ଋଚୀକ ଋଷି ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ ପୁତ୍ର ଜଗତରେ କୌଣସି କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ହେବେ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ନାଶକ ହେବେ। ଏହିପରି ଏକ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ତପସ୍ଵୀ ପୁତ୍ର ତୁମ ପାଖରେ ଜନ୍ମ ନେବେ।” ଏହିପରି ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଏହି ଉପଚାର କରି, ଭୃଗୁବଂଶଜ ଋଚୀକ ସଦା ତପସ୍ଵୀ ଥିଲେ, ସେ ଅତିଶୟ ନିଷ୍ଠାର ସହିତ ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଗାଧି ଓ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଏଉଁ ଋଚୀକଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ। ଏକ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କ୍ଷଣରେ ରାଜା ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ସତ୍ୟବତୀ ଏହି ସମୟରେ ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ଆଞ୍ଜଳି ନେଇଥିଲେ। ସେ ସାବଧାନ ଭାବେ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଆଞ୍ଜଳି ଦେଇଦେଲେ; କିନ୍ତୁ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ତାଙ୍କର ମାଆ ତାଙ୍କର ଆଞ୍ଜଳି ତାଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏହି ଅଦଳବଦଳ ଅଜାଣି ସତ୍ୟବତୀ ତାଙ୍କର ମାଆଙ୍କ ଆଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଯାହା ମୂଳତଃ କ୍ଷତ୍ରିୟ-ନାଶକ ଶକ୍ତି ଥିଲା। ସତ୍ୟବତୀ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି ଋଚୀକ ଯୋଗବଳରେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସୁନ୍ଦରୀ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ତୁମ ମାଆଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଞ୍ଜଳି ଅଦଳବଦଳରେ ବଞ୍ଚିତ ହେଲେ। ଏହିପରି ତୁମର ପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିପୁଣ ଓ ଭୟଙ୍କର ହେବେ; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଭାଇ ଏକ ତପସ୍ଵୀ, ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ। ମୁଁ ମୋର ତପସ୍ଵୟାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଛି।” ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ମହିଳା ଶ୍ରେଷ୍ଠା ସତ୍ୟବତୀ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନମ୍ର ଭାବେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ମୋର ପୁତ୍ର ଏପରି ଦୁଷ୍ଟ ନ ହେଉ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅପମାନ ନ ହେଉ।” ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଋଷି କହିଲେ, “ଏହା ମୋର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଅଦଳବଦଳର ଫଳରେ ତୁମ ପୁତ୍ର ଦୁଇଁ ଦିଗର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି କ୍ରୂର ହେବେ।” ସତ୍ୟବତୀ ପୁନି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ହେ ମୁନି, ଆପଣ ଚାହିଲେ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ କରିପାରିବେ, ଏକ ପୁତ୍ର କାହିଁକି ନୁହେଁ? ଦୟାକରି ମୋ ପାଇଁ ଏକ ସନ୍ତୁଳିତ, ଶାନ୍ତ ଓ ସତ୍ୟବାନ ପୁତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମ ଦୁହିଁଜଣଙ୍କ ଗୌରବ ଥାଉ।” ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଚୀକ ତାଙ୍କ ତପସ୍ଵୟାରେ ପ୍ରଭାବରେ ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇ କହିଲେ, “ମୋ ପାଖରେ ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ରରେ କୌଣସି ଭେଦ ନାହିଁ, ଯେପରି ତୁମେ କହିଛ, ସେପରି ହେବ।” ଏହିପରି, ସତ୍ୟବତୀ ଏକ ଶାନ୍ତ, ତପସ୍ଵୀ, ସଂୟମୀ ପୁତ୍ର ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ଭୃଗୁବଂଶରେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହି ଜମଦଗ୍ନି ଭୃଗୁବଂଶର ପୃଥିବୀରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ମାଆ ସତ୍ୟବତୀ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଓ ସତ୍ୟପଥୀ ଥିଲେ। ପରେ ସେ କୌଶିକୀ ନାମରେ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାନଦୀ ରୂପେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶର ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରେଣୁ। ତାଙ୍କର କନ୍ୟା କାମଳୀ, ଯାହାକୁ ରେଣୁକା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ତପସ୍ଵ୍ୟା ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଶସ୍ତ ଥିଲେ। ଏହି ରେଣୁକାଙ୍କୁ ଋଚୀକ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ, ଧନୁର୍ବେଦର