ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସମ୍ମାନର ସହିତ ହସ୍ତ ଯୋଡି ଏହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହରେ କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ଗୁଣରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କ ନାମ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତେଣୁ ପୁଅଙ୍କ ବିବାହ ସମ୍ପର୍କରେ କ'ଣ ଆମେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ?" ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏହିପରି କହିବା ପରେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାଶୀଳ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅ ସର୍ପ ଅଟେ ବୋଲି କେହିଁକୁ କହିଲେ ନାହିଁ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟ କେହିଁ ଜାଣିଲେ ନାହିଁ। ପୁଣି ରାଜା ମନ୍ତ୍ରୀମାନୋଁକୁ ପଚାରିଲେ—"କେଉଁ କନ୍ୟା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣର ଅଧିକାରିଣୀ? କେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ବଂଶର, ଧନୀ ଓ ଶୂରବୀର ରାଜା ଅଛନ୍ତି?" "କେଉଁଠି ଏମିତି ଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି, କେଉଁଠି ଶୂରବୀର, ଯାହା ସମ୍ପର୍କରେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି?" ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜ୍ଞାନୀ ବୟସ୍କ ଏକମନ୍ତ୍ରୀ, ଯିଏ ରାଜାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଓ ନିଶାନା ବୁଝିପାରିଥିଲେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ଏହିପରି କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନାମ ବିଜୟ। ତାଙ୍କର ଅନେକ ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ମଣି ଓ ରତ୍ନ ଅସଂଖ୍ୟ। ସେ ଜ୍ଞାନୀ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଆଠିଜଣ ପୁଅ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଶୂରବୀର ଧନୁର୍ଧର। ତାଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠା କନ୍ୟା ଭୋଗବତୀ ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସମାନ, ତିନି ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ଯୋଗ୍ୟ।" ବୟସ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଜା ପଚାରିଲେ, "ତାଙ୍କର କନ୍ୟା କିପରି ମୋ ପୁଅଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ହେବେ? ଏହି ବିଷୟ ମୋତେ ଖୋଲି କହ।" ମନ୍ତ୍ରୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ମନର କଥା ଆମେ ଅନୁମାନ କରିପାରୁଛୁ। ଶୂରସେନ ରାଜ୍ୟରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର, ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।" ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଜା ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରି, ବଡ଼ ଚଳିତ୍ର ସହ ଏକ ବୃହତ୍ ସେନା ନେଇ ପଠାଇଲେ। ସେ ମନ୍ତ୍ରୀ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ପହଁଚି ବିଜୟ ରାଜାଙ୍କୁ ମିଶି, ରାଜନୀତି ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କଥା ଓ ପ୍ରଭାବ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଶୂରସେନଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ ନାଗ ଭୋଗବତୀଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ କରିବା ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ। ବିବାହ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ଉଭୟ କଥା ଦେଇ ସମ୍ପର୍କ କଲେ, ରାଜାଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଏହି ସମ୍ମାନ ପାଇ ବିଜୟ ରାଜା କହିଲେ, "ମୁଁ ଦେବି," ଏବଂ ପରେ ଜ୍ଞାନୀ ବୟସ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଶୂରସେନଙ୍କୁ ଏହି ବିବାହ ଘଟଣା ଜଣାଇଲେ। ବହୁ ଦିନ ପରେ, ସେ ମନ୍ତ୍ରୀ ପୁଣି ଅଳଙ୍କାର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବଡ଼ ସେନା ନେଇ ଯାଞ୍ଚିଲେ। ସେଠି ବିବାହ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବରଣୀ ମହାରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଏଠାରେ ଶୂରସେନଙ୍କ ପୁଅ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାଗ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଗୁଣର ନିଧି, ସ୍ବୟଂ ଆସିବେ ନାହିଁ। ରାଜନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବିବାହ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ହୁଏ, ତେଣୁ ଏଠି ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ସହ ବିବାହ ହେବା ଉଚିତ। କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହି ଭାବରେ ବିବାହ କରନ୍ତୁ।" ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବିଜୟ ରାଜା ଏହାକୁ ସତ୍ୟ ମନି, ସେହି ସମୟରେ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବରେ ଦେଖିଲେ। ସେ ବିବାହ କ୍ରମେ ଭୋଗବତୀଙ୍କ ବିବାହ କରାଇ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ ଶସ୍ତ୍ର ଦେଇ ପଠାଇଲେ। ବିଜୟ ଅନେକ ସମ୍ପତ୍ତି, ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ, ଗାଈ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ଭୋଗବତୀଙ୍କୁ ନେଇ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଶୂରସେନଙ୍କଠାରେ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ବହୁ ଉପହାର, ଅଳଙ୍କାର, ଦାସୀ, ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଭୋଗବତୀଙ୍କୁ ବ ଭାବେ ପ୍ରଦାନ କଲେ। ସେମାନେ ବିଜୟଙ୍କ ଅନେକ କଥା ଓ ଉପହାର ଦେଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେବା ପରେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, ଶୂରସେନ ସେମାନୋଁକୁ ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ବିଜୟ ପ୍ରତି ଭାଲପାଇବା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ ବିଦାୟ କଲେ। ବିଜୟଙ୍କ ତରୁଣୀ କନ୍ୟା, ଶୋଭାମୟ ଓ ଯୁବତୀ, ସଦା ନନ୍ଦା-ସ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ସେବା କରୁଥିଲେ। ଏପଟେ ଭୋଗବତୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଭୟାନକ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସର୍ପ, ଏକ ମଣି ରତ୍ନ ଭରିତ ମନ୍ଦିରରେ ଏକାକି ବସୁଥିଲେ। ସେଠି ଠଣ୍ଡା ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ଶୁଭ୍ର ଅଳଙ୍କୃତ ଗୃହରେ ସେ ସର୍ପ ପୁନିପୁନି ମା-ବାପାଙ୍କୁ କହୁଥିଲେ—"ମୋର ସ୍ତ୍ରୀ ରାଜକୁମାରୀ ହେଉଛନ୍ତି, ସେ କାହିଁକି ମୋ ନିକଟକୁ ଆସୁନାହାନ୍ତି?" ପୁଅଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସର୍ପ ମାତା ଦାସୀକୁ କହିଲେ—"ଦାୟି, ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଭୋଗବତୀଙ୍କଠାରେ ଯାଅ, ତାଙ୍କୁ କହ—'ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ସର୍ପ'। ଦେଖିବା, ସେ କଣ କହିବେ।" ଦାୟି "ଯଥା" ବୋଲି ଭୋଗବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କହିଲେ—"ମୁଁ ଜାଣେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଓ ସତ୍ୟବାଦିନୀ, ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱଭାବର। କିନ୍ତୁ ଏହି କଥା କେଉଁଠି କହିବା ନାହିଁ, ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ନିଶ୍ଚିତ ସର୍ପ, ପୁରୁଷ ନୁହଁନ୍ତି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ଭୋଗବତୀ କହିଲେ—"ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସାଧାରଣତଃ ସ୍ୱାମୀ ପୁରୁଷ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମର ସ୍ୱାମୀ ମହାପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ।" ଏହି ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଭୋଗବତୀ କ୍ରମେ ସର୍ପ, ସର୍ପମାତା ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ, ଭାଗ୍ୟର ଗତି ଚିନ୍ତା କଲେ, ଏବଂ ଭୋଗବତୀ ପୁଣି ତାଙ୍କ ସହେଳୀଙ୍କୁ ପୂର୍ବପରି କଥା କହିଲେ।