ଏଉଁଥିରେ, ଜେଉଁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଗାଁଁ, ଧାନ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଦାନଦେଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜା କରିଥାଏ, ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିଥାଏ— “ଏହି ବିଶ୍ୱର ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଭଗବାନ୍, ଯିଏ ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ ନଥିବା, ସେଇ ପରମ ପୁରୁଷ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ତିନିଥର୍ ପରିକ୍ରମା କରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରିଥାଏ, ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବିଦାୟ ଦେଇଥାଏ। ତାପରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସୀମାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଥି ଦେଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରି ବିଦାୟ ନେଉଛି। ଏହାପରେ, ଆତ୍ମୀୟ-ସ୍ନେହୀ ଓ ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ ମାନେ ସହିତ, ଅନ୍ୟ ଭକ୍ତ, ଦରିଦ୍ର, ଭିକ୍ଷୁକ ଓ ଭୋଜନ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ସହିତ ମୌନ ଓ ଶିଷ୍ଟ ଭାବେ ଭୋଜନ କରିଥାଏ। ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଯେଉଁଠି ନଥିବେ, ସେ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ଶତ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ସମାନ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ, ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଶତ ଶତ ଜନ୍ମର ଫଳ ମିଶାଇ, ଏହିପରି କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଚିହ୍ନ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଃଖ ରହିତ ଏବଂ ଦେବତା ସମାନ ହୁଏ। ତାଙ୍କର ରୂପ ଓ ଯୌବନ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଅପ୍ସରା ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚଳନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ପତାକା, ଧ୍ୱଜ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ରହିଛି। ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆକାଶରେ କ୍ଲାନ୍ତି ରହିତ, ଯୁବା, ପ୍ରବଳ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। ସେଠାରେ ଶତ ଶତ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପ୍ସରା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବତା, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ ସହିତ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେଉଁଠି ମହାର୍ଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେ ଦୁଃଖ ରହିତ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ପରି ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରି ରହନ୍ତି। ଏହିପରି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ଚାରିହାତି ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି ଦେବମାନେ ସହିତ ଖେଳନ୍ତି। ତାପରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ବିଦ୍ୟାଧର, ଦେବତା ଓ କିନ୍ନରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ସେଠାରେ ନବତି ଯୁଗ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଏବଂ ପରେ ସମସ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହାପରେ, ସେ ରୁଦ୍ର ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବମାନେ ସେବା କରନ୍ତି, ଶୁଭ ଓ ମୋକ୍ଷଦାୟି ଏହି ଲୋକ ଅସଂଖ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ମହଲ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ। ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ, ଦାନବ, ଦୈତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଅସୀମ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ, ଏଠି ସେ ଅସୀ ଯୁଗ ରହନ୍ତି। ତାପରେ, ସେ ଗୋଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଦେବ, ସିଦ୍ଧ, ଅପ୍ସରା ଓ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ। ସେଠାରେ ସତ୍ତରି ଯୁଗ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଦେବତା ସମାନ ଶାନ୍ତ ଓ ଶିଷ୍ଟ ରହନ୍ତି। ଏଠାରୁ ପୁନି ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ପରମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠି ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ଋଷି ଓ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି। ସେଠାରେ ସିଠିଏଂଠି ଷଷ୍ଟି ଯୁଗ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏଠାରେ ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ସିଦ୍ଧ, ଦେବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ଗୁପ୍ତ ଅପ୍ସରା, ସାଧ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବତାଏଁ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି। ଏଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପଞ୍ଚାଶି ଯୁଗ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଦେବତାମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ ଦିବ୍ୟ ମହଲରେ ଅନ୍ୟ ଦେବ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। ଏଠି ଚାଳିଶି ଯୁଗ ଦୁର୍ଲଭ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ତାପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ନକ୍ଷତ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସେଠାରେ ତିରିଶି ଯୁଗ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସେଠି ସୋମଦେବ ବସିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି, ଏଠି କିନ୍ତୁ ବିଶେଷ ଦୁର୍ଲଭ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି ଦିଶି ଯୁଗ ରହନ୍ତି। ପରେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଦେବମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଧର୍ମମୟ ଏହି ଲୋକରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ଏଠି ଦଶ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଦୁର୍ଲଭ ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସେଠାରେ ଏକ ଯୁଗ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା, ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ସେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ଭାବେ ଅସୀମ ଶକ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ନିଜ ଧର୍ମରେ ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରି, ଉତ୍ତମ ଦାନ ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରିଥାଏ। ଏହାର ଶେଷରେ ସେ ମୋକ୍ଷଦାୟି ଓ ଶୁଭ ଯୋଗି ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠି ସୃଷ୍ଟିର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏଠାରୁ ପୁନି ସେ ଏଠିକୁ ଫେରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରେ, ଯୋଗି ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯେଉଁଠି ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ସେ ଚାରି ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ, ଦାନଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ପ୍ରଶସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ପରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏପରି ଭାବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ଫଳ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଏଠାରେ କହିଲି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁଟି ଦେଇଥାଏ। ଏଠାରୁ ଅଧିକ ତୁମେ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକ ବିଷୟରେ, ଯେଉଁଠି କେବେଁ ଦୁଃଖ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ। ଏହି ଲୋକର ଆକାର, ଆନନ୍ଦ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଶକ୍ତି, ଏବଂ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକ ଏଠିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ତାହା ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।