ମହାମୁନି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନେଇ କ୍ରୋଧ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଶାନ୍ତ ହେଉ, ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, କାରଣ ମାରୁତମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ବୃଷଧ୍ୱଜ ଶିବ ମଧ୍ୟ ଦିତିଙ୍କୁ ଦୟାଭାବରେ ସମ୍ବୋଧନ କରିଲେ। ଶିବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—“ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲ, ‘ମୋତେ ଏକ ମହାନ୍ ପୁତ୍ର ମିଳୁ, ଯିଏ ତିନି ଲୋକର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରିବ’, ଏହି ଭାବରେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲ। ଆଜି ତୁମର ପ୍ରୟାସ ସଫଳ ହୋଇଛି—ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଧର୍ମିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପରାକ୍ରମୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ ଦୁଃଖ ପକାଇ ରଖିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଆଉ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଵର ମାଗ। ହେ ସୁନ୍ଦର-ଭ୍ରୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବି।” ଏପରି ଦେବାଦିଦେବଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଦିତି ଭକ୍ତିଭାବରେ ହାତ ଜୋଡି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ—“ଏହି ସଂସାରରେ ପିତାମାତା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସୁଖ ହେଉଛି, ନିଜ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା; ବିଶେଷକରି ମାତା ପାଇଁ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ। ଯଦି ସେଇ ସନ୍ତାନ ସୁନ୍ଦର, ପ୍ରବଳ ଓ ପରାକ୍ରମୀ ହୁଏ, ଏକ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ—ଅଧିକ ପୁତ୍ର ଦରକାର ନାହିଁ। ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୂରବୀର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାଇ ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହେବେ। ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ, ଆପଣ ଯେଉଁଠାରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ମଙ୍ଗଳ କିଛି ନ ହେବାର ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି, ତଥାପି ଭକ୍ତିବଶତଃ ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି। ହେ ଦେବ, ମୋ କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ଜଗତ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ କର।" ବିଶ୍ୱସୃଷ୍ଟା ଯେତେବେଳେ କହିଲେ, "କହ", ଦିତି ବିନୟରେ ଏହିପରି କଥା କହିଲେ—“ଏହି ସଂସାରରେ ସନ୍ତାନ-ଲାଭ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ମହତ୍ୱ ଦେଇଥାନ୍ତି; ବିଶେଷକରି, ମାତା ପାଇଁ ପୁତ୍ର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ—ଏହାକୁ କିପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି? ଏବଂ ଯଦି ସେ ପୁତ୍ର ଧର୍ମିକ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ, ତେବେ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ, ହେ ଦେବେଶ। ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକର ଫଳ ଆଶା କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଧର୍ମିକ ପୁତ୍ର-ଲାଭ ସବୁବେଳେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ତେଣୁ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ମିଳୁ।" "ନିଶ୍ଚୟ, ପୁତ୍ରହୀନତା—ସେଉଁଠି ମହିଳା କିମ୍ବା ପୁରୁଷ—ଏହା ମହାପାପର ଫଳ ଦିଏ ଯଦି ବନ୍ଧ୍ୟତା ଆସିଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସେ ଦୋଷ ନିଶ୍ଚିତ ଦୂର ହୁଏ; ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରେ, ସେଉଁଠି ଫଳ ମିଳେ। ତିନି ମାସ ଧରି ଦାନ ଏବଂ ସ୍ନାନ କଲେ ପୁତ୍ର-ଲାଭ ହୁଏ; ଏହିଠାରେ ଅପୁତ୍ରା ମହିଳା ସ୍ନାନ କଲେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁତ୍ର ପାଇଥାଏ। ଯେଉଁ ମହିଳା ଋତୁଶୂଦ୍ଧି ପରେ ସ୍ନାନ କରି ଏଠାରେ ନିୟମିତ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ତିନି ମାସ ମଧ୍ୟରେ ପୁତ୍ର ପାଇବେ; ଏବଂ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ଭକ୍ତିସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ—ଯଦି ସେ ଦାନ ଦିଏ ଓ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସ୍ତୁତି କରେ—ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ହେବ, ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" "ଏବଂ ଦିତି, ଶୁଣ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବଜ ଦୋଷ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଧନ ଚୋରିର ପାପରୁ ପୁତ୍ର ଲାଭ କରିପାରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହିଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ। ଏଠାରେ ପିଣ୍ଡଦାନ କଲେ ଓ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ, ବିଶେଷକରି ସୁନା ଦାନ କଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁତ୍ର ମିଳେ। ଯେଉଁମାନେ ଦେଉଠି ଚୋରି କରନ୍ତି, ମଣିମାଳା ଲୁଚାନ୍ତି, କିମ୍ବା ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି ପାଉନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଦୋଷ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହିଠାରେ ପରଲୋକର ମାର୍ଗ; ଏବଂ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସେବାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବଂଶ ଜନ୍ମ ହୁଏ।" "ଦିତି ଓ ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ସଙ୍ଗମରେ ସ୍ନାନ କରି, ଅନାଦି, ଅନନ୍ତ, ଅକ୍ଷୟ ଚିତ୍ସ୍ଵରୂପ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେ ମହାଦେଵ ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ଦ୍ୱୀପ୍ତିମାନ୍, ଦୁଃଖ ଶୂନ୍ୟ, ଦେବତା, ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ଵ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି। ଯିଏ ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ପ୍ରତିଦିନ ଧୂପ-ଦୀପ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରେ—ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସୁନା ଦାନ କରେ ଓ ଗଙ୍ଗାତୀରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଏ—ସେ ଶତପୁତ୍ର ଲାଭ କରେ। ସମସ୍ତ କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଶେଷରେ ଶିବନଗରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର କେଉଁଠି ପଢିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅପୁତ୍ରା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ପୁତ୍ର ପାଇଁ।" "ଏଠାଠୁ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ‘ପୁତ୍ରତୀର୍ଥ’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ। ମାରୁତମାନଙ୍କ ସାଥିରେ ମିତ୍ରତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଏହା ‘ମିତ୍ରତୀର୍ଥ’, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିଷ୍ପାପତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ‘ଶକ୍ରତୀର୍ଥ’ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁଠି ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ ସେଠି ‘କମଳତୀର୍ଥ’ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ପ୍ରିୟତମ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।” ଏପରି କହି, "ସମସ୍ତ ହେବ," ବୋଲି ଶିବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କାମନା ସାଧନ କରିଥିଲେ ସେମାନେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ। ସେଠାରେ ଲକ୍ଷ ତୀର୍ଥ ସଦା ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଏହାପରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ‘ୟମତୀର୍ଥ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ସେଠି ସେବା କରନ୍ତି। ଏହାର ଶକ୍ତି ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ, ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ସେଠାରେ ଏକ ପ୍ରବଳ ପରାବା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଅନୁହ୍ରଦ। ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ହେତି, ଯିଏ ଚାହିଲେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରୁଥିଲେ। ଅନୁହ୍ରଦ ଯମର ନାତି ଏବଂ ହେତି ଯମର ନାତିଝି ଥିଲେ। ସମୟ କ୍ରମେ ସେମାନେ ପୁଅ ଓ ନାତି ସଂସାର ରଚିଲେ। ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗହୁରା, ପକ୍ଷୀମାନେର ରାଜା। ସେ ଗହୁରାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପୁଅ ଓ ନାତି ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଅଗ୍ନି ସମ ଭୟଙ୍କର ଓ ପ୍ରବଳ। ଏହି ଦୁଇ ଉତ୍ତମ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଶତ୍ରୁତା ରହିଲା।