ଏକ ସମୟରେ, ରୁଦ୍ର ଦେବ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ହଇହୟ ଜାତିକୁ ଜଣେ ଶିକାର ପରି ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ । ଏହି କାରଣରୁ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ । ତାପରେ ରାଜା ସଗର ନିଶ୍ଚୟ କଲେ ଯେ ସକ, ଯବନ, କମ୍ବୋଜ, ପାରଦ ଏବଂ ପହ୍ନବ ଲୋକମାନେକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ । ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଲୋକମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ମୁନି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଶରଣ ନେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ । ବଶିଷ୍ଠ ମୁନି ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତି ଏବଂ ବିବେକରେ ସମୟ ବୁଝି ସଗରଙ୍କୁ ଏହାରୁ ରୋକିଲେ ଏବଂ ସେମାନେକୁ ରକ୍ଷା କଲେ । ରାଜା ସଗର ଗୁରୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ମନେ ରଖି, ସେମାନେକୁ ମାରିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ରୂପ ଭିନ୍ନ କରିଦେଲେ । ସଗର ଶକମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଅର୍ଧଶ୍ମ ମୁଣ୍ଡ କଟି ଛାଡିଦେଲେ; ଯବନ ଏବଂ କମ୍ବୋଜମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଟିଦେଲେ । ପାରଦମାନେ ଚୁଉଳ ଖୋଲି ରଖିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ, ପହ୍ନବମାନେ ଦାଢି ରଖିବାକୁ ଲାଗିଲେ; ଏବଂ ସଗର ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ବେଦୀୟ କ୍ରିୟାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଦେଲେ । ଏହି ସକ, ଯବନ, କମ୍ବୋଜ, ପାରଦ, କୋଣିସର୍ପ, ମାହିଷକ, ଦର୍ବ, ଚୋଲ, ସକେରଲା — ଏମାନେ ସମସ୍ତେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସଗର ତାଙ୍କର ଧର୍ମ ନିଷ୍କାସିତ କରିଦେଲେ । ଧର୍ମରେ ବିଜୟୀ ସଗର ଏହି ପୃଥିବୀ ଜିତି ନିଜ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱକୁ ଛାଡିଦେଲେ । ଏହି ଅଶ୍ୱ ପୂର୍ବ ସାଗରର ଦକ୍ଷିଣ ତଟ ନିକଟରେ ଧରି ନିଏଯାଇ ଭୂମିରେ ଲୁଚାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ତାପରେ ସଗର ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଏହି ଭୂମି ଖୋଦିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ; ଏହି ଭଳି ଖୋଦିଖୋଦି ସେମାନେ ବଡ଼ ସାଗର ଭିତରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ । ସେଠାରେ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ଆଦିପୁରୁଷ ହରି, କୃଷ୍ଣ, ଜଗତ୍ ପିତା ବିଷ୍ଣୁ କପିଳ ରୂପରେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି । ସେ ଜାଗିଗଲାପରେ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିର ତେଜରେ ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଗଲେ, କିନ୍ତୁ ଚାରିଜଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲେ — ବାର୍ହିକେତୁ, ସୁକେତୁ, ଧର୍ମରଥ ଏବଂ ପଞ୍ଚନଦ । ଏହି ରାଜାମାନେ ସଗରଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେଲେ । ପରେ ଭଗବାନ ହରି ନାରାୟଣ ସଗରଙ୍କୁ ଏକ ଅବିନାଶୀ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ — ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଶୃଙ୍ଖଳା ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କୀର୍ତି କ୍ଷୟ ହେବ ନାହିଁ । ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ଦେଲେ — ସାଗର; ଏବଂ ସେ ଏକ ଅବିନାଶୀ ସ୍ୱର୍ଗବାସ ଲାଭ କଲେ । ସାଗର ଏହି ଅଫରିଂ ଗ୍ରହଣ କରି ସଗରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ । ଏହି କାରଣରୁ ସେ 'ସାଗର' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱକୁ ସାଗରରୁ ଫେରାଇଲେ । ସେ, ତପସ୍ୱୀ ରାଜା, ଏକ ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ; ଏବଂ କହାଯାଏ ଯେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ସାଠି ହଜାର ପୁଅ ଥିଲେ । ଏହି ସାଠି ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ କିପରି ଜନ୍ମ ନେଲେ? ସଗରଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ; ଜଣେ ବଡ଼, କେଶିନୀ, ଭିଦର୍ଭ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ; ଅନ୍ୟଜଣେ ଅରିଷ୍ଟନେମିଙ୍କ ଝିଅ, ଭୂମିରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଳ୍ପା ଓ ଧର୍ମରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ । ଏହି ଦୁଇଜଣ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଔର୍ବ ମୁନି ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ — ଜଣେ ଶାଠି ହଜାର ପୁଅ ପାଇବେ, ଅନ୍ୟେ ଚାହିଲେ ଏକ ପୁଅ ଅନ୍ୱୟ ଚାଲାଇବେ । ଏହି ଭଳି, ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଶାଠି ହଜାର ପୁଅ ଚାହିଲେ; ଅନ୍ୟେ କହିଲେ, "ମୋତେ ଏକ ପୁଅ ଦିଅ, ଯେ ଅନ୍ୱୟ ଚାଲାଇବେ" । ଏହି ଭଳି, ତାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ମିଳିଲା — ପଞ୍ଚଜନ ନାମକ ରାଜା । ଅନ୍ୟେ ଏକ ଲାଉ ଫଳ ଜନ୍ମ କଲେ; ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଶାଠି ହଜାର ଗ୍ରାଉ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ତିଳ ଏକାକାର । ସମୟ ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ବଢିଗଲେ; ଗ୍ରାଉମାନେ ଘିଅ ଭରା କୁମ୍ଭରେ ରଖାଯିବା ଶୁରୁ ହେଲେ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁଅ ପାଇଁ ଏକ ଧାୟି ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ; ଦଶ ମାସ ପରେ ସମସ୍ତେ ଅନୁକ୍ରମରେ ବାହାରିଗଲେ । ଏହିପରି, ତାଙ୍କର ଶାଠି ହଜାର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏବଂ ସଗରଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢିଗଲା । ଏହି ଲାଉ ମଧ୍ୟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପୁଅମାନେ, ନାରାୟଣ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଲାଭ କଲେ । ପଞ୍ଚଜନ ନାମକ ପୁଅ ଏକ ରାଜା ହେଲେ; ପଞ୍ଚଜନଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଂଶୁମାନ । ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଦିଲୀପ, ଯିଏ ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା, ବୁଦ୍ଧି ଓ ତଥ୍ୟରେ ତିନି ଲୋକ ଜିତିଥିଲେ; ଦିଲୀପଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ବଡ଼ ରାଜା ଭାଗୀରଥ । ଏହି ରାଜା ଭାଗୀରଥ ଗଙ୍ଗାକୁ ପୃଥିବୀରେ ଆଣିଲେ, ସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବହାଇଲେ ଏବଂ ଗଙ୍ଗାକୁ ନିଜ କନ୍ୟା କରିଲେ । ଏହି କାରଣରୁ ଗଙ୍ଗାକୁ 'ଭାଗୀରଥୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଭାଗୀରଥଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଶ୍ରୁତ; ଶ୍ରୁତଙ୍କ ପୁଅ ନାଭାଗ — ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମୀ; ନାଭାଗଙ୍କ ପୁଅ ଅମ୍ବରୀଷ — ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପର ପିତା । ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଅୟୁତଜିତ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ରୁତୁପର୍ଣ୍ଣ — ଅତ୍ୟଧିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ରୁତୁପର୍ଣ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ନଳଙ୍କ ମିତ୍ର, ଦୈବ ଚକ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ଆର୍ତପର୍ଣି, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୁଦାସ — ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ର; ସୁଦାସଙ୍କ ପୁଅ ସୌଦାସ ନାମକ ରାଜା । ସୌଦାସ ନାମକ କଲ୍ମାଷପାଦ, ମିତ୍ରସହ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ସର୍ବକର୍ମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ । ଏହିପରି, ରାଜା ସଗରଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରାଜବଂଶର ଉତ୍କଳ ଓ ବିରାଟ କଥା ଓଡ଼ିଆ ଜନମାନସରେ ଅମର ହୋଇ ରହିଛି ।