ଅପାର ଅଧିକାରୀ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୂର ଥିଲେ। ଏହି ଭାର୍ଗବ ରାମ, ଅଗ୍ନି ପ୍ରତିମାନ୍ତି ତେଜସ୍ବୀ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ନାଶକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏହି ଭାବେ ଋଚୀକ ଓ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ଅଉର୍ବ ଶାଖାର ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ଏହି ଭୃଗୁବଂଶରେ ତପସ୍ଵ୍ୟାର ପ୍ରଭାବରୁ ଜମଦଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଥମ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟମ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଶୁନଃଶେଫ, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଶୁନଃପୁଚ୍ଛ। ଗାଧି, କୁଶିକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ତପସ୍ଵ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶାନ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସହିତ ସମତା ଲାଭ କରି, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ନାମ ଥିଲା ବିଶ୍ୱରଥ। ଭୃଗୁଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ କୌଶିକବଂଶରେ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ବଂଶକୁ ବଢାଇଲେ; ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ଯେପରିକି ଦେବରତ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କ ନାମ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରଶସ୍ତ; ଦେବରତ ଓ କାଟି ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯାଁଠାରୁ କାଟ୍ୟାୟନ ବଂଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଶାଳବତୀରେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ପରେ ରେଣୁ ଓ ରେଣୁକା; ସଂକୃତି, ଗାଳବ, ମୁଦ୍ଗଳ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମଧୁଛନ୍ଦ, ଜୟ, ଦେବଳ, ଅଷ୍ଟକ, କଚ୍ଛପ, ଓ ହରିତ-ଏହିମାନେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର। ମହାତ୍ମା କୌଶିକମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପାଣିନି, ବଭ୍ରବ ଓ ଧ୍ୟାନ ଓ ପାଠରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ମଧ୍ୟ। ପାର୍ଥିବ, ଦେବରତ, ଶାଳଙ୍କାୟନ, ବାଶ୍କଳ, ଲୋହିତ, ଯମଦୂତ, କରୁଷକ-ଏହିମାନେ ସ୍ମୃତ। ପୌରବ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୌଶିକଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ବଂଶରେ ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ର ସଂଯୋଗ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୁନଃଶେଫ ପ୍ରଥମ; ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାର୍ଗବ ଏହି କୌଶିକ ଋଷି ହେଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଶୁନଃଶେଫ; ହରିଦଶ୍ୱଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ସେ ବଳି ହେବାକୁ ନିୟୁକ୍ତ ହେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇ, ଶୁନଃଶେଫ ପୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦିଆଯିବାରୁ, ସେ ଦେବରତ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଦେବରତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସାତିଏ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର; ଡ୍ରିଶଦ୍ୱତୀ ଓ ଅଷ୍ଟକଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ବୈଶ୍ୱାମିତ୍ର। ଅଷ୍ଟକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଲୌହି, ଓ ମୁଁ ଜାହ୍ନୁ ବଂଶ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛି; ପରେ ମହାତ୍ମା ଆୟୋଙ୍କ ବଂଶ ବର୍ଣ୍ଣନ କରିବି। ଆୟୋଙ୍କ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁ ଶୂର ବିର ଓ ରଥୀ। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଭାନୁର କନ୍ୟା ପ୍ରଭାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ ନହୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ପରେ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା; ତା’ପରେ ରମ୍ଭା, ରାଜି ଓ ଅନେନ, ଏହିମାନେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ରାଜିଙ୍କ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଶେ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହି ରାଜବଂଶ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା କ୍ଷତ୍ର ବଂଶ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।