ଏହି ସମୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅସୁସ୍ଥ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ହେଲା, ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦୋଷମୁକ୍ତି ହେଲା, ଏବଂ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଶାପ ଧୀରେ ଧୀରେ ଅପସାରିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ତାପରେ ମୁଁ ଆଦର ସହିତ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଲି: “ହେ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ, ଆପଣ, ବସୁମାନେ ଓ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ସହିତ—” “ତୁରନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଗୌତମୀ ନଦୀକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ମହେଶାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି ଶିବଙ୍କ କୃପା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କିଛି ଭଲ ହେବ।” ଏପରି କହି, କଶ୍ୟପ ‘ତଥାସ୍ତୁ’ ବୋଲି ଗୌତମୀ ନଦୀକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସେ ଏହି ଶ୍ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଦୁଇଟି ମାତ୍ର ଉତ୍ତମ—ଗୌତମୀ ପବିତ୍ର ନଦୀ କିମ୍ବା ଶିବ, କୃପାର ସାଗର। “ହେ ଶଙ୍କର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜିତ, ଶୁଦ୍ଧ ବାଣୀର ନାଥ, ନାଗଧାରୀ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ, ବୃଷଭାରୋହୀ, ତ୍ରିବେଦ ଦ୍ରଷ୍ଟା, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ଭୂଧର, ହସ୍ତିଚର୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ଶର୍ବ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତ୍ରିପୁର ନାଶକ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ, ଯଜ୍ଞନାଥ, ସୋମନାଥ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ବରଦାତା, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦୟାର ନିବାସ, ଶୁଭଦାତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ସ, ପାଳକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆଲୋକଦାତା, ଧନର ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୂଜିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସିଦ୍ଧମାନେ ପୂଜିତ, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେବ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ଜଙ୍ଗଲରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଚେତନ ସତ୍ତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଦୟାସାଗର ଶିବ, ଆପଣ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ।" ଏପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ବେଳେ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ଶିବ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେବାକୁ କହିଲେ। କଶ୍ୟପ ମଧ୍ୟ ନମ୍ରତା ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ—ଶାପ, ପୁଅମାନେର ବିନାଶ, ପରସ୍ପର ଶତୃତା, ଶକ୍ରଙ୍କ ପାପ, ଏବଂ ଶାପ ଲାଗିବା—ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ କଲେ, ଯେପରିକି ବୃଷାକପି ଦିତି ଓ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ତାପରେ କଶ୍ୟପ ଅର୍ଜନ କଲେ: “ମରୁତମାନେ—ତୁମର ପୁଅମାନେ—ପଞ୍ଚାଶି ଜଣ, ଗୋଟିଏ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ ଓ ଯଜ୍ଞ ଭାଗରେ ସାମିଲ ହେଉନ୍ତୁ। ସେମାନେ ସଦା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବସୁନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାଗ ଅଛି, ସେଠାରେ ପ୍ରଥମେ ମରୁତମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତମାନେ କେବେ ବିଜିତ ହେବେ ନାହିଁ; ସେ ସଦା ବିଜୟୀ ରହିବେ। ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଆପଣ ଆନନ୍ଦରେ ବସନ୍ତୁ। ଏହି ଦିନଠାରୁ, ଯେଉଁଠି ଏପରି ଭାଇଘାତ କରିବେ, ସେଉଁଠି ସଦା ବଂଶକ୍ଷୟ ଓ ନାଶ ହେବ।” ତାପରେ ଶମ୍ଭୁ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କହିଲେ: “ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ ଶଚୀପତି ଉପରେ କ୍ରୋଧ ରଖିବେ ନାହିଁ। ଶାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ, ମହାମତି; ମରୁତମାନେ ଅମର ହୋଇଛନ୍ତି।” ଏହିପରି ଶିବ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ, ଦିତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କୃପାଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ କହିଲେ: “ତୁମେ ଭାବିଥିଲେ—ମୋତେ ତିନି ଲୋକର ଶାସନ ଅଧିକାର ଥିବା ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ମିଳୁ। ଏହି ଭାବରେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ ତୁମେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲ। ଆଜି ତୁମର ଚେଷ୍ଟା ସଫଳ ହୋଇଛି—ତୁମର ପୁଅମାନେ ଧର୍ମିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୀର ହୋଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ ଦୁଃଖ ଛାଡ଼, ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଅନ୍ୟ ବର ମାଗ।" ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କ ଏହି ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ଦିତି ହାତ ଜୋଡି ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ: “ଏହି ଜଗତରେ ପିତାମାତା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ହେଉଛି ସ୍ୱସ୍ତନ୍ତାନକୁ ଦେଖିବା; କିନ୍ତୁ ବିଶେଷକରି ମାଆ ପାଇଁ ଏହା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ। ଯଦି ସେ ପୁଅ ରୂପ, ବଳ, ପ୍ରତାପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ—ତେବେ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ହେଲେ ଚାଲିଯାଏ, ଅଧିକ ପୁଅ ଥିଲେ କଣ ହେବ? ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୋର ପୁଅମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଜୟୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାଇ ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ ହେବେ। ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦୟା ଓ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ କୃପାରେ, ଆପଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ଶୁଭ ହେବାରେ କେଉଁସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି, ତଥାପି ଭକ୍ତିବଶତଃ ଆଉ ଏକ ବିନନ୍ତି ରଖୁଛି—ଦୟାକରି ଶୁଣନ୍ତୁ ଓ ଜଗତର ଭଲ କରନ୍ତୁ।” ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା କହିଲେ: “କହ।” ତେବେ ଦିତି ନମ୍ରତା ସହିତ କହିଲେ: “ଏହି ଜଗତରେ ସ୍ୱସ୍ତନ୍ତାନ ଲାଭ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ କରନ୍ତି; ବିଶେଷକରି, ପୁଅ ମାଆ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ—ଏହି ଭାବ କେମିତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି? ଯଦି ସେ ପୁଅ ଧର୍ମିକ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ, ତେବେ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି କି? ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକର ଫଳ ଆଶା କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ପାଇଁ ଧର୍ମିକ ପୁଅ ଲାଭ ସବୁଠାରୁ ଆବଶ୍ୟକ। ତେଣୁ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଆପଣଙ୍କ କୃପା ମିଳୁ।" “ନିଶ୍ଚୟ, ପୁତ୍ରହୀନତା—ସେ ନାରୀ ହେଉ କି ପୁରୁଷ—ଯଦି ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱ ଆସେ, ତେବେ ଏହା ମହାପାପର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ, ଏଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ, ସେ ଦୋଷ ନଶ୍ୱ ହୁଏ; ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ନାନ ଓ ଏହି ସ୍ତୁତି କରିଥାଏ, ସେ ତାହାର ଫଳ ପାଏ। ଏଠାରେ ତିନି ମାସ ଦାନ ଓ ସ୍ନାନ କଲେ ପୁଅ ଲାଭ ହୁଏ; ଏଉଁଥିରେ ଯେଉଁ ମହିଳା ପୁତ୍ରହୀନ, ସେ ସ୍ନାନ କଲେ ପୁଅ ପାଇପାରିବେ। ଯେଉଁ ମହିଳା ବୃତ୍ତି ଶେଷ ହେବା ପରେ ସ୍ନାନ କରି ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ତିନି ମାସ ମଧ୍ୟରେ ପୁଅ ପାଇବେ। ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ଏଠାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ, ଯଦି ଦାନ ଦେଇ ଏହି ସ୍ତୁତି କରିବେ, ତେବେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ହେବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏବଂ, ଦିତି, ଶୁଣ: ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବଜ ଦୋଷ କିମ୍ବା ଚୋରିର ପାପରେ ପୁଅ ପାଉନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଏହିଠାରେ ସ୍ନାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ।" ଏହିପରି ଭାବରେ ଶିବଙ୍କ କୃପା, ଦିତିଙ୍କ ଭକ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ମହିମା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।