ସତ୍ୟବତୀ ତାଙ୍କର ପତି ଋଷିଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, କହିଲେ: "ମୋର ପୁଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଭଳି ଅଧୋଗତି ନ ହେଉ, ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଆସୁନି।" ଏପରେ ଋଷି ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ଏହା ମୋର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ନାହିଁ, ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, କିନ୍ତୁ ଯେପରି ହେଉ। ପୁଅ ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତା ଦୁଇଁଠାରୁ ଦୁଃସାହସିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ହେବେ।" ସତ୍ୟବତୀ ପुनି କହିଲେ: "ହେ ମୁନି, ଆପଣ ଚାହିଲେ ଦୁନିଆ ର ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ, ତେବେ ଏକ ପୁଅ ଦେବା କେଉଁ ଅସମ୍ଭବ?" ତାଙ୍କର ଅନୁରୋଧରେ ସତ୍ୟବତୀ କହିଲେ: "ଆପଣ ମୋତେ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯିଏ ଶାନ୍ତ ଓ ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ହେବ; ଏହିପରି ନତି ଆମ ଦୁଇଁଠାରୁ ହେଉ।" ଋଷି ଉତ୍ତର କଲେ: "ଯଦି ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ହେଇପାରିବ ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ବିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତେବେ ତୁମର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଦୟା ଦେଇଛି।" ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଅନୁସାରେ ଋଷି କହିଲେ: "ମୋ ପାଇଁ ପୁଅ ଓ ପୁଅର ପୁଅ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ତାତ୍ତ୍ୱିକ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ତଫାତ୍ ନାହିଁ, ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ। ତୁମେ ଯେପରି କହିଛ, ଏହିପରି ହେବ।" ତାପରେ ସତ୍ୟବତୀ ଭୃଗୁ ବଂଶର ଏକ ପୁଅ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବର ଥିଲେ। ଭୃଗୁ ବଂଶର ଜମଦଗ୍ନି ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସତ୍ୟବତୀ ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ଓ ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ, ତିନି ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କର ମା' ହେଲେ। ସତ୍ୟବତୀ ପରେ କୌଶିକୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାନଦୀ ହେଲେ; ଏବଂ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଏକ ରାଜା ରେଣୁ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ କନ୍ୟା କାମଲୀ, ଯାହାକୁ ରେଣୁକା ଭି କୁହାଯାଏ; ଏହି ରେଣୁକା, ତପସ୍ୟା ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏମିତି ଥିଲେ। ଋଚୀକ ଏହି ରେଣୁକାରେ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃସାହସିକ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାର ଆଚାର୍ୟ ଥିଲେ। ରାମ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ନାଶକ, ଅଗ୍ନିପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ; ଏହିପରି ଋଚୀକ ଓ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଅଉର୍ବ ବଂଶର ଥିଲେ। ଜମଦଗ୍ନି ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଶୁନଃଶେଫ ମଧ୍ୟମ ପୁଅ ଓ ଶୁନଃପୁଚ୍ଛ ସବୁଠୁ କମ୍ ପୁଅ ହେଲେ। କୁଶିକଙ୍କର ପୁଅ ଗାଧି, ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ହେଲେ, ତପସ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶାନ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କ ସମତା ଅର୍ଜନ କରି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ହେଲେ; ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବିଶ୍ୱରଥ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଭୃଗୁଙ୍କର ଦୟାରେ, କୌଶିକ ବଂଶର ଏକ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କଲେ; ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ଦେବରଥା ଆଦି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କର ନାମ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଦେବରଥା ଓ କାଟି ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ, ଯାଁଠାରୁ କାଟ୍ୟାୟନ ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ। ଶଳବତୀରେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାପରେ ରେଣୁ ଓ ରେଣୁକା; ସଂକୃତି, ଗଲବା ଓ ମୁଦ୍ଗଳା ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମଧୁଛନ୍ଦ, ଜୟ, ଦେବଳ, ଅଷ୍ଟକ, କଚ୍ଛପା, ହରିତ—ଏହା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ପୁଅମାନେ। ମହାତ୍ମା କୌଶିକମାନଙ୍କର ବଂଶଗତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ପାଣିନି, ବଭ୍ରବ, ଧ୍ୟାନ ଓ ପାଠରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ। ପାର୍ଥିବ, ଦେବରଥ, ଶଳଂକୟନ, ବାଶ୍କଳ, ଲୋହିତ, ଯମଦୂତ, କରୁଷକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ପୌରବ ବଂଶ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୌଶିକ ଋଷିଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ, ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ର ବଂଶର ସମ୍ପ୍ରକ୍ତି ଏଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୁନଃଶେଫ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ; ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାର୍ଗବ କୌଶିକ ଋଷି ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଶୁନଃଶେଫ ଥିଲେ; ହରିଦଶ୍ୱର ଯଜ୍ଞରେ ତିନି ବଳିପଶୁ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ଦେବମାନେ ଦେଇଥିବା ଶୁନଃଶେଫ ପୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲେ; ଦେବମାନେ ଦେଇଥିବାରୁ, ତିନି ଦେବରଥ ହେଲେ। ଦେବରଥ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସାତିଜଣ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ; ଦୃଷଦ୍ୱତୀ ଓ ଅଷ୍ଟକର ପୁଅ, ଦୁଇ ଜଣେ ବୈଶ୍ୱାମିତ୍ର ହେଲେ। ଲୌହି ଅଷ୍ଟକର ପୁଅ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ, ଜାହ୍ନୁ ବଂଶ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ; ଏଠାରେ ପରେ ମହାତ୍ମା ଆୟୋଙ୍କ ବଂଶ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବି। ଆୟୋଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ବୀର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ; ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର କନ୍ୟା ପ୍ରଭା ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପ୍ରଥମେ ନହୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାପରେ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା; ପରେ ରମ୍ଭା, ରାଜି ଓ ଅନେନ, ସମସ୍ତେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ରାଜି ପାଞ୍ଚ ଶତ ପୁଅ ଜନ୍ମ କଲେ; ଏହି ରାଜବଂଶ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଦେବମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟାନକ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଦୁଇପକ୍ଷ ଗ୍ରାଣ୍ଡସାୟରଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ। "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ବିଜୟୀ ହେବ? ଆମେ ଏହି ସତ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ଉତ୍ତର ମିଳିଲା: "ଯାହା ପାଇଁ ରାଜି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅସ୍ତ୍ର ହାତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ସେମାନେ ତିନି ଲୋକ ଜିତିବେ; ଏହିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ଯେଉଁଠାରେ ରାଜି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ନିଷ୍ଠା ଅଛି; ଯେଉଁଠାରେ ନିଷ୍ଠା ଅଛି, ସେଠାରେ ଶ୍ରୀ ଅଛି; ଦୁଇଁ ଥିଲେ ଧର୍ମ ଅଛି, ତେଣୁ ବିଜୟ ଅଛି। ତାପରେ ଦେବମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ, ଦେବଙ୍କ ନିର୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ, ରାଜିଙ୍କୁ ଆସି ନିଜ ଦଳ ପାଇଁ ବିଜୟ ଚାହିଁ ଚୟନ କଲେ। ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ନାତି, ପ୍ରଭାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ରାଜି, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କଲେ। ଦେବମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ରାଜିଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଆମର ବିଜୟ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁ ନିଅ।" ରାଜି ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ନିଜ ଲାଭ ଚାହିଁ, ଦେବମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ଉଭୟଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଯଦି ମୋର ଶକ୍ତିରେ ଦାନବମାନେ କୁ ଜିତିପାରିବି, ତେବେ ନ୍ୟାୟରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି; ଏହା ପରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।" ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଚିତ୍ତରେ ପ୍ରଥମେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ, କହିଲେ: "ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ରାଜା; ଆପଣଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଯେପରି ଚାହିଁଛନ୍ତି, ତାହା ପୂରଣ ହେଉ।