ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ, ପ୍ରଥମେ ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରି, ସଫା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଯମ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିୟମ ଥିଲା, ସେପରି ଏଠି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଭୋଜନ, ଦୀପ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସେବା ଦ୍ୱାରା, ଶଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ ଏବଂ ପରିକ୍ରମା କରି ମାନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। ପରେ, ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର, ସ୍ତୁତି, ପ୍ରଣାମ ଏବଂ ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟୟନ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଚାହିଁଦି। ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ବାରଟି ଗାଈ, ସୁନା, ଏବଂ ଏକ ଛତା ଓ ଜୁତି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଭକ୍ତି ସହିତ ଧନ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସତ୍ୟ ଭାବେ ପୂଜିତ ହେଲେ, ଗୋବିନ୍ଦ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି। ପରେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଏକ ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର, ସୁନା, ଆଉ ଏକ ଛତା ଓ ଜୁତି, ଏବଂ ଏକ କଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ମିଠା ଭାତ, ରନ୍ଧା ଚାଉଳ ଓ ଗୁଁ-ଘିଁ ମିଶିତ ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତୃପ୍ତ ହେଲେ ଓ ମନ ଶାନ୍ତି ମିଳିଲେ, ସେମାନେଙ୍କୁ ବାରଟି ଜଳ ଭରା କଳଶ ଦେବା ଉଚିତ୍। ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କରି, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ କଳଶ ଓ ଦାନ ଦେବା ଚାହିଁଦି। ଏପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଗାଈ, ଧାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଉପହାର ଦେଇ, ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍: “ଯିଏ ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ ନଥିବା, ସେଇ ପରମ ପୁରୁଷ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ।” ଏହିପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବିଦାୟ ଦେଉ। ପରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଗ୍ରାମ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଥି ଦେଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ବିଦାୟ ନିଅ। ଏହା ପରେ, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ, ଅନ୍ୟ ଉପାସକ, ଦରିଦ୍ର, ଭିକ୍ଷୁ ଓ ଭୋଜନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମନ ଏବଂ ଭାଷାରେ ସଂଯମ ରଖି ଭୋଜନ କର। ଏପରି ଯେଉଁ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଏହି କ୍ରମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ଶତ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ସମାନ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହିପରି କରି, ଏକ ଶତ ପୂର୍ବ ଓ ଏକ ଶତ ପରେ ମିଳି, ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦେବତା ସଦୃଶ ଓ ଦୁଃଖ ରହିତ ହୁଅନ୍ତି। ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯୌବନରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ ଶୋଭିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଧଳିଆ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚଳିଥିବା, ଧ୍ୱଜ ଓ ପତାକାରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ମଣିରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରଭା ହେଉଥିବା, ଆକାଶରେ କ୍ଲାନ୍ତି ନ ହୋଇ, ଯୁବା, ପ୍ରବଳ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସେଠାରେ ଶତ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି—ଅପ୍ସରା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ ସହିତ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଦୁଃଖ ରହିତ ହୁଅନ୍ତି, ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ପରି ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଖୁସି ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାରିଭୁଜା ଦେହ ଧାରଣ କରି, ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ ଖେଳନ୍ତି। ପରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ସିଏଁଠି ବିଦ୍ୟାଧର, ଦେବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ନବ୍ବେ ଯୁଗ ଧରି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ସମସ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ତାପରେ ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଦେବମାନେ ସେବା କରନ୍ତି, ଖୁସି ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାନ କରନ୍ତି, ଅସଂଖ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ମହଳ ଅଳଙ୍କୃତ। ସେଠାରେ ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ, ଦାୟିତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି, ସେ ଅସୀ ଯୁଗ ଧରି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ପରେ ସେ ଗୋଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଓ ଆନନ୍ଦ ରହିଛି, ଦେବ, ସିଦ୍ଧ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ସତ୍ତରି ଯୁଗ ଧରି ଅପୂର୍ବ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଦେବସଦୃଶ ହୋଇ ଶାନ୍ତ ରହନ୍ତି। ତାଠାରୁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ଋଷି, ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ସାଠି ଯୁଗ ଧରି ବିଭିନ୍ନ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଶକ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅଛି। ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ସିଦ୍ଧ, ଦେବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ଗୁପ୍ତ ଅପ୍ସରା, ସାଧ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଦେବମାନେ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ପ୍ରାୟ ପଞ୍ଚାଶି ଯୁଗ ଧରି ଖୁସି ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଦେବମାନେଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଦିବ୍ୟ ମହଳ ଅଛି। ସେଠାରେ ଚାଳିଶି ଯୁଗ ଧରି ଦୁର୍ଲଭ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ନକ୍ଷତ୍ର ନାମକ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ସେଠାରେ ତିରିଶି ଯୁଗ ଧରି ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ସୋମଦେବ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, କିଛି ଦିନ ରହନ୍ତି। ଏହା ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ଦେବମାନେ ପୂଜିତ କରନ୍ତି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧର୍ମମୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ଦଶ ଯୁଗ ଧରି ମଙ୍ଗଳମୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେଠାରେ ଏକ ଯୁଗ ଧରି ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସି, ଧର୍ମିକ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି।