ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ମାଳବ ଭୂମିକୁ ଶାନ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଏବଂ ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ମାନ୍ଦବ୍ୟ ଋଷିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଲେ। ସେଠାରେ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କରିବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଏହି ଭୂମିରେ ଦାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅନୁମତି ମାଗିଲେ, କାରଣ ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ସେଠି ଏହି ଭୂମି ଲୋକମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବ, ଧାନ, ଗଛ ଏବଂ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ; କେବେ ଅଅବର୍ଷା କିମ୍ବା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ହେବ ନାହିଁ। ମାନ୍ଦବ୍ୟ ଋଷି, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଏହି ଅନୁରୋଧକୁ ମନ୍ତ୍ରଣା କରି ଅନୁମୋଦନ କରିଲେ। ତା'ପରେ ଦେବତାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ହେଲା, ଏବଂ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର ହେଲା। ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଏଭଳି କଥା କହିବା ପରେ, ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ମାଳବ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା, ଦେବତାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଜନ୍ମ ପରେ। ଗୌତମୀ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣି, ଦେବତାମାନେ, ଋଷିମାନେ, ମୁଁ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ। ବସିଷ୍ଠ, ଗୌତମ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଅତ୍ରି ଏବଂ କଶ୍ୟପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଋଷି, ଦେବ, ଯକ୍ଷ ଏବଂ ନାଗମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ ଏବଂ ଅଭିଷେକ କଲେ; ମୁଁ ଏବଂ ଶଚୀପତି ମଧ୍ୟ କଳସୀର ଜଳରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲୁ। ଏଠି ଅଭିଷିକ୍ତ ହେବା ପରେ, ନଦୀ ପବିତ୍ର ହେଲା; ଏହା ଚିତ୍ରିତ ହେଲା ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ଏଠି ଯୋଗ ହେଲା। ଏଠିରେ ସଙ୍ଗମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା, ଯେଉଁଠି ସଦା ଋଷିମାନେ ଯାଉଛନ୍ତି; ଏହି ସମୟରୁ ଏହି ପବିତ୍ର ସଙ୍ଗମ ତୀର୍ଥ ନାମରେ ଜଣା ପଡ଼ିଛି। ସଙ୍ଗମରେ ଏହି ତୀର୍ଥ 'ଇନ୍ଦ୍ରର' ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏଠି ସାତ ହଜାର ଶୁଭ ତୀର୍ଥ ଥିଲା। ଏଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଏବଂ ଦାନ କରିବା, ବିଶେଷକରି ସଙ୍ଗମରେ, ଏସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଅବିନାଶୀ; ଏଠି କୌଣସି ଚିନ୍ତା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ। ଏହି ପୁଣ୍ୟ କଥା ଯିଏ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ମନ, ବାଣୀ ଏବଂ କାୟ କର୍ମରୁ ଉପଜିଥିବା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ପୌଳସ୍ତ୍ୟ ତୀର୍ଥର ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଲା, ଯାହା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ; ଏବେ ମୁଁ ଏହି ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ହାରାଇଥିବା ରାଜ୍ୟକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାର ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଉତ୍ତର ଦିଗର ମହାରାଜ, ସମୃଦ୍ଧି ଏବଂ ସିଦ୍ଧିରେ ଅନ୍ୱିତ, ପୂର୍ବରୁ ଲଙ୍କାର ରାଜା ଥିଲେ, ଭିଶ୍ରବାସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର। ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ: ରାବଣ, କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ବିଭୀଷଣ, ସେମାନେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧୀ ଥିଲେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭିଶ୍ରବାସଙ୍କ ପୁତ୍ର, ରାକ୍ଷସୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଏହି ରାକ୍ଷସମାନେ, ମୋର ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ମାୟା ରଥ ନେଇ, ଧନର ଲୋର୍ଡ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଯାଇଥିଲେ। ସେ ସଦା ମୋତେ ଭକ୍ତିରେ ଆସିଥିଲେ, ରାବଣଙ୍କର ମାତା କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ପାଖରେ କହିଲେ—"ମୁଁ ମରିଯିବି, ଜୀବନ ରହିବ ନାହିଁ, କାରଣ ମୋର ବିକୃତି; ଦେବତା ଏବଂ ଦାନବମାନେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧୀ ଭାଇ।" ସେମାନେ ଏକାପରିକା ନାଶ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ବିଜୟ ଏବଂ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଆଶାରେ ଚଳିଥିଲେ; ଏଭଳି ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧୀ ଲୋକମାନେ ପ୍ରକୃତ ପୁରୁଷ ନୁହଁନ୍ତି, ସକ୍ଷମ ନୁହଁନ୍ତି, ବିଜୟ ଚାହିଁନ୍ତି ନୁହଁନ୍ତି; ଯିଏ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ଗ୍ରହଣ କରେ, ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଅର୍ଥହୀନ। ମାତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ତିନି ଭାଇ ଋଷିଙ୍କୁ ଶୁଣି, ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କଲେ। ମୋତେ, ଏହି ତିନି ରାକ୍ଷସ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାମା ମାରୀଚା, ତାଙ୍କ ମାମା ବଡ଼, ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲେ। ତା'ପରେ, ମାତାଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ, ଲଙ୍କା ଚାହିଲେ; ଏବଂ ମାତାଙ୍କ ଦୋଷରୁ, ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦାନବ ସ୍ୱଭାବରୁ ଦ୍ୱେଷ ଜନ୍ମ ନେଲା। ତା'ପରେ, ଦୁଇ ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଦେବ-ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧର ଭଳି; ଶାନ୍ତ ଧନର ଲୋର୍ଡ ତାଙ୍କ ଜେଷ୍ଠ ଭାଇଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଲେ। ରାବଣ ପୁଷ୍ପକ ରଥ, ଲଙ୍କା ନଗର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଦଖଳ କଲା, ତିନି ଜଗତରେ, ସମସ୍ତ ଚର-ଅଚର ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ବିଜୟ ପ୍ରଘୋଷଣ କଲା। ସେ କହିଲେ: "ଯିଏ ମୋର ଭାଇକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇବେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେବି।" ଭାଇଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖଦ୍ୟ ହୋଇ, ଧନଦା କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନ ପାଇଲେ; ତା'ପରେ, ତାଙ୍କ ଠାକୁରଦା ପୌଳସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ବନ୍ଦନା କରି କହିଲେ: "ମୋ ଦୁଷ୍ଟ ଭାଇ ଦ୍ୱାରା ଖଦ୍ୟ ହୋଇଛି, ମୁଁ କଣ କରିବି? କୌଣସି ତୀର୍ଥ କିମ୍ବା ଭାଗ୍ୟରେ କେଉଁଠି ଆଶ୍ରୟ ମିଳିପାରିବ?" ପୌଳସ୍ତ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରପୁତିର ଉତ୍ତର ଶୁଣି, କହିଲେ: "ଗୌତମୀ ଗଙ୍ଗାକୁ ଯାଅ, ମୋ ପୁତ୍ର, ଏଠି ମହାଦେବ ମହେଶ୍ଵରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ଗଙ୍ଗା ଜଳର ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଆସିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ତୁମେ ଶୁଭ ସିଦ୍ଧି ପାଇବ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମୋ ସହିତ କର।" "ଏହିପରି ହେଉ," ବୋଲି ଧନର ଲୋର୍ଡ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଏବଂ ବୃଦ୍ଧ ପିତା ମାତା ପୌଳସ୍ତ୍ୟ ସହିତ ଗଲେ। ଗୌତମୀ ଗଙ୍ଗାକୁ ଗଲା ପରେ, ସ୍ନାନ ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁସ୍ଥାନ କରି, ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ଲୋର୍ଡ, ଭୋଗ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା। "ତୁମେ ଏକମାତ୍ର, ଶମ୍ଭୁ, ଏହି ବିଶ୍ୱର ଚର-ଅଚରର ଲୋର୍ଡ; ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ। ଯଦି କୌଣସି ଲୋକ ଏଠି ଭ୍ରମରୁ ଅଭିମାନ କରେ, ତୁମକୁ ଅବହେଳା କରେ, ସେ ନିଜେ ଦୟାର ପାତ୍ର।" "ତୁମ ଅଷ୍ଟ ରୂପରେ ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କର; ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରହିଛି। ଏହିପରି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ବେଦ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି, ତୁମ ପୁରାତନ ମହିମା ଅଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ନାହିଁ।" "ମାତା ମଜାରେ କହିଥିଲେ, ତୁମର ପୁତ୍ର ଅପବିତ୍ରତାରୁ ଜନ୍ମ ନେବ, ହେ ଦେବ, ଏହି ପୁତ୍ର ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବିଘ୍ନର ଲୋର୍ଡ ହେଲେ। ଆହା, ଏହି ତୁମ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିର ଲୀଳା!" ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଲୁହରେ ଭିଜିଥିବା ଦେହରେ, ପତିରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଦେଖି, ଲୋର୍ଡ କହିଲେ: "ମନ୍ମଥ, କାମଦେବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ରତି, ସୋମାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ଭାଗ୍ୟ ପୁନଃ ଲାଭ କଲେ।" ଏଭଳି ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ବେଳେ, ତ୍ରିନେତ୍ର ଲୋର୍ଡ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଚାହିଁଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ କହିଲେ।