ଏକ ସମୟର କଥା, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାର୍ଷିମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁଲେ । ତେବେ କହାଯାଏ, ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ କୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣଶୃଙ୍ଗା ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ କେବଳ ଏତେ ଦ୍ୱାରା ମିଳିଯାଏ—ଯଦି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଣ୍ଡପରେ ବସିଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ଜଳଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ, ଘୃତସ୍ନାନ ଦେଇ ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେପରି ପୁଣ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ, ନିୟମିତ ମାସିକ ଉପବାସ—ଏହା ସବୁ ପୁଣ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଶୟନାଶୟାରେ ଦେଖିଲେ ଲାଭ ହୁଏ । ଏହିପରି ଅନେକ ବିବରଣା ଦେଉଥିବା ପରେ, ମୁଁ କଣ ପୁଣିପୁଣି ଏହି କଥା କହିବି? ଏହି ଶୟନାଶୟାରେ ଶୟାନ ଦେବତାଙ୍କର ମହିମା ଏପରି ଅସୀମ । ଏହି ଶୟନାଶୟାରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା, ଜେତେ ତୀର୍ଥ, ବ୍ରତ ଓ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ, ସେହି ସମସ୍ତ ଫଳ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ମିଳିଯାଏ । ଏହି ଦର୍ଶନର ଫଳରେ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନୀ ଲୋକେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ଏହିପରି ଦର୍ଶନ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ, ଯେ କେହି ହେଉନ୍ତୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେୟସ୍କର । କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସ୍ନାନ ଶେଷର ଜଳ ଯେଉଁଠାରେ ରହିଯାଏ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ସ୍ନାନ ଫଳ ମିଳିଯାଏ । ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଲେପନ କଲେ ଦେହ ପବିତ୍ର ହୁଏ । ଯେଉଁ ମହିଳା ଅପୁତ୍ରା, ବନ୍ଧ୍ୟା, ଯାହାଙ୍କ ପୁଅ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟଗ୍ରସ୍ତ, ଗ୍ରହଦୋଷ, ପିଶାଚ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ, କିମ୍ବା ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ—ଏହି ସମସ୍ତେ ଯଦି ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଲେପନ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ନିଜ ଇଛିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ମହିଳା ପୁତ୍ର ପାଆନ୍ତି, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଚାହିଁଥିବା ମହିଳା ଭାଗ୍ୟ ପାଆନ୍ତି, ରୋଗୀ ନିରୋଗ ହୁଅନ୍ତି, ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକେ ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏହି ସ୍ନାନଜଳର ଶୋଧିତି ଶକ୍ତି ଏପରି ଯେ, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳ ଏହାର ଏକ ଷୋଡ଼ଶଂଶ ସମ୍ମିଳିତ ପୁଣ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେ ନାହିଁ । ତେଣୁ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ନାନ ଶେଷର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦେହ ଅନୁଲେପନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହି ଜଳ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରାଏ । ଏହିପରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯିବା ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଘୋର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏହି ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ତିନିଥର ବ୍ରମଣ କରିବାର ପୁଣ୍ୟ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ବଦରୀ ରେ ନାରାୟଣ ଦର୍ଶନ, ଗଙ୍ଗା ତୀର କିମ୍ବା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ, ପ୍ରୟାଗ ମାଘମେଳା, ଶାଳଗ୍ରାମ ଚୈତ୍ର ମହୋତ୍ସବ, ପୁଷ୍କର କାର୍ତ୍ତିକ ମହୋତ୍ସବ, ଗଙ୍ଗା ସାଗର ସଂଗମ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ରାହୁଗ୍ରସ୍ତ ସୂର୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସ୍ନାନ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଦାନର ଫଳ, ଏହି ଦକ୍ଷିଣମୁଖୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ହୁଏ । ପୁଷ୍କର, ଗୟା, ଅମରକଣ୍ଟକ, ନୈମିଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରାହୁଗ୍ରସ୍ତ ସୂର୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ମିଳିଯାଏ । ଏତେ ବିବରଣା ପରେ, ଆଉ କେତେବେଳେ ଏହି କଥା ପୁଣିପୁଣି କହିବି? ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର, ବେଦ, ପୁରାଣ, ମହାଭାରତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେପରି ପୁଣ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ, ସେସବୁ ଫଳ ଏହି ଦକ୍ଷିଣମୁଖୀ ଭାବରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ କୃଷ୍ଣ, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହିତ ଦେଖିଲେ ମିଳେ । ଏହିପରି ମହୋତ୍ସବ ସମୟରେ, ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ରଥରେ ବସି ଗୁଡିବା ମଣ୍ଡପକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସପ୍ତଦିନ ଗୁଡିବା ମଣ୍ଡପରେ ଏହି ତିନି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ଏହି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ମହୋତ୍ସବ କିଏ ସୃଷ୍ଟି କଲେ? ଏଠାରେ କଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ? ଏହି କଥା ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, ମହାପ୍ରଭୁ କହିଲେ—ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜା ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, "ମୋର ମହୋତ୍ସବ ସପ୍ତଦିନ ଝିଲିକା ତୀରେ ହେଉ ।" ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଗୁଡିବା ନାମକ ଏହି ମଣ୍ଡପ ଓ ମହୋତ୍ସବ ଦାନ କଲେ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦେଇଥାଏ । ଏହି ମଣ୍ଡପରେ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିୟମରେ କୃଷ୍ଣ, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ।