, ଦେବତା ଓ ଦାନବ ଦୁହିଁପକ୍ଷକୁ ଏକଥା କହିଲେ: “ମୋ ଶକ୍ତିରେ ଯଦି ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବି, ତେବେ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି; ଏହି ଶର୍ତ୍ତରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।” ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ସ୍ୱୀକାର କଲେ: “ଏହିପରି ହେଉ, ରାଜନ୍; ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ।” ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଜି ସେଇ ଉପଦେଶ ଦାନବମାନେ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଲଗାଇଲେ। ଦାନବମାନେ ଗର୍ବିତ ଏବଂ ନିଜ ଲାଭ ଚିନ୍ତା କରି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଆମର ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ବିଜୟ ଚାହୁଁଛୁ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ରାଜନ୍।” ସେଇ ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ରାଜି ଦାନବମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ନିହତ ହେଲେ। ଏହିପରି ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜି ଦେବତାଙ୍କ ହରାଇଥିବା ଶ୍ରୀକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କଲେ। ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ହତ କରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜି ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କଲେ। ଏହାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ଏହି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: “ମୁଁ ରାଜିଙ୍କ ପୁତ୍ର,” ଏବଂ ପୁନଃ କହିଲେ: “ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ; ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।” ଯିଏ ପାଇଁ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର କର୍ମଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜି ମାୟାରେ ପଡ଼ିଲେ। ରାଜି ଖୁସି ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଏହିପରି ହେଉ।” ଯେତେବେଳେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ହେଲେ। ରାଜିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ନେଇଲେ; ସେମାନଙ୍କ ପଞ୍ଚଶତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ଏହି ଭୂମି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଧିନ ହେଲା।