ଓ ଦେବୀ, ଦେଖ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଏଠାରେ ଧୂତଶନ ନାମକ ଏକ ଟିଆ ପକ୍ଷୀ ଆସିଛି। ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି, ପାର୍ବତୀ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ ମହାଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ, "ବସ୍, ଏବେ ହେଲା।" ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦ୍ୱିଜ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ଡାକି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ଏଠାରେ କିଛି କୁହନି, ତୁମ ମୁଁହ ଖୋଲ, ଏହା ଗ୍ରହଣ କର ଏବଂ ଏହାକୁ ନିଏଇଯା।" ଏହିପରି କହି, ମହାଦେବ ତାଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ମୁଁହରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ବୀର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯିବା ପରେ, ଅଗ୍ନି ଚାଲିଯିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ। ତାପରେ, ଥକି ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନଙ୍କର ନଦୀ ତଟକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସେ ଏହି ବୀର୍ୟ କୃତ୍ତିକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ, ଏହିପରି ଭାବେ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶରୀରରେ ଯେତେକି ଶିବଙ୍କ ବୀର୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା, ସେଠିଏ ଅଗ୍ନି ଦୁଇଖଣ୍ଡ ଭାଗରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମାନ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାହାଙ୍କ ଶରୀରରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ସ୍ୱାହା, ଯିଏ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଏବଂ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ, ସେଠିଏ ବୀର୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ମିଳିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ। ଏପରି ଘଟଣା ସ୍ମରଣ କରି, ଅଗ୍ନି ଶିବଙ୍କ ମହାଶକ୍ତିକୁ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ, ଏବଂ ଏହି ଅଗ୍ନି ବୀର୍ୟରୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁଗଳ ଜନ୍ମ ନେଲା—ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣା। ଏହି ଦୁଇ ଭୂମିରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସଦା ଅଗ୍ନିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଉଥିଲେ। ଅଗ୍ନି ସ୍ନେହରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣାଙ୍କୁ ଧର୍ମିକ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଏକ ମହାସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ, ଏବଂ ଏହିପରି ମୁନି ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାଙ୍କ ବିବାହ ଆୟୋଜନ କଲେ। ବୀର୍ୟ ମିଶ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା, ଦୁହେଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହେଲେ। ସେପରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୁତ୍ର ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ରୂପ ନେଇଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ କେବେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, କୁବେର, ବରୁଣ, କିମ୍ବା ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ରୂପ ଏବଂ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଧାରଣ କରି, ସେଠାକୁ ଯାଉଥିଲେ ଯେଉଁଠି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚାହାଁଥିଲେ। କେବେ କେବେ, ମୁନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭକ୍ତିଶୀଳ ପତିଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଭକ୍ତିମତୀ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ। ଏହିପରି ହେବା ପରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣା, ଯିଏ ଧର୍ମର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଏବଂ ସ୍ୱାହାଙ୍କ ଝିଅ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ; ସେ ଯେଉଁଠି ମନ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେଠି ଯାଉଥିଲେ। ସେ ଯେଉଁଠି ଚାହିଁଥିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ, ଦାନବ, ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୟାଳୁ, ଦାନଶୀଳ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ଗମ୍ଭୀର ଲୋକଙ୍କ ସହ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପତିଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଭୋଗ କରୁଥିଲେ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ଚାହାଁଥିଲେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣା ସେହି ଦେବୀଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଉପାୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଚତୁରତା ଦ୍ୱାରା ମନ ଆକର୍ଷିତ କରି, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣାଙ୍କ ଏହି ଚରିତ୍ର ଦେଖି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟା ଉଭୟଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ। "ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଚିତ ଏବଂ ଚାଳାକିର ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି, ଏହା ପାପ। ତେଣୁ, ହେ ହବିଘ୍ନ, ତୁମର ପୁତ୍ର ସଦା ଭ୍ରମଣଶୀଳ ଏବଂ ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରୁ।" "ଏହିପରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣା ଏକମାତ୍ର ପତି ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ ନାହିଁ, ତିନି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ ନାହିଁ; ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଏବଂ ଅବମାନିତ ରୂପର ଅନେକଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବେ—ଏହି ତୁମର କନ୍ୟାର ଦୋଷ ହେବ।" ଏହି ଶାପର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଅଗ୍ନି ଭୟଭୀତ ହୋଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସି, "ମୋର ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟା ପାଇଁ ପାପମୋଚନ ଉପାୟ କହ," ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କଲେ। ତାପରେ ମୁଁ କହିଲି, "ହେ ବହ୍ନି, ତୁମେ ଗୌତମୀକୁ ଯାଅ ଏବଂ ସେଠି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ତୁମ ଶରୀରରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ରହିଥିବାରୁ ଏପରି ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଏହି କଥା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଣାଅ, ଯାହାଫଳରେ ଶିବ ତୁମର ସନ୍ତାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ସୁରକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିପାରିବେ।" "ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ଶିବ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ତୁମେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବ।" ମୋର ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଅଗ୍ନି ଗଙ୍ଗାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେଠି ବେଦମାନ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେ ଏପରି ସ୍ତୁତି କଲେ—"ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥଙ୍କୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାକୁ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ରୂପ ବିଲିନ, ନିର୍ମଳ, ଆଦିକାରଣ ଓ ସ୍ୱୟଂଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଅଛି।" "ଯିଏ ଅଗ୍ନି ରୂପେ ନାଶ କରନ୍ତି, ଜଳ ରୂପେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ମୁଁ ସେଇ ତ୍ରିନେତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଅଛି।" ତାପରେ, ଅନନ୍ତ, ଶୁଭ, ଅବିନାଶୀ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ। ଅଗ୍ନି ନମ୍ରତା ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୋ ଭିତରେ ବସିଛି; ତାହାରୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।" "ଏହିପରି, ହେ ଭଗବାନ, ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ଏକ କନ୍ୟା ସୁବର୍ଣ୍ଣା ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି; ଏହି ଦୁହିଁର ମିଶ୍ରଣ ଓ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଏମିତି ହୋଇଛି।" "ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ସନ୍ତାନ ଦୋଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଶିବ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି—ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।" ତାପରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ, ଶିବ ଶୁଭ ଶବ୍ଦ କହିଲେ— "ମୋର ଶକ୍ତି ଓ ତୁମର ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ। ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ବିଦ୍ୟମାନ।" "ଏହି କଥାରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଶୁଣ: ସେ ଏହି ତିନି ଲୋକର ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା ହେବ।