ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧର୍ମ, ନମ୍ରତା, ସଂଯମ ଓ ସତ୍ୟବାଦିତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶୁଭାଙ୍ଗିନୀ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚାରିତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ମହିଳା, ଆମେ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲୁ। ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ଆମ ପକ୍ଷରୁ ଏକ କୁମାରୀ ଭାବରେ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିବେ। ତୁମେ ମନୁଙ୍କର ବଂଶ ଚାଲାଇବା ପୁତ୍ର ଭାବେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ ହେବେ ଏବଂ ତିନି ଜଗତରେ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମରେ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିବେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ତୁମେ ଜଗତର ପ୍ରିୟ, ଧାର୍ମିକ ଓ ମନୁଙ୍କ ବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହେବେ। ଏହି ସବୁ ଶୁନି ଏଇଳା ନିଜ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ। ଏଇଳା ବୁଧ, ସୋମଙ୍କର ପୁତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଳିଲେ ଏବଂ ବୁଧଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣରେ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ବୁଧଙ୍କ ଠାରୁ ଏଇଳାଙ୍କର ପୁରୁରବାସ ଜନ୍ମ ହେଲା। ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ ଏଇଳା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ହେଲେ; ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ତିନି ଅତି ଧାର୍ମିକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ସେମାନେ ଉତ୍କଳ, ଗୟା ଓ ବିନତାଶ୍ୱ। ଉତ୍କଳଙ୍କର ବଂଶ ଉତ୍କଳ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏବଂ ବିନତାଶ୍ୱଙ୍କର ବଂଶ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ଲୋକମାନେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି, ଉତ୍କଳଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରହିଛି; ଗୟାଙ୍କର ବଂଶ ଗୟା ଭାବେ ପରିଚିତ। ମନୁ ଭୂମିକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ଦିବାକର— ମନୁ ପୁନି ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଦଶ ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କଲେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ବଡ ପୁତ୍ର, ମଧ୍ୟଭାଗ ପାଇଲେ। ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏକ କୁମାରୀ ହେବାରୁ ସେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଲେ ନାହିଁ; ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଅନୁସାରେ, ମହାତ୍ମା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନାରେ ବସିଲେ। ପ୍ରତିଷ୍ଠାନା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ଧାର୍ମିକ ରାଜଧାନୀ ଥିଲା; ସେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଦେଲେ। ମନୁଙ୍କ ବଂଶଜ, ଯିଏ ଏଇଳା ଭାବରେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ଦୁଇ ଗୁଣର ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସେ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ। ଶକାମାନେ, ନାରିଷ୍ୟନ୍ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର, କ୍ଷତ୍ରିୟ ହେବାରେ ସମର୍ଥ ହେଲେ ନାହିଁ; ନାଭାଗଙ୍କର ପୁତ୍ର ଅମ୍ବରୀଷ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଧୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ଧାର୍ଷ୍ଟକ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ବିତ; କରୂଷଙ୍କୁ କାରୂଷ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅହଂକାରୀ। ନାଭାଗ ଓ ଧୃଷ୍ଟଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ବୈଶ୍ୟ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ; ପ୍ରାଂଶୁଙ୍କର ଏକ ପୁତ୍ର ପ୍ରଜାପତି ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ନାରିଷ୍ୟନ୍ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଦଣ୍ଡଧର ରାଜା, ଯମ ଥିଲେ; ଶର୍ୟାତିଙ୍କର ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ, ଆନର୍ତ୍ତ ପରିଚିତ। ଆନର୍ତ୍ତଙ୍କର ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟା ଥିଲେ, ସୁକନ୍ୟା ଚ୍ୟବନଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେଲେ; ଆନର୍ତ୍ତଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରୈବ ଥିଲେ। ଆନର୍ତ୍ତଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଓ ରାଜଧାନୀ କୁଶସ୍ଥଳୀ; ରୈବଙ୍କର ପୁତ୍ର ଧାର୍ମିକ କକୁଦ୍ମୀ। ସେ ବଡ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, କୁଶସ୍ଥଳୀ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରି, ନିଜ କନ୍ୟା ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିଥିଲେ। ଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ମହୁର୍ତ୍ତ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଅନେକ ଯୁଗ ରହିଲେ; ପରେ ନିଜ ରାଜଧାନୀକୁ ଫେରିଆସିଲେ, ଯାହା ଯାଦବମାନେ ଅଧିକୃତ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ, ଡ୍ୱାରାବତୀ ନାମକ ରାଜଧାନୀ ତିଆରି ହେଲା, ଅନେକ ଦ୍ୱାର ଥିବା, ଭୋଜ, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନେ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ବସୁଦେବ ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ। ସେଠାରେ, ରୈବତ ସତ୍ୟ ବୁଝି, ନିଜ କନ୍ୟା ରେବତୀ (ସୁଭଦ୍ରା) କୁ ବଳଦେବଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଦେଇ, ମେରୁ ଶିଖରକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ; ରାମ, ଧାର୍ମିକ ଚିତ୍ତରେ, ରେବତୀ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କଲେ। ଏତେ ଯୁଗ ଅତିତ ହେବା ପରେ, କିପରି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ରେବତୀ ଓ ରୈବତ କକୁଦ୍ମୀଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଲା ନାହିଁ? ଶର୍ୟାତିଙ୍କର ଲୀଳା କିପରି ପୃଥିବୀରେ ରହିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ମେରୁକୁ ଗଲେ? ଆମେ ଏହି ସତ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ, ଯେଉଁଠାରେ ନିର୍ଦ୍ଧୋଷ କକୁଦ୍ମୀ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଭୋକ, ତିଆସ, ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ; ଋତୁର ଚକ୍ର ଚାଲିନଥାଏ। କିନ୍ତୁ ରୈବତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକକୁ ଗଲେ। କୁଶସ୍ଥଳୀ ରାକ୍ଷସ ଓ ଧର୍ମିକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହେଲା; ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କର ଏକ ଶତ ଭାଇ ଥିଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ସେମାନେ ହତ୍ୟା କରୁଥିବାବେଳେ, ଅଜୟମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଳାଇଗଲେ; ଏହି ଶତ ଭାଇ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବିକିର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କର ବଂଶ ଏଠା ଉଠା ଚାଲିଲା; ସେମାନେ ଶର୍ୟାତ ଭାବେ ପରିଚିତ। ସେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଗୁଣଗୁଣିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କଲେ; ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ନାଭାଗ ଓ ଅରିଷ୍ଟଙ୍କର ଦୁଇ ପୁତ୍ର, ବୈଶ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପଦ ଲାଭ କଲେ; କରୂଷଙ୍କର ବଂଶ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର। ପୃଷଧ୍ର, ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କର ଗାଁଠିକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଶାପରେ ଶୂଦ୍ର ହେଲେ; ଏହି ନଉ ବଂଶର ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି। ମନୁଙ୍କର କନ୍ୟା, ଏବଂ ମନୁଙ୍କ ପାଖରୁ ଛିଙ୍କିବାରୁ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସେମାନେ ଦାନରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ବିକୁକ୍ଷି ବଡ, ଖାଇବା ପାଇଁ ବିକୁକ୍ଷି ନାମ ଲାଗିଲା। ସେ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ, ଅୟୋଧ୍ୟାର ରାଜା ହେଲେ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ଶକୁନି ନେତୃତ୍ୱରେ, ପାଞ୍ଚ ଶତ ଥିଲେ। ଉତ୍ତର ଦିଗର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷକମାନେ ଅଠଚଳିଶି ଥିଲେ, ସେହିପରି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ। ଅନ୍ୟମାନେ, ବଶତି ନେତୃତ୍ୱରେ, ରକ୍ଷକ ଥିଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟକ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ— ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ମାଂସ ଆଣିବାକୁ, ପ୍ରାଣୀ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞ ହେବା ଉଚିତ ନ ଥିଲା। ବିକୁକ୍ଷି ଖରା ଖାଇଲେ, ଶଶଦା ଶିକାର କରିବାକୁ ଗଲେ; ବସିଷ୍ଠଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଚଳିଗଲାପରେ, ଶଶଦା ରାଜା ହେଲେ; ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କକୁତ୍ସ୍ଥ ଥିଲେ। ଏହିପରି ମନୁଙ୍କ ବଂଶର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରାଜାମାନଙ୍କ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦିଗବିଦିଗରେ ବିକିର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକୃତିର ଗାଥା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଇଛି।