ଏହି ସଂସାର ରୂପୀ ଭୟାନକ ଜଙ୍ଗଲରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଜୀବମାନଙ୍କର ଚିତ୍ତ ଯେତେବେଳେ ଅସ୍ଥିର ଓ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ କେବଳ ଭଗବାନ ଶିବ, ଦୟାର ସାଗର, ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କେହି ଆଶ୍ରୟ ନୁହଁନ୍ତି। ଏପରି ଭାବରେ କଶ୍ୟପ ମୁନି ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ତାଁଙ୍କର ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତି ଦେଖି ବୃଷଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ଶିବ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ ଓ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଏକ ଵର ଦେବାକୁ କହିଲେ। ତାପରେ କଶ୍ୟପ ମୁନି ନମ୍ରତା ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃତ୍ୟ ବିଷୟରେ ସବୁ ଖୁଲାସା କଲେ। ସେ ଶାପ, ପୁତ୍ରବିନାଶ, ପରସ୍ପର ଶତ୍ରୁତା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାପ ଓ ଶାପ ଗ୍ରହଣ—ଏ ସବୁ ଘଟଣା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବଖ୍ୟା କଲେ, ଯାହା ବୃଷାକପି ଦିତି ଓ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ତେଣୁ କଶ୍ୟପ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଏହି ଵର ମାଗିଲେ: “ମୋର ପୁତ୍ରମାନେ, ମାରୁତମାନେ—ଏକ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ପଚାଶ—ସମସ୍ତେ ଶୁଭ ଓ ଯଜ୍ଞ ଅଂଶରେ ଭାଗୀ ହେଉନ୍ତୁ। ସେମାନେ ସଦା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବସୁନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଂଶ ମିଳେ, ସେଠାରେ ପ୍ରଥମେ ମାରୁତମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ମାରୁତମାନେ କେବେ ବି ପରାଜିତ ହେବେ ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ବିଜୟୀ ହେବେ। ପ୍ରଜାପତି, ଆପଣ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହନ୍ତୁ। ଏହି ଦିନଠାରୁ ଯିଏ ଭାଇଁକୁ ମାରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ବଂଶ ସଦା ନଶ୍ଟ ଓ ଧ୍ୱଂସ ହେବ।” ଏହିପରି ଶିବ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ: “ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧ ରଖିବେ ନାହିଁ। ଶାନ୍ତି ରୁହନ୍ତୁ, ମାରୁତମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି।” ତାପରେ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଶିବ ଦିତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିଲେ: “ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲ, ‘ମୁଁ ଏକ ମହାନ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିବି, ଯିଏ ତିନି ଲୋକର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରିବ।’ ତୁମର ଏହି ଚେଷ୍ଟା ଆଜି ସଫଳ ହୋଇଛି—ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଧର୍ମୀକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶୂର। ତେଣୁ ଦୁଃଖ ପକାଇ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ, ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଆଉ ଅନ୍ୟ ବର ମାଗ।" ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଦିତି ହାତ ଜୋଡି ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ କହିଲେ: “ଏହି ଜଗତରେ ପିତାମାତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ସଉଖ୍ୟ ହେଉଛି ସନ୍ତାନକୁ ଦେଖିବା, ବିଶେଷକରି ମାଆ ପାଇଁ ଏହି ଆନନ୍ଦ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର। ଯଦି ସେ ସନ୍ତାନ ସୁନ୍ଦର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୀର ହୁଏ, ତେବେ ଏକ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚୁର—ଅଧିକ ପୁତ୍ର ଦରକାର ନାହିଁ। ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୋର ପୁତ୍ରମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାଇ ଭାବେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେବେ। ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ କୃପା ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠି ଆପଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ରହିଛି, ସେଠାରେ ଶୁଭ ନିଶ୍ଚିତ। ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା, ତଥାପି ଭକ୍ତିବଶତଃ ଏକ ଅନ୍ୟ ଅନୁରୋଧ ରଖୁଛି, ଦୟାକରି ଶୁଣନ୍ତୁ, ଓ ଜଗତ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ।” ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଶିବ କହିଲେ, “କହ।” ଦିତି ନମ୍ରତା ସହିତ କହିଲେ: “ଏହି ଜଗତରେ ସନ୍ତାନପ୍ରାପ୍ତି ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ବିଶେଷକରି ପୁତ୍ର ମାଆ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ, ଏହା କିପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି? ଯଦି ସେ ପୁତ୍ର ଧର୍ମୀକ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ, ତେବେ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଦରକାର ନାହିଁ। ଏହି ଓ ପରଲୋକର ଫଳ ଚାହୁଁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମୀକ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆକାଂକ୍ଷିତ। ତେଣୁ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଆପଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳୁ।" “ପୁତ୍ରହୀନ ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ଯଦି ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱ ଆସିଥାଏ, ସେମାନେ ମହାପାପର ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଏହି ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ; ଯିଏ ସ୍ନାନ ଓ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରିଥାଏ, ସେ ତାହାର ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଏ। ତିନି ମାସ ଧରି ଦାନ ଓ ସ୍ନାନ କଲେ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ପୁତ୍ରହୀନା ନାରୀ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁତ୍ର ପାଇବେ। ଯିଏ ରଜୋନିବୃତ୍ତି ପରେ ସ୍ନାନ କରି ଏଠାରେ ଆସି ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ତିନି ମାସ ମଧ୍ୟରେ ପୁତ୍ର ପାଇବେ; ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ—ଯଦି ସେ ଦାନ ଓ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବେ, ତାହାର ପୁତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ହେବେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" “ଦିତି, ଶୁଣ: ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବଜ ଦୋଷ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଧନ ଚୋରି କରିଥିବା ପାପରୁ ପୁତ୍ର ପାଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହିଠି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ। ଏଠାରେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ପିତୃମାନେକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ବିଶେଷକରି ସୁନା ଦାନ କଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପୁତ୍ର ମିଳେ। ଯେଉଁମାନେ ଦେଉଠି ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ରତ୍ନ ଲୁଚାନ୍ତି କିମ୍ବା ପିତୃକର୍ମ ଅବହେଳା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ନାହିଁ। ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏହି ମାର୍ଗ, କିନ୍ତୁ ଜୀବନରେ ପବିତ୍ରତା ରହିଲେ ବଂଶ ପ୍ରଶଂସା ହୁଏ।” “ଦିତି ଓ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରି, ଅନନ୍ତ, ଅନାଦି, ଅକ୍ଷୟ, ଚିଦ୍ରୂପ ଆନନ୍ଦ ମୟ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏହି ମହାଦେବ ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଓ ଦୁଃଖ ଶୂନ୍ୟ, ଦେବ, ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯୋଗୀମାନେ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ଯିଏ ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତିଦିନ ଉପଚାର ଦେଉଛି ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରିଛି—ସେ ଏଠାରେ ସମ୍ଭବ ଅନୁଯାୟୀ ସୁନା ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ କରାଇ ଗଙ୍ଗା ତୀରେ, ଶତ ପୁତ୍ର ପାଇଥାଏ। ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ସେ ଶିବଧାମକୁ ଯାଏ; ଯିଏ କେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼େ, ବନ୍ଧ୍ୟା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଛଅ ମାସ ଭିତରେ ପୁତ୍ର ପାଏ।" "ସେଠାଠାରୁ ଏହି ସ୍ଥାନ ପୁତ୍ରତୀର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା; ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ମିତ୍ରତୀର୍ଥ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷତା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ରତୀର୍ଥ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।