ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ଯେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ନାନରେ ବ୍ୟବହୃତ ଜଳ ଦେହରେ ଲଗାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ମନେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ରହିଥାଏ, ଯେଉଁ କାମନା କରାଯାଏ, ତାହା ସଫଳ ହୁଏ। ଯଦି କୌଣସି ମହିଳା ପୁଅର ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି; ଯେଉଁଠି ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଆଶା କରାଯାଏ, ସେଠି ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ମିଳେ; ଯେଉଁଠି ରୋଗ ରହିଛି, ସେଠି ରୋଗ ନାଶ ହୁଏ; ଧନ ଆଶା କରିଥିଲେ, ଧନ ମିଳିଯାଏ। ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଜଳ ଅଛି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ନାନ ଶେଷ ଜଳର ଏକ ଷୋଡଶଂଶ ସମ୍ମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି କାରଣରୁ, ଓ ଦ୍ୱିଜଜନ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ନାନର ପରେ ଶେଷ ଜଳ ଦେହରେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯିବାବେଳେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଭଳି ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପୃଥିବୀକୁ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରିବା ଯେତେ ଫଳ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କହାଯାଇଛି, ଏହି ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେଇ ଫଳ ମିଳିଯାଏ। ତୀର୍ଥସ୍ନାନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ବଦରୀରେ ନାରାୟଣ ଦର୍ଶନର ଫଳ, ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାର ବା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ ଯେଉଁ ଫଳ ଦେଉଛି, ପ୍ରୟାଗର ମାଘମେଳାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଶାଳଗ୍ରାମର ଚୈତ୍ର ମହୋତ୍ସବରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନର ଫଳ, ପୁଷ୍କରର କାର୍ତ୍ତିକ ମେଳାର ଫଳ, ଗଙ୍ଗା ଓ ସାଗର ସଙ୍ଗମରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନର ଫଳ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—ଏସବୁ ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମିଳିଯାଏ। ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଏବଂ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ ଯେଉଁଠି ଫଳ ଦିଏ, ପୁଷ୍କର, ଗୟା, ଅମରକଣ୍ଟକ, ନୈମିଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଦେଉଳରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—ଏସବୁ ଫଳ ଏକମାତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯିବାବେଳେ ଦେଖିଲେ ମିଳିଯାଏ। ଏହିପରି ଅନେକ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଯେଉଁଠି ଶାସ୍ତ୍ର, ବେଦ, ପୁରାଣ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର, ମହାଭାରତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ସେସବୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ସଜାଇ, ଭଦ୍ରା ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯିବାବେଳେ ଦେଖିଲେ ମିଳିଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ରଥରେ ବସି ଗୁଡିବା ପଣ୍ଡାଲକୁ ଯିବାବେଳେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସପ୍ତଦିନ ଧରି ଏହି ପଣ୍ଡାଲରେ ବସିଥିବା କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଦକ୍ଷିଣ ପକ୍ଷର ଉତ୍ସବ କିଏ ଆରମ୍ଭ କଲେ? କେଉଁ ଫଳ ଏଠାରେ ମିଳେ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ହେଉଛି—ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜା ହରିଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ, “ମୋର ଉତ୍ସବ ଏହି ସରୋବର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସପ୍ତଦିନ ଚାଲିଥାଉ।” ଭଗବାନ ଗୁଡିବା ନାମକ ପଣ୍ଡାଲକୁ ଏହି ଉପଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାତା ଭାବେ ଅନୁଗ୍ରହ କଲେ ଓ ଏହି ଉତ୍ସବକୁ ଦେଲେ। ଏଠି, ଏହି ସରୋବର ତଟରେ ସପ୍ତଦିନ ଧରି ମୋର ଗୁଡିବା ନାମକ ଉତ୍ସବ ହେବ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦେଉଛି। ଯେଉଁମାନେ ଏଠି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତାରେ ମୋତେ, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ନାରୀ, ଶୂଦ୍ର, ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ଉପହାର, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଦାନ, ଦଣ୍ଡବତ୍, ପରିକ୍ରମା, ଜୟଧ୍ୱନି, ସ୍ତୁତି, ଗୀତ, ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଦ୍ୱାରା—ତାଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ଫଳ ଆଶା କରନ୍ତି, ମୋର କୃପାରେ ସେଠି ନିଶ୍ଚିତ ମିଳିଯିବ। ଏଭଳି କହି ଭଗବାନ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ରାଜା ତାତ୍କ୍ଷଣିକ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ଦେଖିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଓ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ଏହି ଗୁଡିବାରେ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି, ସନ୍ତାନ ନଥିବା ଲୋକ ସନ୍ତାନ ପାଆନ୍ତି, ଦରିଦ୍ର ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି, ରୋଗୀ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, କୁମାରୀ ଉତ୍ତମ ବର ପାଆନ୍ତି। ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତ୍ତି, ବିଦ୍ୟା, ବଳ, ଜ୍ଞାନ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଗାଈ, ସନ୍ତାନ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଯୌବନ, ଶ୍ରୀମତି ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ମିଳେ। ଯେଉଁ ଭୋଗ ନର-ନାରୀ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳିଯିବ। ଏହି ଗୁଡିବା ମହୋତ୍ସବ ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆଷାଢ଼ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ପଞ୍ଚାଶଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଓ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।