ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ଏକ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦ୍ୱାଦଶି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅନେକ ଭୋଗର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, କୌଟିଳ୍ୟ ଓ ଅଭିମାନ ଛାଡ଼ି ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କେମିତି କରିବା, ଏହାର ବିଧି, ପୂଜା, ଦାନ ଓ ଫଳ କଣ—ଏହି ବିଷୟରେ ଶ୍ରୋତାମାନେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ତେଣୁ ମହାମୁନିମାନେ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାର ଉପାୟ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଭକ୍ତି ସହ କରିଲେ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଦ୍ୱାଦଶି ଦିନ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଶେଷ ହେଲା ପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କୁହାଯାଏ—ତାପରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ, ପବିତ୍ର ପୋକରୀକୁ ଯାଇ, ଜଳ ପାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ସଙ୍କଳ୍ପରେ କରାଯାଏ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସ୍ନାନ କ୍ରିୟା ସାଧୁମାନେ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହିପରି ଉପାୟରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ସ୍ନାନ ପରେ, ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ବଂଶ ଜାଣି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ। ପୋକରୀ ପାର ହେଇ, ଧୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗରେ ମୁହଁ କରି, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ପବିତ୍ର ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଶତ ଆଠ (୧୦୮) ଥର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶୁଦ୍ଧିକର ଏବଂ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ। ଏହା ପରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ପବିତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରି, ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ସ୍ନାନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବାକୁ ହେବ; ନାରୀ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଏହି ସ୍ନାନ ଓ ପାଠ ବେଦ ନିୟମ ବିନା କରିବାକୁ ହେବ। ଏହା ପରେ, ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ଘରକୁ ଫେରି, ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ହାତ ଓ ପା ଧୋଇ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଘୃତରେ, ପରେ ଦୁଧରେ, ତାପରେ ମଧୁ ମିଶିତ ଜଳରେ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ମିଶିତ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧାଇ, ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କମ୍ଫର ଓ କୁଙ୍କୁମ ଲେପିବା ଉଚିତ। ପ୍ରବଳ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୈଷ୍ଣବ ପୁଷ୍ପରେ ପୂଜା କରି, ଚମ୍ପା ଓ ଅନ୍ୟ ଫୁଲରେ ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି Jagannātha Hariଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅଗରୁ ମିଶିତ ଧୂପ ଜଳାଇବା ଉଚିତ। ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ଓ ଖୁସି ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଶାଯିବା ଧୂପ ଜଳାଇ, ଘୃତରେ ଦୀପ ଜଳାଇବା ଉଚିତ; ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଦ୍ୱାଦଶି ଦୀପ ଘୃତ କିମ୍ବା ତିଳ ତେଲରେ ଜଳାଇବାକୁ ହେବ। ନୈବେଦ୍ୟ ପାଇଁ ପାୟସ, ଅପୂପ, ଶଶ୍କୁଳୀ, ବଟକ, ମୋଦକ, ଅଳ୍ପ ଫାଣିତ ଓ ଫଳ ଦେବାଯିବ। ଏହି ପାଞ୍ଚ ଉପଚାରରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏକ ଶତ ଆଠ (୧୦୮) ଥର "ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, "ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" ବୋଲି ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। "ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ମୁଁ ଜଗତ ଜଳରେ ଡୁବିଯାଇଛି, ମୋର ଦ୍ୱାଦଶି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ସଫଳ ହେଉ" ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ସସ୍ତଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଲେପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; କାରଣ, ଦେବତା ଓ ଗୁରୁ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଭେଦ ନାହିଁ। ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପର ଶୋଭା ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ପରେ, ରାତି ଜାଗି, ଭାସୁଦେବଙ୍କ ଗଳ୍ପ କହିବା ଓ ଗୀତ ଗାଇବା ଉଚିତ। ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ଏହି ରାତି ଧ୍ୟାନ, ପାଠ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ କଟାଇବା ଉଚିତ; ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶି ଦିନର ପବିତ୍ର ପ୍ରଭାତରେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ—ସ୍ନାନ କରିଥିବା, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ଜାଣିଥିବା, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପସ୍ଥିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ସ୍ନାନ କରାଯିଛି, ସେପରି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଭୋଜନ, ଦୀପ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସେବା, ପ୍ରଣାମ ଓ ପରିକ୍ରମା ସହିତ ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ, ଶ୍ଲୋକ, ଷ୍ଟୁତି, ନମସ୍କାର, ମନୋହର ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜଗତ୍ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦ୍ୱାଦଶି ଗାଁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଏକ ଜୋଡ଼ ଛତା ଓ ପାଦୁକା ଦେବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତି ସହିତ ଧନ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; କାରଣ, ସତ୍ୟ ଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ପୂଜା କଲେ ଗୋବିନ୍ଦ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଏକ ଗାଁ, ବସ୍ତ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଜୋଡ଼ ଛତା ଓ ପାଦୁକା, ଏକ କଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ପାୟସ, ଚାଳ ଓ ଗୁଡ଼ ଘୃତ ମିଶିତ ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଓ ମନ ଶାନ୍ତି ହେଲେ, ଦ୍ୱାଦଶି ଜଳପାତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ। ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଦାନ ଦେବା ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ବିନା ଦେବା ଉଚିତ; ଗୁରୁଙ୍କୁ ଏକ ଜଳପାତ୍ର ଓ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ପୂଜା କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ କରାଯିବ।