ଏହି ଦିବ୍ୟ ରାଜଧାନୀରେ ଅଶୋକ, ପାରିଜାତ, ମନ୍ଦାର ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛମାନେ ଲଗାଇଛନ୍ତି। ମାଲତୀ, ମଲ୍ଲିକା, କୁନ୍ଦ, ବକୁଳ ଓ ନାଗକେଶର ଗଛ ରୂପେ ଏଠାରେ ଶୋଭା ବଢ଼ିଛି। ଏଠି ପୁମ୍ନାଗ, ଅତିମୁକ୍ତ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ତଗର, ଅର୍ଜୁନ, ପାଟଳ, ଆମ୍ବ, ଖଦିର ଓ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖାଯାଏ। ଏଠି ନାରଙ୍ଗ, କଠଳ, ଲୋଧ୍ର, ନିମ୍ବ, ଦାନା, ସର୍ଜ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ଲକୁଚ, ଖଜୁରୀ, ମଧୁକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳଦାୟକ ଗଛ ଅଛି। କପିଥ, ନାଡ଼ିଅ, ତାଳ, ଶ୍ରୀଫଳ, ଅନେକ କାମନାପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷ ଓ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରାକୃତିକ ଗଛ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ସରଳ, ଚନ୍ଦନ, ନୀପ, ଦେବଦାରୁ, ଶୁଭ ଅଞ୍ଜନ, ଜାତୀ, ଲବଙ୍ଗ, କଙ୍କୋଳ ଓ କପୂର ଗନ୍ଧରେ ମନୋହର ଗଛ ଏଠି ଅଛି। ଏଠି ପାନ ଓ ଗୁଆ ଗଛ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଫଳ ଭରା ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଳା ଓ ଲତାର ଫୁଲ ଏଠି ଖିଳିଥାଏ, ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ଝିଲି ଓ ହ୍ରଦ ଏଠି ଅଛି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ ଏଠିରେ ରହିଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ଶତଶଃ ପୋଖରୀ ଅଛି, ମଧୁର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପଦ୍ମ, ଶତପତ୍ର ଓ କୋକନଦ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ। ଲାଲ ଓ ନୀଳ କମଳ, ସୁଗନ୍ଧିତ କାହ୍ଲାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଜଳଜ ଫୁଲ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି। ହଂସ, କରଣ୍ଡବ, ଚକ୍ରବାକ, କୋୟଷ୍ଟିକ, ଦାତ୍ୟୁହ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର କରଣ୍ଡବ ଓ ରବାକ ଦଳ ଏଠି ଦେଖାଯାଏ। ଚାତକ, ପ୍ରିୟପୁତ୍ର, ଜୀବଞ୍ଜୀବକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଜଳଚର ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ପରିବେଶକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ବୃକ୍ଷ ଓ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଶୋଭା ପାଇଛି। ଏଠି ଦିବ୍ୟ ମହଲ ଅଛି, ବିଭିନ୍ନ ମଣି ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଲୁଥିବା, ସୁନାରେ ତିଆରି, ଚମକୁଥିବା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଏଠି ରହନ୍ତି। କିଶୋରୀ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ବୀ ଅପ୍ସରାମାନେ ସୁନାର ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନରେ ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ଏଠି ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ପତାକା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ମୁକୁତ ମାଳା ଓ ସୁନା ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଅନେକ ରଙ୍ଗର ଅଲଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏଠି ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲର ଗନ୍ଧ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁର ସୁଗନ୍ଧ ରହିଛି, ମନୋହର ଚଳନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୱନି ରହିଛି। ଏଠି ମନ ହଳକା ବାୟୁ ସମାନ ତୀବ୍ର, ଘଂଟି ଓ ଅଳଙ୍କାରର ରଣ୍ଧଣିରେ ଘିରି ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଇ ସମ୍ମାନିତ ନଗରୀରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ସଦା ବିଭିନ୍ନ ମହିଳା—ଗନ୍ଧର୍ବୀ, ଅପ୍ସରା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁ, ରୂପସି, ଆନନ୍ଦମୟ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଉଦାର ଓ ଉନ୍ନତ ଅଂଗ, କମର ସୁକୁମାର, କେତେକ ଶ୍ୟାମ, କେତେକ ଗୌର, ମତ୍ତ ହାତୀ ଚାଲି ପରି ଚଳନ। ସେମାନେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଓ ମଣି ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କାମରା ଦ୍ୱାରା ପଂଖା ଝାଲୁଛନ୍ତି। ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଗାନ, ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ଏକ ମହାସଭା ଏଠି ଅଛି, ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଦେବତା ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି। ସମୁଦ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବଡ଼ ବଟବୃକ୍ଷ ନିକଟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହ ବିହାର କରୁଛନ୍ତି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ଅଛି, ସୁନା ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି, ଜରା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ଆଶା ଶ୍ରମ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ, ଚାରିଭୁଜା, ବଳଶାଳୀ, ଅରଣ୍ୟ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା। ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା; କେତେକ ନୀଳ କମଳ ପରି ଶ୍ୟାମ, କେତେକ ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା। କେତେକ ପନ୍ନା ପରି, କେତେକ ବୈଦୂର୍ୟ ପରି, କେତେକ ଶ୍ୟାମ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, କେତେକ ହୀରା ପରି ଚମକୁଥିବା। ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଲୋକ ଏପରି ଚମକୁନାହିଁ, ଯେପରି ହରିଙ୍କ ଲୋକ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏଠି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ, ଯାଏଁପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ରହିଛି, ସେଇ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଏଠି ଆଗମନ ବା ପ୍ରସ୍ଥାନ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ନଗରୀରେ ଯୁବ ଓ ରୂପରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ଘୁରୁଛନ୍ତି, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ହରିଙ୍କ ନଗର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମଣି ମଣ୍ଡିର ଚମକୁଛି, ସୁନା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ବୀ। ଏହା ଶତ-ଶତ ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଦଶ ଯୋଜନ ବ୍ୟାପକ, ସୁନା ଦୁର୍ଗା ପରିବେଷ୍ଟିତ। ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ପତାକା ଚମକୁଛି, ଶରତ୍କାଳୀନ ତାରା ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଏ। ଚାରିଟି ବିଶାଳ ଦ୍ୱାର, ରକ୍ଷକମାନେ ପାଳିଥିବା, ସାତଟି ନଗର ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ, ବିଶାଳ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ପ୍ରଥମ ନଗର ସୁନାର, ଦ୍ୱିତୀୟ ମାରକତରେ ଶୋଭିତ, ତୃତୀୟ ନୀଳମଣିର, ଚତୁର୍ଥ ବଡ଼ ନୀଳ ପାଥରର। ପଞ୍ଚମ ରୁବୀରେ ଚମକୁଥିବା, ଷଷ୍ଠ ହୀରାରେ ତିଆରି, ସପ୍ତମ ବୈଦୂର୍ୟର। ସେଇ ମହାଲ ମଣି, ସୁନା, ପାଗା ଓ ପ୍ରବାଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଦେଖାଯାଏ। ସେଠି ସିଦ୍ଧମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଛନ୍ତି, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିର ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ପରି। ଏଠି ଭଗବାନ୍ ଜନାର୍ଦନ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସହ ରାଜାସନେ ବସିଛନ୍ତି, ପୀତବସ୍ତ୍ର, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନିତ। ହରି ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ତେଜରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।