ଦାନବ ମହାଶନି, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଏକ ହାତୀ ସହିତ ବାନ୍ଧି ରଖିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର କ୍ରୂରତାକୁ ପଛରେ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ କଥା ହିରଣ୍ୟଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ। ଏହି ମହାଶନି, ଯିଏ ଅତ୍ୟଧିକ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ଶଚୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ରଖି ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ମହାଶନି, ଯିଏ ହରିଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ, ବରୁଣଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିବାକୁ ଗଲେ; କିନ୍ତୁ ବରୁଣ, ଅତି ଜ୍ଞାନୀ ଥିବାରୁ, ତାଙ୍କର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ମହାଶନିଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ। ବରୁଣ ତାଙ୍କର ନିଜ ନିବାସ, ସାଗରକୁ ମହାଶନିଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ, ଏହାରୁ ବରୁଣ ଓ ମହାଶନିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରତା ହେଲା। ବରୁଣଙ୍କ କନ୍ୟା ମହାଶନିଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, କୀର୍ତ୍ତି, ବୀରତା ଓ ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ପ୍ରିୟ ହେଇଯାଇଥିଲେ। ମହାଶନି, ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦାନବ, ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ନଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ବିଷ୍ଣୁ ଏକମାତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଦାତା, ଦାନବ ନାଶକ, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ଏବଂ ସେ ନୂତନ ଇନ୍ଦ୍ର ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ।" ଏଭଳି ଆଲୋଚନା କରି, ସେମାନେ ଏହି ପରିକଳ୍ପନା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ, କହିଲେ, "ମହାଶନି, ମହାଦାନବ, ମୋତେ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଶ୍ଵଶୁର ବରୁଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; କେଶବ ବରୁଣଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରାଜୟ ବିଷୟରେ କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଆପଣ ଏମିତି କିଛି କରନ୍ତୁ ଯାହାରେ ପୁରନ୍ଦର ଫେରିପାରିବେ।" ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ବରୁଣ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ। ବରୁଣ, ତାଙ୍କର ଭାଇଁ-ଘରୁଆ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଦାନବରାଜ ହିରଣ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାଶନିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ତାଁଠାରେ ଦାନବ ନମ୍ରତା ସହିତ ତାଙ୍କର ଶ୍ଵଶୁରଙ୍କ ଆଗମନର କାରଣ ପଚାରିଲେ; ବରୁଣ ସେଇ କାରଣ କହିଦେଲେ। ବରୁଣ କହିଲେ, "ମୋତେ ଏଇ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅଧୋଲୋକରେ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା, ମୋ ସ୍ନେହିତ।" ସେଉଁଠି ସେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଆମକୁ ଦିଅ, ମୋ ଶତ୍ରୁ ଘାତକ, ଶତ୍ରୁକୁ ବାନ୍ଧି ଛାଡ଼ିଦେଲେ ତୁମେ ଧର୍ମିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି ଲଭିବ।" "ଏହାଁ ରହୁ," ବୋଲି ଦାନବରାଜ କିଛି ଅନିଚ୍ଛା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଶଚୀଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ, ହାତୀ ସହ ବନ୍ଧା ଅବସ୍ଥାରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ସେଉଁଠି ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ମହାଶନି ଜଳର ଦେବତାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ୍କାରରେ ହରିଙ୍କୁ ବଡ଼ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କଲେ ଓ ମଘବାନ୍ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ତୁମକୁ କିଏ ଆଜି ଇନ୍ଦ୍ର କରିଛନ୍ତି? ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏତେ କଥା କହିପାରିବ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହୋଇ ବି ତୁମେ ପୁନର୍ବାର ଇନ୍ଦ୍ର ହେଉଛ? ଏହା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।" ଏହି ସହିତ, "ଯଦି ଜଣେ ନାରୀ ପୁରୁଷ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଏ, ତାଙ୍କର ସ୍୵ାମୀ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ୍। ନାରୀମାନେ ସ୍ୱାଧୀନ ନୁହେଁ; ପୁରୁଷମାନେ ପ୍ରଧାନ। ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ପୁରୁଷ ହେବ।" "ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ବାନ୍ଧା ହୋଇ, ତୁମର ଯାନ, ଅସ୍ତ୍ର—ବଜ୍ର, ଚିନ୍ତାମଣି, ନନ୍ଦନ ବାଟିକା, ସେଇ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଶକ୍ତି—ସବୁ ଦେବରାଜଙ୍କ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ।" "ଯାହା ଜୀବନ, ଯାହା କୀର୍ତ୍ତିର ଧନ, ତାହା କୀର୍ତ୍ତିକୁ ବିପରୀତ କଲେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ। ଏହା ଜାଣି, ହେ ଶକ୍ର, ଜଳଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଇ ତୁମେ କିପରି ଲଜ୍ଜିତ ହେଉନାହାଁ?" "ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଘେରି ରହନ୍ତି, ପ୍ରିୟା ତୁମକୁ ବିଳେଇ ଦେଉଛନ୍ତି, ଅପ୍ସରାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି—ନିଶ୍ଚିତ ମୁଁ ଭାବେ ଲଜ୍ଜା ତୁମକୁ ଭୟ କରେ।" "ତୁମେ ବୃତ୍ର ଓ ନାମୁଚିଙ୍କ ହନ୍ତା, ନଗର ନାଶକ, ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗକାରୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ। ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି—ଏହିଠାରୁ, ହେ ବିଜୟୀ, ସବୁକିଛି ତ୍ୟାଗ କର।" "ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁତାରୁ ଉପଜିଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି—ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ତୁମେ ଏପରି ଅପମାନରେ କିପରି ହୃଦୟ ଭଙ୍ଗ ଅନୁଭବ କରୁନାହାଁ?" ଏହିପରି କହି, ଦାନବପତି ଶକ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବରୁଣଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଶିଷ୍ୟ ଓ ବରୁଣ ଗୁରୁ—ମୋ ଶ୍ଵଶୁର—ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ବାସବ, ତୁମେ ମୁକ୍ତି ଲଭିଛ।" "ଏହିପରି, ବରୁଣଙ୍କୁ ତୁମେ ଦାସ ସ୍ୱଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍; ଯଦି ନୁହେଁ, ମୁଁ ପୁନି ତୁମକୁ ବାନ୍ଧି ଅଧୋଲୋକକୁ ପକାଇଦେବି।" ଏପରି ଶକ୍ରଙ୍କୁ ତିବ୍ର ଉପାଲମ୍ବ କରି, ହସି ହସି କହିଲେ, "ଚାଲ, ଚାଲ," ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ଏପରେ ମହାଶନି ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ, ଲଜ୍ଜାର ଭାବରେ ମନ ଭରିଗଲା, ଏବଂ ପୌଳୋମୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା, ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ନିଜର ପରାଜୟ ସହିତ, କହିଦେଲେ। ସେଉଁଠି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ କହିଲେ, "ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, କେଉଁପରି ମୁଁ ପୁନଃ ସ୍ୱୟଂକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିପାରିବି, ମୋତେ କହ।" "ମୁଁ ଜାଣେ, ଶକ୍ତି ନାଶକ, ଦାନବମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି, ତାଙ୍କର ମାୟା, ପରାଜୟ, ବର, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିନାଶ।" "ତେଣୁ, ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି ତାହା ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେବି, ଯାହାରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ପରାଜୟ ହେବ, ତୁମର ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ।" "ଏହି ଦାନବ, ହିରଣ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କର ମାମାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହିପରି ଏମିତି ଏକ ବର ଦ୍ୱାରା ଅଭିମାନୀ ହୋଇଛି। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ; ଏପରି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଲଭିଲେ, କଣ ଅସମ୍ଭବ?" "ତେଣୁ, କୌଣସି ଭାବରେ ମନରେ ଆସକ୍ତି କିମ୍ବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନ ଆଣ; ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ତାହା ଶୁଣ।" ଏଭଳି କହି, ପୌଳୋମୀ ନମ୍ରତା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। "ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ, ଜଗତ୍ପତି, କିମ୍ବା ହରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା।